Atos 16

Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ra Pablo tsihin ra Silas tsaa̱ ra naha ñuu Derbe, tan ñuu Listra. Tan ican nañihi̱ ra naha tsi iin ra yɨhɨ́ cuenda ra Cristo. Nañí ra Timoteo. Tan sɨhɨ ra cuví ña iin ñaha Israel. Tan yɨhɨ́ ndɨhɨ ña cuenda ra Cristo. Maa tyin jutu ra, ra Grecia cuví ra.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Tan ra Timoteo vaha xaan tsicá ra tuhun Nyoo, catyí nyɨvɨ yɨhɨ́ cuenda ra Cristo ñuu Listra tan ñuu Iconio.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Tan ra Pablo cuñí ra tsa cuhun ra Timoteo tsihin ra. Tan tyaa̱ ra naha tuñi Nyoo tsi ra Timoteo jaha̱ ra Pablo. Tyin coto ndasɨ cuñi nyɨvɨ Israel nyehe ñi tsi ra. Tyin tandɨhɨ ñi tsitó ñi tyin jutu ra cuví ra ra Grecia.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tacan tan cuahán ra naha tan iin tan iin ñuu. Tan caahán ra naha tsihin nyɨvɨ yɨhɨ́ cuenda ra Cristo tsahá cuenda ra naha tuhun tsa tsaha̱ ra tava̱ tyiñu ra Jesús tan tsihin ra cuví ityi nuu tsihin nyɨvɨ vehe ñuhu Jerusalén tsi ra naha.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Tacan tan ndu ii̱n iñi nyɨvɨ yɨhɨ́ cuenda ra Cristo tan ñihi ca tsinú iñi ñi tsi ra Cristo. Tan iin tan iin quɨvɨ tan cuahán nducuahá ca ñi.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Ña tsaha̱ Tatyi Ii Nyoo tsa cahan ra naha tuhun Nyoo ñuu tsa cayucú Asia. Yacan cuenda yaha̱ sava ra naha ñuhu cuenda Frigia tan Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Tan tsaa̱ ra naha Misia. Tan cuñí ra naha cuhun ra naha Bitinia, maa tyin Tatyi Ii ra Jesucristo ña tsaha̱ cuhun ra naha.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Tacan tan nda sava ñi yaha̱ ra naha ñuu tsa cayucú Misia tan cuahán ra naha ñuu Troas tsa canyií yuhu ndutya ñuhu.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Tan yucú ra naha ñuu Troas can, tan iin tsacuaa nyehe̱ ra Pablo iin tsa nyehe̱ ra. Nyehe̱ ra tsi iin rayɨɨ tsa iyó iin ñuu tsa canyií Macedonia. Nyaá nyityi ra nuu ra tan caahán ndaahvi ra tsihin ra, tan catyí ra: “Na̱ha ihya, tyin ja̱tyinyee un tsi ndi” catyí ra.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Tan tsa nyehe̱ ra Pablo can, yuhu ra Lucas tsihin ra Pablo tan inga ra janduvaha̱ ndi tsi ndi tan cuahán ndi nda Macedonia can. Tyin tsitó vaha ndi tyin Nyoo cana̱ ra tsi ndi, tyin cahan ndi tuhun ra nácaa jacacú ra tsi yo tsihin nyɨvɨ ityi can.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Quɨhvɨ̱ ndi iin yutun ndoo ñuu Troas. Tan cuahán ndoo ityi ñi ndi nda Samotracia, iin ñuhu luhlu tsa canyií mahñu ndutya ñuhu. Tan tsa inga quɨvɨ tsaa̱ ndi ñuu Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tan ican quee̱ ndi tan cuahán ndi ñuu Filipos tsa cuví iin ñuu cuenda nyɨvɨ Roma. Tan cuví tsi iin ñuu cahnu ca tsa nuu tandɨhɨ ñuu tsa cayucú Macedonia. Tan ican tsiyucu̱ ndi taahan quɨvɨ.