Atos 12
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs ARIB
1 Ioar anjoau oauwe ma Nahmwarki Herodsapkihda kojukdi epwi sohn mwomwohdjo.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ih kojukkihdi kodlaij James, rien John.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Nehn ah woahwoahki pwa mihn Jew kan perenki joangoan kojkoj oauwe, ih ken doaula joalihdi Peter. (Mwoakid oauwe wiawi nehn anjoaun Joarwihn Pilahwa Joah Doal Ihs.)
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Mwerin ah joaldi Peter, peiddoang nehn kalpwuhj, wijahu ma pwihn in jounpei pahu wad pahmen kin jiloa. Herod koajkoajoane en kioang Peter mwohn armaj nehn mwoalen koapwung mwerin Passover.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Peter minminehr nehn kalpwuhj a sohn mwomwohdjohu kin poaden kapkap oang Koahs.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Pwonngo mwohn Herod pirin ukdo Peter mwohn armajjok, Peter pwen moahmoahmoair nehn pwungen jounjilajil roahmen. Ih joalkihdi joal pahrang rahpas; apel mine jounjilajil jiloa wanihmw in kalpwuhjjo.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Sohnloang in Koaunno men pispisinnoar uhda wijahu, apel maram oau ken kamaramihda nehn kalpwuhjjo. Sohnloanngo ken koldi pohn upwen Peter isik ih, pangin ih, apel pwehng ih, “Karwaro uhda!” Nehn anjoauwohr joal pahranngok ken kipjang in poahn Peter.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Sohnloanngo ken pwa, “Kasoangehdi oamw kangirren apel piroahdi oamw ju kan.” Peter ken kapwaihahda, a sohnloanngo pel pwa, “Pidkihpene koawoa oamw likkoau in likin en koawoa pwilihda ngoahi.”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Peter ken pwilihla sohnloanngo jang kalpwuhjjo nehn ah johpwa woahwoahki ma da sohnloanngo wihwia pwen mehlel ke pwen kaudiahl oau.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Ira inla daulihla keiou in wija jounjilajil kan kin mine, apel kariau in wija, ira lella in kel pahrang oau ma uhlahng nehn kahnihmmwo. Kello pwen pein rispijoang oang ira doari ira ken dilla. Ira aluhdihla pohn apas al, a pispisinnoar sohnloanngo ken injang Peter.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Doari Peter ken woahwoahkihda da ma wiawihoang ih, ih ken pwahla, “Ngoahi ne kidalda pwa mehlel pas me! Koaunno ma kadardo Nah sohnloanngo pwa en kapisla ngoahi jang pehn manman in Herod, apel jang joang ohroj ma armaj in Jew kan kajik en wiawi.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 A nehn ah woahwoahkihda irairro me ih mine loaloa, ih ken inlahng in umwen Mary‑o ma inen John Mark, wijahu ma dir armaj ne pokon pene apel kapkapkap.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Peter lesles in wanihmw in likinno, a jounpapah men ma adanki Rhoda indoa pwa en japoang.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Rhoda kajawihda ngilen Peter. Uhwen ah peren, ih johpwa risingda wanihmmwo a ih kijoula nehn ummwo pakairki pwa Peter minmine likinno.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Irai pwehnglahng jerpeinno, “Koawoa ne pweipweila!” Ih engdehnki oar pwa pwen mehlel. A irai pel japoangki, “Ioar nah sohnloang wa.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Nehn anjoauwohr Peter pwen leslesles oar. Doari, irai ken risingda wanihmmwo, nehn irai kapangda ih, irai ken pwuriamweikihla.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 A Peter kamoaloailoaihdi irai en nennenla, ih kawoahwoa oang irai doahroar en Koaunno ukjang ih nehn kalpwuhjjo. Ih pwahla, “Kamwai alwe sikoahng mehpwiai James apel riasaihok.” Ih ken injang iparai inlahng ekij wija.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Nehn ah ne rehnpijoang, pingping koalik mine nehn pwungen jounjilajillok ma liskihla pwa dahkij wiawihoang Peter.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Herod pwehng irai en rapahki ih; a irai johkak kapangda ih. Herod ken kapeideki jounjilajillok. Ih ruwoj pwa irai en kojkojdi. Mwerin me Herod ken injang Judea, minehla Caesarea anjoau kij.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Herod inenin lioas pehn mihn Tyre apel Sidon. A irai ken wiahda pwihn oau inla pwa irai en suhwoang Herod. Keiou irai poakihda ipen Blastus ma koaun in umwen nahmwarkiho, pwa en pwilihda irai, inla ipen Herod poaki moaloailoai pwa jauwaj in mwinge oang irai kin indoa jang nehn japwen nahmwarkiho.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Nehn rehn pilpildahu, Herod ken kapwaskihda ah likkoau in nahmwarkiho, mwindi nehn ah mwoallo, ih ken kapahrak oang armajjok.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Ihr ken rahukihda, “Jaudi armaj men me ma siksikesik pwa pwen kohs men!”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Nehn oar anjoauwo sohnloang in Koaunno men peiddi Herod pwa ih johpwa kioang kaping oang Koahs. Mwaj kangla ih, ih ken mehdi.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Nehn anjoauwo Mahjan in Koahs ken lohkjili apel pwoaida mehlel.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barnabas apel Saul ken kadoarihla ara doadoahk, ira ukda John Mark, ken japahljang Jerusalem.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.