Atos 10
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NTLH
1 Ñuu Cesarea iyó iin ra tsa nañí Cornelio. Tan cuví ra ra yɨhɨ́ ndaha iin cientu andaru. Tan tsa tandɨhɨ andaru tsa yɨhɨ́ ndaha ra can nañí tsi Italiano.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Tan ra Cornelio can yuuhví ra tsi Nyoo. Maa ra tan tsihin tandɨhɨ nyɨvɨ ra vaha xaan jacahnú ñi tsi Nyoo. Tan inga tucu tuhun, cuaha xaan xuhun tsahá ra tsi nyɨvɨ ndaahvi ñuu Israel, tan tandɨhɨ quɨvɨ tsicán tahvi ra tsi Nyoo.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Tan iin quɨvɨ cuhva caa uñi tsa tseñi, nyehe̱ ra iin tsa nyehe̱ ra. Tan ican cuví nu catsi xaan nyehe̱ ra iin ángel tsa jacuhu̱n Nyoo nu nyií ra, tan catyí tsi tsihin ra:
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Tacan tan nanyehe̱ ra Cornelio tsi ángel can. Tan nayuhvi̱ xaan ra. Tan quitsaha̱ tsicá tuhun ra tan catyí ra:
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Tan vityin cuñí tsi tsa tava tyiñu un na cuquihin tyiñu tsi iin ra tsa nañí Simón Pedro nda ñuu Jope.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Ra ican cua cahan tsihin un náa taahán tsi javaha un. Iyó ra vehe ra tsa nañí tucu Simón, cuví ra ra janduvitá ñɨɨ quɨtɨ. Tan iyó vehe ra yuhu ndutya ñuhu ―catyí ángel can tsihin ra Cornelio, tan cuahán ángel can.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Tsa yaha̱ cuahán ángel can, ra Cornelio cana̱ ra tsi uvi taahan musu ra, tan tsihin iin andaru tsa jahá cuenda tsi ra. Tan yɨhɨ́ andaru can cuenda Nyoo.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Tandɨhɨ maa tsa caha̱n ángel can tsihin ra Cornelio tan nacatyi̱ tuhun ra tsihin nduñi taahan ra can naha ra. Tan jacuhu̱n ra tsi ra naha ñuu Jope.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Tuvi̱ inga quɨvɨ tan cuahán ra can naha ra. Tan tsa ndi cumañi ca tsaa ra naha ñuu Jope, tan ra Pedro ndaa̱ ra jiñi vehe tyin cua ndacan tahvi ra tsi Nyoo, tan tsa cua tahan hora cuví cuhva can.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Tan tsaa̱ soco tsi ra tan tsisocó xaan ra. Maa tyin tsitsi tsa tsinú tsa catsi ra, quitsaha̱ nyehé ra iin tsa janahá Nyoo tsi ra.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Tan nyehe̱ ra tyin ticohó andɨvɨ. Tan nyehe̱ ra andɨvɨ tyin vatsí nuú iin jahma cahnu xaan ityi nu ñuhu. Tan tandɨhɨ tsa cumí tutun tsi nuuhñi nuuhñi ñi.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Tan tsitsi jahma can yɨhɨ́ tandɨhɨ maa nuu quɨtɨ tsa cumi taahan tsaha, tan tandɨhɨ nuu coo, tan saa.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Tacan tan tsiñi̱ ra iin ndusu tsa caahán tsihin ra:
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Maa tyin ra Pedro nacaha̱n ra tan catyí ra:
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Tacan tan quitsaha̱ caahán nyico ndusu can tsihin ra inga tsaha:
15 A voz falou de novo com ele:
16 Uñi taahan tsaha nyehe̱ ra yacan jaha̱ Nyoo. Tacan tan jahma cahnu can nandaa̱ nyico can ityi andɨvɨ.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Tan tsitsi tsa tsicá iñi ra Pedro náa cuñí tsi catyi tsa nyehe̱ ra can, tsaa̱ musu tsa jacuhu̱n ra Cornelio naha ra. Tan tsica̱ tuhun ra naha numaa tahan iyó vehe ra nañí Simón.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Tan tsa tsaa̱ ra naha ityi yuvehe tsica̱ tuhun ra naha tatun ican iyó iin ra tsa nañí Simón Pedro.
