João 11
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NTLH
1 Mine woal men ma johmwehuda ma adanki Lazarus, kin koaukoaujoan Bethany, nehn kahnihmw ma Mary apel riah Martha kin koaukoaujoan.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 (Ioar Mary mene ma salipki ehn Koaunno le karahdin a limwihki pisen moange, ioar ih ma pel rianki Lazarus ma johmwehudahu.)
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Riariho koarongehki Jesus, “Maing ama Koaun, Oamw pirienno ne johmwehuda.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Nehn Jesus ah rongda, Ih ken pwa,
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jesus kin ipwilki Martha, riah liho, apel Lazarus.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Jesus ne kidal pwa Lazarus johmwehuda, a Ih minminehr wijahu ma Ih mine oaroain rehn riau.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Doari, Ih pwehng Nah sohnpadahkkok,
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Sohnpadahkkok japoang, “Maing Jounpadahk, rehn pwiok mihn Jew‑ok nimen kasoa koawoa wijahu. A imdoahr, koawoa pel lemleme pwurlahng wijahu?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jesus japoang,
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Jesus pwahla mehpwiai, apel pwuroahng pwa,
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Sohnpadahkkok japoang, “Maing, ma ih moairla, a ih nen mwehula.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Sikesik in Jesus pase uhdahn woahwoahki pwa Lazarus ne mehdi, a irai pwen kihkihoang pwa Jesus lemleme pwa ih pwen moair.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Jesus pwehng irai in janjal,
14 Então Jesus disse claramente:
15 — ausente —
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Thomas (ma pel adanki Umpwoar) pwehng kijeh sohnpadahkkok, “Kisai pwili asai Jounpadahkke inla wijahu, pwa kisai en pwili Ih mehdi.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Nehn Jesus ah mine wijahu, Ih kidalda pwa Lazarus ne joajjoardi a ne rehn pahu doaula puwoa.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Johpwa lel mwail riau ma Bethany dohki jang Jerusalem.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Mihn Jew dihrdir ma indoahng suhwoang Martha apel Mary pwa irai en kamwais ira ki mehdihn riara woallo.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Nehn Martha ah rongda pwa Jesus allalu indoa, Ih aluhla pwa ih en suhwoang; a Mary minminehr nehn ummwo.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Martha pwehng Jesus, “Maing Oai Koaun, ma koawoa pwen minminehr me, rioai woallo jehpirin mehdi.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Doahr joah, Ngoahi kidal pwa Koahs pirin kioang Koawoa dahkij Koawoa pirin poaki Ipoa.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Jesus pwehng ih,
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Martha japoang Ih, “Ngoahi kidal pwa Ih pirin pwuroahng mourda in rehnin kadeikko.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Jesus pwehng ih,
25 Então Jesus afirmou:
26 — ausente —
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Liho japoang, “Eh, Maing oai Koaun, ngoahi kamehlele pwa KoawoaMessiah‑wa, Nihn Koahsso, ma pirin indihdohng jampah.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Mwerin Martha ah pwahla mehpwiai, ih japahlla ngudkihoang riah Mary, “Jounpadahkko ne indoa, a Ih idoak koawoa.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nehn Mary ah rongda, ih pispis uhda inla pwa ih en suhwoang Jesus.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 (Jesus kahjikkoar lellahng nehn koaujoanno, pwa Ih minminehr wijahu ma Martha suhwoang Ih.)
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Mihn Jew‑ok ma pwili Mary mine nehn ummwo, ma kamwkamwais ih, irai pwilpwili ih anjoauwo ma irai kapang ih uhda a pispis dilla. Irai lemlemehkihoang pwa ih pirin inla in joaujoauwo pwa ih en joang.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 A nehn Mary ah lellahng wijahu ma Jesus minmine, ih ken rukdi in pwoalkoa pwehng Ih, “Maing oai Koaun, ma koawoa minminehr me, rioai woallo nen johpwa mehdi!”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Jesus kapangda ah joangjoangjoang, apel mihn Jew‑ok ma pwili ih pel joang, Ih ken injinjuwedla apel pahsoaula.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ih idoak iparai,Irai japoang, “Maing amai Koaun, indoa kapang.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Jesus joang.
