Lucas 6
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs ARIB
1 Rehnin Sabbath oau Jesus alu nehn mwoaswel in wihd oau. Nah sohnpadahkkok dolihdi wehn wihd pwi irij nehn poahrai, kangkangkang allaluhla.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Pharisee pwi pwehng irai, “Da kamwai wihwiahki mehkij ma asai kojonneddo inoapwihdi en joah wiawi nehn rehnin Sabbath?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Jesus japoang,
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 — ausente —
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Jesus pel pwa,
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Pel rehnin Sabbath oau Jesus dildahng nehn jinakoke oau pwa Ih en padahk. A woal men pel pwili minmine wijahu ma loap kidalin poah mwoasor.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Jounpadahk in Kojonneddo apel Pharisee pwi kin nimen kapangda mehkij japwung ipen Jesus pwa irai en kadpoahki Ih. Irai kin mwajmwajahn oar ma Jesus nen joah kemwehuwihla woallo ma mwoasor poah rehnin Sabbath.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 A nehn en Jesus Ah woahwoahki arai lamlam, Ih pwehnglahng woal mwoasor poahu,Woallo indahla uhda inenda mwohrai.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Jesus pwehnglahng jounpadahk in Kojonned apel Pharisee‑ok,
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Ih jipwoaljili pohrai ohroj; a Ih pwehnglahng woal mwoasor poahu,Woallo kailla poah ken mwehula.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Jounpadahk in Kojonned apel Pharisee‑ok ken inenin lioasla apel sapda siksikoahpene nehn pwungarai da ma irai kak wiahng Jesus.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Anjoauwohr Jesus indahla pohn dol oau pwa en kapkap. Ih kapkap oang Koahs oaroh rehn.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Inminjoang in rehnno Ih panginpene Nah sohnpadahkkok apel pilda jang iparai eijek roahmenno, ma Ih kahdanki Woaroak.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Simon ma ih kahdanki Peter, apel Andrew rien Simon, pel James apel John, Philip apel Bartholomew;
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matthew apel Thomas, James nihn Alphaeus apel Simon (sohn pwihnin Zealot),
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas nihn James, apel Judas Iscariot ma pirin pangla Jesus.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Jesus doaudihjang pohn dollo a wahnpoaroannok pel pwili: Ih uhda wija paspas kij pwilihki Nah sohnpadahk dir. Armaj inenin dir pwili pokondo wijahu jang wija ohroj nehn Judea, jang Jerusalem, jang kahnihmw in oaroahr kan in Tyre apel Sidon.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Ihr indoahng pwili rong Ih apel Ih en kemwehuwihla ahr johmwehuwok. Pel iraihok ma ngen jaus ne dilingla pwili mine wijahu, pwa Jesus en kemwehuwihla irai.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Armaj ohroj kin nimen pukkoang Jesus, pwa manman injang Ipoa apel kin kasihkeida ahr johmwehu kan ohroj.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Jesus kapkapangjili pohn Nah sohnpadahkkok, Ih pwa,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 — ausente —
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 — ausente —
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 — ausente —
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 — ausente —
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 — ausente —
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 — ausente —
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 — ausente —
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 — ausente —
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 — ausente —
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 — ausente —
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 — ausente —
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 — ausente —
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 — ausente —
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 — ausente —
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 — ausente —
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 — ausente —
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 — ausente —
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Jesus pel pwehng irai karajraj pase,
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 — ausente —
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 — ausente —
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 — ausente —
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 — ausente —
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 — ausente —
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 — ausente —
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 — ausente —
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 — ausente —
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 — ausente —
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.