Atos 16

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Paul jeiloaklahng Derbe apel Lystra. Mine mwahnkapw joauloang men ma koaukoaujoan wijahu, oadoa Timothy, ma ah nohno mihn Jew ma pel joauloang men, ah pahpa mihn Greece.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Timothy pel kenken ipen ihr ohroj ma joauloang nehn Lystra apel Iconium.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Paul nimen Timothy en pwilihda ih, doar ih ken jorkomjaijihla Timothy. Paul wiahda me pwa ih kidal pwa mihn Jew ohroj ma koaukoaujoan wijahu woahwoahki pwa en Timothy pahpahu mihn Greece.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Nehn irai allaluhjili nehn kahnihmw kan, irai pwehng joauloanngok doahroar koajoandi kan jang ipen wahnpoaroannok apel koaun kan nehn Jerusalem, pwehng irai en peikkoang kojonned pwiai.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Doari, mwomwohdjo kan ne pel sihkeila nehn ahr pwojon apel sowoa kan pel dirdirla rehn ohroj.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Irai jeiloakla daulihla Phrygia apel Galatia pwa Ngen Joarwi joah mweidoahng irai en kalohkihjili Mahjanno nehn Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Nehn irai lel pwelkelkel in Mysia, irai jong in dilda nehn Bythinia, a Ngenin Jesus joah mweidoahng irai.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Irai ken jeiloak daulihla Mysia leldihla Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Inpwonngo Paul kapangda janjal oau, nehn janjallo ih kapangda woalin Macedonia men uhda pangpangin ih pwa, “Indoa Macedonia jeuweje kamai!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Mwerin en Paul kapangda janjallo, kamai ken onopda kijoula Macedonia, pwa kamai kidal pwa Koahs ma pangin kamai en kalohkihjili Rongmwehu oang armaj in wijahu.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Kamai pwilihda jip pas kijoujang Troas, kamai joaroak inenla Samothrace. Rehnwa mwerin, kamai lel Neapolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Jang Neapolis kamai lellahng Philippi, ma ioar kahnihmmwa ma keiou koalik nehn Macedonia, ma wia kijehn Wein Rome. Kamai minminehki Philippi rehn pwi.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Nehn rehnin Sabbath oau kamai injang nehn kahnihmmwo inlahng pohn pillappo wija ma kamai lemehkihoang pwa wijahn kapkap in mihn Jew kan kin mine. Kamai mwindi siksikesik oang li pwi ma pokpokon wijahu.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Emen in lihok ma rongrong, ioar Lydia, mihn Thyatira, ih kin noaski likkoau mwoahroan pwijehnmwoal. Ih emen li ma kin joarwihoang Koahs, a Koaunno risingda ah mohngiong pwa en rong kanaihoahng da ma Paul kin padahki.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Liho apel sohn umwahu ken poapdaijla. Ih ken luke kamai, “Kamwai indoa mine nehn umwoaie, ma kamwai kamehlele pwa oai pwojon uhdahn mehlel.” Ih ngidngidki kamai en inla.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Rehn oau nehn amai allaluhlahng nehn wijahn kapkap, kamai suhwoang jerpein lidu men ma ngen jaus dilingla, kahrehda ih ken kak kajawi mwoakid in rehn kan ma allaluhdo. Ih kin oaloahkihdi mwani koalik, ih kioang ah koaun kan nehn ah kin kohpda da ma pirin wiawi.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ih ken kahkahkauj Paul apel kamai, rahrahuki, “Woal pwiai lidu in Koahs Laplap! Irai kin kajalehioang kamwai doahroar alin koamoaur!”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Jerpein mene ne wihwia joang oauwe rehn dir. Paul ken lioasla ih pwurlahng jerpeinno, pwehng ngen jausso, “In oadoan Jesus Christ, ngoahi pwehng koawoa en diljang nehn jerpein mene!” Nehn oar anjoauwo ngenno diljang nehn jerpeinno.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Nehn anjoauwo ma en jerpein mene koaun kan ne kidalda pwa arai anjoau mwehu in oaloa mwani ne johla mine, irai doaroahdi Paul apel Silas warahkihla ipen laplap kan nehn ahr wijahn kadeik.