Lucas 14
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs ARA
1 Cuví tsi iin quɨvɨ quitatú nyɨvɨ. Tan ra Jesús cuahán ra cua catsi ra vehe iin ra cuví ityi nuu tsihin ra fariseo naha ra. Tan juhva ca ra fariseo ican ndatú ra naha nyehé ra naha náa cuatyi cuví tyaa ra naha tsi ra Jesús.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Tacan tan yatyin ñi nuu ra Jesús nyaá iin ra cuuhví tsa iyó cuiñu.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Tan catyí ra Jesús tsihin ra maestro cuenda ley vehe ñuhu naha ra tan tsihin ra fariseo naha ra:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Tacan tan tandɨhɨ ra naha, taxin ña tsinyecu̱ ra naha. Tacan tan tyiso̱ ndaha ra Jesús jiñi ra cuuhví can. Tan janduvaha̱ ra tsi ra. Tan catyí ra tsihin ra na cunuhu ra.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Tacan tan catyí ra Jesús tsihin ra fariseo naha ra:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Tacan tan taxin ña tsinyecú ra fariseo naha ra. Tyin ña ñihi̱ ca ra naha náa nacahan ra naha.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nyehe̱ ra Jesús tyin tandɨhɨ ra nyecú vico ican nacatsi̱ ra naha tyayu vaha ca cunyecu ra naha. Tacan tan tsaha̱ cuenda ra tyehen tsi ra naha:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 ―Ndáa quɨvɨ cuhun ndo vico tindaha, ña nanducu ndo tyayu vaha ca cunyecu ndo. Tyin coto quitsi inga ra tsa cahnu ca cuvi tan ñavin ca maa ndo,
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 tan coto quitsi ra tsa cana̱ tsi ndo tan catyí ra tsihin ndo: “Cu̱hva tyayu can tyin cunyaa ra ihya.” Tacan tan nyooho tsihin tsa cahan nuu ndo, tan cua cuhva ndo tyayu can. Tacan tan cua cunyecu ndo nu ndɨhɨ ña.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Maa tyin catyí yu tsihin ndo, tyin ndáa quɨvɨ cana ra tsi ndo, cu̱aahan ndo, tan ñavin nu vaha cunyecu ndo. Tyin tacan tan cua quitsi maa ra tsa cana̱ tsi ndo tan cua cahan ra tsihin ndo: “Amigos, na̱ha ndo, cu̱nyecu ndo nu tyayu vaha ihya.” Tan tacan cua jacahnu ca ra tsi ndo nu nyɨvɨ nyecú yuhu mesa tsihin ndo.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Tyin ra tsa cahnu jahá tsi maa ra, cua tahan ra ticanuu. Tan ra tsa ndaahvi jahá tsi ra, cahnu ca cua cuvi ra ―catyí ra Jesús.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Tacan tan catyí tucu ra tsihin ra cana̱ tsi ra nu iyó vico can:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Maa tyin catyi yu tsihin un tyin ndáa quɨvɨ coo vico vehe un, ca̱na tsi nyɨvɨ ndaahvi, nyɨvɨ cuuhví, nyɨvɨ coxo, tan tsihin nyɨvɨ cuaa.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Tacan tan sɨɨ cua cuñí un, tyin ñi ican ña cua cuvi natyahvi ñi tsi un. Maa tyin cua natyahvi Nyoo tsi un quɨvɨ cua nandoto un tsihin nyɨvɨ vaha.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Tan tsiñi̱ iin ra tsa nyaá yuhu mesa ican tsa caahán ra Jesús. Tan catyí ra tsihin ra:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Tacan tan catyí ra Jesús tsihin ra:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Tacan tan tsaa̱ cuhva tsa cua cuxiñi ñi, tan jacuhún ra tsi musu ra na cuquihin ra tsi ñi, tyin tsa taha̱n tsi cuhva cuxiñi ñi.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Maa tyin tandɨhɨ ñi ican quitsaha̱ caahán ñi tyin ña cua cuhun ñi. Tan iin ra ican catyí ra: “Ndi jata̱ yu iin ñuhu. Tan cuñí tsi cuhun yu cunyehe yu itsi. Yacan tsicán yu na jaha ra tucahnu iñi tsi yu tyin ña cua cuhun yu.”
