Lucas 2

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nehn anjoauwo Caesar Augustus kouda kojonned oau ma pwa sohn ah wei ohroj en insingdi.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Ioar keiou in insingdihn armaj me ma wiawi nehn mwein Quirinius, koapinahn Syria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Armaj ohroj ken mwoakidlahng nehn uhdahn arai wija ma irai noaisikdi pwa irai en pwili insingdi.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Joseph injang kahnihmw Nazareth nehn Galilee inlahng Judea nehn kahnihmw kij oadoa Bethlehem, wijahu ma nahmwarki David noaisikdi pwa ih kijehn kadaudok in David.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Ih inla o pwa en pwili insingdi, pwilihki Mary ma ih inoau in pwoapwoaudoang, lijaian anjoauwo.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Nehn ara ne lel Bethlehem, en Mary ah anjoaun noaisik ne lel.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Ih noaisikihdi nah mehjeni jermwein men. Ih kidimkihpene likkoaun jeri kihdihoang nehn dohien kamwinge mahn oau — pwa ne johla wija nehn umwen keiru.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Jounjiloa jihpw pwi jiljiloa nihrai pwihn in jihppwok inpwonngo nehn jappwo.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 A sohnloang in Koaunno men pwokdohng irai, apel ling in Koahs joaroahda apel pidekihpene irai. Irai inenin majpwehkda.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 A sohnloanngo pwehng irai, “Kamwai joah mijik, pwa ngoahi wahdohng kamwai rong mwehu oau, ma pirin kamalauihda armaj ohroj.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Pwa pwongoauwe Jounkoamoaurro ne noaisikdi oang kamwai nehn kahnihmw in David — ioar Koaun Messiah.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 A ioar kilelin wa oang kamwai: kamwai pirin kapang Jeri Siksik men ma kidkidki likkoaun jeri onohn nehn dohien kamwinge mahn.”
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Nehn anjoauwohr pwihn in sohnloang dihrdir oau pwokda wijahu pwili sohnloanngo kapkapnga Koahs koahkoahkoaulki:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 — ausente —
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Nehn en sohnloanngok injang irai japahldahla nehnloannge, jounjiloa jihppwok pwahpene nehn pwungarai, “Kisai inla Bethlehem apel kapang mehkan ma wiawihla wijahu ma doahroar en Koaunno ne pwehng kisai.”
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Irai ken karwarohla kapangda Mary, Joseph apel Jeri Siksikko ma minmine nehn dohien kamwinge mahnno.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Nehn en jounjiloa jihppwok kapangda Jeri Siksikko, irai pwehng ira me ohroj ma pweiekkoang irai doahroar Jeriho.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Apel ohroj ma rongda audoapoan en jounjiloa jihppwok sikesikkok inenin pwuriamweikihla.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Mary kin lemlemehr mehpwiak ohroj apel lamlam koalikki nehn kapehdin.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Jounjiloa jihppwok japahllahng nehn arai wija, johpwa uhdihjang arai koaul kapkapnga Koahs pwa me ohroj arai rongda apel widahlihda pwoaida in doahroar en sohnloanngo pwehng irai.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Mwerin wihk oau, Jeriho jorkomjaijla, Ih adankihla Jesus, adwa ma sohnloanngo kioang Mary mwohn ah kahjik lijaianda.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Anjoaun kamwkel ma insingdi nehn kojonned in Moses ne dauli, Joseph apel Mary wahdahlahng Jeriho Jerusalem pwa Ih en kajarwihoang Koaunno,
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 doahroar Ah ne koajoandi jang ipen Koaunno: “Jeri woal ohroj ma mehjeni pirin kin kajarwihoang Koaunno.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Ira pel wa indahla ara mihn meiroang, doahroar ma ne pel koajoandi jang ipen Koaunno: mwurei roahmen ke pigeon roahmen.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Nehn anjoauwo woal men kin minmine Jerusalem, oadoa Simeon. Woal mene inenin poadidi apel kin mijik Koahs; ih kin pwili joujowi koamoaur in Israel, apel Ngen Joarwi kin minmine ipoa.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ngen Joarwi kajalehng ih pwa ih nen joah mehdi mwohn ah pirin widahli Messiahma Koaunno ne inoaukihda.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ngennohr pel kaweidki Simeon en inla nehn Umw Joarwiho. Nehn en jemen jeriho apel inahu ira wahla Jesus nehn Umw Joarwiho pwa en kapwaihahda siahk in kojonneddo,
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Simeon oaloahr jeriho, pwoakda kapkapnga Koahs, pwahla,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 — ausente —
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Jemen Jeriho apel inahu pwuriamweikihla mehkan ma Simeon siksikoahki doahroar nihra jeriho.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Simeon kapaiahda ira ih pwehng Mary inen jeriho, “Jeri mene ne pilpilda pwa en wiahla mihn koauwehla apel koamoaurla armaj ngoadoar ipen mihn Israel kan; Ih pirin wiahla kilel oau ma armaj dir pirin pallanda,
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 kajalehkihda lamlam rir in nehn kapehdirai kan. Injinjuwed koalik pirin koauwehla nehn kapehdimwen, doahroar kodlaij ingkoang pas.”
