Atos 10
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs VC
1 Mine woal men nehn Caesarea oadoa Cornelius, laplap in pwihnin jounpei oau ma adanki “Jounpei in Italy.”
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ih woal poadidi men, ih apel ah peneinei pwon kin pwongi Koahs. Ih kin wihwia joang dir ma kin jeuweje mihn Jew‑ok ma joamwoahmwoa, apel kin poaden kapkap oang Koahs.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Mwerin jauwaj oau dapwa kiloak jiluh, ih widahlihda kaudiahl oau, nehn kaudiahl oauwe inenin janjal ah kapangda sohnloang en Koahs men indoa ipoa pwehng ih, “Cornelius!”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ih kakilihdi sohnloanngo nehn ah majpwehk, ih japoang, “Maing, dahioau o?” A sohnloanngo japoang, “Koahs kupwurki oamw kapkap apel oamw doadoahk in kadek kan, Koahs ne onopda en japoang koawoa.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Apkas, iloakihla epwi woallo Joppa ipen woal men ma adanki Simon Peter.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ih kin minmine nehn umwen woal men jounwiahda dipwjoau jangin kilin mahn, ma pel adanki Simon, ih kin koaujoan pohn poahrinjeddo.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Doari, sohnloanngo ken injang Cornelius. Cornelius pangindo nah sohn papah roahmen apel jounpei men ma kin poadidi kaudek ma ioar pwen kijehn irai ok ma kin papah Cornelius.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Ih padahkihoang irai doahroar da ma ne wiawi, ih iloakihla irai Joppa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Rehnno mwerin, nehn irai jeijeiloakla, koarkoaroanlahng Joppa, Peter ken doaudahla pohn ummwo, dapwa injauwaj, pwa ih en kapkap.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Ih nimen mwingehda. A nehn anjoau ma mwingehk pe koaukoaunop, ih widahlihda kaudiahl oau.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Ih kapang nehnloannge rispijoang a mehkij doahroar jihs koalik oau, ma kolkolpene in koaimw pahuwo, koadoaddoardihoang jampah.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Nehn jihsso, ohroj joangjoangoan mahn, mahn karak, mahn limwahdek, apel mahnsang ingkel mine loaloa.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ngil oau pwehng ih,
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 A Peter japoang, “Maing oai Koaun, Ngoahi johkak! Ngoahi kahjik pehn oau kang joangoan mahn ma jamin oang oai siahk.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ngillo pwuroahng lalloang ih,
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Mwoakid oauwe wiawi pehn jiluh; jihsso ken pwuroahng oappoapdahlahng nehnloannge.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Nehn en Peter lemleme woahwoahn kaudiahl oauwe, woallok ma Cornelius iloakki ne kidalda wijahu ma umwen Simon‑o mine, irai ne uhda mijen kello.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Irai poangpoangla idoak, “Mine woal in keiru men mine me ma oadoa Simon Peter?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Peter pwen jongjongin woahwoahkihla kaudiahllo a Ngenno pwehng ih, “Rong! Woal jilmennone mine me, raprapahki koawoa.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Doari, onopda koawoa doaudihla, johpwa perki pwilihla irai, pwa Ngoahi ioar kadarwe irai.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Peter doaudihla, pwehng woallok, “Ngoahi ioar woallo ma kamwai raprapahki. Amwda kamwai ke indoa?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Irai japoang, “Laplap in jounpeiho, Cornelius ioar iloaki kamai. Ih wia woal mwehu men ma kin pwongi Koahs apel wia woal men ma ohroj mihn Jew kan kin inenin woaunki. Sohnloang in Koahs men pwehng ih en lukehng koawoa oang nehn umwahu pwa ih en kak rong da koawoa pirin pwa.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Peter ken kajamwo woallok, irai moairdi wijahu pwonngo. Rehnno mwerin, Peter onopda pwilihla irai; apel epwi joauloang mihn Joppa pel pwilihda irai.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Rehnwa mwerin, Simon Peter lel Caesarea, wijahu ma Cornelius, pwilihki epwi kijeh apel ah pirien kajampwallok ma ih lukehdo, joujowi Simon Peter.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nehn en Peter pirin dilda, Cornelius suhwoang ih, poadpwomwla apel rukdi mwohn ih.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Peter ken kauhda apel pwehng Cornelius, “Uhda, pwa pein ngoahi pel armaj men.