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Tan ra Pedro tsicá xaan iñi ra náa cuñí tsi catyi tsa nyehe̱ ra. Tacan tan Tatyi Ii Nyoo quitsaha̱ caahán tsihin ra, tan catyí tsi:
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Ndu̱vita tan cu̱hun cun tsihin ra naha, tan ña ca̱ca iñi un tyin maa yu jaquitsi̱ tsi ra ihya naha ra ―catyí Tatyi Ii Nyoo tsihin ra Pedro.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Tacan tan ra Pedro nuu̱ ra nu yucú ra tsa jacuhu̱n ra Cornelio, tan catyí ra tsihin ra naha:
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Tacan tan nacaha̱n musu ra Cornelio tan catyí ra naha:
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Tacan tan tsaha̱ ra Pedro quɨhvɨ ra naha tsitsi vehe. Tan ndoo̱ ra naha tsihin ra tsacuaa can. Tan tsa tuvi inga quɨvɨ tan cuahán ra tsihin ra naha. Tan cuahán juhva ra hermano tsa iyó ñuu Jope can tsihin ra naha.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Tsa inga quɨvɨ tsaa̱ ra naha nda ñuu Cesarea nu ndatú ra Cornelio tsi ra naha tsihin tandɨhɨ nyɨvɨ ra, tan tsihin tandɨhɨ ra vaha iñi tsi ra.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Cuhva tsa tsaa̱ ra Pedro yuvehe ra Cornelio, quita̱ ra Cornelio tan caahán ra tsihin ra. Tan tsicuɨñɨ̱ tsɨtɨ ra nuu ra Pedro tan quitsaha̱ jacahnú ra tsi ra.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Maa tyin ra Pedro cañihi̱ ra tsi ra, tan catyí ra tsihin ra:
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Tan tsitsi tsa caahán ra Pedro tsihin ra, tan quɨhvɨ̱ ra tsitsi vehe tan nanyehe̱ ra tyin cuaha xaan nyɨvɨ ndu iín tsitsi vehe can.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Tacan tan catyí ra Pedro tsihin ñi:
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Yacan cuenda quɨvɨ tsa cana̱ ndo tsi yu, numi ñi vatsí yu. Tan vityin cuñí yu coto yu nacuenda cana̱ ndo tsi yu ―catyí ra Pedro.
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Tacan tan nacaha̱n ra Cornelio, tan catyí ra:
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Tan catyí ra tsihin yu: “Yooho Cornelio, Nyoo tsiñí ra tsa tsicán tahvi un tsi ra. Tan nducuhu̱n iñi ra tsa javahá un tyin jatyinyeé xaan un tsi nyɨvɨ ndaahvi.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Ta̱va tyiñu tsi musu un na cuhun ra naha nda ñuu Jope cuquihin ra naha tsi ra Simón Pedro na quitsi ra ihya. Nyií ra yuvehe ra tsa nañí Simón, iin ra tsa janduvitá ñɨɨ quɨtɨ. Tan vehe ra can nyaá tsi yatyin ñi yuhu ndutya ñuhu. Tan na quitsi ra Simón Pedro tan cahan ra tsihin un” catyi̱ ángel can tsihin yu.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Tacan tan numi ñi tava̱ tyiñu yu tyin na cuquihin tyiñu tsi un. Tan vaha tyin vatsí un. Tan vityin tandɨhɨ yo ndu iín yo nuu Nyoo. Tan cuñí ndi tyaa soho ndi tandɨhɨ tsa catyi̱ Jutu Mañi yo tsihin un tyin cuhva cuenda un tsi ndi ―catyí ra Cornelio tsihin ra Pedro.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Tacan tan quitsaha̱ caahán ra Pedro tan catyí ra:
