Atos 7

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jamwrou Laplappo idoak oang Stephen, “A me pwen uhdahn mehlel?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Stephen japoang: “Rioai apel joamoai kan, kamwai rong ngoahi! Mwohn jamasai mehj Abraham ah koaujoanla Haran, Koahs in ling pwokkoang ih nehn Mesopotamia
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 pwehng ih, ‘Koawoa en injang ipen oamw peneinei apel nehn oamw wei, koawoa alwehng nehn japw oau ma Ngoahi pirin kajalehioang koawoa.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Doari, Abraham ken injang nehn japw in Chaldea, ih inla koaujoanla Haran. Mwerin en jamahu mehdi, Koahs pel pwehng Abraham en indoa nehn wei oauwe ma kamwai koaukoaujoan loaloa apkas.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Koahs johpwa kioang ekij kijehn wijahu pwa ih en japwankihla, pel joh wija siksik kij, a Koahs inoaukihoang pwa Ih pirin kioang ih apel kadaudokoa kan pwa irai en japwankihla. Nehn anjoauwo ma Koahs wiahda inoau oauwe, Abraham kahjik mine nah jeri.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 A mehwa Koahs pwehng Abraham, ‘Kadaudok oamw kan pirin koaujoanla nehn wein likin oau, wija irai pirin kaliduhla apel pirin wia mwahlla nehn oaroain johnpar pahpwiki.’
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Koahs pel pwa, ‘Ngoahi pirin kadeikda weiho ma kaliduhla irai. A mwerin anjoauwo, irai pirin japahldo nehn wijahkij apel pwongi Ngoahi.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Koahs kioang Abraham kilel in inoau oau, ioar jorkomjaij. Doari Abraham jorkomjaijihla Isaac rehn waluh mwerin ah noaisikdi. Isaac pel jorkomjaijihla nah jermwein Jacob, Jacob pel jorkomjaijihla nah jermwein eijek roahmenno, ma ioar wia jamasai mehjjok.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Nihn Jacob jeri woallok ken luwakki riarai woallo Joseph; irai ken noaskihla ih pwa en wiahla lidu men nehn Egypt. A Koahs pwen pwilpwili ih.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Koahs pel doaroahla Joseph jang nehn ah kahpwal ohroj. Anjoauwo ma Joseph uhda mwohn mijen Pharaoh, nahmwarki in Egypt, Koahs kioang Joseph kalahngan apel loalkoang. Pharaoh kajapwilda Joseph en wiahla koapina in wein Egypt apel koaun in umwen nahmwarkiho.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Doari lehk koalik oau wiawihda kahrehioang apwal koalik nehn Egypt apel nehn Canaan pwon. Jamasai mehjjok johkak diar mwinge,
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 a nehn en Jacob rongda pwa mine wehn pilahwa nehn Egypt, ih ken kadarla nah jerihok, jamasai mehjjok pwa irai en indihla Egypt. Ioar keiouin ahr inla wijahu.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Nehn kariauin arai indihla wijahu, Joseph kajalehioang riahk pein ih, apel Pharaoh pel kidalda doahroar en Joseph peneineiho.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Joseph ken iloaklahng jamahu Jacob apel ah peneinei ohroj en indoa Egypt. Irai ohroj armaj ijihjek limmen.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Jacob ken indihla Egypt wijahu ma ih apel nah jerihok mehdi loaloa.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Palwoaroaraihok wijiklahng Shechem, wijahu ma irai joajjoardi oang nehn joaujoau ma Abraham dupukkihda uhwen mwani oau jang ipen kadaudok in Hamor.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “A anjoauwo ma Koahs pirin kapwaihahda Ah inoau ma Ih wiahng Abraham ne koaroando, asai armaj kan nehn Egypt inenin dirla mehlel.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Lel anjoau kij mwuhr, nahmwarki men, ma johpwa woahwoahki inje Joseph, sapda koaun in Egypt.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ih kin kapweipwei jamasai mehjjok apel lemei oang irai, kin ipong oang irai en kihdi nihrai jerihok likin umwaraihok pwa jerihok en mehdi.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 A ioar anjoauwo ma Moses noaisikdi, jeri mwehu men. Ih apwalihekda nehn umwen jamahu lel johnpwong jiluh.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Anjoauwo ma ih wijik jang nehn umwahu, nihn Pharaoh jerpeinno kapangda Moses doar ken apwalihda Moses doahroar me pwen pein nah.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Moses audohkihda joangoan loalkoang ohroj in mihn Egypt, apel wiahla woal laplap men nehn ah sikesik kan apel wihwia kan.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Nehn ah ne lel johnpar pahijek, ih ken koajoanehdi pwa ih en soahkda kijeh mihn Israel kan.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ih kapangda doahroar emen irai ma mihn Egypt men ne koalkoahla. Ih ken inla jeuwejehda mihn Israel‑o kojukdi mihn Egypt‑o.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 (Moses kin lemleme pwa pein ah armaj kan nen woahwoahki pwa Koahs pirin doadoahkki ih en kajaldekla irai, a irai pwen johpwa woahwoahki.)
