Atos 11
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs ACF
1 Woaroakkok apel irai kan ma pwojon ma mine nehn Judea pwon rongda pwa mihn likinnok ne pel oaloahda mahjan in Koahs.
1 E ouviram os apóstolos, e os irmãos que estavam na Judéia, que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Nehn en Peter indahla Jerusalem, irai ok ma pwungki jorkomjaijlahn mihn likin kan lipahnede Peter. Irai pwa,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 “Koawoa wia mihn keiru men nehn umwen mihn likin kan ma johpwa jorkomjaij apel koawoa mwinge iparai!”
3 Dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos, e comeste com eles.
4 A Peter padahkihoang irai meohroj ma ne wiawihla, jang in sapdahu:
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Nehn oai kapkapkap nehn kahnihmw Joppa, ngoahi ken kapangda kaudiahl oau. Ngoahi kapangda mehkij doahroar jihs koalik oau, ma kolkolpene in koaimw pahuwo, koadoaddoardihdo jang nehn loannge, ken uhdi wijahi ngoahi mine.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Ngoahi ken jipwoallahng loaloa kapangda mahn ma maid apel ingkel kan, mahn karak apel limwahdek kan apel mahnsang kan.
6 E, pondo nele os olhos, considerei, e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis e aves do céu.
7 A ngoahi rongda ngil oau pwehngdohng ngoahi,
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro; mata e come.
8 Ngoahi pwa, ‘Maing oai Koaun, Ngoahi johkak! Joh mwinge ma jamin oang Kaudek kin aluhwoang nehn oawoaioa.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois, nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Jang nehnloannge, Ngillo pwuroahng laldo,
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Mwoakid oauwe wiawi pehn jiluh; mwerin, mehu ken pwuroahng oappoapdahla nehnloannge.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 Nehn anjoauwohr woal jilmen ma koadoaddoardo ipoai jang Caesarea ne lel in ummwo ma ngoahi kin minmine.
11 E eis que, na mesma hora, pararam, junto da casa em que eu estava, três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 A Ngen Joarwi pel pwehng ngoahi pwa ngoahi en pwilihda irai in joah peikajal. Joauloang pwojon wonmen pel pwilihda ngoahi inla Caesarea, kamai ohroj dilda nehn umwen Cornelius‑o.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele homem;
13 Cornelius pwehng kamai doahroar ah kapangda sohnloang men uhda nehn umwahu, pwehng ih, ‘Kadarla emen armaj oang Joppa oang woallo ma adanki Simon Peter.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Ih pirin padahkihoang koawoa lallok ma koawoa apel oamw peneinei pwon pirin koamoaurkihla.’
14 O qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 A nehn anjoau ma ngoahi sapda lallal, Ngen Joarwi ken indihoang pohrai doahroar Ah indihoang pohsaikai in sapdahu.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Doari ngoahi ken samanda dahioau ma Koaunno pwahla,
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água; mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Ne inenin janjal mwehu pwa Koahs kioang mihn likinnok kijakijjohr ma Ih kioang kisai nehn asai pwojonla Koaun Jesus Christ; a inje ngoahi pwa en jongin iroahdi Koahs?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando havemos crido no Senhor Jesus Cristo, quem era então eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Nehn joauloanngok nehn Jerusalem rong me, irai ken uhdi jang arai lipahned, irai ken kapnga Koahs, pwahpwahpwa, “Doari, Koahs ne kioang mihn likin kan anjoau mwehu in koaluhla, wiliakapwla, apel mourla.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se, e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Epwi joauloang kan pel mwoarpijoang jang in kojkoj ma wiawi nehn anjoauwo ma Stephen kojkojdi. Irai inla doh lella Phoenicia, Cyprus, apel Antioch, kalohki Mahjanno oang mihn Jew kalahpwuk.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 A epwi irai joauloang in Cyprus apel Cyrene, inla Antioch irai pel kalohki mahjanno oang mihn likin kan, apel padpadahkihoang irai Rongmwehu in Koaun Jesus.
20 E havia entre eles alguns homens chíprios e cirenenses, os quais entrando em Antioquia falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 En Koaunno manman mine iparai; armaj dihrdir pwojonla apel pwurdohng Koaunno.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Rongin mwoakid oauwe pel lellahng mwomwohdjohu nehn Jerusalem; doari irai kadarla Barnabas oang Antioch.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Anjoauwo ma ih lella apel kapangda doahroar en Koahs kapaiahda armajjok, ih ken perenkihda apel kangoangehki irai ohroj en loalpwoas apel mehlel oang Koaunno in mohngiong unjek.
23 O qual, quando chegou, e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortou a todos a que permanecessem no Senhor, com propósito de coração;
24 Barnabas woal mwehu men, ma dirki Ngen Joarwi apel pwojon. Doari armaj dihrdir pel wikkoang Koaunno.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Barnabas ken inla Tarsus pwa en rapahki Saul.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Nehn ah rapahkihda, ih ken ukdo Saul Antioch. Nehn irair in johnpar oau ira roahmenne kin suhsuhwoang sohn mwomwohdjo apel kin padahk oang armaj dir. Ioar pel nehn Antioch ma sohnpadahkkok adankihla nihn Christ.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja, e ensinaram muita gente; e em Antioquia foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Nehn anjoauwo, joukohp pwi injang Jerusalem inla Antioch.
27 E naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Emen irai adanki Agabus uhda jang in manman in Ngen Joarwi ih kohpda pwa lehk koalik oau pirin ken lel jampah pwon. (Lehkko ne wiawi nehn anjoau ma Claudius wia nahmwarki laplap in Rome.)
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 A, sohnpadahkkok ken koajoanehdi pwa emenemen irai en kadarla uhwen ma ih kak pwa en jeuweje riarai ma pwojon kan ma kin koaukoaujoan nehn Judea.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia.
30 Irai kapwaihahda kihpene mwani, irai kioang Barnabas apel Saul ma inla en wahla kioang koaun in mwomwohdjohu.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.