Mateus 27
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA
1 Dā tuví ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ tóꞌō dutú san ni ñatā sán ne, nātaká nuu ña é kāꞌan ña é na kūví Jesuu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Kīꞌní ña ña ne, kueꞌen níꞌi ña ña nūu Pílatu, ña tsiñu kaꞌnu i iña ñuú Roma.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Júdā, ña é diko Jésuu, dā kútuni ña tsí kuví Jesuú ne, nātɨvi iní ña ne, ntāda xtuku ña kuenta é ōko uꞌxí diuꞌun kuiꞌxín san ntaꞌa tóꞌō dutú ni ñatā san.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Kakaꞌan ña:
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Ēté xaa Júdā sán diuꞌún san má ūkún kān né, ntīi ña, kueꞌen ñá ne, nakuéꞌne mii ñā kúñu ñā.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Ntá tsi nátaka tóꞌō dutú san diuꞌún san ne, ntákaꞌan ña:
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ēdé kuení ña ne, ñīi ña ñuꞌu iña ñá kade váꞌa kɨ́dɨ̄ nteꞌú san mí kuntūꞌxí ña véꞌxi xio ñuu.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Dukuān ne, kakaꞌan ñá Ñuꞌú Nɨñɨ ñuꞌú san un tsi nté vevii.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Kuan ō kúntaa vata ō kaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva ko kídaā, ñá nani Jerēmia, dá kāꞌan ña: “Kīꞌi ña é oko uꞌxí diuꞌun kuiꞌxín san, (dɨvi xāꞌví e ntákaꞌan ña Israeé san tsi ntáꞌvi ña iña ñá ne),
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 xéꞌe ñā diuꞌún san é ñīi ña ñuꞌu ña kade váꞌa kɨ́dɨ̄ sán, vata ō kaꞌan Xúva ko nī ko.” Kuan ō kaꞌan ña.
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Íntītsí meꞌñu Jesuu núu ña tsiñu naꞌnu i ne, tsixeꞌe ña tsiñu i san ña:
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Da nɨɨ̄ ntátsiꞌi kuetsi tóꞌō dutú san ni ñatā san ñá ne, ñá ni kāꞌan kuéꞌen tsi ña.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Kidáā ne, kakaꞌan Pílatú san ni ñā:
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Ntá tsi nté uun túꞌūn ña ni káꞌan ña. Koó dā kúduꞌva ña tsiñu naꞌnu i san.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Dá kakuvi viko sāꞌá ne, kanantíi ña tsiñu naꞌnu i san da xōó ka ñaꞌa, ña ñuꞌu kutu san, ña é ntio ñaꞌa san.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Ntuvi tsikán ne, nuu kutu uun ñatīi, ña é īní un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ñá nani Barābaa.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Dā nátaká nuu ñaꞌa sán ne, kakaꞌan Pílatú san ni ñā:
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Tsí ini ña é ñaꞌa sán ne, doneꞌu ini ntáda ña kuenta Jésuu.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Da nɨɨ̄ tuví Pilatu kádē kúꞌvē ñá ne, taxnuu ñadɨꞌɨ̄ ña túꞌūn, kakaꞌan ña: “Ñá ku kiꞌnin nūun iña ñá saꞌa, ña e dóo vaꞌá ñaꞌa san, tsi dóo kantoꞌo kó vevii e dóo kinī o kénī kó kuenta iña ña”, kaꞌan ña.
