Atos 4
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NTLH
1 Nehn en Peter apel John lallalloang armajjok, epwi jamwrouwok, apel koaun ma kin appwapwali irai ma kin jiloa Umw Joarwiho, apel Sadducee‑ok leldo iparai.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Irai lioaski pwa wahnpoaroan roahmenno padpadahkihoang armaj kan pwa Jesus ne iejda jang mehdi, ma wia kadehdehn pwa armaj mehdi kan pirin pwuroahng mourda.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Doari pwa ne joausik pene, irai ken joalihdi ira, kioang nehn kalpwuhj oaroh lel rehnno mwerin.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 A dir armaj ma rong padahkko ken kamehlelehla; woallok pel dirla dapwa lel limekid.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Rehnno mwerin, joun kaweid mihn Jew‑ok, koaun kan, apel jounpadahk in Kojonneddo kan pokonpene nehn Jerusalem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Irai suhwoang Jamwrou Laplap Annas apel Caiaphas, John, Alexander, apel epwi irai kijehn peneinei in Jamwrou Laplappo.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Irai ukdo wahnpoaroan roahmenno mwohrai, doar idoak oang ara, “Dahkij kamwa wiahki me? Joangoan manman da ma kamwa anki, ke oadoan inje ma kamwa doadoahkki?”
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Peter ma ne dirkihla Ngen Joarwi ken japoangki irai, “Jounkaweid in armaj kan, apel koaun kan:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 Ma peidek kan oang kamai rehnnoauwe kalelpoak doadoahk mwehu oang woal mwoasorro apel mwomwen ah mwehula,
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 doari kamwai ohroj apel mihn Israel kan ohroj en kidal pwa woal mene ma uhda mwohmwai me ne mwehula mehlel jang in manman in oadoan Jesus Christ mihn Nazareth, ioar Ih ma kamwai ne kalohpwuhla, a Koahs ne kaiejda jang mehdi.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Jesus ioar ma,
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Koamoaurpen armaj mine ipen Christ kalahpwuk; joh emen likin Christ nehn jampah ma Koahs koajoanehdi en wia asai Jounkoamoaur.”
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Sohn Mwoalen Koapwunngo pwuriamweikihla doahroar eimah in Peter apel John nehn irai kidalda pwa pwen joh ara sukuhl koalik. Irai kidalda pwa ira kin pwen pwilpwili Jesus mijkoalkoalwa.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Doari joh mehkij irai kak pwa nehn irai ne kapang woallo ma ne mwehula, pwili Peter apel John mine wijahu.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Irai ken pwehng ira en diljang nehn perehn Mwoalen Koapwunngo, irai ken sapda siksikoahpene nehn pwungarai,
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 irai pwa, “Da koanoahng kisai en wiahng woal roahmenne? Armaj ohroj ma minmine nehn Jerusalem ne kidal kilel kapwuriamwei oauwe ma ira ne wiahda, a kisai johkak kahmahmki.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 A pwa kilel kapwuriamwei oauwe en joah lohkkoang armaj in wija kan, kisai kainoapwi ira en kalohkihjili oadoan Jesus.”
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Irai pwuroahng pangindo ira nehn Mwoalen Koapwunngo, pwehng ira pwa kalke ira pwuroahng pwehng ke padahkihoang armaj kan oadoan Jesus.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 A Peter apel John japoangki irai, “A pein kamwai en kadeikda dahkij ma pwung ipen Koahs, armaj en peik oang kamwai ke en peik oang Koahs.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Pwa kama johkak uhdi jang siksikoa da ma pein kama ne kapang apel rong.”
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Sohn Mwoalen Koapwunngo kainoapwihdi sihkei apel kajaldekihla ira. Irai kidal pwa nen apwal in koalkoa ira, pwa armaj kan kin kapngahki Koahs doahroar kilel kapwuriamwei ma ne wiawihla.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Pwa woallo ma manmanno ne kemwehuwihla ne pohnangin johnpar pahijek.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Mwerin en Peter apel John lapwda, ira pwurla ipen koampoakparahkan sikoahng irai dahkij jamwrou laplappok apel koaun pwehng ira.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Anjoauwo ma joauloang kan ne rongda mehkan ma ira sikoa, ihr ohroj ken oau pene kapkap oang Koahs: “Maing, Koaun ma wiahda nehnloannge, jampah, jed, apel audoapoarai kan ohroj!
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Jang Ngen Joarwi, Koawoa pwehngdohng kamai jang David, amai pahpa koalikko ma pel nihmw jounpapah
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 — ausente —
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 A mehlel Herod apel Pontius Pilate, suhwoang mihn likin kan apel mihn Israel kan nehn kahnihmw oauwe, uhwoangda Jesus, ma nihmw Jounpapah joaroawi, ma Koawoa ne kajapwildahng Messiah.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Irai pokonpene pwa irai en wia me ohroj ma Koawoa, jang in oamw manman apel lamlam, ne koajoanehdi pwa en wiawi.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 A apkas, Koaun, kapang me kan ma irai ne kamajpwehki ki kamai. Mweidoahng kamai, nihmw jounpapah kai, en sikoa oamw padahk kan in eimah.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Kouwe poahmmwen pwa en kemwehuwihla apel jeuweje pwa kilel kapwuriamwei apel manman kan en kak wiawi jang in oadoan nihmw Jounpapah Joarwi Jesus.”
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Anjoau o ira doari kapkap, wijahu ma irai pokpokon ken roarda. Irai ohroj audohdkihda Ngen Joarwi doar ken sapda kalohkihjili en Koahs mahjan in eimah.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Pwihnin joauloanngok ne wiahla oau nehn arai lamlam apel mohngiong. Johpwa emen in irai kin pwa ah koapwoa pwen pein ah, a irai ohroj kin ankihpene joang ohroj arai.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Jangin in manman koalik, wahnpoaroannok kadkadehde doahroar iejdahn Koaun Jesus, a Koahs pel kamwroahdi kapai koalik pohrai ohroj.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 Johpwa emen nehn pwungarai ma kin anahnehda mehkij. Irai ok ma mine japwarai ke umwarai kin noaskihla, wahdo dupkoan joang kan ma irai ne noaskihla,
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 kioang wahnpoaroannok, mwanihok kin nehne oang anahn in armaj kan.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Ioar doahroar Joseph mihn Levi men ma noaisikdi Cyprus, wahnpoaroannok panginki Barnabas (ma woahwoahki, “Ih ma kin kasihkei emen”),
36 — ausente —
37 noaskihla japwahu, wahdo dupkoa ipen wahnpoaroannok.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.