Lucas 8

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mwerin anjoau oau Jesus allaluhjili nehn kahnihmw apel nehn koujapw kan, kapkapahrakki Rongmwehu in Wein Koahs. Irai eijek roahmenno pwilpwilihjili Ih,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 apel lihpwi ma Ih kemwehuwihla jang ahr johmwehuwok apel ngen jaus kan: ma ioar Mary mihn Magdala ma Ih kaujjang ngen jaus ijimen ipoa;
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Joanna, pahien Chuza, koaun in jounpei en Herod, Susanna, apel li dir pwi ma kin pwili appwapwali Jesus apel en Nah sohnpadahk kan arai dipwjoauwok.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Armaj kan pokpokondohr ipen Jesus jang nehn kahnihmw ohroj; apel nehn ahr lel pene ipoa, Ih pwehng irai karajraj oauwe:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 — ausente —
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 — ausente —
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 — ausente —
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Jesus kadoarihkihla karajraj pase, Ih pwa,
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 A sohnpadahk kan kalelpoak ipoa, “Maing, ia woahwoahn karajraj pase?”
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ih japoangla irai,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 — ausente —
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 — ausente —
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 — ausente —
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 — ausente —
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 — ausente —
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 — ausente —
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 — ausente —
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 — ausente —
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Inen Jesus‑o apel riahk indoa pwa irai en suhwoang, a irai joh kak sohla ipoa pwa jakahpaj in pokonno.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Armaj men pakairkihoang Jesus pwa, “Inoammwo apel rioammwok minmine likinno pwa irai nimen suhwoang koawoa.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 A Jesus pwehnglahng ihr ohroj,
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Oau rehn Jesus apel Nah sohnpadahkkok doaudahng pohn pohs pas, a Ih pwehng irai,Irai ken doauda apel kijoula.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Nehn irai kijkijoula nehn pillo Jesus moairla, a eng koalikla kamwoakidihda pillo, pohsso dirkihla pil, ekij oar ken mweidi.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Sohnpadahkkok ken pokon pene ipen Jesus pwa irai en kapwohrihda Ih, irai pwa, “Maing Jounpadahk, kisai enken mweidi!” Jesus pwohrda lipwoarehda enngok apel nohk, doar nehn anjoauwohr enngok pispis oar uhdi, apel pillo molundi mehlel.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ih pwehnglahng irai,A irai ken pwuriamweikihla apel majpwehkda, pwahpene nehn pwungarai, “Inje Woal mene? Ma pwen lallal oar eng apel no kan, peikkoang Ih!”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Jesus apel Nah sohnpadahkkok lella wein Gerasa loappo janjallahng Galilee.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Nehn en Jesus doaudi jang pohn pohsso woal men jang nehn kahnihmmwo suhwoang Ih, ma ne woaroaila en ngen jaus minehki ipoa. Anjoau roairoai ih kin kilkiljoaujili, joh kin mine nehn umw, a ih kin allaluhjili nehn pwungen joaujoau kan.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Nehn ah kapangda Jesus, ih rahula apel poardi mwohn Ih, ngil koalikla, pwahla, “Maing Jesus nihn Koahs Laplap! Dahkij Koawoa nimen wiahng ngoahi? Ngoahi poaki ipoamw, Koawoa en joah koalkoa ngoahi!”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ih pwahla me pwa Jesus ne pwehng ngen jausso en diljang ipoa. Pehn dir ngen jausso kin dilingla ih, nehn armajjok kin piroahdi ehn apel poah kan, ih kin uhdahr mweidla joal kan ma piroahdi ih, ngen jausso kijoukihla ih nehn japwsoahn.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesus idoak ipoa,Ih japoang, “Karej,” pwa ngen jaus dihrdir kin dilingla ih.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ngen jaussok ken poakihda ipen Jesus en joah kajroahla irai oang nehn pwoar loal joh kapinno.