Atos 9
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NTLH
1 Nehn anjoauwo Saul enngengdehnkihoar ah lemei nimen kojukdi sohnpadahk in Koaunno. Ih inla ipen Jamwrou Laplappo
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 poaki kijilikoau in mweimwei pwa ih en kak dilloang nehn jinakoke in Jew nehn Damascus, pwa ma ih kapangda emen in irai kan ma kin allalu nehn Alin Koaunno, ih anki manman in joalihdi irai, woal apel li, ukdo Jerusalem.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Nehn en Saul ah koaroannoang Damascus, maram oau jang nehnloannge dakarda ih.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Ih kipdihoang nehn pwirej, ih rongda ngilloau ma pwa,
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Saul idoak, “Inje koawoa, maing Koaun?” Ngillo japoang,
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 — ausente —
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Irai ok ma pwili ih jeiloakko, uhdi nennenla. Irai pel pwili rongda ngillo, a pwen joh armaj irai kak kapang.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Saul ken uhda jang nehn pwirejjo poahdpijoang a pwen johkak kapang mehkij. Doari, irai koldi poah, ken ukla ih Damascus.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Oaroain rehn jiluh, ih johkak kapang wija; nehn anjoauwo, joh mehkij ih kang ke nim.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Mine emen sohnpadahk nehn Damascus, oadoa Ananias. Nehn kaudiahl ma janjal oang Ananias, Koaunno pwa,Ih japoang, “Ioar ngoahi me maing Koaun.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Koaunno pwehng ih,
11 E o Senhor lhe disse:
12 — ausente —
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ananias japoangki, “Maing Koaun, armaj dir ne padahkihoang ngoahi doahroar ih; irai pel pwehng ngoahi joang nauna ohroj ih wia oang Nihmw armaj kannehn Jerusalem.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 A apkas ih ne indoahng Damascus anki manman jang jamwrou laplappok pwa ih en joalihdi armaj ohroj ma kin pwongi Koawoa.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Koaunno pwehng Ananias,
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 — ausente —
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Ananias dilda nehn ummwo kihdihoang poah kan pohn Saul. Ih pwa, “Rioai Saul, Koaunno me kadardo ngoahi, ioar Jesus ma pwokkoang koawoa nehn oamw allaluhdo pohn allo. Ih kadardo ngoahi pwa koawoa en pel kak pwuroahng kapangda wija apel audohdkihda Ngen Joarwi.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Nehn anjoauwohr mehkij ma doahroar winen mwumw ken mwoarjang nehn pwoaroan mijen Saul ok, ih ken pel kak pwuroahng kapangda wija. Ih ken uhda poapdaijla.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Mwerin ah mwingehla, ih ken sihkeida. Saul Padahk nehn Damascus Saul minminehki oaroain rehn pwi nehn Damascus pwilpwili sohnpadahkkok.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Ih kin inenla nehn jinakoke kan, ih sapda padpadahkki pwa Jesus ioar ma Nihn Koahs Iehroj wa.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Ohroj ma rong ih inenin pwuriamweila. Irai idoak, “jaudi ih ioar ma, nehn Jerusalem, kin kojkojukla irai kan ma kin pwongi Jesus? Apel, jaudi ioar kahrpoahwa ih indoahki Damascus pwa en joalihdi irai ma kin pwongi Jesus, ih ukla irai ipen jamwrou laplappok?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 A pwa en Saul padpadahkjili inenin sihkeila apel ah kadehde pwa Jesus ioar maMessiah wa ioar kahrehioang mihn Jew kan ma koaujoan nehn Damascus ken johla kak japoang ih.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Mwerin rehn pwi, mihn Jew pokonpene wia lamlamki doahroar ahr pirin kojukdi Saul.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 A mine armaj pwehng Saul dahkij ihr wia lamlamki. Inrehn apel inpwong irai kin jiloa wanihmw in kahnihmmwok pwa irai en kojukdi Saul.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Pwong oau pwilihen Saul‑ok ken kioang Saul nehn pwukohioau kadardi ih jang nehn pwokkoau nehn kello.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Saul inla Jerusalem apel jong in pwilihla sohnpadahkkok. Irai johpwa nimen kamehlele pwa ih ne wiahla emen sohnpadahk, irai ohroj inenin mijik ih.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 A Barnabas ken jeuwejehda Saul, ukla ih ipen sohnpadahkkok. Ih kawoahwoahng irai mwomwen en Saul ne kapangda Koaunno pohn allo apel en Koaunno ne sikesik oang ih. Barnabas pel pwehng irai doahroar en Saul sihkei, padahkki oadoan Jesus nehn Damascus.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Doari, Saul ken koaujoanla iparai, ih allaluhjili nehn Jerusalem sihkei padpadahkjili in oadoan Koaunno.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Ih pel sikoa apel akmaihoang mihn Jew‑ok ma lalki lal in Greek, irai ken jong in kojukdi ih.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Nehn en riah joauloanngok kidalda mwoakid oauwe, irai ken wahla Saul Caesarea kadarla Tarsus.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Doari, mwomwohdjo ken moaloailoaidi wija ohroj nehn Judea, Galilee apel Samaria. Mwomwohdjo pel koakoairda apel sowoa kan dirla jang in jauwaj in Ngen Joarwi apel ahr kin mijik apel woaunki Koaunno.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Peter jeijeiloakjili wija ohroj, anjoau oau ih inla pwa en paj ipennihn Koahs armajjok ma koaukoaujoan nehn kahnihmw Lydda.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Nehn Lydda, Peter suhwoang woal men adanki Aeneas, ma mwoasor, johkak injang nehn dohioau oaroain johnpar waluh.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Peter pwehng ih, “Aeneas, Jesus Christ kemwehuwihla koawoa. Uhda limpene kioammwen.” Anjoauwohr Aeneas ken uhda.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Armaj ohroj ma koaukoaujoan nehn Lydda apel Sharon kapang ih, irai ken pwojonla Koaunno.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Nehn kahnihmw Joppa, mine li joauloang men adanki Tabitha. (In lal in Greek, oadoa ioar Dorcas, ma woahwoahki “diha”). Anjoau ohroj ih kin wihwia mwehu apel jeuweje irai kan ma joamwoahmwoa.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Nehn anjoauwo ih ken johmwehuda oaroh mehdi. Palwoaroa kamwkelda koajoanjoandihoang nehn pere oau dawaj.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Joppa johpwa dohjang Lydda, a nehn en sohnpadahkkok rongda pwa Peter mine nehn Lydda irai iloakihla woal roahmen en pwehng ih arai poakpoakko, “Menlau karwarohdo ipamai!”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Peter ken koaunopda pwilihda ira. Nehn en Peter lel wijahu, irai ukdahlahng ih nehn perehu dawaj. Liohdihok ohroj pidekihpene joangjoangjoang apel kajalehioang Peter arai likkoau kan ma irai kol ma Dorcas wiahda nehn anjoau ma ih pe mour.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Peter ken kadilihjang irai nehn perehu, ih poadpwomwla kapkap; ih ken jipwoallahng palwarro pwahla, “Tabitha, pwohrda!” Liho ken poahdpijoang, nehn ah kapangda Peter, ih ken pwohrda mwindi.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Peter kihla poah oang liho jeuweje en uhda. Ih ken panginihr ma armaj in Koahs apel liohdi kan, kajalehioang irai pwa liho ne mourda.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Rong pase ken lohkla nehn Joppa, armaj dir ken pwojonla Koaunno.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Peter minminehki nehn Joppa rehn pwi ipen woalmen ma adanki Simon, jounwiahda dipwjoau jangin kilin mahn.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.