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Rehnno mwerin, Moses kapangda mihn Israel roahmen peipene nehn pwungara, ih jongin kamoaloailoaihdi ira. Ih pwehng ira, ‘Kamwa rong, kamwa pwen mihn Israel roahmen, amwda kamwa ke peipene doahre?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 A woallo ma sapkihda peiho jinoakla Moses, idoak ipoa, ‘Inje ma pilda koawoa pwa koawoa en koaunda kamai apel wia amai jounkoapwung?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Koawoa nimen kojukdi ngoahi doahroar oamw kojukdi mihn Egypt‑o aio?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Nehn Moses rongda me ih ken kaujang nehn Egypt sapda koaujoan nehn wein Midian. Ioar wijahwa ma ih nainkihda jermwein roahmen.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Mwerin johnpar pahijek sohnloang men pwokkoang Moses nehn umpwulin oai nehn suhkoa pas nehn japwsoahn ipen Nahna Sinai.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Moses aluhlahng suhkoa siksikko pwa ih en kadehde mwehu, ih ken pwuriamweikihla mehu ma ih kapangda. A ih rongda ngilen Koaunno,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ngoahi ioar Koahs en joamoamw mehjjok, Koahs en Abraham, Isaac, apel Jacob.’ Moses roarroarkihda ah majpwehk, apel johla nimen jipwoallahng wijahu.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 A Koaunno pwehng ih, ‘Kihjang oamw ju kan, pwa wijahn ma koawoa uhda wija joaroawi oau.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Ngoahi ne kapangda doahr koalik in loklok in noai armaj kan nehn Egypt. Ngoahi ne pel rong ngilen arai moadoak kan, ngoahi ne pel indihdo pwa ngoahi en doaroahla irai. A doari apkas ngoahi pirin kadarlahng koawoa nehn Egypt.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Moses ioar ma mihn Israel kan ne kerpwihla. Irai ma idoak, ‘inje ma kajapwilda koawoa en wia amai koaun apel jounkoapwung?’ Moses ioar ma Koahs kadardo pwa ih en koaunda armaj kan apel kajaldekihla irai, jang in jauwaj in sohnloang men ma pwokkoang Moses nehn suhkoa siksik umpwumpwullo.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ih kahlwa armaj kan jang nehn Egypt, wiahda kilel kapwuriamwei apel manman kan nehn Egypt apel nehn Jed Wahssahu, apel nehn japwsoahnno oaroain johnpar pahijek.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Moses ioar ma pel pwehng armaj in Israel‑ok, ‘Koahs pirin kadardohng kamwai Joukohp men doahroar Ah kadardo ngoahi, Joukohp mene pirin injang nehn pwungen riamwai kan.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Ih ioar woal wa ma ne pwili mihn Israel‑ok pokonpene nehn japwsoahn; ih mine wijahu ipen jamasai koalik ok apel ipen sohnloanngo ma lalloang ih pohn Nahna Sinai Ih ma pel oaloahjang ipen Koahs padahk in koamoaur pwa en kihdoahng kisai.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “A jamasai mehjjok johpwa nimen peikkoang; a irai jinoakla ih apel kajalehda arai nimen pwurla Egypt.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Irai pwehng Aaron, ‘Wiahda epwi kohs en ma pirin kahlwa kamai. Kamai jehjoa dahkij ne wiawihoang Moses ma ukdo kamai jang nehn Egypt.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Ioar anjoaukijjo ma irai wiahda janjal sakai kohl oau in mwomwen kahu pwulopwul men, wia arai meiroang oang, apel wiahda kamdipw oau pwa en kawahuwi dahkij ma pein irai ne wiahda.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Koahs ken jipwoaljang irai apel mweidla irai en joarwihoang uju kan pehnloannge in doahroar ma ne insingdi nehn pukin joukohppok, ma pwa,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 — ausente —