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Pwihnin pij oau minmine wijahu, mwingmwingehjili in kilin dol. Ngen jaussok poakihda ipen Jesus en mweidoahng pwa irai en inla dilloang nehn pijjok, Ih ken mweidoahng.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ngen jaussok ken diljang ipen woallo inla dilloang nehn pijjok. Nehn anjoauwohr pijjok kijoudihla duhla nehn pillo.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Nehn en sohn apwali pijjok arai kapangda dahkij wiawi, irai kaula kalohkihjili mwoakid oauwe ipen armaj kan nehn kahnihmmwo nehn jappwo.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Armajjok aluhla pwa irai en pein kadehde mehu. Nehn ahr lel ipen Jesus, irai kidalda pwa woallo ma ngen jaussok ne injang ipoa, ih ne onohn ipen ehn Jesus, a ih ne likkoauda, mwomwen armaj mwehumwehu men. Irai ken majpwehkda.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Iraihok ma kapang da ma wiawi, pwehng sohn kahnihmmwo doahroar en woallo ah ne mwehula.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Mihn Gerasa kan ohroj wiahkihoar oau pwehng Jesus pwa en inlahjang iparai, pwa irai inenin majpwehkda koalik. Jesus doaudahng pohn pohs pas kijoujang iparai.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 A woallo ma ngen jaussok injang ipoa, poaki ipen Jesus, “Koawoa en mweidoahng ngoahi en pwilihwe koawoa.” Jesus johpwa mweidoahng. Ih pwehng,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Woallo pwurla kalohki wija ohroj nehn kahnihmmwo manman ma Jesus ne wiahng ih.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Nehn en Jesus japahldo jang loappoauwo pillo, armajjok kajamwo Ih, pwa irai ohroj pwen joujowi Ih.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 A woal men adanki Jairus, koaun in jinakoke men. Ih leldo apel poardi oang in ehn Jesus, poaki Ih en inlahng in umwahu,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 pwa nah jerpein iehroj men ma johnpar eijek riau nimenoar mehdi. Nehn en Jesus allaluhla armaj kan jakahpajihla ih.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Lihmen pwili mine wijahu ma anki johmwehu in insa pwilpwil johnpar eijek riau; joh kak mwehula. Ih ne kejpwihkihla me ohroj ma ih anki oang in koadoahkpen ah johmwehuwo ipen jounwini kan.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Ih dildahng nehn pokonno likinjarkin Jesus pukkoangdi ikin Ah likkoauwo. Nehnnoar anjoauwo ah johmwehu in insa pwilpwillo uhdi.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Jesus idoak pwa,Irai ohroj japoangki pwa jaudi irai. Peter japoangla Jesus, “Maing, imdoahr en armaj kan pideki pene pel jakahpajihla koawoa?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 A Jesus japoang,
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Liho ne kidalda pwa ih ne diarekda, ih ken roarroarroar sohla ipen Jesus, rukdihoang ipen ehn Jesus. Ih pwehng Jesus mwohn armaj kan ohroj kahrpoan ah pukkoang Jesus apel doahroar ah mwehula nehnnoar anjoauwo ma ih pukkoang.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Jesus pwehnglahng,
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nehn en Jesus pwahpwahpwa mehpwiai, jounpakair men ne leldohng ipen koaun in jinakokehu pakairkihoang, “Nihmw jerpeinno ne mehdi; koawoa en joah kadroapwoahki Jounpadahkken.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 A Jesus ne rongda pakairro, Ih pwehnglahng jemen jerpeinno,
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Nehn Ah leldohng in ummwo Ih joah mweidoahng emen en pwili dilda loaloa, likin Peter, James apel John, apel jemen jerpeinno apel inahu.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Armaj ohroj in ummwo joangjoangjoang apel injinjuwedki jerpeinno. Jesus pwehnglahng irai,
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Irai wia kauruhrki, pwa irai kidal pwa jerpeinno ne pwen mehdi.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ih kadilihjang ihr ohroj nehn perehu, Ih pwoakda poahn jerpeinno ngil koalikda, pwa,
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Nehnnoar anjoauwo mour pwur oang jerpeinno apel ih pispissoar uhda. Jesus pwehng irai en kamwingehla.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Jamahu apel inahu, ira inenin pwuriamweikihla mehlel. A Jesus pwehng ira en johpwa pwehng emen da ma ne wiawihlahu.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.