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Tacan tan inga ra ican catyí ra: “Ndi jata̱ ñi yu uhun taahan yunta. Tan cuhun yu cunyehe yu tatun vaha tɨ naha tɨ. Yacan tsicán yu tumañi iñi tsi ra na jaha ra tucahnu iñi tsi yu, tyin ña cua cuvi cuhun yu.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Tacan tan inga tucu ra ican catyí ra: “Ndi tindaha̱ cuii ñi yu, tan ña cua cuvi cuhun yu”, catyí ra.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Tacan tan musu ra ican cuanuhu̱ ra. Tan catyí tuhun ra tandɨhɨ tsa cuvi̱ ican tsihin ra tsitoho ra. Tsa tsiñi̱ tsitoho ra tsa tacan, tan cuxaa̱n xaan ra. Tan catyí ra tsihin musu ra: “Cu̱aahan vityin tandɨhɨ maa ityi. Tan qu̱itsi ndaca un tsi nyɨvɨ ndaahvi, nyɨvɨ cuuhví, nyɨvɨ coxo, tan tsihin nyɨvɨ cuaa”, catyí ra.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Tan tsa yaha̱ tsaa̱ nyico musu ican tan catyí ra tsihin ra tsitoho ra: “Tsa javaha̱ yu tandɨhɨ maa tsa caha̱n un tsihin yu. Tan nuña ca tsitsi vehe”, catyí ra.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Tacan tan tsitoho ra catyí ra tsihin ra: “Cu̱aahan cua nducu ca nyɨvɨ tandɨhɨ maa ityi. Tan ja̱ñiñi un tsi ñi na quitsi ñi, tyin na cutu tsitsi vehe yu.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Tyin catyí yu tsihin un tyin ndi intuhun ñi tsa cana̱ yu tsa jihna, ña cua catsi ñi tsihin yu”, catyí ra ―catyí ra Jesús.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Cuaha xaan nyɨvɨ nyicún tsi ra Jesús. Tacan tan nanyehe̱ ra tsi ñi, tan catyí ra tsihin ñi:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 ―Tandɨhɨ nyooho tsa nyicún tsi yu, tatun cuñí ca ndo tsi nyɨvɨ ndo tan ñavin ca tsi yuhu, ñavin cuenda yu yɨhɨ́ ndo. Tan tatun cuñí ca ndo tsi maa ndo tsa nuu yuhu, ñavin cuenda yu yɨhɨ́ ndo.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Tyin nyooho tsa ña cuñí nyehe tundoho tsa cunyicun ndo tsi yu, ña taahán tsi cuvi ndo nyɨvɨ cuenda yu, tyin tsa nyehé ndo tundoho, yacan cuví cruu tsa taahán tsi cuiso ndo.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Tyin tun cua javaha ndo iin vehe, nacañí nuu jihna ndo jiñi ndo tan tyihi tuñi iñi ndo tun quita vehe cahnu can tsihin xuhun tsa nyií tsi ndo.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Tyin tatun quitsaha̱ jandaá ndo vehe ican, tan ña cuvi jandɨhɨ ndo tyin nduve ca xuhun ndo, cua vacu nducu nyɨvɨ tsi ndo.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Tan cua catyi ñi: “Ra ican quitsaha̱ javahá ra vehe ra, tan ndi ña cuví jandɨhɨ ra can”, cua catyi ñi.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 A tatun iin rey tan cuñí ra cañi tahan ra tsihin inga rey ¿a ña cunyaa jihna ra tan nyehe ra tatun ñihi tsa utsi mil ñi andaru tsa cuahán tsihin ra cua cañi tahan ra naha tsihin inga rey tsa vatsí tsihin oco mil andaru ican?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Tan tatun tsitó ra tyin ña cua cuvi jaha canaa ra tsi inga rey ican, tacan tan cañi ca vatsí inga rey ican, tan cua jacuhun ra tsi musu ra tyin na catyi tuhun ra naha tsihin inga rey ican na jandɨhɨ taxin ra itsi.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Tan tacan cuví nyooho. Tatun ña cahnya iñi ndo tandɨhɨ maa tsa cuñí ndo tan tandɨhɨ tsa cumí ndo, ña cua cuvi cunyicun ndo tsi yu.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 ’Vaha ñɨɨ tyin jacu uhvá tsi tsa catsi yo. Maa tyin tatun ndɨhɨ tsa uhva tsi, ña vaha ca tsi.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Nduve ca tyiñu cuví javaha tsi. Ndi ña cuví jatyinyee tsi tsi ñuhu. Tan javitá yo itsi tyin ña vaha ca tsi. Nyooho tsa iyó soho, tya̱a soho ndo tuhun caahán yu ―catyí ra Jesús.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.