Atos 22

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Ioangoai mihn Jew kan apel joamoai kan, rong ngoahi nehn oai kawoahwoa ngoahi mwohmwai kan.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Nehn ahr rong ah lallalloang irai in lal in Hebrew, irai ken koalikla ahr nennenla.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Ngoahi mihn Jew men, ma noaisikdi nehn Tarsus nehn Cilicia, a koakoairda nehn Jerusalem apel wia emen sohn sukuhl nihn Gamaliel. Ngoahi oaloahdi kaweid sihkei nehn Kojonned in jamasai koalikkok. Ngoahi pel inenin poadidi oang Koahs doahroar kamwai ohroj ma mine me rehn oauwe.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ngoahi ne pel koalkoa irai ok ma pwilpwili Alin Koaunno, pwa irai en kojkojdi. Ngoahi pel joalihdi woal kan apel lihkan, peiddoang irai nehn kalpwuhj.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Jamwrou Laplappo apel ohroj Sohn Mwoalen Koapwunngo kak kadehde pwa da ngoahi siksikoa pwen mehlel. Ngoahi oaloahjang irai kijilikoau pwi ma insingda oang riasai mihn Jew‑ok nehn Damascus. Doari, ngoahi ken inla Damascus pwa ngoahi en joalihkihdi irai joal pahrang, ngoahi kajpahlihdo irai Jerusalem pwa irai en koaloklok.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “A nehn oai kijkijoula koaroanlahng Damascus dapwa injauwaj, maram oau jang nehnloannge doahroar joarom dakarda apel pidekihpene ngoahi.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ngoahi ken kipdi oang nehn pwirej apel rongda ngilloau ma pwa,
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ngoahi ken japoang, ‘Inje koawoa maing?’ Ngillo japoang ngoahi pwa,
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Woallok ma pwili ngoahi pel kapang marammo, a irai johpwa rong ngillo ma laldohng ngoahi.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ngoahi ken idoak, ‘Koaun, da ngoahi anahne wia?’ Koaunno pwehngdohng ngoahi,
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ngoahi ken majkunkihla dak in marammo. Doari, irai ok ma pwili ngoahi, koldi poaihoa, ukla ngoahi nehn Damascus.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Mine woal men adanki Ananias; ih woal joaroawi men ma kin poadidi apel peikkoang asai Kojonneddo, woal men ma inenin kenken ipen irai mihn Jew ohroj ma koaukoaujoan Damascus.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ih indoa uhda ipoai ih pwa, ‘Rioai Saul, pwuroahng kapangda wija!’ Nehnnoar anjoauwo ngoahi ken kapangda wija apel jipwoaldahng ih.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ih pel pwa, ‘Koahs in jamasai koalikkok ne pilda koawoa pwa koawoa en kidal kupwuroa, kapang Nah Papah Pwunngo, apel rong Ah mahjan jangin pein ngiloa.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Pwa koawoa pirin wiahla Nah jounkadehde pwa koawoa en sikoahng armaj ohroj dahkij koawoa ne kapang apel rong.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Doari apkas da koawoa joujowi? Uhda poapdaijla pwa dipoamw kan en kamwkelda nehn oamw pirin kapkap.’”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Doari, ngoahi ken pwurla Jerusalem. Nehn oai kapkapkap nehn Umw Joarwiho, ngoahi kapangda kaudiahl oau.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Nehn kaudiahllo ngoahi kapang Koaunno nehn Ah pwa,
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ngoahi japoang, ‘Maing oai Koaun, irai inenin kidalla doahroar oai kin inla nehn jinakoke kan joalihdi apel poki irai kan ma pwojon Koawoa.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 A nehn anjoauwo ma nihmw jounkadehde Stephen kojkojdi, pein ngoahi pel pwili mine wijahu apel pwungki ah kojkojdiho, apel apwali en armajjok ma kojukdi ih arai likkoau in likinnok.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Koaunno pwehngdohng ngoahi,
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Armajjok ken rong en Paul sikesik oaroh lel ah pwahla iroahioauwe, irai sapda rahrahuki, “Kajroahla ih! Kojukdi ih! Ih joah koanoahng mour!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Irai ken rahrahu apel jeioahlki arai likkoauwok apel peipeidda pwirej par nehn woahwoa.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Koaun in jounpei in Rome‑o pwehng nah jounpei kan en ukla Paul nehn arai kel in jounpeiho. Ih pel pwehng irai en poki pwa ih en woahwoahkihla kahrpoan en mihn Jew‑ok ahr rahrahu apel palpallan ih.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 A nehn arai joalihdi pwa ih en pokpok, Paul pwehng emen irai laplap in jounpeihok ma mine wijahu, “A pwen pwung kamwai en poki sowoa mehlel in Rome men ma kahjik kadeikkihda dihp oau?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Nehn en laplap in jounpeiho rong me, ih ken inla ipen koaun in jounpeiho pwehng ih, “Dahkij koawoa wihwia? Woal meno wia sowoa mehlel in wein Rome men!”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Koaun in jounpeiho inla ipen Paul kalelpoak, “Pwehng ngoahi pwa koawoa sohn wein Rome mehlel men?” Paul japoang, “Eh.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Koaun in jounpeiho pwa, “Ngoahi wiahla sohn wein Rome mehlel men nehn oai dupukla uhwen mwani koalik oau.” Paul pwehng pwa, “A ngoahi wia sowoa mehlel men jang in oai noaisikdi.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Nehn anjoauwo woallok ma pirin kadeik Paul ken sohjang ipoa. A koaun in jounpeiho pel majpwehkda nehn ah woahwoahkihda pwa Paul uhdahn sowoa mehlel men in wein Rome a ih ken joalihkihdi Paul joal pahrang.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Koaun in jounpeiho nimen kidalda in mehlel da mihn Jew‑ok kadkadipoahki Paul. Rehnwahr mwerin, ih ruwoj pwa Paul en johla joal ki joal pahrang. Ih pel ruwoj pwa jamwrou laplappok apel Sohn Mwoalen Koapwunngo en suhpene. Doari, ih ukla Paul en uhda mwohrai.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.