Lucas 7
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs ARC
1 Nehn en Jesus kadoarihla Ah padahk ohroj oang pokonno, Ih inla Capernaum.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Laplap in jounpei in Rome men mine wijahu ah lidu men ma johmwehu koalik enken oar mehdi. Lidu mene inenin kajampwal ipen laplap in jounpeiho.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 A nehn en koaun in jounpeiho rongda doahr Jesus, ih kadarla laplap in Jew pwi pwa en poaki Jesus en indoa kemwehuwihla nah liduhwo.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Mihn Jew‑ok inla ipen Jesus poaki in ngidngid en inla, pwa, “Woal mene koanoahng oaloa kalahngan,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 pwa ih kin ipwilki sohn asai wei, apel pein koudahng kisai oau jinakoke.”
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Doari, Jesus ken pwilihla irai. A nehn Ah ne koaroanlahng ummwo, laplap in jounpeiho kadarla koampoakpah pwi pwa irai en pwehng Jesus, “Maing, Koawoa en joah koakoahkihla Oamw indoa pwa ngoahi johpwa warroang kadilihda Koawoa nehn umwoaie;
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 ngoahi pel johpwa warroang alwe ipoamw. Koawoa en pwen lal oar, a noai jounpapah ken sihkeida.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Pwa ngoahi armaj men ma ne mine pehn koaun pwi, ngoahi pel koaunda jounpei pwi. Nehn oai kin pwehng emen irai, ‘Inla,’ ih kin inla; oang emen, ‘Indoa,’ ih kin indoa; a oang oai lidu, ‘Wiahda me,’ ih kin wiahda.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Nehn en Jesus rongda mehpwiak, Ih ken pwuriamweikihla, jipwoallahng pokonno ma pwilpwilihwe Ih, Ih pwehnglahng irai,
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Iraihok ma ne koadoaddoarla japahldo in ummwo, kidalda pwa liduhwo ne sihkeida.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Mwerin anjoau kij, Jesus inlahng kahnihmw oau ma adanki Nain; Nah sohnpadahkkok apel pokon koalik oau pel pwili Ih.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Nehn Ah koaroanlahng wanihmw in kel in kahnihmmwo, a kapar in mehdi oau allaluhdo jang loaloa. Armaj mehdiho, nihn liohdi men nah jeri iehroj, ma ihr wahwahla likin, armaj dir pwi ma pwili liohdiho.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Nehn en Koaunno kapangda liohdiho, Ih ipwilkihda pwehng,
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Ih ken sohlahng ipen jepjeppo kihdahng poah puwoa, a iraihok ma wa jepjeppo ken uhdi. Jesus pwa,
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Nehn anjoauwohr armaj mehdiho pwohrda sapda lallal. Jesus kapwurihlahng inahu.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Irai ohroj inenin majpwehkda, irai kapkapnga Koahs pwahpwahpwa, “Joukohp laplap men ne pwokda nehn pwungasai,” irai pwa “Koahs ne indoa pwa en koamoaurla Nah armaj kan!”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Rong in en Jesus manman oauwe lohkjili nehn wija ohroj nehn Judea apel nehn jappwok ma pidekihpene.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Nihn John sohnpadahkkok kajalehioang ih doahroar mehpwiai ohroj. John ken pangindo nah sohnpadahk roahmen
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 kadarlahng ipen Koaunno pwa ira en idoak, “Ioar koawoa ma John pwa pirin indoa, ke kamai en joujowi oar emen sohrohr?”
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Nehn ara lel ipen Jesus, ira pwehng Ih, “Maing, John jounpoapdaij ma kadardo kama en kalelpoak ipoamw ma ioar koawoa ma pirin indoa, ke kamai en joujowihoar emen sohrohr?”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Nehn anjoauwohr Jesus pel kemwehuwihla armaj dihrdir jang ahr johmwehu kan, jasihkei kan, ngen jaus kan, apel kapoahdpijoang mijen armaj majkun dir.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Ih japoang,
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 — ausente —
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Mwerin nihn John jounwijik pakairrok ne inla, Jesus sapda siksikoahng pokonno doahr John,
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 — ausente —
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 — ausente —
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 — ausente —
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Jesus pwa,
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Armaj ohroj apel jounrik daksissok ne rong Jesus, ioar irai ma peikkoang Koahs apel oaloa poapdaij ipen John.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 A Pharisee apel jounkawoahwoahn Kojonneddok ioar irai ma kajohwe Koahs nehn arai johpwa nimen poapdaijla ipen John.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 — ausente —
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 — ausente —
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 — ausente —
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 — ausente —
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Pharisee men pangin Jesus en pwili ih mwinge in umwahu. Jesus inla in umwahu mwindi oang mwinge.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 A lihmen mine nehn kahnihmmwo ma anki mour in dihp. Ih rongda pwa Jesus pwili mwingmwinge nehn umwen Pharisee‑o, ioar ih wahkihdo rumehn le karahdin oau.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Ih mwindi likinjarkin Jesus ipen pwoalkoa, ih ken joang, pilen mijoa dundundihoang pohn pwoalkoan Jesus, ih limwihki pisen moange, kiski pwoalkoa kan apel salipki lehu pwoalkoan Jesus‑ok.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Pharisee‑o ma lukehdo Jesus, nehn ah widahli me, ih pein pwahla nehn kapehdin, “Ma uhdahn joukohp men woal mene, Ih pirin kidal inje lihmene ma pukpukkoang Ih; Ih pirin kidal joangoan mour in dihp ma ih kin wihwia!”
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Jesus pwehng ih,Simon japoang, “Maing, Jounpadahk, pwehng ngoahi.”
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Jesus pwa,
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 — ausente —
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Simon japoangkihla Jesus, “Ngoahi lemleme pwa armaj ma oaloa mahk koalik ipen woallo.” A Jesus pwa,
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Ih jipwoallahng liho, ih pwehnglahng Simon,
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 — ausente —
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 — ausente —
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 — ausente —
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Jesus pwehnglahng liho,
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 A iraihok ma pwili mine in sehpil in mwingehu sapkihda pwahpene nehn pwungarai, “Inje woalmene ma pel kin lapwadda dihp kan?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Jesus pwehnglahng liho,
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.