Atos 16
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs VC
1 Paul jeiloaklahng Derbe apel Lystra. Mine mwahnkapw joauloang men ma koaukoaujoan wijahu, oadoa Timothy, ma ah nohno mihn Jew ma pel joauloang men, ah pahpa mihn Greece.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Timothy pel kenken ipen ihr ohroj ma joauloang nehn Lystra apel Iconium.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Paul nimen Timothy en pwilihda ih, doar ih ken jorkomjaijihla Timothy. Paul wiahda me pwa ih kidal pwa mihn Jew ohroj ma koaukoaujoan wijahu woahwoahki pwa en Timothy pahpahu mihn Greece.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Nehn irai allaluhjili nehn kahnihmw kan, irai pwehng joauloanngok doahroar koajoandi kan jang ipen wahnpoaroannok apel koaun kan nehn Jerusalem, pwehng irai en peikkoang kojonned pwiai.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Doari, mwomwohdjo kan ne pel sihkeila nehn ahr pwojon apel sowoa kan pel dirdirla rehn ohroj.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Irai jeiloakla daulihla Phrygia apel Galatia pwa Ngen Joarwi joah mweidoahng irai en kalohkihjili Mahjanno nehn Asia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Nehn irai lel pwelkelkel in Mysia, irai jong in dilda nehn Bythinia, a Ngenin Jesus joah mweidoahng irai.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Irai ken jeiloak daulihla Mysia leldihla Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Inpwonngo Paul kapangda janjal oau, nehn janjallo ih kapangda woalin Macedonia men uhda pangpangin ih pwa, “Indoa Macedonia jeuweje kamai!”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Mwerin en Paul kapangda janjallo, kamai ken onopda kijoula Macedonia, pwa kamai kidal pwa Koahs ma pangin kamai en kalohkihjili Rongmwehu oang armaj in wijahu.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Kamai pwilihda jip pas kijoujang Troas, kamai joaroak inenla Samothrace. Rehnwa mwerin, kamai lel Neapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Jang Neapolis kamai lellahng Philippi, ma ioar kahnihmmwa ma keiou koalik nehn Macedonia, ma wia kijehn Wein Rome. Kamai minminehki Philippi rehn pwi.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Nehn rehnin Sabbath oau kamai injang nehn kahnihmmwo inlahng pohn pillappo wija ma kamai lemehkihoang pwa wijahn kapkap in mihn Jew kan kin mine. Kamai mwindi siksikesik oang li pwi ma pokpokon wijahu.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Emen in lihok ma rongrong, ioar Lydia, mihn Thyatira, ih kin noaski likkoau mwoahroan pwijehnmwoal. Ih emen li ma kin joarwihoang Koahs, a Koaunno risingda ah mohngiong pwa en rong kanaihoahng da ma Paul kin padahki.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Liho apel sohn umwahu ken poapdaijla. Ih ken luke kamai, “Kamwai indoa mine nehn umwoaie, ma kamwai kamehlele pwa oai pwojon uhdahn mehlel.” Ih ngidngidki kamai en inla.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Rehn oau nehn amai allaluhlahng nehn wijahn kapkap, kamai suhwoang jerpein lidu men ma ngen jaus dilingla, kahrehda ih ken kak kajawi mwoakid in rehn kan ma allaluhdo. Ih kin oaloahkihdi mwani koalik, ih kioang ah koaun kan nehn ah kin kohpda da ma pirin wiawi.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ih ken kahkahkauj Paul apel kamai, rahrahuki, “Woal pwiai lidu in Koahs Laplap! Irai kin kajalehioang kamwai doahroar alin koamoaur!”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Jerpein mene ne wihwia joang oauwe rehn dir. Paul ken lioasla ih pwurlahng jerpeinno, pwehng ngen jausso, “In oadoan Jesus Christ, ngoahi pwehng koawoa en diljang nehn jerpein mene!” Nehn oar anjoauwo ngenno diljang nehn jerpeinno.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Nehn anjoauwo ma en jerpein mene koaun kan ne kidalda pwa arai anjoau mwehu in oaloa mwani ne johla mine, irai doaroahdi Paul apel Silas warahkihla ipen laplap kan nehn ahr wijahn kadeik.