Lucas 19

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jesus dilda apel allaluhla nehn Jericho.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Woal koapwoahpwoa men mine wijahu, oadoa Zacchaeus, ma laplap ipen jounrik daksissok.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Ih nimen kapang pwa inje Jesus, a jang in ah mwosmwos, ih johkak kapang Jesus nehn pokonno.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Ih ken kijoula mwohn pokonno, doaudahng nehn suhkoa sycamore pas, pwa ih en kapang Jesus ma pirin wuddo wijahu.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Nehn en Jesus lel wijahu Ih jarda pwehng Zacchaeus,
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Zacchaeus ken pispis doaudi, peren koalik kajamwo Jesus oang nehn umwahu.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Armaj ohroj ma ne pwili kapang me, irai sapda lipahnedki, pwa, “Woal mene ne pwili inla jang in Ah luk oang nehn umwen woal dipan men!”
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Zacchaeus uhda mwohn Koaunno, pwehng, “Maing, ngoahi pirin kijkijoahki oaloap in oai koapwoa joamwoahmwoa kan, a ma mine emen ma ngoahi kapweipweidi, ngoahi pirin koapwung oang pak pahu koalikjang.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Jesus japoang,
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 — ausente —
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Nehn en armajjok ahr rongrong mehpwiai, Jesus pel kapsahng apas karajraj. Ih ne koaroanlahng Jerusalem, armajjok kin lemleme pwa Wein Koahs ne pirin oar janjalda.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Ih pwa,
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 — ausente —
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 — ausente —
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 — ausente —
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 — ausente —
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 — ausente —
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 — ausente —
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 — ausente —
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 — ausente —
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 — ausente —
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 — ausente —
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 — ausente —
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 — ausente —
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 — ausente —
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 — ausente —
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 — ausente —
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Mwerin en Jesus pwahla mehpwiai, Ih wudla mwohrai inlahng Jerusalem.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Nehn Ah ne koaroanlahng Bethphage apel Bethany ipen Dolin Olip, Ih kadarla Nah sohnpadahk roahmen mwohrai,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 — ausente —
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 — ausente —
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Ira inla diarda joang ohroj doahroar en Jesus pwehng ira.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Nehn ara lapwlapwad ejel pwulopwullo, armajjok ma nainki idoak ipara, “Amwda kamwa ke lapwadda?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ira japoang, “Koaunno ma anahne.”
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ira ken ukdohng ipen Jesus. Irai piroakihoang likkoau puwoa apel jeuweje Jesus en doaudahng puwoa.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Nehn Ah allaluhwe armajjok piroakihdi arai likkoauwok pohn allo.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nehn Ah koaroannoang Jerusalem, wija ma allo kijoudihlahng Dolin Olip, pokon koalikko ma pwilpwilihwe Ih siakda koaul in kapingkalahngan oang Koahs in ngil koalik ki kapkapnga Ih ki joang ohroj ma irai ne kapang,
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 “Koahs en kapaiahda nahmwarki ma allalu indoa in oadoan Koaunno! Popohl in nehnloannge apel lingin aluhwoang Koahs!”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Pharisee pwi ma pwili pokonno pwehnglahng Jesus, “Jounpadahk, pwehng nihmw sohnpadahk kan en nennenla!”
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jesus japoang,
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Nehn Ah ne koaroanlahng kahnihmmwo, Ih ne kapangda, Ih jangidla.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Ih pwa,
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 — ausente —
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 — ausente —
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jesus dilda nehn Umw Joarwiho sapda kajroahjang jounnoasnoassok,
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 pwehng irai,
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Ih kin padpadahk nehn Umw Joarwiho rehn ohroj. Jamwrou laplappok, jounpadahk in Kojonneddok apel koaun in armaj kan nimen kojukdi Jesus.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Irai johkak en diarda imdoahr irai en wia me, pwa armaj ohroj kin nimen rongrongoar Jesus, joah nimen luhj jang oau Ah padahk kan.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.