João 11

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mine woal men ma johmwehuda ma adanki Lazarus, kin koaukoaujoan Bethany, nehn kahnihmw ma Mary apel riah Martha kin koaukoaujoan.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Ioar Mary mene ma salipki ehn Koaunno le karahdin a limwihki pisen moange, ioar ih ma pel rianki Lazarus ma johmwehudahu.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Riariho koarongehki Jesus, “Maing ama Koaun, Oamw pirienno ne johmwehuda.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Nehn Jesus ah rongda, Ih ken pwa,
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jesus kin ipwilki Martha, riah liho, apel Lazarus.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Jesus ne kidal pwa Lazarus johmwehuda, a Ih minminehr wijahu ma Ih mine oaroain rehn riau.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Doari, Ih pwehng Nah sohnpadahkkok,
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Sohnpadahkkok japoang, “Maing Jounpadahk, rehn pwiok mihn Jew‑ok nimen kasoa koawoa wijahu. A imdoahr, koawoa pel lemleme pwurlahng wijahu?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jesus japoang,
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jesus pwahla mehpwiai, apel pwuroahng pwa,
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Sohnpadahkkok japoang, “Maing, ma ih moairla, a ih nen mwehula.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Sikesik in Jesus pase uhdahn woahwoahki pwa Lazarus ne mehdi, a irai pwen kihkihoang pwa Jesus lemleme pwa ih pwen moair.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Jesus pwehng irai in janjal,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 — ausente —
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Thomas (ma pel adanki Umpwoar) pwehng kijeh sohnpadahkkok, “Kisai pwili asai Jounpadahkke inla wijahu, pwa kisai en pwili Ih mehdi.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Nehn Jesus ah mine wijahu, Ih kidalda pwa Lazarus ne joajjoardi a ne rehn pahu doaula puwoa.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Johpwa lel mwail riau ma Bethany dohki jang Jerusalem.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Mihn Jew dihrdir ma indoahng suhwoang Martha apel Mary pwa irai en kamwais ira ki mehdihn riara woallo.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Nehn Martha ah rongda pwa Jesus allalu indoa, Ih aluhla pwa ih en suhwoang; a Mary minminehr nehn ummwo.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martha pwehng Jesus, “Maing Oai Koaun, ma koawoa pwen minminehr me, rioai woallo jehpirin mehdi.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Doahr joah, Ngoahi kidal pwa Koahs pirin kioang Koawoa dahkij Koawoa pirin poaki Ipoa.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jesus pwehng ih,
23 Jesus disse a ela:
24 Martha japoang Ih, “Ngoahi kidal pwa Ih pirin pwuroahng mourda in rehnin kadeikko.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesus pwehng ih,
25 Então Jesus declarou:
26 — ausente —
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Liho japoang, “Eh, Maing oai Koaun, ngoahi kamehlele pwa KoawoaMessiah‑wa, Nihn Koahsso, ma pirin indihdohng jampah.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mwerin Martha ah pwahla mehpwiai, ih japahlla ngudkihoang riah Mary, “Jounpadahkko ne indoa, a Ih idoak koawoa.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nehn Mary ah rongda, ih pispis uhda inla pwa ih en suhwoang Jesus.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 (Jesus kahjikkoar lellahng nehn koaujoanno, pwa Ih minminehr wijahu ma Martha suhwoang Ih.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Mihn Jew‑ok ma pwili Mary mine nehn ummwo, ma kamwkamwais ih, irai pwilpwili ih anjoauwo ma irai kapang ih uhda a pispis dilla. Irai lemlemehkihoang pwa ih pirin inla in joaujoauwo pwa ih en joang.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 A nehn Mary ah lellahng wijahu ma Jesus minmine, ih ken rukdi in pwoalkoa pwehng Ih, “Maing oai Koaun, ma koawoa minminehr me, rioai woallo nen johpwa mehdi!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Jesus kapangda ah joangjoangjoang, apel mihn Jew‑ok ma pwili ih pel joang, Ih ken injinjuwedla apel pahsoaula.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ih idoak iparai,Irai japoang, “Maing amai Koaun, indoa kapang.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jesus joang.
