Atos 10

Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ñuu Cesarea iyó iin ra tsa nañí Cornelio. Tan cuví ra ra yɨhɨ́ ndaha iin cientu andaru. Tan tsa tandɨhɨ andaru tsa yɨhɨ́ ndaha ra can nañí tsi Italiano.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Tan ra Cornelio can yuuhví ra tsi Nyoo. Maa ra tan tsihin tandɨhɨ nyɨvɨ ra vaha xaan jacahnú ñi tsi Nyoo. Tan inga tucu tuhun, cuaha xaan xuhun tsahá ra tsi nyɨvɨ ndaahvi ñuu Israel, tan tandɨhɨ quɨvɨ tsicán tahvi ra tsi Nyoo.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Tan iin quɨvɨ cuhva caa uñi tsa tseñi, nyehe̱ ra iin tsa nyehe̱ ra. Tan ican cuví nu catsi xaan nyehe̱ ra iin ángel tsa jacuhu̱n Nyoo nu nyií ra, tan catyí tsi tsihin ra:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Tacan tan nanyehe̱ ra Cornelio tsi ángel can. Tan nayuhvi̱ xaan ra. Tan quitsaha̱ tsicá tuhun ra tan catyí ra:
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Tan vityin cuñí tsi tsa tava tyiñu un na cuquihin tyiñu tsi iin ra tsa nañí Simón Pedro nda ñuu Jope.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ra ican cua cahan tsihin un náa taahán tsi javaha un. Iyó ra vehe ra tsa nañí tucu Simón, cuví ra ra janduvitá ñɨɨ quɨtɨ. Tan iyó vehe ra yuhu ndutya ñuhu ―catyí ángel can tsihin ra Cornelio, tan cuahán ángel can.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Tsa yaha̱ cuahán ángel can, ra Cornelio cana̱ ra tsi uvi taahan musu ra, tan tsihin iin andaru tsa jahá cuenda tsi ra. Tan yɨhɨ́ andaru can cuenda Nyoo.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Tandɨhɨ maa tsa caha̱n ángel can tsihin ra Cornelio tan nacatyi̱ tuhun ra tsihin nduñi taahan ra can naha ra. Tan jacuhu̱n ra tsi ra naha ñuu Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Tuvi̱ inga quɨvɨ tan cuahán ra can naha ra. Tan tsa ndi cumañi ca tsaa ra naha ñuu Jope, tan ra Pedro ndaa̱ ra jiñi vehe tyin cua ndacan tahvi ra tsi Nyoo, tan tsa cua tahan hora cuví cuhva can.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Tan tsaa̱ soco tsi ra tan tsisocó xaan ra. Maa tyin tsitsi tsa tsinú tsa catsi ra, quitsaha̱ nyehé ra iin tsa janahá Nyoo tsi ra.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Tan nyehe̱ ra tyin ticohó andɨvɨ. Tan nyehe̱ ra andɨvɨ tyin vatsí nuú iin jahma cahnu xaan ityi nu ñuhu. Tan tandɨhɨ tsa cumí tutun tsi nuuhñi nuuhñi ñi.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Tan tsitsi jahma can yɨhɨ́ tandɨhɨ maa nuu quɨtɨ tsa cumi taahan tsaha, tan tandɨhɨ nuu coo, tan saa.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Tacan tan tsiñi̱ ra iin ndusu tsa caahán tsihin ra:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Maa tyin ra Pedro nacaha̱n ra tan catyí ra:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Tacan tan quitsaha̱ caahán nyico ndusu can tsihin ra inga tsaha:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Uñi taahan tsaha nyehe̱ ra yacan jaha̱ Nyoo. Tacan tan jahma cahnu can nandaa̱ nyico can ityi andɨvɨ.