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Iin quɨvɨ tsa quitatú nyɨvɨ, tan quita̱ ndi ityi tsata ñuu, yatyin iin yutya nu tuhvá nyɨvɨ tsicán tahvi tsi Nyoo. Tsinyecu̱ ndi, tacan tan caha̱n ndi tuhun Nyoo tsihin ñiñaha tsa ndu ii̱n ican.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Iin ñaha nañí ña Lidia. Tan ñuu ña cuví Tiatira. Tan tuhvá ña xicó jahma vaha, tsa tunduuhva. Yacan cuví tyiñu jahá ña. Tan jacahnú ña tsi Nyoo tumaa jacahnú nyɨvɨ Israel. Tan tsiñí ña tsa caahán ra Pablo. Tan Nyoo nuña̱ ra añima ña na tyaa yahvi ña tsa caahán ra.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Tan tsicoondutya̱ ña tsihin nyɨvɨ ña. Tan yaha̱ can tan caha̱n ndaahvi ña tsihin ndi, tan catyí ña:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Tan cuvi̱ iin tsaha tsa cuahán ndi nu tsicán tahvi ndi. Tan tsitsi tsa cuahán ndi, taha̱n ndi tsi iin ñaha tyuvaa tsa yɨhɨ́ tatyi ña vaha tsi. Yacan cuenda cuví nacoto ña náa ndɨhɨ tsa cua cuvi ityi nuu. Tan iyó ra cuví tsitoho ña. Tan cuaha xaan xuhun jahá canaa ña tsa cuenda ra naha, tyin cuví nacotó ña.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Tan ñaha tyuvaa can quitsaha̱ nyicún ña tsi ndi, nyuhu tsihin ra Pablo. Tan cana̱ tsaa ña tan catyí ña:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Cuaha quɨvɨ javaha̱ ñaha tyuvaa can tacan. Tacan tan ra Pablo ña cunyee̱ ca iñi ra, tan nanyico̱ coo ra tan catyí ra tsihin tatyi ña vaha tsa yɨhɨ́ tsi ña:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Maa tyin tsa nyehe̱ ra cuví tsitoho ña tyin ña cua cuvi ca jaha canaa ra naha xuhun tsihin ña, tɨɨ̱n ra naha tsi ra Pablo tsihin ra Silas tan tsindaca̱ ra naha tsi ra naha nda vehe tyiñu.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Tan tsica̱n ra naha cuatyi tsaha ra naha nuu ra cumí tyiñu naha ra. Tan catyí ra naha:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Tyin jacuahá ra naha iin cuhva tsa ña cuví coo yo, ndi ña cuví javahá yo tyin nyɨvɨ cuenda ñuu Roma cuví yo ―catyí ra naha.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Tacan tan nduxaa̱n nyɨvɨ tsi ra Pablo tan ra Silas. Tan ra cumí tyiñu can tsahnya̱ ra naha jahma ra Pablo naha ra tan tava̱ tyiñu ra cumí tyiñu na cañi ra vitya tsi ra Pablo naha ra tsihin yutun.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Tsa yaha̱ tsa cañi̱ xaan ra naha tsi ra Pablo tan ra Silas, tan tsindaca̱ ra vitya can tsi ra naha vehe caa. Tan tava̱ tyiñu ra vitya tsi ra jaha cuenda tsi ra naha na jaha vaha ra cuenda tsi ra naha.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Quihi̱n ra cua jaha cuenda can tyiñu tan tyihi̱ ra tsi ra naha nda tsitsi cuii vehe caa. Tan tyihi̱ vaha ra tsaha ra naha tyañu vitu.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Yaha̱ can tan maa ñuu ra Pablo tan ra Silas quitsaha̱ tsicán tahvi ra naha tsi Nyoo. Tan quitsaha̱ tsitá xaan ra naha cantu Nyoo. Tan ra yucú vehe caa can naha ra tyaá soho ra naha.