Atos 23
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NTLH
1 Paul ken kakilihdi Sohn Mwoalen Koapwung, ih pwa, “Rioai kan, mohngiongihoa inenin mwakelkel in doahroar oai mour unjek mwohn mijen Koahs leldo rehnnoauwe.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Jamwrou Laplappo Ananias ruwoj irai ok ma uhda ipen Paul pwa irai en poki oawoa.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Paul ken pwehnglahng, “Koahs uhdahn pirin dupukkoang koawoa, mwalaun men koawoa apel likjanjal mwehu! Koawoa mwindi oang nehn wijahn koapwung pwa koawoa en kadeik ngoahi in doahroar Kojonneddo, a koawoa pwen koauwehla Kojonneddo nehn oamw pwehng irai en poki ngoahi!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Woallok ma mine ipen Paul pwehng ih, “Koawoa inenin lahlahwe nihn Koahs Jamwrou Laplappo!”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Paul japoangkihla irai, “Rioai kan, ngoahi johpwa kidal pwa ih ioar Jamwrou Laplapwa. Puk Joarwi pwa, ‘Koawoa en joah koauwe koaun in nihmw armaj kan.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Nehn en Paul kapang pwa epwi sohn pokonno kijehn Sadducee apel epwi kijehn Pharisee, ih kapwa kakoalikihla ngiloa oang Sohn Mwoalen Koapwung, ih pwa, “Rioai kan, ngoahi Pharisee men, apel nihn Pharisee men. Ngoahi kadkadeik apkas wijahkije, pwa jang in oai koapwoarpwoarki pwa armaj mehdi kan pirin pel pwuroahng iejdahng mour.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Anjoauwohr ih pwahla me, Pharisee‑ok apel Sadducee‑ok sapda akmaipene nehn pwungarai; irai ken liaksohrohrda.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Pwa Sadducee kan kin pwa joh iejdahn armaj, apel joh sohnloang apel ngen, a Pharisee kan kamehlele joang jiluh pwiai ohroj.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Me kahrehda ngil koalik kan a kapwa koalikla, apel epwi jounpadahk in Kojonneddo kijehn pwihn in Pharisee‑ok ken uhda akmai sihkeiki pwa, “Kamai johpwa diarda mehkij ma japwung ipen woal mene. Dapwa ngen oau ke sohnloang men ma lalloang ih.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Akmaiho inenin sihsihkeila mehlel, koaun in jounpeiho mijikda pwa doar ihr dapangpijoang Paul. Ih ruwoj nah jounpeihok en indihla nehn pokonno kihjang Paul iparai apel ukla nehn arai kelin jounpeiho.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Inpwonngo, Koaunno uhda ipen Paul pwehng ih,
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Inminjoang in rehnwa mwerin, mihn Jew‑ok ken suhpene wiahda koajoandi oau. Irai inoaukihdi pwa irai en joah mwinge ke nim mehkij oaroh ngehd irai en kojukdi Paul.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Irai dir jang armaj pahijek ma inoaukihdi koajoandi oauwe.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Irai ken inla ipen jamwrou laplappok apel ipen koaun kan pel pwehng irai, “Kamai ne inoaukihdi sihkei pwa kamai en joah mwinge apel nim mehkij oaroh kamai kojukdi Paul.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 A kamwai en pwili Sohn Mwoalen Koapwung iloaklahng koaun in jounpei in Rome‑o pwa ih en ukdo Paul ipamwai, kamwai mwomwehda pwa kamwai nimen kidal jang ipoa joang pwi. A kamai pirin onopda kamai en kojukdi ih mwohn ah pirin leldo wijahkije.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 A woal men, nihn rien Paul li, mine wijahu rongda koajoandi oauwe. Ih inla dilda nehn kelin jounpeiho pwehng Paul.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Paul ken pangindo emen in laplappok pwehng, “Ukla mwahnkapw mene ipen koaun in jounpeiho pwa mine mehkij ih nimen pwehng ih.