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Irai ukla ara mwohn laplap in Rome‑ok, pwehng irai, “Woal roahmenne mihn Jew pwi, ira ne wiahda me nauna nehn asai kahnihmmwe.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ira kin padpadahkki siahkkok ma kin uhwoang asai kojonned in Rome, a kisai mihn Rome johkak oaloahda siahk pwiai.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Pokonno pwili uhwoangda Paul apel Silas. Laplappok ken soahrjang en Paul apel Silas ara likkoauwok, koajoanehdi pwa ira en pokpok.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Mwerin ara ne oaloahdi pokpok koalik, ira peidek oang nehn kalpwuhj, kojonned pel aluhwoang jounjilajillo pwa ira en loakdi soang.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nehn en jounjilajillo ne oaloa koajoandi, ih ken ukdihlahng ira nehn pere ma keiou minehdihla loaloa, kasoangehdi ehrahk nehn pwungen suhkoa soausoau pwi.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Nehn lopkoan pwonngo, Paul apel Silas ken kapkapkap apel koahkoahkoaulki koaul pwi oang Koahs, epwi sohn kalpwuhjjok rongrongrong.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Nehn anjoauwohr roarroar in japw koalik oau wiawi isikda umwen kalpwuhjjo lel in poahjoanno. Nehn anjoauwohr wanihmmwok ohroj risda, apel joal pahrang kan kipjang in poahn ohroj irai ma joaldi.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Jounjilajillo pwohrda, kapangda pwa wanihmw kan in kalpwuhjjo ne rispijoang, ih lemehki pwa sohn kalpwuhjjok ne kaujang loaloa, ih ken wijda nah kodlaijjo pwa ih en kojukkihdi ih.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Paul ken rahukihla, pwa, “Joah wia mehkij oang koawoa! Pwa kamai ohroj pwen minminehr me!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Jounjilajillo poangpoangla pwa oau lahm en wijikdo, ih ken kijoulahr poadpwomwla mwohn Paul apel Silas, roarroarroar.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Doari, ih ken ukla ira likinno idoak ipara, “Maing, dahkij ngoahi en wia pwa ngoahi en kak mourla?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ira japoangki, “Pwojon Koaun Jesus, a koawoa mourla apel oamw peneinei pirin mourla.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Ira ken padahki Mahjan in Koaunno oang ih apel irai ohroj ma minmine nehn ummwo.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Inpwonngohr jounjilajillo ukla ira kamwkelehda ara ohlahk. Doari ih apel ah peneinei ohroj poapdaijla.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ih ukla Paul apel Silas nehn umwahu kamwinge ira. Ih apel ah peneinei inenin perenkihda arai ne pwojonla Koahs.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Inminjoang in rehnno mwerin, laplap in Rome‑ok kadarlahng pilijmehnnok pakair oauwe, “Kadarla woal kan.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Doari, jounjilajillo pwehng Paul pwa, “Laplappok ne pakairkihdo pwa koawoa apel Silas en lapwda. Kamwa alwe nehn popohl.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Paul pwehng pilijmehnnok, “Kama johpwa dipkihda dihp oau, a irai ken poki kama mwohn pokon oauwe nehn ama wia sowoa mehlel in Wein Rome. Irai ken joalihdi kama. A apkas irai pirin kadarla kama in rir? Me uhdahn johkak wiawi! Irai laplap in Wein Rome kan en pein indoa ukjang kama wijahkije.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Pilijmehnnok pakairkihoang laplap in mihn Rome kan doahroar sikesik pase; nehn irai rongda pwa Paul apel Silas wia sowoa mehlel in Wein Rome, irai inenin majpwehkda.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Irai ken inla poaki mahk ipara, irai ken ukjang ira nehn kalpwuhj, poaki ira en injang nehn kahnihmmwo.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Paul apel Silas injang nehn kalpwuhjjo, inla nehn umwen Lydia‑o, wija ira suhwoang joauloanngok, pwuroahng kasihkeida irai, a mwerin ira ken injang iparai.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.