Lucas 6

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Rehnin Sabbath oau Jesus alu nehn mwoaswel in wihd oau. Nah sohnpadahkkok dolihdi wehn wihd pwi irij nehn poahrai, kangkangkang allaluhla.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Pharisee pwi pwehng irai, “Da kamwai wihwiahki mehkij ma asai kojonneddo inoapwihdi en joah wiawi nehn rehnin Sabbath?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Jesus japoang,
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 — ausente —
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Jesus pel pwa,
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Pel rehnin Sabbath oau Jesus dildahng nehn jinakoke oau pwa Ih en padahk. A woal men pel pwili minmine wijahu ma loap kidalin poah mwoasor.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Jounpadahk in Kojonneddo apel Pharisee pwi kin nimen kapangda mehkij japwung ipen Jesus pwa irai en kadpoahki Ih. Irai kin mwajmwajahn oar ma Jesus nen joah kemwehuwihla woallo ma mwoasor poah rehnin Sabbath.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 A nehn en Jesus Ah woahwoahki arai lamlam, Ih pwehnglahng woal mwoasor poahu,Woallo indahla uhda inenda mwohrai.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Jesus pwehnglahng jounpadahk in Kojonned apel Pharisee‑ok,
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Ih jipwoaljili pohrai ohroj; a Ih pwehnglahng woal mwoasor poahu,Woallo kailla poah ken mwehula.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Jounpadahk in Kojonned apel Pharisee‑ok ken inenin lioasla apel sapda siksikoahpene nehn pwungarai da ma irai kak wiahng Jesus.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Anjoauwohr Jesus indahla pohn dol oau pwa en kapkap. Ih kapkap oang Koahs oaroh rehn.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Inminjoang in rehnno Ih panginpene Nah sohnpadahkkok apel pilda jang iparai eijek roahmenno, ma Ih kahdanki Woaroak.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Simon ma ih kahdanki Peter, apel Andrew rien Simon, pel James apel John, Philip apel Bartholomew;
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matthew apel Thomas, James nihn Alphaeus apel Simon (sohn pwihnin Zealot),
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas nihn James, apel Judas Iscariot ma pirin pangla Jesus.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Jesus doaudihjang pohn dollo a wahnpoaroannok pel pwili: Ih uhda wija paspas kij pwilihki Nah sohnpadahk dir. Armaj inenin dir pwili pokondo wijahu jang wija ohroj nehn Judea, jang Jerusalem, jang kahnihmw in oaroahr kan in Tyre apel Sidon.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Ihr indoahng pwili rong Ih apel Ih en kemwehuwihla ahr johmwehuwok. Pel iraihok ma ngen jaus ne dilingla pwili mine wijahu, pwa Jesus en kemwehuwihla irai.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Armaj ohroj kin nimen pukkoang Jesus, pwa manman injang Ipoa apel kin kasihkeida ahr johmwehu kan ohroj.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Jesus kapkapangjili pohn Nah sohnpadahkkok, Ih pwa,
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 — ausente —
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 — ausente —
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 — ausente —
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 — ausente —
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 — ausente —
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 — ausente —
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 — ausente —
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 — ausente —
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 — ausente —
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 — ausente —
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 — ausente —
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 — ausente —
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 — ausente —
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 — ausente —
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 — ausente —
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 — ausente —
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 — ausente —
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Jesus pel pwehng irai karajraj pase,
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 — ausente —
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 — ausente —
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 — ausente —
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 — ausente —
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 — ausente —
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 — ausente —
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 — ausente —
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 — ausente —
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 — ausente —
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.