Atos 12

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ioar anjoau oauwe ma Nahmwarki Herodsapkihda kojukdi epwi sohn mwomwohdjo.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ih kojukkihdi kodlaij James, rien John.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Nehn ah woahwoahki pwa mihn Jew kan perenki joangoan kojkoj oauwe, ih ken doaula joalihdi Peter. (Mwoakid oauwe wiawi nehn anjoaun Joarwihn Pilahwa Joah Doal Ihs.)
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Mwerin ah joaldi Peter, peiddoang nehn kalpwuhj, wijahu ma pwihn in jounpei pahu wad pahmen kin jiloa. Herod koajkoajoane en kioang Peter mwohn armaj nehn mwoalen koapwung mwerin Passover.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Peter minminehr nehn kalpwuhj a sohn mwomwohdjohu kin poaden kapkap oang Koahs.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Pwonngo mwohn Herod pirin ukdo Peter mwohn armajjok, Peter pwen moahmoahmoair nehn pwungen jounjilajil roahmen. Ih joalkihdi joal pahrang rahpas; apel mine jounjilajil jiloa wanihmw in kalpwuhjjo.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Sohnloang in Koaunno men pispisinnoar uhda wijahu, apel maram oau ken kamaramihda nehn kalpwuhjjo. Sohnloanngo ken koldi pohn upwen Peter isik ih, pangin ih, apel pwehng ih, “Karwaro uhda!” Nehn anjoauwohr joal pahranngok ken kipjang in poahn Peter.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Sohnloanngo ken pwa, “Kasoangehdi oamw kangirren apel piroahdi oamw ju kan.” Peter ken kapwaihahda, a sohnloanngo pel pwa, “Pidkihpene koawoa oamw likkoau in likin en koawoa pwilihda ngoahi.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Peter ken pwilihla sohnloanngo jang kalpwuhjjo nehn ah johpwa woahwoahki ma da sohnloanngo wihwia pwen mehlel ke pwen kaudiahl oau.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ira inla daulihla keiou in wija jounjilajil kan kin mine, apel kariau in wija, ira lella in kel pahrang oau ma uhlahng nehn kahnihmmwo. Kello pwen pein rispijoang oang ira doari ira ken dilla. Ira aluhdihla pohn apas al, a pispisinnoar sohnloanngo ken injang Peter.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Doari Peter ken woahwoahkihda da ma wiawihoang ih, ih ken pwahla, “Ngoahi ne kidalda pwa mehlel pas me! Koaunno ma kadardo Nah sohnloanngo pwa en kapisla ngoahi jang pehn manman in Herod, apel jang joang ohroj ma armaj in Jew kan kajik en wiawi.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 A nehn ah woahwoahkihda irairro me ih mine loaloa, ih ken inlahng in umwen Mary‑o ma inen John Mark, wijahu ma dir armaj ne pokon pene apel kapkapkap.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Peter lesles in wanihmw in likinno, a jounpapah men ma adanki Rhoda indoa pwa en japoang.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Rhoda kajawihda ngilen Peter. Uhwen ah peren, ih johpwa risingda wanihmmwo a ih kijoula nehn ummwo pakairki pwa Peter minmine likinno.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Irai pwehnglahng jerpeinno, “Koawoa ne pweipweila!” Ih engdehnki oar pwa pwen mehlel. A irai pel japoangki, “Ioar nah sohnloang wa.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Nehn anjoauwohr Peter pwen leslesles oar. Doari, irai ken risingda wanihmmwo, nehn irai kapangda ih, irai ken pwuriamweikihla.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 A Peter kamoaloailoaihdi irai en nennenla, ih kawoahwoa oang irai doahroar en Koaunno ukjang ih nehn kalpwuhjjo. Ih pwahla, “Kamwai alwe sikoahng mehpwiai James apel riasaihok.” Ih ken injang iparai inlahng ekij wija.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Nehn ah ne rehnpijoang, pingping koalik mine nehn pwungen jounjilajillok ma liskihla pwa dahkij wiawihoang Peter.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Herod pwehng irai en rapahki ih; a irai johkak kapangda ih. Herod ken kapeideki jounjilajillok. Ih ruwoj pwa irai en kojkojdi. Mwerin me Herod ken injang Judea, minehla Caesarea anjoau kij.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Herod inenin lioas pehn mihn Tyre apel Sidon. A irai ken wiahda pwihn oau inla pwa irai en suhwoang Herod. Keiou irai poakihda ipen Blastus ma koaun in umwen nahmwarkiho, pwa en pwilihda irai, inla ipen Herod poaki moaloailoai pwa jauwaj in mwinge oang irai kin indoa jang nehn japwen nahmwarkiho.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Nehn rehn pilpildahu, Herod ken kapwaskihda ah likkoau in nahmwarkiho, mwindi nehn ah mwoallo, ih ken kapahrak oang armajjok.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Ihr ken rahukihda, “Jaudi armaj men me ma siksikesik pwa pwen kohs men!”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Nehn oar anjoauwo sohnloang in Koaunno men peiddi Herod pwa ih johpwa kioang kaping oang Koahs. Mwaj kangla ih, ih ken mehdi.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Nehn anjoauwo Mahjan in Koahs ken lohkjili apel pwoaida mehlel.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Barnabas apel Saul ken kadoarihla ara doadoahk, ira ukda John Mark, ken japahljang Jerusalem.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.