Atos 14

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Joanngohr pel wiawi nehn Iconium; Paul apel Barnabas inla nehn jinakoke in mihn Jew‑ok apel padahk in mwomw oauwe ma kahrehda armaj dihrdir, mihn Jew apel mihn likin, pel pwojonla.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 A mihn Jew‑ok ma joah nimen kamehlele ken kapingda mihn likin kan kahrehioang irai uhwoang irai ok ma pwojon.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Woaroakkok minminehki wijahu anjoau roairoai. Ira eimah padpadahkki doahroar Koaunno, ma ioar kajalehda pwa ara padahki doahroar Ah kalahngan ma mehlel apel pwung nehn Ah kioang ara manman in wia kilel kapwuriamwei apel manman pwi.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Armaj in nehn kahnihmmwo ken sohrohrpijoang, epwi pwilihla mihn Jew‑ok, a epwi pwilihla wahnpoaroannok.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Doari, epwi mihn likin apel mihn Jew pwilihkihla arai koaunnok ken koajoanehdi pwa irai en koauwe apel kasoa wahnpoaroannok.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 A nehn en wahnpoaroannok kidalda me, ira ken kaula nehn Lystra apel Derbe, nehn Lycaonia apel jappwok ma pidekihpene kahnihmmwok.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Ira ken kalkalohkjili Rongmwehu wija pwiok.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Mine woal men ma koaukoaujoan nehn Lystra ma ehn mwoasor jang in ah noaisikdi, ih joh kin kak alu.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Ih pwili rongrong en Paul ah padahk. Nehn Paul ah widahlihda pwa ah pwojon pirin kak kemwehuwihla ih. Paul kakilihdi ih,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 pwahla in ngil koalik, “Uhda inenda pohn pwoalkoamwen!” Woallo lujda ih ken sapda allaluhjili.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Nehn en pokonno ne kapang da ma Paul ne wiahda, irai ken sapda rahrahuki in pein arai lal in Lycaonia, “Kohs ok ne wia armajla, irai indihdo ipasai!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Irai kioang oadoan Barnabas “Zeus,” a oadoan Paul “Hermes,” pwa ih ma sikesikki ira.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Jamwrou in kohs Zeus, ma ah umwen joaroawi mine likin kahnihmmwo, ih ukdo kahu mwein pwi apel wahdo wehn rohs pwi in wanihmmwo, jamwrouwo apel pokonno nimen wia arai meiroang oang wahnpoaroannok.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Nehn Barnabas apel Paul rongda da irai pirin wia, ira ken soahrpijoang ara likkoau ok, ira kijoula nehn pwungen pokonno, rahrahuki,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Amwda kamwai ke wihwia doahre? Pein kama pel armaj doahroar kamwai! Kama indoahng kalohki Rongmwehu, en kawikla kamwai jang joang joh kaspoa pwiai, kawikkoang kamwai Koahs mourro, ma wiahda nehnloannge, jampah, jed, apel audoapoaraikan ohroj.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Mehjwa Ih mweidoahng armaj ohroj en wia injenarai.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 A anjoau ohroj Ih kin kihda kadehdehn pein Ih jang in doadoahk mwehu ma Ih kin wia. Ih kin kioang kamwai wud jang nehnloannge apel kioang kamwai wehn japw nehn anjoau kan ma koanoahng. Ih kioang kamwai mwinge apel audohkihda amwai mohngiong kan peren.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Mihndahr joangoan kawoahwoa pwiai mine, wahnpoaroannok enkennoar johkak koldihjang pokonno en wia arai meiroang oang ira.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Epwi mihn Jew indoa jang Antioch nehn Pisidia apel jang Iconium. Irai pwiai kalwehdi pokonno oang arai loappo, irai kasoa Paul apel warahkihla ih likin kahnihmmwo, irai lemleme pwa ih ne mehdi.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 A nehn en joauloanngok pokonpene, pidekihpene ih, Paul pwohrdahr pwurlahng nehn kahnihmmwo. Rehnwahr mwerin ih apel Barnabas ken inla Derbe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Paul apel Barnabas padahkki Rongmwehuwo nehn Derbe, armaj dihrdir pwojonla. Ira ken japahlla Lystra, Iconium apel Antioch nehn Pisidia.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ira kasihkeila joauloanngok apel kangoangehki irai en mehlel oang ahr pwojon: “Kisai uhdahn pirin kalwehdi joangoan kahpwal dir pwa kisai en kak dilda nehn Wein Koahs.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Nehn oauwoau mwomwohdjo, ira pilda joumaj pwi; irai kapkap apel kaijihjol, kajarwihla irai oang Koaunno, ma irai kin kamehlele apel koapwoarpwoarki.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Mwerin ira aluhjili nehn japwen Pisidia, ira pel inla nehn Pamphylia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ira pel padahkki Mahjanno nehn Perga apel dauluhlla Attalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Jang Attalia, ira joaroak japahlla Antioch, ma sohn mwomwohdjohu kajarwihla ira oang kalahngan en Koahs apel kajapwilda ira oang doadoahk ma ira ne kadoarihla.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Nehn ara lella Antioch, ira kapokonihpene sohn mwomwohdjo kan, pwehng ihr meohroj ma Koahs ne wiahng irai, apel Ah risingda wanihmw in pwojon oang irai mihn likinnok.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ira ken minmine ipen joauloanngok anjoau roairoai.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.