Atos 7
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NAA
1 Jamwrou Laplappo idoak oang Stephen, “A me pwen uhdahn mehlel?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Stephen japoang: “Rioai apel joamoai kan, kamwai rong ngoahi! Mwohn jamasai mehj Abraham ah koaujoanla Haran, Koahs in ling pwokkoang ih nehn Mesopotamia
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 pwehng ih, ‘Koawoa en injang ipen oamw peneinei apel nehn oamw wei, koawoa alwehng nehn japw oau ma Ngoahi pirin kajalehioang koawoa.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Doari, Abraham ken injang nehn japw in Chaldea, ih inla koaujoanla Haran. Mwerin en jamahu mehdi, Koahs pel pwehng Abraham en indoa nehn wei oauwe ma kamwai koaukoaujoan loaloa apkas.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Koahs johpwa kioang ekij kijehn wijahu pwa ih en japwankihla, pel joh wija siksik kij, a Koahs inoaukihoang pwa Ih pirin kioang ih apel kadaudokoa kan pwa irai en japwankihla. Nehn anjoauwo ma Koahs wiahda inoau oauwe, Abraham kahjik mine nah jeri.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 A mehwa Koahs pwehng Abraham, ‘Kadaudok oamw kan pirin koaujoanla nehn wein likin oau, wija irai pirin kaliduhla apel pirin wia mwahlla nehn oaroain johnpar pahpwiki.’
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Koahs pel pwa, ‘Ngoahi pirin kadeikda weiho ma kaliduhla irai. A mwerin anjoauwo, irai pirin japahldo nehn wijahkij apel pwongi Ngoahi.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Koahs kioang Abraham kilel in inoau oau, ioar jorkomjaij. Doari Abraham jorkomjaijihla Isaac rehn waluh mwerin ah noaisikdi. Isaac pel jorkomjaijihla nah jermwein Jacob, Jacob pel jorkomjaijihla nah jermwein eijek roahmenno, ma ioar wia jamasai mehjjok.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Nihn Jacob jeri woallok ken luwakki riarai woallo Joseph; irai ken noaskihla ih pwa en wiahla lidu men nehn Egypt. A Koahs pwen pwilpwili ih.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Koahs pel doaroahla Joseph jang nehn ah kahpwal ohroj. Anjoauwo ma Joseph uhda mwohn mijen Pharaoh, nahmwarki in Egypt, Koahs kioang Joseph kalahngan apel loalkoang. Pharaoh kajapwilda Joseph en wiahla koapina in wein Egypt apel koaun in umwen nahmwarkiho.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Doari lehk koalik oau wiawihda kahrehioang apwal koalik nehn Egypt apel nehn Canaan pwon. Jamasai mehjjok johkak diar mwinge,
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 a nehn en Jacob rongda pwa mine wehn pilahwa nehn Egypt, ih ken kadarla nah jerihok, jamasai mehjjok pwa irai en indihla Egypt. Ioar keiouin ahr inla wijahu.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Nehn kariauin arai indihla wijahu, Joseph kajalehioang riahk pein ih, apel Pharaoh pel kidalda doahroar en Joseph peneineiho.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Joseph ken iloaklahng jamahu Jacob apel ah peneinei ohroj en indoa Egypt. Irai ohroj armaj ijihjek limmen.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Jacob ken indihla Egypt wijahu ma ih apel nah jerihok mehdi loaloa.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Palwoaroaraihok wijiklahng Shechem, wijahu ma irai joajjoardi oang nehn joaujoau ma Abraham dupukkihda uhwen mwani oau jang ipen kadaudok in Hamor.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “A anjoauwo ma Koahs pirin kapwaihahda Ah inoau ma Ih wiahng Abraham ne koaroando, asai armaj kan nehn Egypt inenin dirla mehlel.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Lel anjoau kij mwuhr, nahmwarki men, ma johpwa woahwoahki inje Joseph, sapda koaun in Egypt.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ih kin kapweipwei jamasai mehjjok apel lemei oang irai, kin ipong oang irai en kihdi nihrai jerihok likin umwaraihok pwa jerihok en mehdi.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 A ioar anjoauwo ma Moses noaisikdi, jeri mwehu men. Ih apwalihekda nehn umwen jamahu lel johnpwong jiluh.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Anjoauwo ma ih wijik jang nehn umwahu, nihn Pharaoh jerpeinno kapangda Moses doar ken apwalihda Moses doahroar me pwen pein nah.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Moses audohkihda joangoan loalkoang ohroj in mihn Egypt, apel wiahla woal laplap men nehn ah sikesik kan apel wihwia kan.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Nehn ah ne lel johnpar pahijek, ih ken koajoanehdi pwa ih en soahkda kijeh mihn Israel kan.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ih kapangda doahroar emen irai ma mihn Egypt men ne koalkoahla. Ih ken inla jeuwejehda mihn Israel‑o kojukdi mihn Egypt‑o.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 (Moses kin lemleme pwa pein ah armaj kan nen woahwoahki pwa Koahs pirin doadoahkki ih en kajaldekla irai, a irai pwen johpwa woahwoahki.)
