Mateus 27

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dā tuví ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ tóꞌō dutú san ni ñatā sán ne, nātaká nuu ña é kāꞌan ña é na kūví Jesuu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Kīꞌní ña ña ne, kueꞌen níꞌi ña ña nūu Pílatu, ña tsiñu kaꞌnu i iña ñuú Roma.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Júdā, ña é diko Jésuu, dā kútuni ña tsí kuví Jesuú ne, nātɨvi iní ña ne, ntāda xtuku ña kuenta é ōko uꞌxí diuꞌun kuiꞌxín san ntaꞌa tóꞌō dutú ni ñatā san.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Kakaꞌan ña:
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Ēté xaa Júdā sán diuꞌún san má ūkún kān né, ntīi ña, kueꞌen ñá ne, nakuéꞌne mii ñā kúñu ñā.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Ntá tsi nátaka tóꞌō dutú san diuꞌún san ne, ntákaꞌan ña:
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ēdé kuení ña ne, ñīi ña ñuꞌu iña ñá kade váꞌa kɨ́dɨ̄ nteꞌú san mí kuntūꞌxí ña véꞌxi xio ñuu.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Dukuān ne, kakaꞌan ñá Ñuꞌú Nɨñɨ ñuꞌú san un tsi nté vevii.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Kuan ō kúntaa vata ō kaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva ko kídaā, ñá nani Jerēmia, dá kāꞌan ña: “Kīꞌi ña é oko uꞌxí diuꞌun kuiꞌxín san, (dɨvi xāꞌví e ntákaꞌan ña Israeé san tsi ntáꞌvi ña iña ñá ne),
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 xéꞌe ñā diuꞌún san é ñīi ña ñuꞌu ña kade váꞌa kɨ́dɨ̄ sán, vata ō kaꞌan Xúva ko nī ko.” Kuan ō kaꞌan ña.
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Íntītsí meꞌñu Jesuu núu ña tsiñu naꞌnu i ne, tsixeꞌe ña tsiñu i san ña:
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Da nɨɨ̄ ntátsiꞌi kuetsi tóꞌō dutú san ni ñatā san ñá ne, ñá ni kāꞌan kuéꞌen tsi ña.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Kidáā ne, kakaꞌan Pílatú san ni ñā:
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Ntá tsi nté uun túꞌūn ña ni káꞌan ña. Koó dā kúduꞌva ña tsiñu naꞌnu i san.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Dá kakuvi viko sāꞌá ne, kanantíi ña tsiñu naꞌnu i san da xōó ka ñaꞌa, ña ñuꞌu kutu san, ña é ntio ñaꞌa san.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Ntuvi tsikán ne, nuu kutu uun ñatīi, ña é īní un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ñá nani Barābaa.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Dā nátaká nuu ñaꞌa sán ne, kakaꞌan Pílatú san ni ñā:
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Tsí ini ña é ñaꞌa sán ne, doneꞌu ini ntáda ña kuenta Jésuu.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Da nɨɨ̄ tuví Pilatu kádē kúꞌvē ñá ne, taxnuu ñadɨꞌɨ̄ ña túꞌūn, kakaꞌan ña: “Ñá ku kiꞌnin nūun iña ñá saꞌa, ña e dóo vaꞌá ñaꞌa san, tsi dóo kantoꞌo kó vevii e dóo kinī o kénī kó kuenta iña ña”, kaꞌan ña.