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Tyin naquihín ra tsi yo tatun tyaá yahvi yo tsi ra, tan javahá yo tsa vaha.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Nyoo caha̱n ra tsihin nyuhu tsa cuví ndi tata ra Israel, tan jacoto̱ ra tyin cuví coo vaha yo tsihin ra tsa cuenda ra Jesucristo. Tan maa ra ndacá ñaha tsi tandɨhɨ maa yo.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Nyooho tsitó vaha ndo tandɨhɨ tsa cuvi̱ ñuu nyɨvɨ Israel ñuu yu, nácaa quitsaha̱ tsi nu cuví Galilea tsa yaha̱ tsa caha̱n ra Juan tuhun Nyoo tsihin nyɨvɨ, tan jacoondutya̱ ra tsi ñi.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Tsitó ndo nácaa tsaha̱ Nyoo tunyee iñi Tatyi Ii ra tsi ra Jesús, ra ñuu Nazaret. Tan tsica̱ ra javaha̱ ra tsa vaha, janduvaha̱ ra tsi tandɨhɨ nyɨvɨ tsa nyehé tundoho jahá nu ña vaha. Tyehen javaha̱ ra Jesús tyin Nyoo nyaá ra tsihin ra.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Nyuhu cuví ndi tsandaa tsa cuenda tandɨhɨ tsa javaha̱ ra Jesús ñuu Jerusalén tsihin tandɨhɨ ca ñuu tsa cayucú Judea. Yaha̱ can tan ticaa̱ ra naha tsi ra nu cruu tan tsahñi̱ ra naha tsi ra.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Maa tyin tsa tsinu uñi quɨvɨ janandoto̱ Nyoo tsi ra. Tan quituvi̱ ra nuu ndi.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ña quituvi̱ ra nuu tandɨhɨ nyɨvɨ. Maa tyin quituvi̱ ra nuu nyuhu tyin nacatsi̱ ra tsi ndi nda tsanaha tyin cuvi ndi tsandaa cuenda ra. Nyuhu tsatsi̱ ndi tan tsihi̱ ndi tsihin ra tsa yaha̱ tsa nandoto̱ ra.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Tan tava̱ tyiñu ra tsi ndi tyin cahan ndi tuhun ra tsihin nyɨvɨ. Tan cuví ndi tsandaa tyin Nyoo tava̱ tyiñu ra tsi ra Jesús tyin cuvi ra juez tsi nyɨvɨ tsa nyito tan nyɨvɨ tsa tsihi̱.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tan tacan tucu nda tsanaha, caha̱n tandɨhɨ ra cuví ndusu yuhu Nyoo tuhun ra Jesús. Tan catyí ra naha tyin tandɨhɨ nyɨvɨ tsa tsinú iñi tsi ra Jesús, cua jaha Nyoo tucahnu iñi cuatyi ñi tsa cuenda maa ra.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Ndi caahán ca ra Pedro tan nuu̱ Tatyi Ii Nyoo sɨquɨ tandɨhɨ ñi tsa tyaá soho tsa caahán ra.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Tan ra Israel tsa yɨhɨ́ cuenda ra Jesús tsa tsaa̱ tsihin ra Pedro iyo xaan cuñí ra naha tyin tsaha̱ ndɨhɨ tucu Nyoo Tatyi Ii ra tsi nyɨvɨ tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Tyin tsiñí ra naha caahán ñi inga yuhu tan jacahnú ñi tsi Nyoo.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 Tacan tan quitsaha̱ caahán ra Pedro tsihin ra tsa tsaa̱ tsihin ra:
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Tacan tan tava̱ tyiñu ra Pedro tsi ñi tsa ndi ñihí Tatyi Ii Nyoo na coondutya ñi tsihin sɨvɨ ra Jesucristo. Tacan tan caahán ndaahvi ñi tsihin ra Pedro na ndoo ra taahan quɨvɨ tsihin ñi.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.