Atos 2
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NAA
1 Ne lel rehn in Pentecost ohroj ma pwojonla pokonpene wijahkij oar.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Nehn anjoauwohr ngil oau indihdohjang nehnloannge ma doahroar ngilen eng koalik oau ma koaldihdo kadirihla nehn ummwo, wija ma irai pokpokon.
2 De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Irai widahlihda mehkij ma doahroar umpwul in oai ma jirangrang pohrai, apel kodur emenemen irai ma pokpokon wijahu.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Irai ohroj ken dirkihla Ngen Joarwi apel sapda lallalki epwi lal sohrohr, in doahroar en Ngen Joarwi kalallalihki irai.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Mine mihn Jew pwi ma koaukoaujoan nehn Jerusalem, armaj poadidi pwi ma indoa jang nehn wei ohroj nehn jampah.
5 Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Nehn anjoauwo ma irai rongda ngilloauwe, armaj dir ken pokonpene. Irai ohroj ken pwuriamweikihla arai rongda pein arai lal jang in lalin ihr ok ma ne pwojonla.
6 Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Irai ohroj ken pwuriamwei apel pwonpwonki, irai ken pwa, “Armaj pwiai ma lallalki lal pwiai, jaudi irai mihn Galilee‑pwi!
7 Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?
8 Imdoahr, asai rongrongrong irai lallallalki lalin japwasai kan?
8 Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Kisai injang Parthia, Media, Elam, apel armaj jang Mesopotamia, Judea, Cappadocia, Pontus, Asia,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Phrygia, Pamphylia, Egypt, japwen Libya kan ma koaroannoang Cyrene, apel epwi kisai jang Rome,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 mihn Jew apel mihn likin ohroj ma wiklahng lamlam in mihn Jew apel epwi kisai jang Crete apel Arabia — Kisai ohroj rongrongrong pein asai lal kan irai siksikoa joangoan manman kapwuriamwei kan ma Koahs ne wiahda!”
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?
12 Pwa jang arai pwuriamwei apel ne pwonpwonda, irai ken peipeidekpene nehn pwungarai, pwahpwahpwa, “Ia woahwoahn me?”
12 Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Epwi irai kapkapiski ihr ma ne pwojonla kan, irai kin sikoa, “Armaj pwiai jakaula!”
13 Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!
14 Peter uhda pwilihkihla wahnpoaroan eijek emenno, kakoalikihla ngiloa apel sapiahda padahk oang pokonno, “Rioai mihn Jew kan apel kamwai ohroj ma koaukoaujoan nehn Jerusalem, kamwai rong ngoahi apel soahk mwehu da ma ngoahi pirin sikoa.
14 Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.
15 Woal pwiai johpwa jakau, in doahroar da ma kamwai lemlemehki; kapwehsene kiloak duwoau inminjoang.
15 Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.
16 A ioar doahroar mehwa joukohp Joel ne pwa:
16 Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:
17 — ausente —
17 “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.
18 — ausente —
18 Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 — ausente —
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 — ausente —
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
22 “Kamwai armaj in Israel kan, kamwai rong lal pwiai; Jesus mihn Nazareth, ioar ih woal wa ma ah doadoahk joaroawi inenin janjal mwehu oang kamwai jang in manman kan, me kapwuriamwei kan, apel kilel kan ma Koahs kioang nehn poah en wiahda, in doahroar amwai ne pein woahwoahki pwa mehpwiai ne wiawihda nehn pwungamwai.
22 — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,
23 A jang in pein en Koahs koajoandi, Jesus pirin liklikwehng kamwai. A kamwai kojukdi Ih nehn amwai mweidoahng armaj dipan kan en kalohpwuhla Ih.
23 a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.
24 A Koahs ne kaiejda Ih jang mehdi, apel ne kajaldekla Ih jang manman in mehdi, pwa mehdi ne johla kak kalwehdi.
24 Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
25 Pwa ioar mehwa David pwahkihla Jesus Christ,
25 Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 — ausente —
26 Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 — ausente —
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 — ausente —
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”
29 “Rioai kan, ngoahi pirin sikoahng kamwai in janjal doahroar jamasai David. Ih ne mehdi joajjoardi, apel ah joaujoau minminehr ipasai lel rehn oauwe.
29 — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 David pwen joukohp men, ih pel woahwoahki doahroar en Koahs inoau oang ih, pwa ih pirin kajapwilda emen kadaudokoa pwa en wiahla nahmwarki, ma pirin doahroar ih.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Doari, nehn en David ne widahlihda dahkij ma Koahs pirin wia, ih sikoa doahroar iejdahn Messiah, nehn ah pwahla:
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 “A Koahs ne kaiejda Jesus mene jang mehdi, apel kisai ohroj ma wia jounkadehdehn mehlel oauwe.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.
33 Ih ne kajapwildahng loap moaunin Koahs apel ne oaloa Ngen Joarwi jang ipoa, in doahroar en Jamah Koahs ne inoaukihdi. Doari, dahkij kamwai widahli apel rong apkas, ioar kijehn Ah kalahngan ma Ih ne widekihdi oang kisai.
33 Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.
34 Pwa pein David joah indahla nehnloannge, a ih pwahla,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”
36 “Armaj in Israel kan ohroj en uhdahn kidalla mehlel pwa Jesus ma kamwai poanihdahng in lohpwuhwo, ioar ih ma Koahs kajapwilda pwa en Koaun apel Messiah!”
36 — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Doari, nehn en armaj kan ahr rongda me, irai ken inenin injinjuwed kihla apel idoak oang Peter apel wahnpoaroannok, “Riamai, da kamai en wia?”
37 Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?
38 Peter japoang, “Emenemen kamwai en koaluhla, wiliakapwla, apel poapdaijla in oadoan Jesus Christ, pwa dipamwai kan en lapwda; kamwai pirin oaloa Ngen Joarwi, ioar kalahngan oauwe jang ipen Koahs.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.
39 Pwa en Koahs inoau ne wiawihoang kamwai apel nihmwai jerihkan, apel oang irai kan ma dohjang kamwai — irai ohroj ma Koaunno, asai Koahs kin pangin.”
39 Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Peter ken poanoauwi irai apel kangoangehki irai padahk dir: “Kamwai doaroahjang kamwai koaloklok kan ma pirin lelloang armaj nauna kan!”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.
41 Doari, armaj dihrdir ken pwojonla ah padahk apel poapdaijla, nimennoar armaj jilkid ma pwilihla pwihnno nehn rehnno.
41 Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Irai kin poadidihoang oaloa padahk jang ipen wahnpoaroannok apel minmin oang irai ma pwojonla kan; irai kin pel pwili ihr mwingehpene nehn ahr kin pwili kapkap.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Kilel kapwuriamwei apel manman inenin dir ma wahnpoaroannok kin wiahda, ma kahrehioang emenemen ihr kin mijikda.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
44 Irai ok ma ne pwojonla enngengdehn nehn arai kin minminpene apel kin jauwaj kihpene arai koapwoa kan.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Ihr kin noaskihla japwarai apel koapwoahkan, nehkpijoang mwani kan nehn pwungarai oang in anahn ma emenemen kin anahne.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Rehn ohroj ihr kin suhpene nehn Umw Joarwiho, apel kin oaupene nehn umwarai kan nehn ahr kin mwingehpene in peren mehlel.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Ihr kin kapkapnga Koahs apel kenkenla ipen armaj ohroj. Rehn ohroj Koaunno kin kapsahng pwihn oauwe irai kan ma ne koamoaurla.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.