Atos 11
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs VC
1 Woaroakkok apel irai kan ma pwojon ma mine nehn Judea pwon rongda pwa mihn likinnok ne pel oaloahda mahjan in Koahs.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Nehn en Peter indahla Jerusalem, irai ok ma pwungki jorkomjaijlahn mihn likin kan lipahnede Peter. Irai pwa,
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 “Koawoa wia mihn keiru men nehn umwen mihn likin kan ma johpwa jorkomjaij apel koawoa mwinge iparai!”
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 A Peter padahkihoang irai meohroj ma ne wiawihla, jang in sapdahu:
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 “Nehn oai kapkapkap nehn kahnihmw Joppa, ngoahi ken kapangda kaudiahl oau. Ngoahi kapangda mehkij doahroar jihs koalik oau, ma kolkolpene in koaimw pahuwo, koadoaddoardihdo jang nehn loannge, ken uhdi wijahi ngoahi mine.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Ngoahi ken jipwoallahng loaloa kapangda mahn ma maid apel ingkel kan, mahn karak apel limwahdek kan apel mahnsang kan.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 A ngoahi rongda ngil oau pwehngdohng ngoahi,
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Ngoahi pwa, ‘Maing oai Koaun, Ngoahi johkak! Joh mwinge ma jamin oang Kaudek kin aluhwoang nehn oawoaioa.’
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 Jang nehnloannge, Ngillo pwuroahng laldo,
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Mwoakid oauwe wiawi pehn jiluh; mwerin, mehu ken pwuroahng oappoapdahla nehnloannge.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 Nehn anjoauwohr woal jilmen ma koadoaddoardo ipoai jang Caesarea ne lel in ummwo ma ngoahi kin minmine.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 A Ngen Joarwi pel pwehng ngoahi pwa ngoahi en pwilihda irai in joah peikajal. Joauloang pwojon wonmen pel pwilihda ngoahi inla Caesarea, kamai ohroj dilda nehn umwen Cornelius‑o.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Cornelius pwehng kamai doahroar ah kapangda sohnloang men uhda nehn umwahu, pwehng ih, ‘Kadarla emen armaj oang Joppa oang woallo ma adanki Simon Peter.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Ih pirin padahkihoang koawoa lallok ma koawoa apel oamw peneinei pwon pirin koamoaurkihla.’
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 A nehn anjoau ma ngoahi sapda lallal, Ngen Joarwi ken indihoang pohrai doahroar Ah indihoang pohsaikai in sapdahu.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Doari ngoahi ken samanda dahioau ma Koaunno pwahla,
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Ne inenin janjal mwehu pwa Koahs kioang mihn likinnok kijakijjohr ma Ih kioang kisai nehn asai pwojonla Koaun Jesus Christ; a inje ngoahi pwa en jongin iroahdi Koahs?”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Nehn joauloanngok nehn Jerusalem rong me, irai ken uhdi jang arai lipahned, irai ken kapnga Koahs, pwahpwahpwa, “Doari, Koahs ne kioang mihn likin kan anjoau mwehu in koaluhla, wiliakapwla, apel mourla.”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Epwi joauloang kan pel mwoarpijoang jang in kojkoj ma wiawi nehn anjoauwo ma Stephen kojkojdi. Irai inla doh lella Phoenicia, Cyprus, apel Antioch, kalohki Mahjanno oang mihn Jew kalahpwuk.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 A epwi irai joauloang in Cyprus apel Cyrene, inla Antioch irai pel kalohki mahjanno oang mihn likin kan, apel padpadahkihoang irai Rongmwehu in Koaun Jesus.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 En Koaunno manman mine iparai; armaj dihrdir pwojonla apel pwurdohng Koaunno.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Rongin mwoakid oauwe pel lellahng mwomwohdjohu nehn Jerusalem; doari irai kadarla Barnabas oang Antioch.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Anjoauwo ma ih lella apel kapangda doahroar en Koahs kapaiahda armajjok, ih ken perenkihda apel kangoangehki irai ohroj en loalpwoas apel mehlel oang Koaunno in mohngiong unjek.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Barnabas woal mwehu men, ma dirki Ngen Joarwi apel pwojon. Doari armaj dihrdir pel wikkoang Koaunno.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Barnabas ken inla Tarsus pwa en rapahki Saul.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Nehn ah rapahkihda, ih ken ukdo Saul Antioch. Nehn irair in johnpar oau ira roahmenne kin suhsuhwoang sohn mwomwohdjo apel kin padahk oang armaj dir. Ioar pel nehn Antioch ma sohnpadahkkok adankihla nihn Christ.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Nehn anjoauwo, joukohp pwi injang Jerusalem inla Antioch.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Emen irai adanki Agabus uhda jang in manman in Ngen Joarwi ih kohpda pwa lehk koalik oau pirin ken lel jampah pwon. (Lehkko ne wiawi nehn anjoau ma Claudius wia nahmwarki laplap in Rome.)
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 A, sohnpadahkkok ken koajoanehdi pwa emenemen irai en kadarla uhwen ma ih kak pwa en jeuweje riarai ma pwojon kan ma kin koaukoaujoan nehn Judea.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Irai kapwaihahda kihpene mwani, irai kioang Barnabas apel Saul ma inla en wahla kioang koaun in mwomwohdjohu.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.