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Tan saná iñi ra naha tan quitsi̱ tsa taán ñihi xaan. Tan naquɨsɨ̱ tsi tsaha vehe caa can, tan juvin ñi cuhva can tan nuña̱ tandɨhɨ yuvehe, tan ndatsi̱ cadena tsa yɨhɨ́ tsi tandɨhɨ ra tsa yucú vehe caa can naha ra.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Tan tsa ndoto̱ ra tsa jahá cuenda vehe caa can, nyehe̱ ra tyin ticohó tandɨhɨ maa yuvehe can. Tacan tan tava̱ ra mityi ra tyin cua cahñi ra tsi ra. Tyin tsica̱ iñi maa ra tyin tandɨhɨ ra tsa yucú vehe caa can quita̱.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Maa tyin ra Pablo cana̱ tsaa ra tsi ra, tan catyí ra:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Tacan tan ra jahá cuenda vehe caa can tsica̱n ra ñuhu̱. Tan tsinu̱ ra quɨhvɨ̱ ra nu yucú ra naha. Tan nɨhɨ́ ra tsihin tsa yuuhví ra. Tan tsicuɨñɨ̱ tsɨtɨ ra nuu ra Pablo tan ra Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Numi xaan tava̱ ra tsi ra naha nu yucú ra naha ican. Tan tsicá tuhun ra tsi ra naha tan catyí ra:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Tan ra Pablo tsihin ra Silas nacaha̱n ra naha tan catyí ra naha:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Tan caha̱n ra naha tuhun Jutu Mañi yo tsihin ra tan tsihin tandɨhɨ nyɨvɨ tsa yucú yuvehe ra.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Tan juvin ñi maa tsacuaa can ra jahá cuenda vehe caa can nacatya̱ ra nu uhvi nu cañi̱ ra vitya tsi ra naha. Yaha̱ can tan juvin ñi tsacuaa can tsicoondutya̱ ra tsihin tandɨhɨ nyɨvɨ ra.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Tacan tan tsindaca̱ ra tsi ra naha nda vehe ra. Tan tsaha̱ ra tsa catsi ra naha. Tan maa ra tsihin nyɨvɨ ra sɨɨ xaan cuñí ñi tyin tsinú iñi ñi tsi Nyoo. Tacan tan cuanuhu̱ ra Pablo tsihin ra Silas nda vehe caa can coto cuxaan ra cumí tyiñu tsi ra jahá cuenda vehe caa can.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Tsa tuvi̱ inga quɨvɨ tan tava̱ tyiñu ra cumí tyiñu tsi ra vitya na cunyehe ra naha nu nyií ra jahá cuenda vehe caa can, tan catyí ra naha tyin na jaña ra tsi ra Pablo tsihin ra Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Tacan tan ra jahá cuenda vehe caa can catyí ra tsihin ra Pablo:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Maa tyin ra Pablo catyí ra:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Tan ra vitya nacatyi̱ tuhun ra tsihin ra cumí tyiñu naha ra. Tan ra ican naha ra nayuhvi̱ xaan ra naha tsa tsito̱ ra naha tyin ra cuenda ñuu Roma cuví ra Pablo.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Tan tsaha̱n ra cumí tyiñu naha ra tsindaca̱n ra naha tucahnu iñi nuu ra Pablo tan ra Silas. Tacan tan ra cumí tyiñu tava̱ ra naha tsi ra Pablo naha ra tan caahán ndaahvi ra naha tsihin ra Pablo naha ra na quita ra naha ñuu can.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Tan tsa quita̱ ra naha vehe caa can, tsaha̱n ra naha vehe ña Lidia. Tan yaha̱ can tan tsinyehe̱ ra naha tsi ra hermano naha ra tan jandu ii̱n ra naha iñi ra naha tan cuahán ra naha.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.