Atos 4

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nehn en Peter apel John lallalloang armajjok, epwi jamwrouwok, apel koaun ma kin appwapwali irai ma kin jiloa Umw Joarwiho, apel Sadducee‑ok leldo iparai.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Irai lioaski pwa wahnpoaroan roahmenno padpadahkihoang armaj kan pwa Jesus ne iejda jang mehdi, ma wia kadehdehn pwa armaj mehdi kan pirin pwuroahng mourda.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Doari pwa ne joausik pene, irai ken joalihdi ira, kioang nehn kalpwuhj oaroh lel rehnno mwerin.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 A dir armaj ma rong padahkko ken kamehlelehla; woallok pel dirla dapwa lel limekid.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Rehnno mwerin, joun kaweid mihn Jew‑ok, koaun kan, apel jounpadahk in Kojonneddo kan pokonpene nehn Jerusalem.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Irai suhwoang Jamwrou Laplap Annas apel Caiaphas, John, Alexander, apel epwi irai kijehn peneinei in Jamwrou Laplappo.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Irai ukdo wahnpoaroan roahmenno mwohrai, doar idoak oang ara, “Dahkij kamwa wiahki me? Joangoan manman da ma kamwa anki, ke oadoan inje ma kamwa doadoahkki?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Peter ma ne dirkihla Ngen Joarwi ken japoangki irai, “Jounkaweid in armaj kan, apel koaun kan:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Ma peidek kan oang kamai rehnnoauwe kalelpoak doadoahk mwehu oang woal mwoasorro apel mwomwen ah mwehula,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 doari kamwai ohroj apel mihn Israel kan ohroj en kidal pwa woal mene ma uhda mwohmwai me ne mwehula mehlel jang in manman in oadoan Jesus Christ mihn Nazareth, ioar Ih ma kamwai ne kalohpwuhla, a Koahs ne kaiejda jang mehdi.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Jesus ioar ma,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Koamoaurpen armaj mine ipen Christ kalahpwuk; joh emen likin Christ nehn jampah ma Koahs koajoanehdi en wia asai Jounkoamoaur.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Sohn Mwoalen Koapwunngo pwuriamweikihla doahroar eimah in Peter apel John nehn irai kidalda pwa pwen joh ara sukuhl koalik. Irai kidalda pwa ira kin pwen pwilpwili Jesus mijkoalkoalwa.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Doari joh mehkij irai kak pwa nehn irai ne kapang woallo ma ne mwehula, pwili Peter apel John mine wijahu.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Irai ken pwehng ira en diljang nehn perehn Mwoalen Koapwunngo, irai ken sapda siksikoahpene nehn pwungarai,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 irai pwa, “Da koanoahng kisai en wiahng woal roahmenne? Armaj ohroj ma minmine nehn Jerusalem ne kidal kilel kapwuriamwei oauwe ma ira ne wiahda, a kisai johkak kahmahmki.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 A pwa kilel kapwuriamwei oauwe en joah lohkkoang armaj in wija kan, kisai kainoapwi ira en kalohkihjili oadoan Jesus.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Irai pwuroahng pangindo ira nehn Mwoalen Koapwunngo, pwehng ira pwa kalke ira pwuroahng pwehng ke padahkihoang armaj kan oadoan Jesus.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 A Peter apel John japoangki irai, “A pein kamwai en kadeikda dahkij ma pwung ipen Koahs, armaj en peik oang kamwai ke en peik oang Koahs.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Pwa kama johkak uhdi jang siksikoa da ma pein kama ne kapang apel rong.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Sohn Mwoalen Koapwunngo kainoapwihdi sihkei apel kajaldekihla ira. Irai kidal pwa nen apwal in koalkoa ira, pwa armaj kan kin kapngahki Koahs doahroar kilel kapwuriamwei ma ne wiawihla.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Pwa woallo ma manmanno ne kemwehuwihla ne pohnangin johnpar pahijek.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Mwerin en Peter apel John lapwda, ira pwurla ipen koampoakparahkan sikoahng irai dahkij jamwrou laplappok apel koaun pwehng ira.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Anjoauwo ma joauloang kan ne rongda mehkan ma ira sikoa, ihr ohroj ken oau pene kapkap oang Koahs: “Maing, Koaun ma wiahda nehnloannge, jampah, jed, apel audoapoarai kan ohroj!
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Jang Ngen Joarwi, Koawoa pwehngdohng kamai jang David, amai pahpa koalikko ma pel nihmw jounpapah
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 A mehlel Herod apel Pontius Pilate, suhwoang mihn likin kan apel mihn Israel kan nehn kahnihmw oauwe, uhwoangda Jesus, ma nihmw Jounpapah joaroawi, ma Koawoa ne kajapwildahng Messiah.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Irai pokonpene pwa irai en wia me ohroj ma Koawoa, jang in oamw manman apel lamlam, ne koajoanehdi pwa en wiawi.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 A apkas, Koaun, kapang me kan ma irai ne kamajpwehki ki kamai. Mweidoahng kamai, nihmw jounpapah kai, en sikoa oamw padahk kan in eimah.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Kouwe poahmmwen pwa en kemwehuwihla apel jeuweje pwa kilel kapwuriamwei apel manman kan en kak wiawi jang in oadoan nihmw Jounpapah Joarwi Jesus.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Anjoau o ira doari kapkap, wijahu ma irai pokpokon ken roarda. Irai ohroj audohdkihda Ngen Joarwi doar ken sapda kalohkihjili en Koahs mahjan in eimah.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Pwihnin joauloanngok ne wiahla oau nehn arai lamlam apel mohngiong. Johpwa emen in irai kin pwa ah koapwoa pwen pein ah, a irai ohroj kin ankihpene joang ohroj arai.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Jangin in manman koalik, wahnpoaroannok kadkadehde doahroar iejdahn Koaun Jesus, a Koahs pel kamwroahdi kapai koalik pohrai ohroj.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Johpwa emen nehn pwungarai ma kin anahnehda mehkij. Irai ok ma mine japwarai ke umwarai kin noaskihla, wahdo dupkoan joang kan ma irai ne noaskihla,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 kioang wahnpoaroannok, mwanihok kin nehne oang anahn in armaj kan.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Ioar doahroar Joseph mihn Levi men ma noaisikdi Cyprus, wahnpoaroannok panginki Barnabas (ma woahwoahki, “Ih ma kin kasihkei emen”),
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 noaskihla japwahu, wahdo dupkoa ipen wahnpoaroannok.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.