35 Jesus chorou.
36 Mihn Jew‑ok ken pwa, “Ia woahr Ah ipwilki woallo!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 A epwi nehn pwungarai pwa, “Jaudi Ih ma kapoahdpijoang mijen woal majkunno? Imdoahr, Ih johkak en wia mehkij pwa en doaroahjang Lazarus mehdi?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Jesus pel pwuroahng injinjuwedla, inlahng in joaujoauwo, nehn pwoaroan paip oau ma sakai oau kin poaroahla.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jesus pwa,Martha, rien woal mehdiho, pwehng ih, “Maing, Ih ne pwohn naunahla, pwa ne rehn pahu daulihla — ah joajjoardi!”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jesus pwehng liho,
40 Jesus respondeu:
41 Irai ken pwoakjang sakaiho, Jesus jarda pwa,
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 — ausente —
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mwerin ah pwahla mehpwiai, Ih kakoalikihla ngiloa, pwa,
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Woal mehdiho dildihdo, poah apel ehn kan kidkidkihpene likkoaun nehn joaujoau, apel likkoau oau pidpene mijoa. Jesus pwehnglahng irai,
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Mihn Jew dir nehn pwungarai ma indoa ipen Mary, irai kapang da ma Jesus ne wiahda irai ken pwojonla.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 A epwi irai pwurlahng ipen Pharisee‑ok padahkihoang irai doahroar mehkan ma Jesus ne wiahda.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Doari, jamwrou laplappok apel Pharisee‑ok ken kapokonihpene Sohn Mwoalen Koapwunngo pwehng irai, “Dahkij kisai pirin wia? Pwa joangoan kilel kan ma woal mene kin wihwia!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ma kisai mweidoahng ih en wihwia joang pwiai, armaj ohroj pirin pwojonla, a laplap kan in Rome nen indoa koauwehla asai Umw Joarwiho apel asai weihe pwon.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Emen irai ma adanki Caiaphas ma wia Jamwrou Laplap nehn pahrro pwehng irai, “Kamwai johpwa kidal mehkij!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Kamwai johpwa dehdehki pwa en mwehu oang kamwai ma emen pirin mehkihdi armaj kan pwa sohn weihe pwon en joah mwomwla?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Caiaphas in mehlel, joah wia sikesik pase pwa Ih ioar ma wia Jamwrou Laplap in pahrro, ih pwen kohpda pwa Jesus pirin mehkihdi mihn Jew‑ok.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Jaudi irai ioar doari a pwa en kapsahpene jerihn Koahs kan ohroj ma ne mwoarpijoang.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Doari, jang in rehnno inla koaun in mihn Jew‑ok wia lamlamki doahroar irai pirin kojukdi Jesus.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 A ioar kahrehda Jesus johla allaluhjili janjal nehn Judea. Ih ken injang wijahu inlahng wijahkij ma koaroannoang japwsoahn, in kahnihmmwo ma adanki Ephraim; ioar wijahwa ma Ih minmine pwilihkihla Nah sohnpadahkko.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Doari, en mihn Jew kan Joarwihn Passover ne koaroando, armaj dihrdir injang nehn japw kan indahlahng Jerusalem pwa irai kapwaihahda arai siahk in kamwkel mwohn joarwiho pirin sapda.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Irai raprapahki Jesus, a nehn irai pokonpene nehn Umw Joarwiho, irai kin peidekpene nehn pwungarai, “Da kamwai lemleme? Woallo pirin pwili joarwihe ke joah?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Jamwrou laplappok apel Pharisee‑ok ne koajoanehdihoang armaj kan, ma emen kidal ia Jesus minmine, a en pakairkihdo pwa irai en kak joalihdi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.