Atos 14
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NVI
1 Joanngohr pel wiawi nehn Iconium; Paul apel Barnabas inla nehn jinakoke in mihn Jew‑ok apel padahk in mwomw oauwe ma kahrehda armaj dihrdir, mihn Jew apel mihn likin, pel pwojonla.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 A mihn Jew‑ok ma joah nimen kamehlele ken kapingda mihn likin kan kahrehioang irai uhwoang irai ok ma pwojon.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Woaroakkok minminehki wijahu anjoau roairoai. Ira eimah padpadahkki doahroar Koaunno, ma ioar kajalehda pwa ara padahki doahroar Ah kalahngan ma mehlel apel pwung nehn Ah kioang ara manman in wia kilel kapwuriamwei apel manman pwi.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Armaj in nehn kahnihmmwo ken sohrohrpijoang, epwi pwilihla mihn Jew‑ok, a epwi pwilihla wahnpoaroannok.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Doari, epwi mihn likin apel mihn Jew pwilihkihla arai koaunnok ken koajoanehdi pwa irai en koauwe apel kasoa wahnpoaroannok.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 A nehn en wahnpoaroannok kidalda me, ira ken kaula nehn Lystra apel Derbe, nehn Lycaonia apel jappwok ma pidekihpene kahnihmmwok.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Ira ken kalkalohkjili Rongmwehu wija pwiok.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Mine woal men ma koaukoaujoan nehn Lystra ma ehn mwoasor jang in ah noaisikdi, ih joh kin kak alu.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Ih pwili rongrong en Paul ah padahk. Nehn Paul ah widahlihda pwa ah pwojon pirin kak kemwehuwihla ih. Paul kakilihdi ih,
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 pwahla in ngil koalik, “Uhda inenda pohn pwoalkoamwen!” Woallo lujda ih ken sapda allaluhjili.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Nehn en pokonno ne kapang da ma Paul ne wiahda, irai ken sapda rahrahuki in pein arai lal in Lycaonia, “Kohs ok ne wia armajla, irai indihdo ipasai!”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Irai kioang oadoan Barnabas “Zeus,” a oadoan Paul “Hermes,” pwa ih ma sikesikki ira.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Jamwrou in kohs Zeus, ma ah umwen joaroawi mine likin kahnihmmwo, ih ukdo kahu mwein pwi apel wahdo wehn rohs pwi in wanihmmwo, jamwrouwo apel pokonno nimen wia arai meiroang oang wahnpoaroannok.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Nehn Barnabas apel Paul rongda da irai pirin wia, ira ken soahrpijoang ara likkoau ok, ira kijoula nehn pwungen pokonno, rahrahuki,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Amwda kamwai ke wihwia doahre? Pein kama pel armaj doahroar kamwai! Kama indoahng kalohki Rongmwehu, en kawikla kamwai jang joang joh kaspoa pwiai, kawikkoang kamwai Koahs mourro, ma wiahda nehnloannge, jampah, jed, apel audoapoaraikan ohroj.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Mehjwa Ih mweidoahng armaj ohroj en wia injenarai.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 A anjoau ohroj Ih kin kihda kadehdehn pein Ih jang in doadoahk mwehu ma Ih kin wia. Ih kin kioang kamwai wud jang nehnloannge apel kioang kamwai wehn japw nehn anjoau kan ma koanoahng. Ih kioang kamwai mwinge apel audohkihda amwai mohngiong kan peren.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Mihndahr joangoan kawoahwoa pwiai mine, wahnpoaroannok enkennoar johkak koldihjang pokonno en wia arai meiroang oang ira.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Epwi mihn Jew indoa jang Antioch nehn Pisidia apel jang Iconium. Irai pwiai kalwehdi pokonno oang arai loappo, irai kasoa Paul apel warahkihla ih likin kahnihmmwo, irai lemleme pwa ih ne mehdi.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 A nehn en joauloanngok pokonpene, pidekihpene ih, Paul pwohrdahr pwurlahng nehn kahnihmmwo. Rehnwahr mwerin ih apel Barnabas ken inla Derbe.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Paul apel Barnabas padahkki Rongmwehuwo nehn Derbe, armaj dihrdir pwojonla. Ira ken japahlla Lystra, Iconium apel Antioch nehn Pisidia.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Ira kasihkeila joauloanngok apel kangoangehki irai en mehlel oang ahr pwojon: “Kisai uhdahn pirin kalwehdi joangoan kahpwal dir pwa kisai en kak dilda nehn Wein Koahs.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Nehn oauwoau mwomwohdjo, ira pilda joumaj pwi; irai kapkap apel kaijihjol, kajarwihla irai oang Koaunno, ma irai kin kamehlele apel koapwoarpwoarki.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Mwerin ira aluhjili nehn japwen Pisidia, ira pel inla nehn Pamphylia.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Ira pel padahkki Mahjanno nehn Perga apel dauluhlla Attalia.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Jang Attalia, ira joaroak japahlla Antioch, ma sohn mwomwohdjohu kajarwihla ira oang kalahngan en Koahs apel kajapwilda ira oang doadoahk ma ira ne kadoarihla.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Nehn ara lella Antioch, ira kapokonihpene sohn mwomwohdjo kan, pwehng ihr meohroj ma Koahs ne wiahng irai, apel Ah risingda wanihmw in pwojon oang irai mihn likinnok.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Ira ken minmine ipen joauloanngok anjoau roairoai.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.