Atos 2
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs ARIB
1 Ne lel rehn in Pentecost ohroj ma pwojonla pokonpene wijahkij oar.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Nehn anjoauwohr ngil oau indihdohjang nehnloannge ma doahroar ngilen eng koalik oau ma koaldihdo kadirihla nehn ummwo, wija ma irai pokpokon.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Irai widahlihda mehkij ma doahroar umpwul in oai ma jirangrang pohrai, apel kodur emenemen irai ma pokpokon wijahu.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Irai ohroj ken dirkihla Ngen Joarwi apel sapda lallalki epwi lal sohrohr, in doahroar en Ngen Joarwi kalallalihki irai.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Mine mihn Jew pwi ma koaukoaujoan nehn Jerusalem, armaj poadidi pwi ma indoa jang nehn wei ohroj nehn jampah.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Nehn anjoauwo ma irai rongda ngilloauwe, armaj dir ken pokonpene. Irai ohroj ken pwuriamweikihla arai rongda pein arai lal jang in lalin ihr ok ma ne pwojonla.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Irai ohroj ken pwuriamwei apel pwonpwonki, irai ken pwa, “Armaj pwiai ma lallalki lal pwiai, jaudi irai mihn Galilee‑pwi!
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Imdoahr, asai rongrongrong irai lallallalki lalin japwasai kan?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Kisai injang Parthia, Media, Elam, apel armaj jang Mesopotamia, Judea, Cappadocia, Pontus, Asia,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Phrygia, Pamphylia, Egypt, japwen Libya kan ma koaroannoang Cyrene, apel epwi kisai jang Rome,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 mihn Jew apel mihn likin ohroj ma wiklahng lamlam in mihn Jew apel epwi kisai jang Crete apel Arabia — Kisai ohroj rongrongrong pein asai lal kan irai siksikoa joangoan manman kapwuriamwei kan ma Koahs ne wiahda!”
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Pwa jang arai pwuriamwei apel ne pwonpwonda, irai ken peipeidekpene nehn pwungarai, pwahpwahpwa, “Ia woahwoahn me?”
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Epwi irai kapkapiski ihr ma ne pwojonla kan, irai kin sikoa, “Armaj pwiai jakaula!”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Peter uhda pwilihkihla wahnpoaroan eijek emenno, kakoalikihla ngiloa apel sapiahda padahk oang pokonno, “Rioai mihn Jew kan apel kamwai ohroj ma koaukoaujoan nehn Jerusalem, kamwai rong ngoahi apel soahk mwehu da ma ngoahi pirin sikoa.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Woal pwiai johpwa jakau, in doahroar da ma kamwai lemlemehki; kapwehsene kiloak duwoau inminjoang.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 A ioar doahroar mehwa joukohp Joel ne pwa:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 — ausente —
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 — ausente —
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 — ausente —
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 — ausente —
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Kamwai armaj in Israel kan, kamwai rong lal pwiai; Jesus mihn Nazareth, ioar ih woal wa ma ah doadoahk joaroawi inenin janjal mwehu oang kamwai jang in manman kan, me kapwuriamwei kan, apel kilel kan ma Koahs kioang nehn poah en wiahda, in doahroar amwai ne pein woahwoahki pwa mehpwiai ne wiawihda nehn pwungamwai.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 A jang in pein en Koahs koajoandi, Jesus pirin liklikwehng kamwai. A kamwai kojukdi Ih nehn amwai mweidoahng armaj dipan kan en kalohpwuhla Ih.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 A Koahs ne kaiejda Ih jang mehdi, apel ne kajaldekla Ih jang manman in mehdi, pwa mehdi ne johla kak kalwehdi.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Pwa ioar mehwa David pwahkihla Jesus Christ,
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 — ausente —
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 — ausente —
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 — ausente —
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Rioai kan, ngoahi pirin sikoahng kamwai in janjal doahroar jamasai David. Ih ne mehdi joajjoardi, apel ah joaujoau minminehr ipasai lel rehn oauwe.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 David pwen joukohp men, ih pel woahwoahki doahroar en Koahs inoau oang ih, pwa ih pirin kajapwilda emen kadaudokoa pwa en wiahla nahmwarki, ma pirin doahroar ih.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Doari, nehn en David ne widahlihda dahkij ma Koahs pirin wia, ih sikoa doahroar iejdahn Messiah, nehn ah pwahla:
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 “A Koahs ne kaiejda Jesus mene jang mehdi, apel kisai ohroj ma wia jounkadehdehn mehlel oauwe.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Ih ne kajapwildahng loap moaunin Koahs apel ne oaloa Ngen Joarwi jang ipoa, in doahroar en Jamah Koahs ne inoaukihdi. Doari, dahkij kamwai widahli apel rong apkas, ioar kijehn Ah kalahngan ma Ih ne widekihdi oang kisai.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Pwa pein David joah indahla nehnloannge, a ih pwahla,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 “Armaj in Israel kan ohroj en uhdahn kidalla mehlel pwa Jesus ma kamwai poanihdahng in lohpwuhwo, ioar ih ma Koahs kajapwilda pwa en Koaun apel Messiah!”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Doari, nehn en armaj kan ahr rongda me, irai ken inenin injinjuwed kihla apel idoak oang Peter apel wahnpoaroannok, “Riamai, da kamai en wia?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Peter japoang, “Emenemen kamwai en koaluhla, wiliakapwla, apel poapdaijla in oadoan Jesus Christ, pwa dipamwai kan en lapwda; kamwai pirin oaloa Ngen Joarwi, ioar kalahngan oauwe jang ipen Koahs.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Pwa en Koahs inoau ne wiawihoang kamwai apel nihmwai jerihkan, apel oang irai kan ma dohjang kamwai — irai ohroj ma Koaunno, asai Koahs kin pangin.”
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Peter ken poanoauwi irai apel kangoangehki irai padahk dir: “Kamwai doaroahjang kamwai koaloklok kan ma pirin lelloang armaj nauna kan!”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Doari, armaj dihrdir ken pwojonla ah padahk apel poapdaijla, nimennoar armaj jilkid ma pwilihla pwihnno nehn rehnno.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Irai kin poadidihoang oaloa padahk jang ipen wahnpoaroannok apel minmin oang irai ma pwojonla kan; irai kin pel pwili ihr mwingehpene nehn ahr kin pwili kapkap.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Kilel kapwuriamwei apel manman inenin dir ma wahnpoaroannok kin wiahda, ma kahrehioang emenemen ihr kin mijikda.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Irai ok ma ne pwojonla enngengdehn nehn arai kin minminpene apel kin jauwaj kihpene arai koapwoa kan.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Ihr kin noaskihla japwarai apel koapwoahkan, nehkpijoang mwani kan nehn pwungarai oang in anahn ma emenemen kin anahne.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Rehn ohroj ihr kin suhpene nehn Umw Joarwiho, apel kin oaupene nehn umwarai kan nehn ahr kin mwingehpene in peren mehlel.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Ihr kin kapkapnga Koahs apel kenkenla ipen armaj ohroj. Rehn ohroj Koaunno kin kapsahng pwihn oauwe irai kan ma ne koamoaurla.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.