Lucas 1

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs BKJ

Sair da comparação
1 Koampoakpoai Theophilus: Armaj dir engdehn insingehdi sikesik in mehkan ma ne pwoaida ipamai.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Irai insingehdi da ma kamai ne oaloahjang iraihok ma widahlihki mijarai kan apel padahkihoang armaj kan joang pwiai jang in sapdahu indoa.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 A doar maing Theophilus, nehn oai lemleme mwehu doahroar mengihsik in mehpwiak ohroj jang in sapdahu, ngoahi lemehda pwa pirin mwehu mehlel ma ngoahi wiahda oau pukin poadpoad oang koawoa doahroar mehpwiak.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Ngoahi wia me pwa koawoa en woahwoahkihla joang ohroj ma koawoa ne oaloa padahkin.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Nehn mwein Herod, nahmwarkihn Judea, mine jamwrou men oadoa Zechariah, kijehn loapin jamwrou ma adanki Abijah. Pahioahu oadoa Elizabeth, pel kijehn kadaudok in jamwrou oau.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Ira inenin mour poadidi mwohn mijen Koahs, ira kin pel kapwaihahda mwehu mahjan apel kojonned ohroj in Koaunno.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 A joh nihra jeri pwa Elizabeth johkak noaisik, a ira ne moadohla.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Rehn oau Zechariah wihwia ah doadoahk in jamwrou nehn Umw Joarwiho.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 In doahroar ma kin wiawi ipen jamwrou kan, ih pilpildahng en wia meiroang in okoj warpwohmwehu nehn Umw Joarwihn Koaunno pohn pei joaroawi, doari ih ken dildahng nehn wijahu,
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 a pokon koalik oau minmine likin kapkapkap nehn anjoaun okjekko.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Sohnloang in Koaunno men pwokkoang Zechariah uhda loap moaun in pei joaroawi, wija ma warpwohmwehuwo kalkalahs.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nehn Zechariah kapangda sohnloanngo, ih nuhkihla apel majpwehkda.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 A sohnloanngo pwehnglahng, “Zechariah, koawoa en joah mijik, pwa oamw kapkap ne pwoaida ipen Koahs! Pahioamw Elizabeth pirin noaisikihdi jermwein men ma koawoa pirin kioang oadoa John.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Ih pirin kahrehioang koawoa peren apel popohl, apel armaj ngoadoar pirin perenda nehn ah pirin noaisikdi!
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Pwa ih pirin laplap mwohn mijen Koaunno. Ih jehpirin jair wain ke jakau sihkei. Mwohn ah pirin noaisikdi ih pirin dirkihla Ngen Joarwi.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ih pirin kajpahlihdo mihn Israel ngoadoar ipen Koaunno, asai Koahs.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Ih pirin indoa mwohn Koaunno in rojon apel manman doahroar joukohp Elijah. Ih pirin kemwehuwihla nehn pwungen mwahmwa kan apel nihrai jerihkan; Ih pirin pel ukudla armaj japeik kan oang in al pwung kan, apel koaunopda nihn Koaunno armaj oang Ih.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Zechariah pwehnglahng sohnloanngo, “Da ngoahi en kidalki pwa mehkije pirin pwoaida ipoai, pwa ngoahi apel pahioaiho ne moadohla?”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 A sohnloanngo japoangla, “Ngoahi Gabriel, ma kin ariri Koahs, Ngoahi pwa ngoahi en pakairkihoang koawoa rong mwehu pase.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 A pwa oamw joah kamehlele oai pakair, ma pirin pwoaida nehn anjoau in, koawoa pirin loahsoangla; koawoa johla pirin kak lallal oaroh lel nehn rehnno ma mehpwiak pirin pwoaida.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Nehn anjoauwo pokonno joujowi Zechariah, pwonpwonkihda pwa dahkij ih woaroaikihla loaloa.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Nehn ah dildohjang nehn Umw Joarwiho ih johla kak lalloang irai. Irai kidal da pwa ih widahlihda mehkij kapwuriamwei loaloa. Ih uhda mwohn mijarai, jeioahl pwa ih nimen lallal a johkak pwa ih ne loahsoangla.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Nehn en Zechariah ah anjoau in pwukoa doadoahk in nehn Umw Joarwiho doarihla, ih japahllahng nehn umwahu.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Mwerin anjoau kij, pahioahu Elizabeth lijaianda, ih minminehki nehn umwahu oaroain johnpwong limoau.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Ih kin pwa, “Ioar doahroar en Koaunno jeuwejehda ngoahi me, nehn Ah kihjang ngoahi oai kamehk ipen armaj kan!”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Nehn en Elizabeth kawonou in johnpwong, Koahs pel kadardo sohnloang Gabriel nehn kahnihmw in Galilee oau ma adanki Nazareth,
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 ipen jerpein meipwon men ma ne inoau in pwoapwoaud oang woal men ma adanki Joseph, kijehn kadaudok in Nahmwarki David. A jerpein meipwonno adanki Mary.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Sohnloanngo inla ipoa rahnmwahuwi, ih pwa, “Mary, popohl oang koawoa! Koaunno minmine ipoamw apel ne kapaiahda koawoa!”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mary majpwehkkihda sikesik oauwe apel lamlam koalikki ia pirin woahwoahn sikesik pase.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Sohnloanngo pwehng, “Mary, koawoa en joah perki mehkij, pwa kalahngan en Koahs uhdahn koalik ipoamw.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Koawoa pirin lijaianda, noaisikihdi jermwein men ma koawoa pirin kioang oadoa Jesus.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Ih pirin laplap apel adanki Nihn Koahs, Keiou Laplap. Koaunno Koahs pirin kajapwilda en nahmwarki doahroar jamah David.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ih pirin pel nahmwarkihn kadaudok in Jacob kan allaluhla; Ah wei jehpirin uhdi!”