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Laplappohr ken ukda nihn rien Paul‑o uklahng ipen koaun in jounpeiho pwehng pwa, “Paul ma joaldi pangin ngoahi apel poaki pwa ngoahi en ukdohng koawoa mwahnkapw mene pwa mine mehkij ih nimen pwehng koawoa.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Koaun in jounpeiho koldi poahn mwahnkappwo kalahpwukihla idoak, “Dahkij koawoa pirin pwehng ngoahi?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Mwahnkappwo pwa, “Mihn Jew‑ok ne pwungkihpene pwa lakapw irai pirin poaki koawoa en ukdihla Paul ipen Sohn Mwoalen Koapwunngo, a irai pirin mwomwehda pwa Sohn Mwoalen Koapwunngo nimen oaloa epwi kadehde janjal doahroar pein ih.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 A koawoa en joah rong irai, pwa irai dir jang armaj pahijek ma pirin oakla apel joujowi Paul. Irai ohroj ne inoaukihdi pwa irai jehpirin kang apel nim mehkij oaroh irai kojukdi Paul. Apkas irai ne onopda pwa irai en wia mwoakid oauwe, a irai joujowi dahkij koawoa pirin koajoanehdi.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Koaun in jounpeiho pwehng mwahnkappwo, “Johpwa pwehng emen dahkij ma koawoa sikoahng ngoahi.” Ih ken kadarla mwahnkappwo.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Koaun in jounpeiho pangindo nah laplap in jounpei roahmen, pwehng ira, “Kamwa koaunopda jounpei riepwiki pwa irai en inla Caesarea, pwilihki armaj in dakoa oahs ijihjek, apel woalin dokki kopwoi riepwiki, onopda pwa irai en mwoakid kiloak duwoau pwong oauwe.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Kamwa pel koaunopda epwi oahs pwa Paul en dakoa. Kanaihoahng apwali ih oaroh lel ipen Koapina Felix.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Koaun in jounpeiho pel insingehda kijilikoau kij ma pwa:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Jang ngoahi, Claudius Lysias, oang Koapina Felix: Kajilehlia Maing.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Mihn Jew‑ok koldi woal mene pwa irai en kojukdi ih. A ngoahi kidalda pwa woal mene uhdahn sowoa mehlel in wein Rome. Ioar kahrehda pein ngoahi apel noai jounpeihok inla koldi kapisjang ipen mihn Jew‑ok.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ngoahi nimen kidal da irai kadpoahki ih; a ngoahi ukdihla ih ipen arai Sohn Mwoalen Koapwunngo.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 A me ngoahi diarda pwa ih johpwa wiahda mehkij ma pirin kahrehioang ih mehdi ke joaldi; a kadip ma irai kadpoahki woal mene ma pid arai kojonned.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Doari nehn oai ne kidalda pwa mihn Jew‑ok ne wiahda koajoandi oau ma uhwoang, ngoahi ken koajoanehdi pwa ngoahi en kadarwe woal mene ipoamw anjoau karwaro. Ngoahi pel pwehng irai ma uhwoang ih en pel wia arai kadip mwohn koawoa.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Jounpeihok kapwaihahda da ma irai en wia. Irai ken ukla Paul ipen Antipatris inpwonngohr.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Rehnwa mwerin irai jounpeihok ma alu ken pwurlahng nehn kel in jounpeiho, a iraihok ma dak oahs pwili Paul.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Irai uklahng ih nehn Caesarea kioang ipen koapinahu pwilihki kijilikoauwo jang koaun in jounpeiho.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Koapinahu Felix wadekla kijilikoauwo apel idoak ipen Paul mihnia japw ma ih indoahjang. Nehn ah kidalda pwa Paul mihn Cilicia,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Koapina Felix pwa, “Ngoahi pirin rong koawoa nehn anjoau ma iraihok ma kadipoa koawoa en leldo.” Ih ruwoj irai en appwapwali apel jiljiloa ih nehn umwen Herod‑o.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.