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Irai ukla ara mwohn laplap in Rome‑ok, pwehng irai, “Woal roahmenne mihn Jew pwi, ira ne wiahda me nauna nehn asai kahnihmmwe.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Ira kin padpadahkki siahkkok ma kin uhwoang asai kojonned in Rome, a kisai mihn Rome johkak oaloahda siahk pwiai.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Pokonno pwili uhwoangda Paul apel Silas. Laplappok ken soahrjang en Paul apel Silas ara likkoauwok, koajoanehdi pwa ira en pokpok.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Mwerin ara ne oaloahdi pokpok koalik, ira peidek oang nehn kalpwuhj, kojonned pel aluhwoang jounjilajillo pwa ira en loakdi soang.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Nehn en jounjilajillo ne oaloa koajoandi, ih ken ukdihlahng ira nehn pere ma keiou minehdihla loaloa, kasoangehdi ehrahk nehn pwungen suhkoa soausoau pwi.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Nehn lopkoan pwonngo, Paul apel Silas ken kapkapkap apel koahkoahkoaulki koaul pwi oang Koahs, epwi sohn kalpwuhjjok rongrongrong.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Nehn anjoauwohr roarroar in japw koalik oau wiawi isikda umwen kalpwuhjjo lel in poahjoanno. Nehn anjoauwohr wanihmmwok ohroj risda, apel joal pahrang kan kipjang in poahn ohroj irai ma joaldi.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Jounjilajillo pwohrda, kapangda pwa wanihmw kan in kalpwuhjjo ne rispijoang, ih lemehki pwa sohn kalpwuhjjok ne kaujang loaloa, ih ken wijda nah kodlaijjo pwa ih en kojukkihdi ih.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Paul ken rahukihla, pwa, “Joah wia mehkij oang koawoa! Pwa kamai ohroj pwen minminehr me!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Jounjilajillo poangpoangla pwa oau lahm en wijikdo, ih ken kijoulahr poadpwomwla mwohn Paul apel Silas, roarroarroar.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Doari, ih ken ukla ira likinno idoak ipara, “Maing, dahkij ngoahi en wia pwa ngoahi en kak mourla?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ira japoangki, “Pwojon Koaun Jesus, a koawoa mourla apel oamw peneinei pirin mourla.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ira ken padahki Mahjan in Koaunno oang ih apel irai ohroj ma minmine nehn ummwo.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Inpwonngohr jounjilajillo ukla ira kamwkelehda ara ohlahk. Doari ih apel ah peneinei ohroj poapdaijla.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Ih ukla Paul apel Silas nehn umwahu kamwinge ira. Ih apel ah peneinei inenin perenkihda arai ne pwojonla Koahs.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Inminjoang in rehnno mwerin, laplap in Rome‑ok kadarlahng pilijmehnnok pakair oauwe, “Kadarla woal kan.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Doari, jounjilajillo pwehng Paul pwa, “Laplappok ne pakairkihdo pwa koawoa apel Silas en lapwda. Kamwa alwe nehn popohl.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Paul pwehng pilijmehnnok, “Kama johpwa dipkihda dihp oau, a irai ken poki kama mwohn pokon oauwe nehn ama wia sowoa mehlel in Wein Rome. Irai ken joalihdi kama. A apkas irai pirin kadarla kama in rir? Me uhdahn johkak wiawi! Irai laplap in Wein Rome kan en pein indoa ukjang kama wijahkije.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Pilijmehnnok pakairkihoang laplap in mihn Rome kan doahroar sikesik pase; nehn irai rongda pwa Paul apel Silas wia sowoa mehlel in Wein Rome, irai inenin majpwehkda.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Irai ken inla poaki mahk ipara, irai ken ukjang ira nehn kalpwuhj, poaki ira en injang nehn kahnihmmwo.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Paul apel Silas injang nehn kalpwuhjjo, inla nehn umwen Lydia‑o, wija ira suhwoang joauloanngok, pwuroahng kasihkeida irai, a mwerin ira ken injang iparai.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.