Mateus 27
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NVT
1 Tan tsa tuvi̱ inga quɨvɨ, tandɨhɨ ra jutu tsa cuví ityi nuu naha ra tan ra mandoñi ñuu can naha ra, ndoo̱ ra naha tyiñu tsa cua cahñi ra naha tsi ra Jesús.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Tan nuuhñí ra jaha̱ ra naha. Tan tsaha̱n ra naha tsinacuhva̱ cuenda ra naha tsi ra nuu ra Poncio Pilato, ra ndacá ñaha tsa quee̱ nda ñuu Roma.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Tsa nyehe̱ ra Judas, ra tsa xico̱ tsi ra Jesús, tyin cua cúu ra, tan ndu uvi̱ iñi ra tsa javaha̱ ra, tan nacuhva̱ ra tsa oco utsi xuhun cuitsin can tsi ra jutu tsa cuví ityi nuu naha ra, tan tsi ra mandoñi ñuu naha ra.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Tan catyí ra:
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Tacan tan tyoso̱ ihñi ra Judas xuhun can tsitsi vehe ñuhu cahnu, tan quita̱ ra cuahán ra tsityihi̱ ra yoho jucun ra tan ticaa̱ ra tsi ra iin nu yutun, tan tsihi̱ ra.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ra cuví ityi nuu tsihin jutu can naha ra naquihi̱n ra naha xuhun can tan catyí ra naha:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Tacan tan ndoo̱ ra naha tyiñu, tyin cua jata ra naha ñuhu tsa nañí “Ñuhu Ra Javahá Quɨsɨ” tsihin xuhun can. Tyin coo nu cucutsi ra naha tsi nyɨvɨ inga ñuu tun tsiihí ñi ñuu can.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Yacan cuenda nañí ñuhu can nda cuanda vityin “Ñuhu Cuenda Tsa Tsatɨ̱ Nɨñɨ Nyɨvɨ”.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Tacan cuvi̱ tyin cundaa̱ tsa tyaa̱ ra Jeremías, ra cuvi̱ ndusu yuhu Nyoo taha̱n tsanaha nu catyí tsi tyehen: “Juvin ñi maa ra naha quihi̱n nyico tsa oco utsi xuhun cuitsin, tsa jata̱ ra naha tsi ra Cristo.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Tan tsihin can, jata̱ ra naha ñuhu tsa nañí ‘Ñuhu Ra Javahá Quɨsɨ’, tacan catyi̱ Jutu Mañi yo tsihin yu”, catyí tsi.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Tsindaca̱ ra mandoñi can naha ra tsi ra Jesús nuu ra ndacá ñaha, tan ra can tsica̱ tuhun ra tsi ra, tan catyí ra:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Tan cuhva tsa tyaa̱ ra jutu can naha ra tan ra mandoñi naha ra cuatyi sɨquɨ ra, ña nacaha̱n maa ra.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Tacan tan catyí ra Pilato tsihin ra:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Maa tyin ra Jesús ña nacaha̱n maa ra. Tan iyo xaan cuñí ra ndacá ñaha can tyin ña nacaha̱n ra.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Tan vico pascua tuhvá ra ndacá ñaha jañá intuhun ra yucú vehe caa. Ndáa ra tsa nacatsi maa nyɨvɨ, juvin ra cua quita nuña.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Tan quɨvɨ can nyií iin ra tsa nañí Barrabás vehe caa. Tan tandɨhɨ nyɨvɨ tsitó tuhun ra.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Tan cuhva tsa ndu ii̱n nyɨvɨ, ra Pilato tsica̱ tuhun ra tsi ñi, tan catyí ra:
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Tyin tsitó ra tyin tsa cuenda tsa ndasɨ cuñí ra jutu can naha ra nyehe ra naha tsi ra Jesús, yacan cuenda tsaha̱ cuenda ra naha tsi ra tsi ra Pilato.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Tsitsi tsa nyaá ra Pilato nu tyayu ra, nu jahá tyiñu ra, jacuhu̱n ñasɨɨhɨ ra tyiñu tsi ra tan catyí ña: “Ña tyi̱hi un tsi un tsihin ra vaha can. Tyin cuñi nyehe̱ yu ñumaahna tsa cuenda ra. Tan jayuhvi̱ xaan tsi tsi yu”, catyí ña.