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Rehnno mwerin, Moses kapangda mihn Israel roahmen peipene nehn pwungara, ih jongin kamoaloailoaihdi ira. Ih pwehng ira, ‘Kamwa rong, kamwa pwen mihn Israel roahmen, amwda kamwa ke peipene doahre?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 A woallo ma sapkihda peiho jinoakla Moses, idoak ipoa, ‘Inje ma pilda koawoa pwa koawoa en koaunda kamai apel wia amai jounkoapwung?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Koawoa nimen kojukdi ngoahi doahroar oamw kojukdi mihn Egypt‑o aio?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Nehn Moses rongda me ih ken kaujang nehn Egypt sapda koaujoan nehn wein Midian. Ioar wijahwa ma ih nainkihda jermwein roahmen.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Mwerin johnpar pahijek sohnloang men pwokkoang Moses nehn umpwulin oai nehn suhkoa pas nehn japwsoahn ipen Nahna Sinai.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moses aluhlahng suhkoa siksikko pwa ih en kadehde mwehu, ih ken pwuriamweikihla mehu ma ih kapangda. A ih rongda ngilen Koaunno,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ngoahi ioar Koahs en joamoamw mehjjok, Koahs en Abraham, Isaac, apel Jacob.’ Moses roarroarkihda ah majpwehk, apel johla nimen jipwoallahng wijahu.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 A Koaunno pwehng ih, ‘Kihjang oamw ju kan, pwa wijahn ma koawoa uhda wija joaroawi oau.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ngoahi ne kapangda doahr koalik in loklok in noai armaj kan nehn Egypt. Ngoahi ne pel rong ngilen arai moadoak kan, ngoahi ne pel indihdo pwa ngoahi en doaroahla irai. A doari apkas ngoahi pirin kadarlahng koawoa nehn Egypt.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Moses ioar ma mihn Israel kan ne kerpwihla. Irai ma idoak, ‘inje ma kajapwilda koawoa en wia amai koaun apel jounkoapwung?’ Moses ioar ma Koahs kadardo pwa ih en koaunda armaj kan apel kajaldekihla irai, jang in jauwaj in sohnloang men ma pwokkoang Moses nehn suhkoa siksik umpwumpwullo.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ih kahlwa armaj kan jang nehn Egypt, wiahda kilel kapwuriamwei apel manman kan nehn Egypt apel nehn Jed Wahssahu, apel nehn japwsoahnno oaroain johnpar pahijek.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Moses ioar ma pel pwehng armaj in Israel‑ok, ‘Koahs pirin kadardohng kamwai Joukohp men doahroar Ah kadardo ngoahi, Joukohp mene pirin injang nehn pwungen riamwai kan.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Ih ioar woal wa ma ne pwili mihn Israel‑ok pokonpene nehn japwsoahn; ih mine wijahu ipen jamasai koalik ok apel ipen sohnloanngo ma lalloang ih pohn Nahna Sinai Ih ma pel oaloahjang ipen Koahs padahk in koamoaur pwa en kihdoahng kisai.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “A jamasai mehjjok johpwa nimen peikkoang; a irai jinoakla ih apel kajalehda arai nimen pwurla Egypt.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Irai pwehng Aaron, ‘Wiahda epwi kohs en ma pirin kahlwa kamai. Kamai jehjoa dahkij ne wiawihoang Moses ma ukdo kamai jang nehn Egypt.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Ioar anjoaukijjo ma irai wiahda janjal sakai kohl oau in mwomwen kahu pwulopwul men, wia arai meiroang oang, apel wiahda kamdipw oau pwa en kawahuwi dahkij ma pein irai ne wiahda.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Koahs ken jipwoaljang irai apel mweidla irai en joarwihoang uju kan pehnloannge in doahroar ma ne insingdi nehn pukin joukohppok, ma pwa,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 — ausente —