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Mary pwehng sohnloanngo, “Imdoahr me en kak wiawi, nehn oai meipwon?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Sohnloanngo japoang, “Ngen Joarwi pirin mine pohmmwen apel rojon in Koahs pirin mine ipoamw, ioar kahrehda jeri joarwiho pirin adanki Nihn Koahs.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Samsaman kijehmw Elizabeth doahroar en armaj kan ahr wiahki ih lihmen johkak nainki jeri; a apkas ih ne lijaianda ne mine nehn kawonou in ah johnpwong, mihndahr ma ih ne li moadohla.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Pwa joh mehkij ma johkak ipen Koahs.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Mary pwehng sohnloanngo, “Ngoahi lidu in Koaunno en wiawihoang ngoahi dahkij ma koawoa pwahla.” Sohnloanngo ken inlahjang ipoa.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Mwerin me, Mary koaunopda me ohroj apel pispis inlahng nehn kahnihmw oau mine in japw nahnahn Judea,
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 ih dilda nehn umwen Zechariah pwa en rahnmwahuwi Elizabeth.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Nehn en Elizabeth rongda en Mary rahnmwahuwo, jeriho ken mwoakidda nehn kapehdin. Elizabeth ken dirkihla Ngen Joarwi,
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 ih kakoalikihla ngiloa, pwehng Mary, “Koawoa meid pai ipen lihkan! Meid pai jeri ma koawoa pirin noaisikihdi!
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Dahkij joang kapwuriamwei oauwe wiawihkihoang ngoahi, ma inen oai Koaun paj ki ipoai?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Pwa nehn anjoauwohr ma koawoa rahnmwahuwi ngoahi, jeri siksikko nehn kapehdihoa mwoakidkihda ah malau.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Koawoa meid pai pwa oamw pwojon ma kahrehda sikesik in Koaunno pirin pwoaida ipoamw!”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Mary pwa,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 — ausente —
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 — ausente —
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 — ausente —
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 — ausente —
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 — ausente —
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Mary minminehki ipen Elizabeth johnpwong jiluh, mwerin ih japahllahng in umwahu.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Anjoau in en Elizabeth noaisik ne lel; ih noaisikihdi jermwein kij.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Nehn en mihn ipoahk apel peneinei irai rongda doahroar kalahngan en Koaunno ah pwoaida ipoa, irai ohroj pel pwili inenin perenkihda.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Nehn kawaluh in rehn mwerin jeriho ah noaisikdi, irai wahla ih en jorkomjaijla apel kioang ih en adankihla oadoan jamahu, Zechariah.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Inahu japoang irai, “Joah! Ih pirin adanki John.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Irai pwehng ih, “A imdoahr? Johpwa oamw peneinei men adanki John!”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Irai jeioahli jemen jeriho apel kalelpoak ad dahioau ma ih nimen kioang jeriho.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Zechariah poakihda puk oau, ih insingehdi puwoa, “Ih pirin adanki John.” Irai ohroj ken inenin pwuriamweikihla!
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Nehn oar anjoauwo Zechariah pwuroahng lallalda, apel sapda kapkapnga Koahs.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Sohn wija ohroj inenin majpwehkda, apel rongin mehpwiak lelpijoang wija ohroj nehn japw nahnahn Judea.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Apel ohroj ma pwili rong mehpwiak kin lemleme apel idoak, “Da jeri mene pirin wiahla?” Pwa ne janjal pwa manman in Koaunno mine pohn ih.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Jemen John, Zechariah, dirkihla Ngen Joarwi ih kohpda in doahroar me:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 — ausente —
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 — ausente —
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Jeriho koalikla apel koahiokla in pali ngen. Ih kin koaukoaujoan nehn japwsoahn oaroh lel rehnno ma ih pwokda janjal mwohn mihn Israel.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.