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Maa tyin ra jutu can naha ra tan ra mandoñi naha ra, cuñihi̱ ra naha natyuhú ra naha tsi nyɨvɨ na ndacan ñi tsa jaña ra Pilato tsi ra Barrabás, tan na cúu ra Jesús.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Tacan tan ra ndacá ñaha catyí ra tsihin ñi inga tsaha:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Tan ra Pilato tsica̱ tuhun ra tsi ñi, tan catyí ra:
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Tacan tan catyí ra Pilato tsihin ñi:
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Tsa nyehe̱ ra Pilato tyin ña cuvi̱ jaha ra tsi nyɨvɨ, tyin ñihi xaan cuvaá jahá ñi. Tacan tan tsica̱n ra ndutya, tan nacatya̱ ra ndaha ra nuu nyɨvɨ can, tan catyí ra:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Tan tandɨhɨ nyɨvɨ nacaha̱n ñi, tan catyí ñi:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Tacan tan ra Pilato jaña̱ ra tsi ra Barrabás, tan tava̱ tyiñu ra na ndoho ra Jesús, tan nacuhva̱ cuenda ra tsi ra tsi ra andaru naha ra na cúu ra nu cruu.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Tacan tan ra andaru cuenda ra Pilato, ra ndacá ñaha can tsindaca̱ ra naha tsi ra Jesús nda vehe tyiñu ra Pilato, tan jandu ii̱n ra naha tsi tandɨhɨ ca andaru nu nyaá ra.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Tacan tan tava̱ ra naha jahma ra tan jacunditsi̱ ra naha iin jahma cuaaha tsi ra.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Tan tyihi̱ ra naha iin corona tsa tsinu̱ tsihin iñu jiñi ra. Tan tsaha̱ ra naha iin yutun tatun na cundaha ra tsihin ndaha cuaha ra. Tacan tan tsicuɨñɨ̱ tsɨtɨ ra naha nuu ra, tan tsacu̱ nducu ra naha tsi ra tan catyí ra naha:
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Tan tɨvɨ̱ sɨɨ ra naha tsi ra. Tan quihi̱n ra naha yutun tatun can tan cañi̱ ra naha jiñi ra.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Tsa yaha̱ tsa tsacu̱ nducu ra naha tsi ra tan tava̱ ra naha jahma cuaaha tsa nditsí ra, tan jacunditsi̱ nyico ra naha jahma maa ra tsi ra. Tacan tan cuahán ra naha tsihin ra cua cahñi ra naha tsi ra nu cruu.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Tsa quita̱ ra naha ican, taha̱n ra naha tsi iin ra ñuu Cirene, tsa nañí Simón. Tan jañiñi̱ ra naha tsi ra na cuiso ra cruu ra Jesús.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Tan tsaa̱ ra naha iin nu nañí Gólgota, tan cuñí tsi catyí “Yɨquɨ Jiñi Ndɨyɨ”.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Tan ican tsaha̱ ra naha vinu nasaca̱ tsihin ndutya uva xaan coho ra Jesús. Tan tsa yaha̱ tsa tsihi̱ ra luxu can, ña cuñí ca ra coho ra.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Tan tsa yaha̱ tsa tyaa̱ ra naha tsi ra nu cruu, tacan tan ra andaru can quihi̱n ra naha jahma ra tan tava̱ cuenda ra naha tyin cua nyehe ra naha ndáa ra jaha canaa intuhun intuhun jahma ra. Tacan cuvi̱ tyin cundaa̱ tuhun tsa tyaa̱ iin ra cuvi̱ ndusu yuhu Nyoo taha̱n tsanaha nu catyí tsi tyehen: “Tava̱ cuenda ra naha tan tsatsa̱ ra naha jahma yu”, catyí tsi.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Tacan tan tsinyecu̱ ra naha ican tyin jaha cuenda ra naha tsi ra.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Tan ityi jiñi ra tyaa̱ ra naha letra tsa catyí nacuenda cua cúu ra. Tan catyí tsi tyehen: “Ra ihya cuví ra Jesús, rey cuenda nyɨvɨ ñuu Israel.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Tan tyaa̱ tucu ra naha uvi taahan ra suhu tsihin ra nu uvi taahan ca cruu. Iin ra tyaa̱ ra naha xiin cuaha ra, tan inga ra xiin satyin ra.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Tan nyɨvɨ tsa yahá ican, caahán ñi tsi ra, tan javicó ñi jiñi ñi tsa tsacú nducu ñi tsi ra.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Tan catyí ñi tsihin ra:
