Marcos 15
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NVT
1 Tan tsa tuvi̱ inga quɨvɨ ndu ii̱n ra jutu cuví ityi nuu naha ra tsihin ra mandoñi naha ra tsihin ra maestro cuenda ley vehe ñuhu naha ra, tan tandɨhɨ ca ra cumí tyiñu tsa yɨhɨ́ ndaha tsi nyɨvɨ Israel. Nuuhñí ñi maa ra Jesús tan tsindaca̱ ra naha tsi ra nuu ra Pilato.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Tan tsica̱ tuhun ra Pilato tsi ra, tan catyí ra:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Tan cuaha xaan cuendu caha̱n ra cuví jutu ityi nuu naha ra sɨquɨ ra Jesús.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Tacan tan tsicá tuhun nyico ra Pilato tsi ra inga tsaha, tan catyí ra:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Maa tyin ra Jesús ña nacaha̱n maa ra. Yacan cuenda ña ñihi̱ ra Pilato náa cahan ra.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Vico pascua tuhvá ra Pilato nacoó nuña iin ra yucú vehe caa. Tan tavá ra ndáa ra cuñí maa nyɨvɨ tyin tava ra.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Quɨvɨ can nyií iin ra nañí Barrabás vehe caa, tsihin inga ca ra tsahñi̱ nyɨvɨ nu cuvaa̱ nyɨvɨ sɨquɨ ra ndacá ñaha.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Tan tsaha̱n nyɨvɨ tsicaha̱n ñi tsihin ra Pilato na jaña ra iin ra yucú vehe can tumaa tuhvá maa ra javahá.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Tan nacaha̱n ra Pilato, tan catyí ra:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Tacan caha̱n ra tyin tuví iñi ra tyin tsaha̱ cuenda ra jutu cuví ityi nuu naha ra tsi ra Jesús tsi ra tsa cuenda tsa ndasɨ cuñí ra naha nyehe ra naha tsi ra tyin cuaha nyɨvɨ nyicún tsi ra.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Maa tyin ra jutu cuví ityi nuu can naha ra natyuhu̱ ra naha tsi nyɨvɨ tsa cahan ñi na tava ra Pilato tsi ra Barrabás vehe caa.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Tacan tan tsica̱ tuhun ra Pilato tsi ñi, tan catyí ra:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Tacan tan cana̱ tsaa ñi, tan catyí ñi:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Tan catyí ra Pilato tsihin ñi:
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Tacan tan tsa cuñí ra Pilato ndoo vaha ra nuu nyɨvɨ, tava̱ ra tsi ra Barrabás vehe caa. Tsa yaha̱ tava̱ ra tsi ra can, tava̱ tyiñu ra na ndoho ra Jesús. Tsa yaha̱ ndoho̱ ra Jesús, tan tsaha̱ cuenda ra tsi ra tsi andaru na ticaa ra naha tsi ra nu cruu.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Tacan tan tsindaca̱ ra andaru can naha ra tsi ra nuquehe vehe tyiñu. Tan jandu ii̱n ra naha tandɨhɨ ca andaru.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Tan jacunditsi̱ ra naha iin jahma cuaaha tuun tsi ra. Tan javaha̱ ra naha iin corona iñu. Tan tyihi̱ ra naha can jiñi ra.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Tsa yaha̱ yacan tan quitsaha̱ caná tsaa ra naha tsata ra tan tsacú nducu ra naha tsi ra, tan catyí ra naha:
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Tan cañi̱ ra naha jiñi ra tsihin yutun, tan tɨvɨ̱ sɨɨ ra naha tsi ra. Tan tsicuɨñɨ̱ tsɨtɨ ra naha nuu ra jahá ra naha tyin jacahnú ra naha tsi ra.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Tsa yaha̱ tsacu̱ nducu ra naha tsi ra, tava̱ ra naha jahma cuaaha tuun tsa jacunditsi̱ ra naha tsi ra. Tacan tan jacunditsi̱ nyico ra naha jahma maa ra tsi ra. Tan cuahán ra naha tsihin ra cuaticaá ra naha tsi ra nu cruu.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ityi cuahán ra naha taha̱n ra naha iin ra ñuu Cirene tsa nañí Simón. Tan cuví ra jutu ra Alejandro tan ra Rufo. Ndi vatsí nuhu ra quee̱ ra cuhu. Cuhva tsa cua yaha ra, jañiñi̱ ra andaru naha ra tsi ra na cuiso ra cruu ra Jesús.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Tan tsindaca̱ ra naha tsi ra Jesús iin nu nañí Gólgota, tan cuñí tsi catyi Yɨquɨ Jiñi Ndɨyɨ.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Tan ican jacoho̱ ra naha vinu saca̱ nuu tsihin numeri tsa nañí mirra tsi ra. Maa tyin ra Jesús ña cuñi̱ ra coho ra can.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Tsa yaha̱ tyaa̱ ra andaru naha ra tsi ra nu cruu, quihi̱n ra naha jahma ra tan tava̱ cuenda ra naha tyin cuñí ra naha coto ra naha yóo cua jaha canaa intuhun intuhun jahma can.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Tyaa̱ ra naha tsi ra nu cruu caa ɨɨn tsa tuvi.