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Jamasai mehjjok anki Umpwal en Koahs ma kajalehda en Koahs minmine iparai nehn japwsoahn. Umpwallo wiawihda doahroar en Koahs pwehng Moses, in doahr mwommwo ma Koaunno kajalehioang Moses.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Mwerin o, jamasai mehjjok, ma oaloa umpwallo jang jamaraihok, wahjili umpwallo pwilpwilihwe Joshua apel kalwehdi wei kan ma Koahs ne kaujjang sowoa kan mwohrai. Umpwallo mine wijahu oaroh lel mwein David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 David inenin kenkenla ipen Koahs, ih poaki Koahs en mweidoahng en wiahda oau ummwo Koahs in Jacob en koaujoan loaloa.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 A Solomon ma koudahng Koahs Umw oauwe.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “A Koahs Laplap johkin mine nehn umw kan ma armaj kin kouda, ma doahroar en joukohppo pwa,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 — ausente —
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Stephen doaula ih pwa, “Ia woahr amwai koapsakai! Ia woahr ros in nehn kapehdimwai kan! Ia woahr amwai pongpong oang rong Mahjan in Koahs! Kamwai pel doahroar jamamwai mehjjok: kamwai pel kin uhwoang Ngen Joarwi!
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Mine emen joukohp ma jamamwai mehjjok johkin koalkoa? Pwa irai ne kojukdi nihn Koahs jounwijik pakair kan ma pakairkihdo oh mehjwa doahroar indoa in Nah Jounpapah Joarwiho. A apkas kamwai pangla apel kojukdi.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Ioar kamwai ma oaloahdi en Koahs kojonned ma indihdohjang sohnloang a johpwa peikkoang!”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Nehn en Sohn Mwoalen Koapwunngo ahr rongrong Stephen, ihr inenin lioas koalikla apel keikeikeisakai
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 A Stephen, ma dirkihla Ngen Joarwi, jardahla nehnloannge, kapangda en Koahs klohri apel Jesus uhda loap kidal in Koahs.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Ih pwahla, “Kamwai kapang! Ngoahi ne kapangda nehnloannge ne risda apel Nihn-ArmajAh uhda in loap moaunin Koahs!”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Sohn Mwoalen Koapwunngo ken rahrahu koalik apel pinahla siarai kan, irai ohroj wiahkihoar oau kijoupenehng ih.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Irai jinoakla ih likin kahnihmmwo, irai ken kasoa ih. Jounkadehdehk kioang arai likkoau roairoai ok ipen mwahnkapw men ma adanki Saul pwa ih en apwali.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Irai pwen enngengdehnkihoar arai kaskasoa Stephen ma pangpangin Koaunno, pwahpwahpwa, “Maing Koaun Jesus! Oaloa ngenihoa!”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ih ken poadpwomwla ngil koalik pwahla, “Koaun, joah kapwukoahki irai dihp oauwe.” Mwerin ah pwahla me ih ken mehdi.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.