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Tan juvin ñi tacan tsacú nducu ra jutu tsa cuví ityi nuu naha ra tsi ra, tan ra maestro cuenda ley vehe ñuhu naha ra tan ra fariseo naha ra, tan ra mandoñi ñuu naha ra. Tan natuhún tahan ra naha tan catyí ra naha:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 ―Jacacu̱ ra tsi inga nyɨvɨ, maa tyin ña cuví jacacu ra tsi maa ra. Tun nditsa tyin Rey cuenda nyɨvɨ Israel cuví ra, na nuu ra nu cruu can, tan cua tsinu iñi yo tsi ra.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Nditá xaan iñi ra tsi Nyoo, vityin na jacacu Nyoo tsi ra, tatun nditsa tyin cuñí ra tsi ra. Tyin catyi̱ ra tsihin yo tyin Sehe Nyoo cuví tsi ra.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Tan nda cuanda nu ñasuhu nahnu tsa nyaá nu cruu xiin ra tan tsacu̱ nducu ndɨhɨ nahnu tsi ra.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Tacan tan ndunaa̱ tanɨɨ cahnu ñuhu ñayɨvɨ tsa ora tan nda cuanda caa uñi tsa tseñi.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Tan juvin ñi cuhva can, ñihi xaan cana̱ tsaa ra Jesús. Tan catyí ra:
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Juhva ra yucú can naha ra, tsiñi̱ ra naha tsa caha̱n ra, tan catyí ra naha:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Tan juvin ñi cuhva can, cuahán iin ra cua quihin ra iin yahma cuhva caá catyi, tan jatyii̱ ra tsihin vinu iya, tan tyaa̱ ra nu yutun, tan jatuhva̱ ra yuhu ra Jesús tyin na coho ra.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Maa tyin inga ra naha catyí ra naha:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Inga tsaha cana̱ tsaa ñihi ra Jesús, tacan tan tsihi̱ ra.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Tan juvin ñi cuhva can ndata̱ sava jahma tsa ticaá tsitsi vehe ñuhu cahnu tyasɨ Nu Ii Xaan, nda cuanda ityi sɨquɨ tan nda cuanda ityi tsaha. Tan ñihi xaan taa̱n. Tan tahvi̱ cuatyi cava nahnu.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Tan nuña̱ yuhu ñaña. Tan cuaha nyɨvɨ tsa tsinú iñi tsi Nyoo tan tsihi̱ ñi, nandoto̱ ñi.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Tan tsa yaha̱ nandoto̱ ra Jesús quita̱ ñi nu ñaña tan quɨhvɨ̱ ñi tsitsi ñuu Jerusalén, tan cuaha nyɨvɨ nyehe̱ tsi ñi.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Tacan tan ra capitán tan ra andaru tsa jahá cuenda tsi ra Jesús, nayuhvi̱ xaan ra naha tsa taa̱n, tan tsa nyehe̱ ra naha inga ca tsa cuvi̱. Tan catyí ra naha:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Cuaha ñiñaha tsa tsinyicu̱n tsi ra Jesús nda Galilea tan jatyinyee̱ ñi tsi ra, yucú ñi nyehé ñi ndasava.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Tan juhva ñi ican cuví ñi ihya: ña María tsa quee̱ Magdala, tan ña María sɨhɨ ra Jacobo tan ra José, tan ñasɨɨhɨ ra Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Cuhva tsa cuñí cuaa, quitsi̱ iin ra cuca tsa nañí José, ra ñuu Arimatea. Tan tsinú iñi ra tsi ra Jesús.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Tan tsaha̱n ra tsicaha̱n ra tsihin ra Pilato, tan tsica̱n ra cuñu ñuhu ra Jesús. Tacan tan tava̱ tyiñu ra Pilato na cuhva ra andaru naha ra cuñu ñuhu ra Jesús tsi ra.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Tacan tan quihi̱n ra José cuñu ñuhu ra, tan cava̱ nuu ra iin jahma cuitsin vaha tsi ra.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Tan tyihi̱ ra cuñu ñuhu ra Jesús tsitsi iin ñaña tsaa tsa cuví iin yavi yuu tsa tava̱ tyiñu ra tsatya̱ ra naha. Tan tsa yaha̱ tsa nacasɨ̱ ra yuhu ñaña can tsihin iin yuu cahnu, tan cuahán ra.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Tan ña María tsa quee̱ Magdala, tan inga ña María, ndoo̱ ñi yucú ñi yuhu ñaña can.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Tan tsa inga quɨvɨ, quɨvɨ quitatú nyɨvɨ cuví can, tan ra jutu tsa cuví ityi nuu naha ra, tan ra fariseo naha ra tsaha̱n ra naha tsicaha̱n ra naha tsihin ra Pilato.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Tan catyí ra naha tsihin ra:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Yacan cuenda ta̱va tyiñu na jaha cuenda vaha ra andaru naha ra ñaña can, nda yaha tsa uñi quɨvɨ, coto cuhun ra tsica̱ tsihin ra tsa tsacuaa, tan suhu ra naha cuñu ñuhu ra. Yaha can tan cua catyi ra naha tsihin nyɨvɨ tyin tsa nandoto̱ ra. Tatun tacan cua cuvi, yaha ca cuhva cua cuvi tan ñavin ca tsa jihna ñi ―catyí ra naha.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Tan ra Pilato catyí ra:
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Tacan tan cuahán ra naha, tan jaha̱ cuenda vaha ra naha ñaña can, tan tyaa̱ ra naha iin tsa tyaa̱ ra naha tsata yuu tsa ndasɨ́ can tyin tatun nacanda yuu can coto ra naha. Tan nacoo̱ ra naha tsi ra andaru jahá cuenda ra naha ican.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.