Atos 9
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs VC
1 Nehn anjoauwo Saul enngengdehnkihoar ah lemei nimen kojukdi sohnpadahk in Koaunno. Ih inla ipen Jamwrou Laplappo
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 poaki kijilikoau in mweimwei pwa ih en kak dilloang nehn jinakoke in Jew nehn Damascus, pwa ma ih kapangda emen in irai kan ma kin allalu nehn Alin Koaunno, ih anki manman in joalihdi irai, woal apel li, ukdo Jerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Nehn en Saul ah koaroannoang Damascus, maram oau jang nehnloannge dakarda ih.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ih kipdihoang nehn pwirej, ih rongda ngilloau ma pwa,
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Saul idoak, “Inje koawoa, maing Koaun?” Ngillo japoang,
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 — ausente —
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Irai ok ma pwili ih jeiloakko, uhdi nennenla. Irai pel pwili rongda ngillo, a pwen joh armaj irai kak kapang.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Saul ken uhda jang nehn pwirejjo poahdpijoang a pwen johkak kapang mehkij. Doari, irai koldi poah, ken ukla ih Damascus.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Oaroain rehn jiluh, ih johkak kapang wija; nehn anjoauwo, joh mehkij ih kang ke nim.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Mine emen sohnpadahk nehn Damascus, oadoa Ananias. Nehn kaudiahl ma janjal oang Ananias, Koaunno pwa,Ih japoang, “Ioar ngoahi me maing Koaun.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Koaunno pwehng ih,
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 — ausente —
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ananias japoangki, “Maing Koaun, armaj dir ne padahkihoang ngoahi doahroar ih; irai pel pwehng ngoahi joang nauna ohroj ih wia oang Nihmw armaj kannehn Jerusalem.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 A apkas ih ne indoahng Damascus anki manman jang jamwrou laplappok pwa ih en joalihdi armaj ohroj ma kin pwongi Koawoa.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Koaunno pwehng Ananias,
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 — ausente —
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ananias dilda nehn ummwo kihdihoang poah kan pohn Saul. Ih pwa, “Rioai Saul, Koaunno me kadardo ngoahi, ioar Jesus ma pwokkoang koawoa nehn oamw allaluhdo pohn allo. Ih kadardo ngoahi pwa koawoa en pel kak pwuroahng kapangda wija apel audohdkihda Ngen Joarwi.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Nehn anjoauwohr mehkij ma doahroar winen mwumw ken mwoarjang nehn pwoaroan mijen Saul ok, ih ken pel kak pwuroahng kapangda wija. Ih ken uhda poapdaijla.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Mwerin ah mwingehla, ih ken sihkeida. Saul Padahk nehn Damascus Saul minminehki oaroain rehn pwi nehn Damascus pwilpwili sohnpadahkkok.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Ih kin inenla nehn jinakoke kan, ih sapda padpadahkki pwa Jesus ioar ma Nihn Koahs Iehroj wa.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ohroj ma rong ih inenin pwuriamweila. Irai idoak, “jaudi ih ioar ma, nehn Jerusalem, kin kojkojukla irai kan ma kin pwongi Jesus? Apel, jaudi ioar kahrpoahwa ih indoahki Damascus pwa en joalihdi irai ma kin pwongi Jesus, ih ukla irai ipen jamwrou laplappok?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 A pwa en Saul padpadahkjili inenin sihkeila apel ah kadehde pwa Jesus ioar maMessiah wa ioar kahrehioang mihn Jew kan ma koaujoan nehn Damascus ken johla kak japoang ih.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Mwerin rehn pwi, mihn Jew pokonpene wia lamlamki doahroar ahr pirin kojukdi Saul.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 A mine armaj pwehng Saul dahkij ihr wia lamlamki. Inrehn apel inpwong irai kin jiloa wanihmw in kahnihmmwok pwa irai en kojukdi Saul.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Pwong oau pwilihen Saul‑ok ken kioang Saul nehn pwukohioau kadardi ih jang nehn pwokkoau nehn kello.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Saul inla Jerusalem apel jong in pwilihla sohnpadahkkok. Irai johpwa nimen kamehlele pwa ih ne wiahla emen sohnpadahk, irai ohroj inenin mijik ih.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 A Barnabas ken jeuwejehda Saul, ukla ih ipen sohnpadahkkok. Ih kawoahwoahng irai mwomwen en Saul ne kapangda Koaunno pohn allo apel en Koaunno ne sikesik oang ih. Barnabas pel pwehng irai doahroar en Saul sihkei, padahkki oadoan Jesus nehn Damascus.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Doari, Saul ken koaujoanla iparai, ih allaluhjili nehn Jerusalem sihkei padpadahkjili in oadoan Koaunno.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Ih pel sikoa apel akmaihoang mihn Jew‑ok ma lalki lal in Greek, irai ken jong in kojukdi ih.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Nehn en riah joauloanngok kidalda mwoakid oauwe, irai ken wahla Saul Caesarea kadarla Tarsus.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Doari, mwomwohdjo ken moaloailoaidi wija ohroj nehn Judea, Galilee apel Samaria. Mwomwohdjo pel koakoairda apel sowoa kan dirla jang in jauwaj in Ngen Joarwi apel ahr kin mijik apel woaunki Koaunno.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Peter jeijeiloakjili wija ohroj, anjoau oau ih inla pwa en paj ipennihn Koahs armajjok ma koaukoaujoan nehn kahnihmw Lydda.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Nehn Lydda, Peter suhwoang woal men adanki Aeneas, ma mwoasor, johkak injang nehn dohioau oaroain johnpar waluh.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Peter pwehng ih, “Aeneas, Jesus Christ kemwehuwihla koawoa. Uhda limpene kioammwen.” Anjoauwohr Aeneas ken uhda.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Armaj ohroj ma koaukoaujoan nehn Lydda apel Sharon kapang ih, irai ken pwojonla Koaunno.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Nehn kahnihmw Joppa, mine li joauloang men adanki Tabitha. (In lal in Greek, oadoa ioar Dorcas, ma woahwoahki “diha”). Anjoau ohroj ih kin wihwia mwehu apel jeuweje irai kan ma joamwoahmwoa.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Nehn anjoauwo ih ken johmwehuda oaroh mehdi. Palwoaroa kamwkelda koajoanjoandihoang nehn pere oau dawaj.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Joppa johpwa dohjang Lydda, a nehn en sohnpadahkkok rongda pwa Peter mine nehn Lydda irai iloakihla woal roahmen en pwehng ih arai poakpoakko, “Menlau karwarohdo ipamai!”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Peter ken koaunopda pwilihda ira. Nehn en Peter lel wijahu, irai ukdahlahng ih nehn perehu dawaj. Liohdihok ohroj pidekihpene joangjoangjoang apel kajalehioang Peter arai likkoau kan ma irai kol ma Dorcas wiahda nehn anjoau ma ih pe mour.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Peter ken kadilihjang irai nehn perehu, ih poadpwomwla kapkap; ih ken jipwoallahng palwarro pwahla, “Tabitha, pwohrda!” Liho ken poahdpijoang, nehn ah kapangda Peter, ih ken pwohrda mwindi.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Peter kihla poah oang liho jeuweje en uhda. Ih ken panginihr ma armaj in Koahs apel liohdi kan, kajalehioang irai pwa liho ne mourda.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Rong pase ken lohkla nehn Joppa, armaj dir ken pwojonla Koaunno.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Peter minminehki nehn Joppa rehn pwi ipen woalmen ma adanki Simon, jounwiahda dipwjoau jangin kilin mahn.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.