Atos 22
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NAA
1 “Ioangoai mihn Jew kan apel joamoai kan, rong ngoahi nehn oai kawoahwoa ngoahi mwohmwai kan.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Nehn ahr rong ah lallalloang irai in lal in Hebrew, irai ken koalikla ahr nennenla.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Ngoahi mihn Jew men, ma noaisikdi nehn Tarsus nehn Cilicia, a koakoairda nehn Jerusalem apel wia emen sohn sukuhl nihn Gamaliel. Ngoahi oaloahdi kaweid sihkei nehn Kojonned in jamasai koalikkok. Ngoahi pel inenin poadidi oang Koahs doahroar kamwai ohroj ma mine me rehn oauwe.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ngoahi ne pel koalkoa irai ok ma pwilpwili Alin Koaunno, pwa irai en kojkojdi. Ngoahi pel joalihdi woal kan apel lihkan, peiddoang irai nehn kalpwuhj.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Jamwrou Laplappo apel ohroj Sohn Mwoalen Koapwunngo kak kadehde pwa da ngoahi siksikoa pwen mehlel. Ngoahi oaloahjang irai kijilikoau pwi ma insingda oang riasai mihn Jew‑ok nehn Damascus. Doari, ngoahi ken inla Damascus pwa ngoahi en joalihkihdi irai joal pahrang, ngoahi kajpahlihdo irai Jerusalem pwa irai en koaloklok.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “A nehn oai kijkijoula koaroanlahng Damascus dapwa injauwaj, maram oau jang nehnloannge doahroar joarom dakarda apel pidekihpene ngoahi.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ngoahi ken kipdi oang nehn pwirej apel rongda ngilloau ma pwa,
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ngoahi ken japoang, ‘Inje koawoa maing?’ Ngillo japoang ngoahi pwa,
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Woallok ma pwili ngoahi pel kapang marammo, a irai johpwa rong ngillo ma laldohng ngoahi.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ngoahi ken idoak, ‘Koaun, da ngoahi anahne wia?’ Koaunno pwehngdohng ngoahi,
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ngoahi ken majkunkihla dak in marammo. Doari, irai ok ma pwili ngoahi, koldi poaihoa, ukla ngoahi nehn Damascus.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Mine woal men adanki Ananias; ih woal joaroawi men ma kin poadidi apel peikkoang asai Kojonneddo, woal men ma inenin kenken ipen irai mihn Jew ohroj ma koaukoaujoan Damascus.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ih indoa uhda ipoai ih pwa, ‘Rioai Saul, pwuroahng kapangda wija!’ Nehnnoar anjoauwo ngoahi ken kapangda wija apel jipwoaldahng ih.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ih pel pwa, ‘Koahs in jamasai koalikkok ne pilda koawoa pwa koawoa en kidal kupwuroa, kapang Nah Papah Pwunngo, apel rong Ah mahjan jangin pein ngiloa.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Pwa koawoa pirin wiahla Nah jounkadehde pwa koawoa en sikoahng armaj ohroj dahkij koawoa ne kapang apel rong.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Doari apkas da koawoa joujowi? Uhda poapdaijla pwa dipoamw kan en kamwkelda nehn oamw pirin kapkap.’”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Doari, ngoahi ken pwurla Jerusalem. Nehn oai kapkapkap nehn Umw Joarwiho, ngoahi kapangda kaudiahl oau.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nehn kaudiahllo ngoahi kapang Koaunno nehn Ah pwa,
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ngoahi japoang, ‘Maing oai Koaun, irai inenin kidalla doahroar oai kin inla nehn jinakoke kan joalihdi apel poki irai kan ma pwojon Koawoa.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 A nehn anjoauwo ma nihmw jounkadehde Stephen kojkojdi, pein ngoahi pel pwili mine wijahu apel pwungki ah kojkojdiho, apel apwali en armajjok ma kojukdi ih arai likkoau in likinnok.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Koaunno pwehngdohng ngoahi,
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Armajjok ken rong en Paul sikesik oaroh lel ah pwahla iroahioauwe, irai sapda rahrahuki, “Kajroahla ih! Kojukdi ih! Ih joah koanoahng mour!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Irai ken rahrahu apel jeioahlki arai likkoauwok apel peipeidda pwirej par nehn woahwoa.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Koaun in jounpei in Rome‑o pwehng nah jounpei kan en ukla Paul nehn arai kel in jounpeiho. Ih pel pwehng irai en poki pwa ih en woahwoahkihla kahrpoan en mihn Jew‑ok ahr rahrahu apel palpallan ih.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 A nehn arai joalihdi pwa ih en pokpok, Paul pwehng emen irai laplap in jounpeihok ma mine wijahu, “A pwen pwung kamwai en poki sowoa mehlel in Rome men ma kahjik kadeikkihda dihp oau?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Nehn en laplap in jounpeiho rong me, ih ken inla ipen koaun in jounpeiho pwehng ih, “Dahkij koawoa wihwia? Woal meno wia sowoa mehlel in wein Rome men!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Koaun in jounpeiho inla ipen Paul kalelpoak, “Pwehng ngoahi pwa koawoa sohn wein Rome mehlel men?” Paul japoang, “Eh.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Koaun in jounpeiho pwa, “Ngoahi wiahla sohn wein Rome mehlel men nehn oai dupukla uhwen mwani koalik oau.” Paul pwehng pwa, “A ngoahi wia sowoa mehlel men jang in oai noaisikdi.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Nehn anjoauwo woallok ma pirin kadeik Paul ken sohjang ipoa. A koaun in jounpeiho pel majpwehkda nehn ah woahwoahkihda pwa Paul uhdahn sowoa mehlel men in wein Rome a ih ken joalihkihdi Paul joal pahrang.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Koaun in jounpeiho nimen kidalda in mehlel da mihn Jew‑ok kadkadipoahki Paul. Rehnwahr mwerin, ih ruwoj pwa Paul en johla joal ki joal pahrang. Ih pel ruwoj pwa jamwrou laplappok apel Sohn Mwoalen Koapwunngo en suhpene. Doari, ih ukla Paul en uhda mwohrai.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.