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Tan tsitsi tsa tsicá iñi ra Pedro náa cuñí tsi catyi tsa nyehe̱ ra can, tsaa̱ musu tsa jacuhu̱n ra Cornelio naha ra. Tan tsica̱ tuhun ra naha numaa tahan iyó vehe ra nañí Simón.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Tan tsa tsaa̱ ra naha ityi yuvehe tsica̱ tuhun ra naha tatun ican iyó iin ra tsa nañí Simón Pedro.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Tan ra Pedro tsicá xaan iñi ra náa cuñí tsi catyi tsa nyehe̱ ra. Tacan tan Tatyi Ii Nyoo quitsaha̱ caahán tsihin ra, tan catyí tsi:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Ndu̱vita tan cu̱hun cun tsihin ra naha, tan ña ca̱ca iñi un tyin maa yu jaquitsi̱ tsi ra ihya naha ra ―catyí Tatyi Ii Nyoo tsihin ra Pedro.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Tacan tan ra Pedro nuu̱ ra nu yucú ra tsa jacuhu̱n ra Cornelio, tan catyí ra tsihin ra naha:
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Tacan tan nacaha̱n musu ra Cornelio tan catyí ra naha:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Tacan tan tsaha̱ ra Pedro quɨhvɨ ra naha tsitsi vehe. Tan ndoo̱ ra naha tsihin ra tsacuaa can. Tan tsa tuvi inga quɨvɨ tan cuahán ra tsihin ra naha. Tan cuahán juhva ra hermano tsa iyó ñuu Jope can tsihin ra naha.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Tsa inga quɨvɨ tsaa̱ ra naha nda ñuu Cesarea nu ndatú ra Cornelio tsi ra naha tsihin tandɨhɨ nyɨvɨ ra, tan tsihin tandɨhɨ ra vaha iñi tsi ra.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Cuhva tsa tsaa̱ ra Pedro yuvehe ra Cornelio, quita̱ ra Cornelio tan caahán ra tsihin ra. Tan tsicuɨñɨ̱ tsɨtɨ ra nuu ra Pedro tan quitsaha̱ jacahnú ra tsi ra.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Maa tyin ra Pedro cañihi̱ ra tsi ra, tan catyí ra tsihin ra:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Tan tsitsi tsa caahán ra Pedro tsihin ra, tan quɨhvɨ̱ ra tsitsi vehe tan nanyehe̱ ra tyin cuaha xaan nyɨvɨ ndu iín tsitsi vehe can.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Tacan tan catyí ra Pedro tsihin ñi:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Yacan cuenda quɨvɨ tsa cana̱ ndo tsi yu, numi ñi vatsí yu. Tan vityin cuñí yu coto yu nacuenda cana̱ ndo tsi yu ―catyí ra Pedro.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Tacan tan nacaha̱n ra Cornelio, tan catyí ra:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Tan catyí ra tsihin yu: “Yooho Cornelio, Nyoo tsiñí ra tsa tsicán tahvi un tsi ra. Tan nducuhu̱n iñi ra tsa javahá un tyin jatyinyeé xaan un tsi nyɨvɨ ndaahvi.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ta̱va tyiñu tsi musu un na cuhun ra naha nda ñuu Jope cuquihin ra naha tsi ra Simón Pedro na quitsi ra ihya. Nyií ra yuvehe ra tsa nañí Simón, iin ra tsa janduvitá ñɨɨ quɨtɨ. Tan vehe ra can nyaá tsi yatyin ñi yuhu ndutya ñuhu. Tan na quitsi ra Simón Pedro tan cahan ra tsihin un” catyi̱ ángel can tsihin yu.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Tacan tan numi ñi tava̱ tyiñu yu tyin na cuquihin tyiñu tsi un. Tan vaha tyin vatsí un. Tan vityin tandɨhɨ yo ndu iín yo nuu Nyoo. Tan cuñí ndi tyaa soho ndi tandɨhɨ tsa catyi̱ Jutu Mañi yo tsihin un tyin cuhva cuenda un tsi ndi ―catyí ra Cornelio tsihin ra Pedro.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Tacan tan quitsaha̱ caahán ra Pedro tan catyí ra:
