Atos 10

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mine woal men nehn Caesarea oadoa Cornelius, laplap in pwihnin jounpei oau ma adanki “Jounpei in Italy.”
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Ih woal poadidi men, ih apel ah peneinei pwon kin pwongi Koahs. Ih kin wihwia joang dir ma kin jeuweje mihn Jew‑ok ma joamwoahmwoa, apel kin poaden kapkap oang Koahs.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Mwerin jauwaj oau dapwa kiloak jiluh, ih widahlihda kaudiahl oau, nehn kaudiahl oauwe inenin janjal ah kapangda sohnloang en Koahs men indoa ipoa pwehng ih, “Cornelius!”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Ih kakilihdi sohnloanngo nehn ah majpwehk, ih japoang, “Maing, dahioau o?” A sohnloanngo japoang, “Koahs kupwurki oamw kapkap apel oamw doadoahk in kadek kan, Koahs ne onopda en japoang koawoa.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Apkas, iloakihla epwi woallo Joppa ipen woal men ma adanki Simon Peter.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Ih kin minmine nehn umwen woal men jounwiahda dipwjoau jangin kilin mahn, ma pel adanki Simon, ih kin koaujoan pohn poahrinjeddo.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Doari, sohnloanngo ken injang Cornelius. Cornelius pangindo nah sohn papah roahmen apel jounpei men ma kin poadidi kaudek ma ioar pwen kijehn irai ok ma kin papah Cornelius.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Ih padahkihoang irai doahroar da ma ne wiawi, ih iloakihla irai Joppa.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Rehnno mwerin, nehn irai jeijeiloakla, koarkoaroanlahng Joppa, Peter ken doaudahla pohn ummwo, dapwa injauwaj, pwa ih en kapkap.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Ih nimen mwingehda. A nehn anjoau ma mwingehk pe koaukoaunop, ih widahlihda kaudiahl oau.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Ih kapang nehnloannge rispijoang a mehkij doahroar jihs koalik oau, ma kolkolpene in koaimw pahuwo, koadoaddoardihoang jampah.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Nehn jihsso, ohroj joangjoangoan mahn, mahn karak, mahn limwahdek, apel mahnsang ingkel mine loaloa.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Ngil oau pwehng ih,
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 A Peter japoang, “Maing oai Koaun, Ngoahi johkak! Ngoahi kahjik pehn oau kang joangoan mahn ma jamin oang oai siahk.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Ngillo pwuroahng lalloang ih,
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Mwoakid oauwe wiawi pehn jiluh; jihsso ken pwuroahng oappoapdahlahng nehnloannge.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Nehn en Peter lemleme woahwoahn kaudiahl oauwe, woallok ma Cornelius iloakki ne kidalda wijahu ma umwen Simon‑o mine, irai ne uhda mijen kello.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Irai poangpoangla idoak, “Mine woal in keiru men mine me ma oadoa Simon Peter?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Peter pwen jongjongin woahwoahkihla kaudiahllo a Ngenno pwehng ih, “Rong! Woal jilmennone mine me, raprapahki koawoa.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Doari, onopda koawoa doaudihla, johpwa perki pwilihla irai, pwa Ngoahi ioar kadarwe irai.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Peter doaudihla, pwehng woallok, “Ngoahi ioar woallo ma kamwai raprapahki. Amwda kamwai ke indoa?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Irai japoang, “Laplap in jounpeiho, Cornelius ioar iloaki kamai. Ih wia woal mwehu men ma kin pwongi Koahs apel wia woal men ma ohroj mihn Jew kan kin inenin woaunki. Sohnloang in Koahs men pwehng ih en lukehng koawoa oang nehn umwahu pwa ih en kak rong da koawoa pirin pwa.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Peter ken kajamwo woallok, irai moairdi wijahu pwonngo. Rehnno mwerin, Peter onopda pwilihla irai; apel epwi joauloang mihn Joppa pel pwilihda irai.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Rehnwa mwerin, Simon Peter lel Caesarea, wijahu ma Cornelius, pwilihki epwi kijeh apel ah pirien kajampwallok ma ih lukehdo, joujowi Simon Peter.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Nehn en Peter pirin dilda, Cornelius suhwoang ih, poadpwomwla apel rukdi mwohn ih.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Peter ken kauhda apel pwehng Cornelius, “Uhda, pwa pein ngoahi pel armaj men.