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Ntá tsi tóꞌō dutú san ni ñatā san tsíꞌi ña dɨkɨ ñaꞌa san é na kākan ña é ntīi Barabaá san ne, na kūví Jesuu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Kakaꞌan xtúku ña tsiñu naꞌnu i san ni ñā:
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Kakaꞌan Pílatú san ni ñā:
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Kakaꞌan Pílatú san ni ñāꞌa san:
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Dā íni Pilatú san tsí ña kuvi vií ña, tsí e éni ntuꞌu ñāꞌa san kudiin ñá ne, kīꞌi ña ntute né, ntaꞌa ñā nuu ñaꞌá san. Kakaꞌan ña:
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán ne, ntákaꞌan ña:
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Kidáā ne, nantii ña Barābaa, tsí kuan ō ntío ñaꞌa san. Dā kúvi natií nuu ña Jesuu xóꞌō ne, da táxnūu ña ña é naxnteē ñá ña ntiká krusi kan.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Kidáā ne, sntadun ñá tsiñu naꞌnu i san ne, kueꞌen níꞌi ña Jēsuu má viꞌī méꞌñu kān. Nātaká nuu un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ sntadun, ñá ntoo ikān, mí tuví Jesuu.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Nantɨ́ɨ̄ ñá ña ne, xnūu ña ña doo kueꞌe.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Dēváꞌa ña leꞌé iñū né, xntekū ñá dɨkɨ Jésuu. Xniꞌnī ña uun chɨɨn ntaꞌa kuaꞌa ña ne, ínchɨtɨ ña nūu ñá ne, da narkɨ́nteē ñá ña, ntákaꞌan ña:
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Tɨ̄ꞌvi dɨɨ́ ña nuu ñá ne, kīꞌí ña chɨ̄ɨn é niꞌi ntaꞌa ñā ne, da káni ña dɨkɨ Jésuu.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Dā kúvi narkɨ́nteē ñá ña ne, nākiꞌi ña doo kueꞌé san ne, naxnūu xtuku ña ña doo mii ña. Kidáā ne, kueꞌen níꞌi ña ñā é naxnteē ñá ña ntiká krusi kan.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Dá kuēꞌen ña ítsi kān né, tāꞌán ña uun ñatīi, ña véꞌxi ñuú Cirene, ñá nani Sīmuun. Ēde ña ña kuétsi é kuīdo ña krusi Jésuu.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Dā xee ña mí nani Gōlgota, é kāni túꞌun Xɨkɨ Dɨkɨ́ Ntɨxɨ ne,
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 xéꞌe ña ntute tɨntiꞌo é kādaká rkave é kōꞌo ña. Dā íto nteé ña ne, ña ni ntío ña koꞌo ña.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Dā kúvi naxnteē ñá ña ntiká krusi kán ne, nādɨkɨ́ sntadún san xoo é nīꞌi i doo Jésuu, é un é un ña. Kuan ō dé ña vatā ó uve naꞌa kakaꞌan túꞌun Xuva kō: “Kātsin dava ña doó ko. Nadɨkɨ ña xoo é nīꞌi i dúꞌnú ko”, kaꞌan.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Kidáā ne, íntōo ña é kuēnta víi ña ña ikān.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Xnteē ñá uun taꞌvi rkunu dɨ̄kɨ́ krusi kan é kākaꞌan neé kuetsi é idé ña. Taꞌvi rkunū sán ne, kakaꞌan: “Ña sāꞌá ne, Jesuu, Rei iña ñá Israee”, kaꞌan.
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Xnteē ñá uvi ñaꞌa ña duꞌú ntiká krusi kán ni ñā ntuvi tsikán dɨ. Uun ñaꞌa ña ne, diñɨ kuaꞌa ña ne, uun ñaꞌa ña diñɨ datsin ña.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Da xōó ka ñaꞌa, ña é īta ntíꞌxin ne, nārkɨ́nteē ñá ña, nakuíko ña dɨ̄kɨ ñá ne,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 ntákaꞌan ña:
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Kuan ō dé tóꞌō dutú san, nī mastrú leí san, ni ñatā sán dɨ. Nārkɨ́nteē ñá ña, ntákaꞌan ña:
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 —Ña sāꞌá ne, nakakū ñá tuku ñaꞌa, ntá tsi ña kuvi nakakú mii ñā kúñu ñā. Kakaꞌan ña tsí Rei iña ñá Israeé san ña. Te ntīi ntee mii ña krusí san ve ne, kuintiꞌxe ntɨ́ ña.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Kakaꞌan ñá tsí kakuintiꞌxe ña Xuva kō. Na nakākú Xuva ko ña ve, tē ntio ntiꞌxe ña ña. Tsí kakaꞌan ña é Iꞌxá Xuva ko ñā —kaꞌan ñáꞌa san.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ña duꞌú san é uve dadɨɨ ña ni ñā ntiká krusi kán ne, nārkɨ́nteē ñá ña dɨ.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Kūneé da kanɨɨ ñūxiví san da káꞌñu ntuvi un tsi da nté kaeku uni kuáa.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Ura tsikán ne, dōó ntii kaꞌan Jésuu, kakaꞌan ña:
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Tēkú ña ntáñɨ étsin ne, ntákaꞌan ña:
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Ura tsí i kueꞌen úun ñaꞌa ne, koó da kaīnu ña, kúkiꞌí ña uun doo é xnuu ntoꞌo ña ntɨdi íā né, xntekū ñá dɨkɨ chɨ́ɨn sán ne, xéꞌe ñā é kōꞌo Jesuu.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Ntá tsi ña nguiī sán ne, ntákaꞌan ña:
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Kidáā ne, kachuꞌu ntáa Jesuú ne, xíꞌi ñā.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Ura dúꞌva tsi í ne, ntáta ntāa dôxi é rkaa iko īni ukun kan, nte dɨ́kɨ í un tsi nte xéꞌe i kān. Táān ne, ntɨ́ka xūú san.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Nakaan ñáña ñāꞌa sán ne, tɨtɨ́n ña kuíntiꞌxe i, ña é xiꞌi sán ne, ntōto ña.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Ntīi ña nú ñaña ñā da ntóto Jesuú ne, kuéꞌen ñāꞌa san ñuú Jerusaleen. Tɨtɨ́n ñaꞌa íni ña ña.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Dā íni tóꞌō sntadún san ni ña ntoo niꞌi ñā, ña ntáde Kuenta Jésuu, tsí taán ne, dā íni ña kuán ō kúvi ne, koó dā kúduꞌva ña. Ntákaꞌan ña:
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Tɨtɨ́n ñadɨ̄ꞌɨ́, ña véꞌxī nté ñūú Galilea, ñá ntántīkɨn Jésuu é xntii ña ñā ne, ntáñɨ ika ñā, ntaíto dítō ña.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Maria Madálena ni María, dɨꞌɨ Sāntiau ni Jóseé san, ni dɨꞌɨ īꞌxá Zebedeú san ne, ntâñɨ́ dadɨɨ ña ni ñadɨ̄ꞌɨ, ñá nguiī san.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Dā kuáā ne, xée ūun ña kuika, ña ñuú Arimatea, ñá nani Jōsee, ñá kantīkɨn Jésuu.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Kuéꞌen ñā mí tuví Pilatú ne, ntákan ñā kúñu Jēsuu. Kidáā ne, kakaꞌan Pílatú san é nākuéꞌe ña ña.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Nākiꞌi Joseé san kúñu ñā ne, dá xnuu taꞌán ña ña doo xee e dóo vaꞌá ne,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 xnuu ñá ña ini ñaña mii ñā é dā ve éte nuu ña ini xuú san. Ēdɨ́ nuu ñá uun xuu kaꞌnu xiꞌi ñáña sán ne, dā ntaka ña.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Ntá tsi Maria Madálena ni Maria ñá uun sán ne, ñūꞌu nteé ña nú ñañā san.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Tévāá duꞌva tsi ntuvi dá iō dáꞌna ne, nātaká nuu tóꞌō dutú san nī ña fariseú san mí tuví Pilatú ne,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 ntákaꞌan ña:
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Dukuān ne, káꞌan nto na nākadɨ́ vaꞌā ñá ñañā san da nté tē kúvi uni ntúvi, vata koo é ña kɨ́ꞌɨ̄n ña ntántīkɨn ñá ne, natava ña kúñu ñā. Kidáā ne, kuvi kaꞌan ñá ni ñāꞌa san tsí e ntóto tóꞌo ñā é xiꞌi ña. Dií dií ka kini kaa dovete sáꞌa é vata kaa dovete é kāꞌan diꞌna ña é ntōto ña —kaꞌan ña.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Kakaꞌan Pílatu ni ña:
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Kuéꞌen ñā né, nakadɨ̄ kutu ñá ñañā san. Ēdɨ́ nuu ña xume ntíkō diñɨ i mí ntee táꞌan xuú san ni ñañā san. Ñūꞌu ntee sntadún san é kuēnta víi ña.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.