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Pel mine li joukohp men, oadoa Anna, nihn Phanuel, kijehn kadaudok in Asher. Ih pwoapwoaudki johnpar ijuh oar, pwa apkas ih ne liohdihla, ih johnpar 84. Ih johkin diljang nehn Umw Joarwiho; pwa inpwong apel inrehn ih kin pwongi Koahs, kapkap apel kaijihjol.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 — ausente —
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Nehn anjoauwohr ih pel lella wijahu, ih kapingkalahngan oang Koahs apel sikoa doahroar Jeriho oang irai ohroj ma joujowihdo koamoaur oang Jerusalem.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Nehn irai ne kapwaihahda me ohroj ma ne kileldi nehn kojonned in Koaunno, irai ken japahllahng Galilee, nehn kahnihmw Nazareth.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Jeriho koalkoalikla apel sihsihkeila; Ih pel koahiokla apel kalahngan in Koahs kin mine pohn Ih.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Nehn pahr ohroj jemen Jesus apel inahu kin indahla Jerusalem pwa ira en pwili Joarwihn Passover.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Nehn en Jesus ne mahki johnpar eijek riau, irai pel indahla pwa irai en pel pwili joarwiho in doahroar irai kin pwen wia.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Nehn Joarwihn Passover‑o ne doarihdi, irai japahllahng nehn uhdahn irai wija, a Jesus minminehr Jerusalem. Jamahu apel inahu johpwa kidal;
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Ira lemleme pwa Ih ne pwilihla pokonno inla mwohn ira. Mwerin ira ne allaluhki rehn oau pwon, ira sapda rapahki nihra jeriho ipen ara peneinei apel koampoakpara kan.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Nehn ira joah kapangda, ira pwurlahng Jerusalem apel raprapahkihjili Ih.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Nehn kajiluh in rehn ira kapangda Ih nehn Umw Joarwiho, mine nehn pwungen jounpadahk en kojonneddok rongrongrong apel peipeidek oang irai.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 A ohroj ma pwili rongrongrong inenin pwuriamweikihla loalkoang ma pwokda nehn Ah japoang peidek kan.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Nehn en jamahu apel inahu kapangda Ih, ira inenin pwuriamweikihla. Inahu pwehnglahng Ih, “Noai Jeri, amwda koawoa ke wiahkihoang kama joang oauwe? Ngoahi apel joamoammwo inenin sihwohkihla ama raprapahkihjili koawoa.”
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Ih japoangkihla ira,
49 Ele respondeu:
50 Ira johpwa woahwoahki sikesik pase.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Jesus ken pwili ira allaluhlahng Nazareth, wijahu Ih kin peikkoang ira. Inahu kin samsaman mehpwiak ohroj apel joh kin moalkoahla.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Jesus koalkoalikla apel loalloalkoangla, Ih pel kajampwalla ipen Koahs apel ipen armaj.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.