Gálatas 2
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NVT
1 Tsa yaha̱ utsi cumi cuiya, tan tsaha̱n yu ñuu Jerusalén inga tsaha tsihin ra Bernabé. Tan tsaha̱n ndɨhɨ tucu ra Tito tsihin ndi.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Tsaha̱n yu ndacan tyin maa Nyoo janaha̱ tsi yu tyin taahán tsi tsa cuhun yu. Tan ndacan quita̱ sɨɨn yu tsihin ra cuví ityi nuu tsihin nyɨvɨ vehe ñuhu naha ra. Tan tsaha̱ cuenda yu tsi ra naha nácaa tuhvá yu caahán tuhun ra Cristo tsihin nyɨvɨ tsa ñavin ñi Israel cuví. Tyin tacan tan coto yu tun ndoo ra naha vaha tsihin cuhva jacuahá yu. Tyin tun ña ndoo ra naha vaha, cuatu xaan jahá tyiñu yu.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Maa tyin ndoo̱ ra naha vaha. Tan ña jañiñi̱ ra naha tsa cunyaa tuñi Nyoo tsi ra Tito, tan ñavin ra Israel cuví ra.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Nditsa tyin juhva ra naha cuñi̱ ra naha tsa cunyaa tuñi can tsi ra Tito. Tan ra ican naha ra quɨhvɨ̱ xeehe ra naha nu yucú ndi, tan jaha̱ ra naha tyin yɨhɨ́ ra naha cuenda ra Cristo, maa tyin ña nditsa tyin ra tsacú nducu cuhva iyó nuña yo jaha̱ ra Cristo cuví ra naha. Tan cuñí ra naha tyin taahán tsi tsa cundaca ñaha ley tsahnu tsi yo.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Maa tyin ndi luxu tan ña tsaha̱ ndi tsa cundaca ñaha ra can naha ra tsi ndi. Tyin ña cuñí ndi tsa jaña ndo tuhun nditsa tsa jacacú ra Cristo tsi yo.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Maa tyin ra cuví ityi nuu tsihin nyɨvɨ vehe ñuhu, nduve tuhun tsaa tsaha̱ ra naha tsi yu. Tan vasu cahnu tyiñu nyisó ra can naha ra, maa tyin tsa cuenda yuhu, yoñi jaha. Tyin ña cahnu cuví yo nuu Nyoo vasu ndi maa tsa cahnu tyiñu nyisó yo.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Ra cuví ityi nuu vehe ñuhu naha ra, nduve inga tuhun tsaha̱ cuenda ra naha tsi yu tyin nacoto̱ ra naha tyin maa Nyoo jaquitsi̱ tsi yu tyin cahan yu tuhun ra Cristo tsihin nyɨvɨ tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví. Tumaa tsa jaquitsi̱ ra tsi ra Pedro tyin cahan ra tsihin nyɨvɨ Israel.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Tyin juvin ñi maa Nyoo tava̱ tyiñu tsi ra Pedro tyin cahan ra tuhun ra Cristo tsihin nyɨvɨ Israel. Tan tava̱ tyiñu tucu ra tsi yuhu tyin cahan yu tuhun ra tsihin nyɨvɨ tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Yacan cuenda ra cuví ityi nuu naha ra, ra Jacobo, ra Pedro tan ra Juan, nacotó ra naha tyin Nyoo tsahá ra tunyee iñi tsi yu tsa cahan yu tuhun ra Cristo tsihin nyɨvɨ. Tan tsaha̱ ra naha ndaha ra naha tɨɨ̱n ndi, tsihin ra Bernabé tyin ndoo̱ ra naha vaha tsa cahan ndi tuhun ra Cristo tsihin nyɨvɨ tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví, tan maa ra naha cahan tucu ra naha tsihin nyɨvɨ Israel.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Tan caha̱n ra naha iin tuhun tsihin ndi, na nducuhun iñi ndi tsi nyɨvɨ ndaahvi tan na jatyinyee ndi tsi ñi. Tan yacan cuví tsa nducú xaan yu cuhva javahá yu tandɨhɨ ñi quɨvɨ.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Maa tyin quɨvɨ tsaha̱n ra Pedro ñuu Antioquía, nuu nuu ra tan cuxaa̱n yu tsi ra tyin ña vaha tsa javahá ra.