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Tyin naquihín ra tsi yo tatun tyaá yahvi yo tsi ra, tan javahá yo tsa vaha.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Nyoo caha̱n ra tsihin nyuhu tsa cuví ndi tata ra Israel, tan jacoto̱ ra tyin cuví coo vaha yo tsihin ra tsa cuenda ra Jesucristo. Tan maa ra ndacá ñaha tsi tandɨhɨ maa yo.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Nyooho tsitó vaha ndo tandɨhɨ tsa cuvi̱ ñuu nyɨvɨ Israel ñuu yu, nácaa quitsaha̱ tsi nu cuví Galilea tsa yaha̱ tsa caha̱n ra Juan tuhun Nyoo tsihin nyɨvɨ, tan jacoondutya̱ ra tsi ñi.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Tsitó ndo nácaa tsaha̱ Nyoo tunyee iñi Tatyi Ii ra tsi ra Jesús, ra ñuu Nazaret. Tan tsica̱ ra javaha̱ ra tsa vaha, janduvaha̱ ra tsi tandɨhɨ nyɨvɨ tsa nyehé tundoho jahá nu ña vaha. Tyehen javaha̱ ra Jesús tyin Nyoo nyaá ra tsihin ra.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Nyuhu cuví ndi tsandaa tsa cuenda tandɨhɨ tsa javaha̱ ra Jesús ñuu Jerusalén tsihin tandɨhɨ ca ñuu tsa cayucú Judea. Yaha̱ can tan ticaa̱ ra naha tsi ra nu cruu tan tsahñi̱ ra naha tsi ra.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Maa tyin tsa tsinu uñi quɨvɨ janandoto̱ Nyoo tsi ra. Tan quituvi̱ ra nuu ndi.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ña quituvi̱ ra nuu tandɨhɨ nyɨvɨ. Maa tyin quituvi̱ ra nuu nyuhu tyin nacatsi̱ ra tsi ndi nda tsanaha tyin cuvi ndi tsandaa cuenda ra. Nyuhu tsatsi̱ ndi tan tsihi̱ ndi tsihin ra tsa yaha̱ tsa nandoto̱ ra.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Tan tava̱ tyiñu ra tsi ndi tyin cahan ndi tuhun ra tsihin nyɨvɨ. Tan cuví ndi tsandaa tyin Nyoo tava̱ tyiñu ra tsi ra Jesús tyin cuvi ra juez tsi nyɨvɨ tsa nyito tan nyɨvɨ tsa tsihi̱.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tan tacan tucu nda tsanaha, caha̱n tandɨhɨ ra cuví ndusu yuhu Nyoo tuhun ra Jesús. Tan catyí ra naha tyin tandɨhɨ nyɨvɨ tsa tsinú iñi tsi ra Jesús, cua jaha Nyoo tucahnu iñi cuatyi ñi tsa cuenda maa ra.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Ndi caahán ca ra Pedro tan nuu̱ Tatyi Ii Nyoo sɨquɨ tandɨhɨ ñi tsa tyaá soho tsa caahán ra.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Tan ra Israel tsa yɨhɨ́ cuenda ra Jesús tsa tsaa̱ tsihin ra Pedro iyo xaan cuñí ra naha tyin tsaha̱ ndɨhɨ tucu Nyoo Tatyi Ii ra tsi nyɨvɨ tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Tyin tsiñí ra naha caahán ñi inga yuhu tan jacahnú ñi tsi Nyoo.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Tacan tan quitsaha̱ caahán ra Pedro tsihin ra tsa tsaa̱ tsihin ra:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Tacan tan tava̱ tyiñu ra Pedro tsi ñi tsa ndi ñihí Tatyi Ii Nyoo na coondutya ñi tsihin sɨvɨ ra Jesucristo. Tacan tan caahán ndaahvi ñi tsihin ra Pedro na ndoo ra taahan quɨvɨ tsihin ñi.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.