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Peter ken siksikesik oang Cornelius nehn ah dilda nehn ummwo, wijahu ma armaj dir ne pokonpene.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ih pwehng irai, “Pein kamwai woahwoahki mwehu pwa jangin amai kojonned, mihn Jew men johpwa mweimwei ih en paj ke pasoahng mihn likin kan. A Koahs kajalehioang ngoahi pwa ngoahi anahne joah wiahki armaj men jamin ke joah koanoahng kaudek.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Doari, anjoauwo ma koawoa iloakla oang ngoahi, ngoahi ken indoa nehn joah peikajal. Doari, ngoahi en idoak, amwda koawoa ke iloaklahng ngoahi?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Cornelius japoangki, “Ioar joangoan anjoau oauwehr rehn jiluh mwowoa dapwa kiloak jiluh mwerin jauwaj, ngoahi kapkapkap nehn umwoaiho. Nehnnoar anjoauwo woal men mine nehn likkoau rapwrapwoal uhda mwohn ngoahi,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 ih pwa, ‘Cornelius! Koahs ne rong oamw kapkap kan apel mwehuki oamw doadoahk in sohnmesei kan.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Kadarla emen armaj Joppa pwa en ukdo woallo ma adanki Simon Peter ma minmine nehn umwen Simon, jounwiahda dipwjoau jangin kilin mahn ma kin koaujoan pohn poahrinjeddo.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Ngoahi ken pispisinnoar iloakwehng koawoa a oamw kadek ioar koawoa indoahki. Apkas kamai ohroj ne mine mwohn Koahs joujowi pwa kamai en rong mehkan ma Koaunno ne kaweidki koawoa en padahkihoang kamai.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Doari, Peter ken sapda kapahrak, “Apkas ngoahi ne kidalda in mehlel pwa Koahs johkin lipilpilki armaj.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Irai kan ma woaunki Ih apel wia dahkij ma pwung ioar kin kajampwalla Ipoa, joah lipilpil wei dahioau irai sowoa.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Kamai kidal padahkko Ih kadardo oang mihn Israel, kalkalohki Rongmwehu in popohl jang ipen Jesus Christ ma ioar Koaun in me ohroj.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Kamwai kidal joangoan mwoakid kapwuriamwei ma ne wiawihla nehn wein Judea pwon, sapda jang Galilee, mwerin en John kapahrakki poapdaijjo.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Kamwai kidal doahr Jesus mihn Nazareth, doahr en Koahs kamwroahdihoang pohn Ih Ngen Joarwi apel manman. Jesus inla lel wija ohroj, wiahda me mwehu apel kemwehuwihla ihr ohroj ma minehla pehn manman in Jehsen, pwa Koahs pwilpwili Ih.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 A kamai ioar jounkadehde in joang ohroj ma Ih wiahda nehn japwen mihn Jew apel nehn Jerusalem. Irai kojukdi Ih nehn arai poanihoang Ih in lohpwuhwo.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 A Koahs kaiejda Jesus jang mehdi, rehn jiluh mwerin Ah mehdi. Koahs mweidoahng Ih en pwokkoang
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 jaudi oang ohroj, a oang irai jounkadehde kan ma Koahs ne pilda, ma ioar, oang kamai ok ma pwili Ih mwinge apel nim mwerin Ah iejda jang mehdi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 A ih iloaki kamai en kalohki Rongmwehu oang armaj apel kadehde pwa Ih ioar ma Koahs pilda en wia jounkoapwung in armaj mour apel armaj mehdi kan.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Joukohppok ohroj ne kohpda apel kadehde doahroar Jesus; pwa armaj ohroj ma pwojon Ih pirin oaloa mahkpen diparai pwa jang in manman in Oadoa.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Doari, nehn en Peter siksikesik, Ngen Joarwi indihoang pohn irai ohroj ma rongrong ah padahk.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Joauloang in Jew‑ok ma pwilihdo Peter jang Joppa inenin pwuriamweikihla en Koahs kamwroahdi Ah kijakij in Ngen Joarwi pohn mihn likinnok pel.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Irai ne pel kak rong ahr sapkihda lallalki epwi lal sohrohr apel kapkapnga rojon laplap in Koahs. Peter ken japoang,
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Armaj pwiai ne oaloa Ngen Joarwi doahroar ma kisai ne pel oaloa. Doari, mine emen ma kak iroahdihjang irai en poapdaijkihla pil?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Ih ken pwehng irai en poapdaijla in oadoan Jesus Christ. A, irai ken poaki ih en minmine iparai rehn pwi.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.