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Tyin tsa jihna ñi vaha javaha̱ ra tyin tsatsi̱ ra tsihin ñi tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví. Maa tyin tsa tsaa̱ juhva ra Israel naha ra tsa jaquitsi̱ ra Jacobo, tacan tan quitsaha̱ jatsiyó ra tsi ra tan ña cuñí ca ra catsi ra tsihin ñi ican. Javaha̱ ra tacan tyin yuuhví ra coto cuxaan ra tsa tsaa̱ can naha ra tsi ra tyin ndi nyitá iñi ra can naha ra tuñi Nyoo.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Tacan tan inga ra Israel tsa yɨhɨ́ cuenda ra Cristo, ndu ii̱n ra naha tsihin ra Pedro. Tan javaha̱ ndɨhɨ ra naha tsa ña vaha can. Tyin javaha̱ ra naha tumaa javaha̱ ra Pedro vasu tsitó ra naha tyin ña vaha can. Tan nda cuanda ra Bernabé tan ndu ii̱n ra tsihin ra naha.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Tan nyehe̱ yu tyin ña vaha javahá ra naha. Ñavin tumaa cuhva catyí tuhun ra Cristo. Yacan cuenda caha̱n yu tsihin ra Pedro nuu tandɨhɨ ra yucú ican: “Yooho cuví un iin ra Israel. Tan iyó un tumaa iyó nyɨvɨ tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví. ¿Nacaa tsa cuñí un jañiñi un tsi nyɨvɨ tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví na coo ñi cuhva iyó ñi Israel? [Tan ndi maa un tan ña javahá un tacan]”, catyi̱ yu tsihin ra.
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Maa yo nda ndi cacu̱ yo tan cuví yo ra ñuu Israel ña javahá xaan yo cuatyi tumaa javahá ñi tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Maa tyin tsitó yo tyin ña cuvi janduvaha yo tsi yo nuu Nyoo tsihin tsa nducú yo cuhva tyaa yahvi yo ley tsahnu tsa tyaa̱ ra Moisés. Tan nduvahá yo nuu Nyoo tsa cuenda tsa tsinú ñi iñi yo tsi ra Jesucristo. Yacan cuenda tsinú iñi yo tsi ra, tyin tacan tan coo vaha yo tsihin ra, tan ñavin tsa cuenda tsa nducú yo cuhva tyaa yahvi yo tsa catyí ley can. Tyin ndi intuhun yo tan ña nduvahá yo nuu Nyoo tsihin tsa nducú yo cuhva javaha yo cuhva catyí ley tsahnu can.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Maa tyin vityin tatun nducú yo cuhva nduvaha yo nuu Nyoo tsa cuenda ra Cristo, cuñí tsi catyi tyin nacoto yo tyin iyó tucu cuatyi yo tumaa iyó cuatyi ñi tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví. Tatun tacan, ¿a cuñí tsi catyi tyin iyó cuatyi yo jahá maa ra Cristo tyin nacoto yo tyin iyó cuatyi yo? Ñavin tacan.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Maa tyin tun cua cuita nyico iñi yo ley tsa tsa yaha̱ nacoo̱ yo, yacan nditsa cua coo cuatyi yo.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Tyin ley can janahá tsi tsi yu tyin taahán tsi cúu yu tsa catyi cuatyi yu, tan yacan cuenda ña nducu ca yu cuhva cacu yu tsihin ley can, tyin tacan tan cuvi coo yu tsa cuenda Nyoo.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Yuhu, tumaa tsa iin caa ñi tsihi̱ yu nuu cruu tsihin ra Cristo. Tan ñavin ca maa yu iyó, tyin ra Cristo iyó añima yu vityin. Tan cuhva iyó yu vityin, iyó yu tsihin tsa tsinú iñi yu tsi ra tsa cuví ra Sehe Nyoo. Tyin maa ra cuñí ra tsi yu, tan tsihi̱ ra tsacatyi cuatyi yu.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ña cuñí yuhu tyaa tsiyo yu tunyee iñi tsa tsaha̱ Nyoo tsi yo. Tyin tun tsatyin cuví cacu yo jaha ley tsahnu, nduve nacatyi tsihi̱ ra Cristo.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.