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Ntá tsi tóꞌō dutú san ni ñatā san tsíꞌi ña dɨkɨ ñaꞌa san é na kākan ña é ntīi Barabaá san ne, na kūví Jesuu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Kakaꞌan xtúku ña tsiñu naꞌnu i san ni ñā:
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Kakaꞌan Pílatú san ni ñā:
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Kakaꞌan Pílatú san ni ñāꞌa san:
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Dā íni Pilatú san tsí ña kuvi vií ña, tsí e éni ntuꞌu ñāꞌa san kudiin ñá ne, kīꞌi ña ntute né, ntaꞌa ñā nuu ñaꞌá san. Kakaꞌan ña:
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán ne, ntákaꞌan ña:
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Kidáā ne, nantii ña Barābaa, tsí kuan ō ntío ñaꞌa san. Dā kúvi natií nuu ña Jesuu xóꞌō ne, da táxnūu ña ña é naxnteē ñá ña ntiká krusi kan.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Kidáā ne, sntadun ñá tsiñu naꞌnu i san ne, kueꞌen níꞌi ña Jēsuu má viꞌī méꞌñu kān. Nātaká nuu un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ sntadun, ñá ntoo ikān, mí tuví Jesuu.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Nantɨ́ɨ̄ ñá ña ne, xnūu ña ña doo kueꞌe.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Dēváꞌa ña leꞌé iñū né, xntekū ñá dɨkɨ Jésuu. Xniꞌnī ña uun chɨɨn ntaꞌa kuaꞌa ña ne, ínchɨtɨ ña nūu ñá ne, da narkɨ́nteē ñá ña, ntákaꞌan ña:
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Tɨ̄ꞌvi dɨɨ́ ña nuu ñá ne, kīꞌí ña chɨ̄ɨn é niꞌi ntaꞌa ñā ne, da káni ña dɨkɨ Jésuu.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Dā kúvi narkɨ́nteē ñá ña ne, nākiꞌi ña doo kueꞌé san ne, naxnūu xtuku ña ña doo mii ña. Kidáā ne, kueꞌen níꞌi ña ñā é naxnteē ñá ña ntiká krusi kan.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Dá kuēꞌen ña ítsi kān né, tāꞌán ña uun ñatīi, ña véꞌxi ñuú Cirene, ñá nani Sīmuun. Ēde ña ña kuétsi é kuīdo ña krusi Jésuu.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Dā xee ña mí nani Gōlgota, é kāni túꞌun Xɨkɨ Dɨkɨ́ Ntɨxɨ ne,
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 xéꞌe ña ntute tɨntiꞌo é kādaká rkave é kōꞌo ña. Dā íto nteé ña ne, ña ni ntío ña koꞌo ña.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Dā kúvi naxnteē ñá ña ntiká krusi kán ne, nādɨkɨ́ sntadún san xoo é nīꞌi i doo Jésuu, é un é un ña. Kuan ō dé ña vatā ó uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō: “Kātsin dava ña doó ko. Nadɨkɨ ña xoo é nīꞌi i dúꞌnú ko”, kaꞌan.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Kidáā ne, íntōo ña é kuēnta víi ña ña ikān.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Xnteē ñá uun taꞌvi rkunu dɨ̄kɨ́ krusi kan é kākaꞌan neé kuetsi é idé ña. Taꞌvi rkunū sán ne, kakaꞌan: “Ña sāꞌá ne, Jesuu, Rei iña ñá Israee”, kaꞌan.
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Xnteē ñá uvi ñaꞌa ña duꞌú ntiká krusi kán ni ñā ntuvi tsikán dɨ. Uun ñaꞌa ña ne, diñɨ kuaꞌa ña ne, uun ñaꞌa ña diñɨ datsin ña.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Da xōó ka ñaꞌa, ña é īta ntíꞌxin ne, nārkɨ́nteē ñá ña, nakuíko ña dɨ̄kɨ ñá ne,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 ntákaꞌan ña:
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Kuan ō dé tóꞌō dutú san, nī mastrú leí san, ni ñatā sán dɨ. Nārkɨ́nteē ñá ña, ntákaꞌan ña:
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 —Ña sāꞌá ne, nakakū ñá tuku ñaꞌa, ntá tsi ña kuvi nakakú mii ñā kúñu ñā. Kakaꞌan ña tsí Rei iña ñá Israeé san ña. Te ntīi ntee mii ña krusí san ve ne, kuintiꞌxe ntɨ́ ña.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Kakaꞌan ñá tsí kakuintiꞌxe ña Xuva kō. Na nakākú Xuva ko ña ve, tē ntio ntiꞌxe ña ña. Tsí kakaꞌan ña é Iꞌxá Xuva ko ñā —kaꞌan ñáꞌa san.