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Jamasai mehjjok anki Umpwal en Koahs ma kajalehda en Koahs minmine iparai nehn japwsoahn. Umpwallo wiawihda doahroar en Koahs pwehng Moses, in doahr mwommwo ma Koaunno kajalehioang Moses.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Mwerin o, jamasai mehjjok, ma oaloa umpwallo jang jamaraihok, wahjili umpwallo pwilpwilihwe Joshua apel kalwehdi wei kan ma Koahs ne kaujjang sowoa kan mwohrai. Umpwallo mine wijahu oaroh lel mwein David.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 David inenin kenkenla ipen Koahs, ih poaki Koahs en mweidoahng en wiahda oau ummwo Koahs in Jacob en koaujoan loaloa.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 A Solomon ma koudahng Koahs Umw oauwe.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “A Koahs Laplap johkin mine nehn umw kan ma armaj kin kouda, ma doahroar en joukohppo pwa,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Stephen doaula ih pwa, “Ia woahr amwai koapsakai! Ia woahr ros in nehn kapehdimwai kan! Ia woahr amwai pongpong oang rong Mahjan in Koahs! Kamwai pel doahroar jamamwai mehjjok: kamwai pel kin uhwoang Ngen Joarwi!
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Mine emen joukohp ma jamamwai mehjjok johkin koalkoa? Pwa irai ne kojukdi nihn Koahs jounwijik pakair kan ma pakairkihdo oh mehjwa doahroar indoa in Nah Jounpapah Joarwiho. A apkas kamwai pangla apel kojukdi.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Ioar kamwai ma oaloahdi en Koahs kojonned ma indihdohjang sohnloang a johpwa peikkoang!”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Nehn en Sohn Mwoalen Koapwunngo ahr rongrong Stephen, ihr inenin lioas koalikla apel keikeikeisakai
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 A Stephen, ma dirkihla Ngen Joarwi, jardahla nehnloannge, kapangda en Koahs klohri apel Jesus uhda loap kidal in Koahs.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Ih pwahla, “Kamwai kapang! Ngoahi ne kapangda nehnloannge ne risda apel Nihn-ArmajAh uhda in loap moaunin Koahs!”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Sohn Mwoalen Koapwunngo ken rahrahu koalik apel pinahla siarai kan, irai ohroj wiahkihoar oau kijoupenehng ih.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Irai jinoakla ih likin kahnihmmwo, irai ken kasoa ih. Jounkadehdehk kioang arai likkoau roairoai ok ipen mwahnkapw men ma adanki Saul pwa ih en apwali.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Irai pwen enngengdehnkihoar arai kaskasoa Stephen ma pangpangin Koaunno, pwahpwahpwa, “Maing Koaun Jesus! Oaloa ngenihoa!”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ih ken poadpwomwla ngil koalik pwahla, “Koaun, joah kapwukoahki irai dihp oauwe.” Mwerin ah pwahla me ih ken mehdi.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.