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Tan letra tsa tyaa̱ ra naha jiñi cruu ra, catyí tsi nacuenda cua cúu ra. Tan catyí tsi tyehen: “Ra ihya cuví Rey nyɨvɨ Israel.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Tan tyaa̱ ndɨhɨ ra naha uvi taahan ñasuhu tsihin ra. Iin iin ra naha tsa iin nu cruu. Iin ra xiin cuaha ra, tan inga ra xiin satyin ra.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Tacan cuvi̱ tan cundaa̱ cuhva catyí nu tutu Nyoo tyehen: “Javaha̱ nyɨvɨ tsihin ra tumaa javahá ñi tsihin ra caquiñi.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Tan nyɨvɨ yahá ican jacuñí nyaa ñi tsi ra, tan javicó ñi jiñi ñi tsa tsacú nducu ñi tsi ra, tan catyí ñi:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 ja̱cacu tsi un vityin tan nu̱u nu cruu juvin! ―catyí ñi.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Tan juvin ñi tacan tsacú nducu tucu ra jutu cuví ityi nuu naha ra tsi ra tan ra maestro cuenda ley vehe ñuhu naha ra, tan natuhun tahan ra naha tan catyí ra naha:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Tun nuu ra nu cruu vityin nyehe yo, tacan tan cua tsinu iñi yo tyin juvin ra cuví ra Cristo, Rey cuenda yo tsa cuví yo nyɨvɨ Israel ―catyí ra naha.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Cuhva tsa cua tahan hora, ndunaa̱ nanɨɨ cahnu nda cuanda caa uñi tsa tseñi.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Tan juvin ñi cuhva can cana̱ tsaa ra Jesús tsihin tandɨhɨ tunyee iñi ra, tan catyí ra:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Juhva ra yucú ican naha ra tsiñi̱ ra naha tsa caha̱n ra tan catyí ra naha:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Tacan tan tsinú xaan iin ra tsiquihi̱n ra iin yahma tsa caá tumaa caá catyi, tan jatyii̱ ra can tsihin vinu iya. Tan tyaa̱ ra can iin nu yutun tan jatuhva̱ ra yuhu ra Jesús tyin coho ra vinu can, tan catyí ra:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Tacan tan ñihi xaan cana̱ tsaa ra Jesús, tan tsihi̱ ra.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Tan jahma tsa ticaá tsitsi vehe ñuhu cahnu ndata̱ sava tsi, nda sɨquɨ tan nda cuanda ityi tsaha.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Tan ra capitán tsa yɨhɨ́ ndaha andaru tsa nyaá yatyin ñi nu ticaá ra Jesús nyehe̱ ra nácaa cana̱ tsaa ra, tan nácaa tsihi̱ ra, tacan tan catyí ra:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Tan ndasava ñi nyecú tucu juhva ñiñaha nyehé ñi. Tan mahñu ñi can nyií ña María tsa quee̱ ñuu Magdala, tan ña María sɨhɨ ra José tan ra Jacobo ra tyuvaa ca. Tan nyií tucu ña Salomé.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Ñiñaha ihya tsinyicu̱n ñi tsi ra Jesús, tan jatyinyee̱ ñi tsi ra quɨvɨ tsica̱ nuu ra ityi Galilea. Tan yucú cuaha tucu ñiñaha inga ñuu tsa tsaa̱ tsihin ra ñuu Jerusalén ican.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Quɨvɨ tsa tuhvá nyɨvɨ janduvaha tsa catsi ñi cuenda inga quɨvɨ tuhvá ñi quitatu, juvin ñi tseñi can
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 tsaa̱ ra José ra ñuu Arimatea nu nyií ra Pilato. Ra José can cuví ra iin ra nyisó tyiñu cahnu vehe tyiñu, tan ndatú tucu maa ra tsi ra tsa cua jaquitsi Nyoo tyin cundaca ñaha nu ñuhu ñayɨvɨ. Ña nayuhvi̱ ra tan tsaha̱n ra tsindaca̱n ra cuñu ñuhu ra Jesús tsi ra Pilato.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Tsa tsito̱ ra Pilato tyin tsa yaha̱ tsihi̱ ra Jesús, iyo xaan cuñí ra. Tacan tan cana̱ ra tsi iin capitán tan tsica̱ tuhun ra tsi ra tun nditsa tyin tsa tsihi̱ ra Jesús.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Tan tsa tsito̱ vaha ra Pilato tyin tsa yaha̱ tsihi̱ ra Jesús, tava̱ tyiñu ra na cuhva ra andaru naha ra cuñu ñuhu ra tsi ra José.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Tacan tan tsijata̱ ra José iin jahma cuitsin tsa tsinu̱ tsihin jahma vaha tsa nañí linu, tan januu̱ ra cuñu ñuhu ra Jesús nu cruu. Yaha can tan cava̱ nuu ra jahma can cuñu ñuhu ra. Tacan tan tyihi̱ ra cuñu ñuhu ra tsitsi iin ñaña tsa nyaá nduvaha̱ tsitsi iin cava. Tan tyasɨ̱ ra yuhu ñaña can tsihin iin yuu cahnu.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Tan ña María, tsa quee̱ ñuu Magdala, tan ña María, sɨhɨ ra José, tsaha̱n ñi, tsinyehe̱ ñi nu tinyii̱ ra José can cuñu ñuhu ra Jesús.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.