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Peter ken siksikesik oang Cornelius nehn ah dilda nehn ummwo, wijahu ma armaj dir ne pokonpene.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Ih pwehng irai, “Pein kamwai woahwoahki mwehu pwa jangin amai kojonned, mihn Jew men johpwa mweimwei ih en paj ke pasoahng mihn likin kan. A Koahs kajalehioang ngoahi pwa ngoahi anahne joah wiahki armaj men jamin ke joah koanoahng kaudek.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Doari, anjoauwo ma koawoa iloakla oang ngoahi, ngoahi ken indoa nehn joah peikajal. Doari, ngoahi en idoak, amwda koawoa ke iloaklahng ngoahi?”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Cornelius japoangki, “Ioar joangoan anjoau oauwehr rehn jiluh mwowoa dapwa kiloak jiluh mwerin jauwaj, ngoahi kapkapkap nehn umwoaiho. Nehnnoar anjoauwo woal men mine nehn likkoau rapwrapwoal uhda mwohn ngoahi,
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 ih pwa, ‘Cornelius! Koahs ne rong oamw kapkap kan apel mwehuki oamw doadoahk in sohnmesei kan.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Kadarla emen armaj Joppa pwa en ukdo woallo ma adanki Simon Peter ma minmine nehn umwen Simon, jounwiahda dipwjoau jangin kilin mahn ma kin koaujoan pohn poahrinjeddo.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Ngoahi ken pispisinnoar iloakwehng koawoa a oamw kadek ioar koawoa indoahki. Apkas kamai ohroj ne mine mwohn Koahs joujowi pwa kamai en rong mehkan ma Koaunno ne kaweidki koawoa en padahkihoang kamai.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Doari, Peter ken sapda kapahrak, “Apkas ngoahi ne kidalda in mehlel pwa Koahs johkin lipilpilki armaj.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Irai kan ma woaunki Ih apel wia dahkij ma pwung ioar kin kajampwalla Ipoa, joah lipilpil wei dahioau irai sowoa.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Kamai kidal padahkko Ih kadardo oang mihn Israel, kalkalohki Rongmwehu in popohl jang ipen Jesus Christ ma ioar Koaun in me ohroj.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Kamwai kidal joangoan mwoakid kapwuriamwei ma ne wiawihla nehn wein Judea pwon, sapda jang Galilee, mwerin en John kapahrakki poapdaijjo.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Kamwai kidal doahr Jesus mihn Nazareth, doahr en Koahs kamwroahdihoang pohn Ih Ngen Joarwi apel manman. Jesus inla lel wija ohroj, wiahda me mwehu apel kemwehuwihla ihr ohroj ma minehla pehn manman in Jehsen, pwa Koahs pwilpwili Ih.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 A kamai ioar jounkadehde in joang ohroj ma Ih wiahda nehn japwen mihn Jew apel nehn Jerusalem. Irai kojukdi Ih nehn arai poanihoang Ih in lohpwuhwo.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 A Koahs kaiejda Jesus jang mehdi, rehn jiluh mwerin Ah mehdi. Koahs mweidoahng Ih en pwokkoang
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 jaudi oang ohroj, a oang irai jounkadehde kan ma Koahs ne pilda, ma ioar, oang kamai ok ma pwili Ih mwinge apel nim mwerin Ah iejda jang mehdi.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 A ih iloaki kamai en kalohki Rongmwehu oang armaj apel kadehde pwa Ih ioar ma Koahs pilda en wia jounkoapwung in armaj mour apel armaj mehdi kan.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Joukohppok ohroj ne kohpda apel kadehde doahroar Jesus; pwa armaj ohroj ma pwojon Ih pirin oaloa mahkpen diparai pwa jang in manman in Oadoa.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Doari, nehn en Peter siksikesik, Ngen Joarwi indihoang pohn irai ohroj ma rongrong ah padahk.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Joauloang in Jew‑ok ma pwilihdo Peter jang Joppa inenin pwuriamweikihla en Koahs kamwroahdi Ah kijakij in Ngen Joarwi pohn mihn likinnok pel.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Irai ne pel kak rong ahr sapkihda lallalki epwi lal sohrohr apel kapkapnga rojon laplap in Koahs. Peter ken japoang,
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Armaj pwiai ne oaloa Ngen Joarwi doahroar ma kisai ne pel oaloa. Doari, mine emen ma kak iroahdihjang irai en poapdaijkihla pil?”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Ih ken pwehng irai en poapdaijla in oadoan Jesus Christ. A, irai ken poaki ih en minmine iparai rehn pwi.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.