35 Jesus chorou.
36 Mihn Jew‑ok ken pwa, “Ia woahr Ah ipwilki woallo!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 A epwi nehn pwungarai pwa, “Jaudi Ih ma kapoahdpijoang mijen woal majkunno? Imdoahr, Ih johkak en wia mehkij pwa en doaroahjang Lazarus mehdi?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Jesus pel pwuroahng injinjuwedla, inlahng in joaujoauwo, nehn pwoaroan paip oau ma sakai oau kin poaroahla.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Jesus pwa,Martha, rien woal mehdiho, pwehng ih, “Maing, Ih ne pwohn naunahla, pwa ne rehn pahu daulihla — ah joajjoardi!”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Jesus pwehng liho,
40 Jesus respondeu:
41 Irai ken pwoakjang sakaiho, Jesus jarda pwa,
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 — ausente —
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mwerin ah pwahla mehpwiai, Ih kakoalikihla ngiloa, pwa,
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Woal mehdiho dildihdo, poah apel ehn kan kidkidkihpene likkoaun nehn joaujoau, apel likkoau oau pidpene mijoa. Jesus pwehnglahng irai,
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Mihn Jew dir nehn pwungarai ma indoa ipen Mary, irai kapang da ma Jesus ne wiahda irai ken pwojonla.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 A epwi irai pwurlahng ipen Pharisee‑ok padahkihoang irai doahroar mehkan ma Jesus ne wiahda.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Doari, jamwrou laplappok apel Pharisee‑ok ken kapokonihpene Sohn Mwoalen Koapwunngo pwehng irai, “Dahkij kisai pirin wia? Pwa joangoan kilel kan ma woal mene kin wihwia!
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ma kisai mweidoahng ih en wihwia joang pwiai, armaj ohroj pirin pwojonla, a laplap kan in Rome nen indoa koauwehla asai Umw Joarwiho apel asai weihe pwon.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Emen irai ma adanki Caiaphas ma wia Jamwrou Laplap nehn pahrro pwehng irai, “Kamwai johpwa kidal mehkij!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Kamwai johpwa dehdehki pwa en mwehu oang kamwai ma emen pirin mehkihdi armaj kan pwa sohn weihe pwon en joah mwomwla?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Caiaphas in mehlel, joah wia sikesik pase pwa Ih ioar ma wia Jamwrou Laplap in pahrro, ih pwen kohpda pwa Jesus pirin mehkihdi mihn Jew‑ok.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Jaudi irai ioar doari a pwa en kapsahpene jerihn Koahs kan ohroj ma ne mwoarpijoang.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Doari, jang in rehnno inla koaun in mihn Jew‑ok wia lamlamki doahroar irai pirin kojukdi Jesus.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 A ioar kahrehda Jesus johla allaluhjili janjal nehn Judea. Ih ken injang wijahu inlahng wijahkij ma koaroannoang japwsoahn, in kahnihmmwo ma adanki Ephraim; ioar wijahwa ma Ih minmine pwilihkihla Nah sohnpadahkko.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Doari, en mihn Jew kan Joarwihn Passover ne koaroando, armaj dihrdir injang nehn japw kan indahlahng Jerusalem pwa irai kapwaihahda arai siahk in kamwkel mwohn joarwiho pirin sapda.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Irai raprapahki Jesus, a nehn irai pokonpene nehn Umw Joarwiho, irai kin peidekpene nehn pwungarai, “Da kamwai lemleme? Woallo pirin pwili joarwihe ke joah?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Jamwrou laplappok apel Pharisee‑ok ne koajoanehdihoang armaj kan, ma emen kidal ia Jesus minmine, a en pakairkihdo pwa irai en kak joalihdi.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.