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Ña duꞌú san é uve dadɨɨ ña ni ñā ntiká krusi kán ne, nārkɨ́nteē ñá ña dɨ.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Kūneé da kanɨɨ ñūxiví san da káꞌñu ntuvi un tsi da nté kaeku uni kuáa.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Ura tsikán ne, dōó ntii kaꞌan Jésuu, kakaꞌan ña:
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Tēkú ña ntáñɨ étsin ne, ntákaꞌan ña:
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Ura tsí i kueꞌen úun ñaꞌa ne, koó da kaīnu ña, kúkiꞌí ña uun doo é xnuu ntoꞌo ña ntɨdi íā né, xntekū ñá dɨkɨ chɨ́ɨn sán ne, xéꞌe ñā é kōꞌo Jesuu.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Ntá tsi ña nguiī sán ne, ntákaꞌan ña:
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Kidáā ne, kachuꞌu ntáa Jesuú ne, xíꞌi ñā.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Ura dúꞌva tsi í ne, ntáta ntāa dôxi é rkaa iko īni ukun kan, nte dɨ́kɨ í un tsi nte xéꞌe i kān. Táān ne, ntɨ́ka xūú san.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Nakaan ñáña ñāꞌa sán ne, tɨtɨ́n ña kuíntiꞌxe i, ña é xiꞌi sán ne, ntōto ña.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Ntīi ña nú ñaña ñā da ntóto Jesuú ne, kuéꞌen ñāꞌa san ñuú Jerusaleen. Tɨtɨ́n ñaꞌa íni ña ña.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Dā íni tóꞌō sntadún san ni ña ntoo niꞌi ñā, ña ntáde Kuenta Jésuu, tsí taán ne, dā íni ña kuán ō kúvi ne, koó dā kúduꞌva ña. Ntákaꞌan ña:
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Tɨtɨ́n ñadɨ̄ꞌɨ́, ña véꞌxī nté ñūú Galilea, ñá ntántīkɨn Jésuu é xntii ña ñā ne, ntáñɨ ika ñā, ntaíto dítō ña.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Maria Madálena ni María, dɨꞌɨ Sāntiau ni Jóseé san, ni dɨꞌɨ īꞌxá Zebedeú san ne, ntâñɨ́ dadɨɨ ña ni ñadɨ̄ꞌɨ, ñá nguiī san.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Dā kuáā ne, xée ūun ña kuika, ña ñuú Arimatea, ñá nani Jōsee, ñá kantīkɨn Jésuu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Kuéꞌen ñā mí tuví Pilatú ne, ntákan ñā kúñu Jēsuu. Kidáā ne, kakaꞌan Pílatú san é nākuéꞌe ña ña.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Nākiꞌi Joseé san kúñu ñā ne, dá xnuu taꞌán ña ña doo xee e dóo vaꞌá ne,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 xnuu ñá ña ini ñaña mii ñā é dā ve éte nuu ña ini xuú san. Ēdɨ́ nuu ñá uun xuu kaꞌnu xiꞌi ñáña sán ne, dā ntaka ña.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Ntá tsi Maria Madálena ni Maria ñá uun sán ne, ñūꞌu nteé ña nú ñañā san.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Tévāá duꞌva tsi ntuvi dá iō dáꞌna ne, nātaká nuu tóꞌō dutú san nī ña fariseú san mí tuví Pilatú ne,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 ntákaꞌan ña:
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Dukuān ne, káꞌan nto na nākadɨ́ vaꞌā ñá ñañā san da nté tē kúvi uni ntúvi, vata koo é ña kɨ́ꞌɨ̄n ña ntántīkɨn ñá ne, natava ña kúñu ñā. Kidáā ne, kuvi kaꞌan ñá ni ñāꞌa san tsí e ntóto tóꞌo ñā é xiꞌi ña. Dií dií ka kini kaa dovete sáꞌa é vata kaa dovete é kāꞌan diꞌna ña é ntōto ña —kaꞌan ña.
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Kakaꞌan Pílatu ni ña:
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Kuéꞌen ñā né, nakadɨ̄ kutu ñá ñañā san. Ēdɨ́ nuu ña xume ntíkō diñɨ i mí ntee táꞌan xuú san ni ñañā san. Ñūꞌu ntee sntadún san é kuēnta víi ña.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.