Lucas 7
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs ARA
1 Nehn en Jesus kadoarihla Ah padahk ohroj oang pokonno, Ih inla Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Laplap in jounpei in Rome men mine wijahu ah lidu men ma johmwehu koalik enken oar mehdi. Lidu mene inenin kajampwal ipen laplap in jounpeiho.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 A nehn en koaun in jounpeiho rongda doahr Jesus, ih kadarla laplap in Jew pwi pwa en poaki Jesus en indoa kemwehuwihla nah liduhwo.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Mihn Jew‑ok inla ipen Jesus poaki in ngidngid en inla, pwa, “Woal mene koanoahng oaloa kalahngan,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 pwa ih kin ipwilki sohn asai wei, apel pein koudahng kisai oau jinakoke.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Doari, Jesus ken pwilihla irai. A nehn Ah ne koaroanlahng ummwo, laplap in jounpeiho kadarla koampoakpah pwi pwa irai en pwehng Jesus, “Maing, Koawoa en joah koakoahkihla Oamw indoa pwa ngoahi johpwa warroang kadilihda Koawoa nehn umwoaie;
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 ngoahi pel johpwa warroang alwe ipoamw. Koawoa en pwen lal oar, a noai jounpapah ken sihkeida.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Pwa ngoahi armaj men ma ne mine pehn koaun pwi, ngoahi pel koaunda jounpei pwi. Nehn oai kin pwehng emen irai, ‘Inla,’ ih kin inla; oang emen, ‘Indoa,’ ih kin indoa; a oang oai lidu, ‘Wiahda me,’ ih kin wiahda.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Nehn en Jesus rongda mehpwiak, Ih ken pwuriamweikihla, jipwoallahng pokonno ma pwilpwilihwe Ih, Ih pwehnglahng irai,
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Iraihok ma ne koadoaddoarla japahldo in ummwo, kidalda pwa liduhwo ne sihkeida.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Mwerin anjoau kij, Jesus inlahng kahnihmw oau ma adanki Nain; Nah sohnpadahkkok apel pokon koalik oau pel pwili Ih.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Nehn Ah koaroanlahng wanihmw in kel in kahnihmmwo, a kapar in mehdi oau allaluhdo jang loaloa. Armaj mehdiho, nihn liohdi men nah jeri iehroj, ma ihr wahwahla likin, armaj dir pwi ma pwili liohdiho.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Nehn en Koaunno kapangda liohdiho, Ih ipwilkihda pwehng,
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Ih ken sohlahng ipen jepjeppo kihdahng poah puwoa, a iraihok ma wa jepjeppo ken uhdi. Jesus pwa,
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Nehn anjoauwohr armaj mehdiho pwohrda sapda lallal. Jesus kapwurihlahng inahu.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Irai ohroj inenin majpwehkda, irai kapkapnga Koahs pwahpwahpwa, “Joukohp laplap men ne pwokda nehn pwungasai,” irai pwa “Koahs ne indoa pwa en koamoaurla Nah armaj kan!”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Rong in en Jesus manman oauwe lohkjili nehn wija ohroj nehn Judea apel nehn jappwok ma pidekihpene.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Nihn John sohnpadahkkok kajalehioang ih doahroar mehpwiai ohroj. John ken pangindo nah sohnpadahk roahmen
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 kadarlahng ipen Koaunno pwa ira en idoak, “Ioar koawoa ma John pwa pirin indoa, ke kamai en joujowi oar emen sohrohr?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Nehn ara lel ipen Jesus, ira pwehng Ih, “Maing, John jounpoapdaij ma kadardo kama en kalelpoak ipoamw ma ioar koawoa ma pirin indoa, ke kamai en joujowihoar emen sohrohr?”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Nehn anjoauwohr Jesus pel kemwehuwihla armaj dihrdir jang ahr johmwehu kan, jasihkei kan, ngen jaus kan, apel kapoahdpijoang mijen armaj majkun dir.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ih japoang,
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 — ausente —
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Mwerin nihn John jounwijik pakairrok ne inla, Jesus sapda siksikoahng pokonno doahr John,
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 — ausente —
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 — ausente —
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 — ausente —
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Jesus pwa,
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Armaj ohroj apel jounrik daksissok ne rong Jesus, ioar irai ma peikkoang Koahs apel oaloa poapdaij ipen John.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 A Pharisee apel jounkawoahwoahn Kojonneddok ioar irai ma kajohwe Koahs nehn arai johpwa nimen poapdaijla ipen John.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 — ausente —
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 — ausente —
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 — ausente —
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 — ausente —
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Pharisee men pangin Jesus en pwili ih mwinge in umwahu. Jesus inla in umwahu mwindi oang mwinge.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 A lihmen mine nehn kahnihmmwo ma anki mour in dihp. Ih rongda pwa Jesus pwili mwingmwinge nehn umwen Pharisee‑o, ioar ih wahkihdo rumehn le karahdin oau.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Ih mwindi likinjarkin Jesus ipen pwoalkoa, ih ken joang, pilen mijoa dundundihoang pohn pwoalkoan Jesus, ih limwihki pisen moange, kiski pwoalkoa kan apel salipki lehu pwoalkoan Jesus‑ok.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Pharisee‑o ma lukehdo Jesus, nehn ah widahli me, ih pein pwahla nehn kapehdin, “Ma uhdahn joukohp men woal mene, Ih pirin kidal inje lihmene ma pukpukkoang Ih; Ih pirin kidal joangoan mour in dihp ma ih kin wihwia!”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Jesus pwehng ih,Simon japoang, “Maing, Jounpadahk, pwehng ngoahi.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Jesus pwa,
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 — ausente —
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simon japoangkihla Jesus, “Ngoahi lemleme pwa armaj ma oaloa mahk koalik ipen woallo.” A Jesus pwa,
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ih jipwoallahng liho, ih pwehnglahng Simon,
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 — ausente —
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 — ausente —
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 — ausente —
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Jesus pwehnglahng liho,
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 A iraihok ma pwili mine in sehpil in mwingehu sapkihda pwahpene nehn pwungarai, “Inje woalmene ma pel kin lapwadda dihp kan?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Jesus pwehnglahng liho,
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.