Mateus 22
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA
1 Ntāa xtuku Jesuu núu i sáꞌa ni ñā. Kakaꞌan ña:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 —Mí kadē kûꞌvé Xuva kō ne, vata kaa uun rei, ña é dé kaꞌnu viko dá tántaꞌa iꞌxá ña.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Taxnūu ña ña ntáde tsiñu iña ña é kāna ña ñaꞌa san é kāꞌan ñá ni ña te kīꞌxi ña viko san. Ntá tsi ña ni ntío ñaꞌá san kiꞌxi ña.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Taxnūu xtuku ña tuku ñaꞌa, ña ntáde tsiñu iña ñá ne, kakaꞌan ñá ni ñā: “Kūkaná nto ñaꞌa san, ña é kāꞌan niꞌí u nte díꞌna. Káꞌan ntō tsi é iō tuꞌve é kāꞌxi o. Ēꞌní u duntɨkɨ́ ko ni kɨ̄tɨ e dóo váꞌā ó ni ī. É iō tuꞌvé ntɨꞌɨ́ ve. Na kīꞌxi xña viko e tántaꞌa iꞌxá ko”, kaꞌán reí san.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Ña ni íde ñāꞌa san kuéntá ne, xío kuēꞌen ña. Uun ña ne, kukútu ñā ne, uun ña ne, kudíko ñā.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ña nguiī sán ne, tɨ̄ɨn ña ña ntáde tsiñu iña reí san ne, dē xení ña ni ñā né, ēꞌní ña ña.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Un váꞌa tsī kúdiin reí san ne, taxnūu ña sntadun ña é kaꞌnī ñá ña éꞌni ña ntáde tsiñu iña ñá ne, é na kāꞌmi ña ñuú ña.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Kidáā ne, kakaꞌan ñá nī ña ntáde tsiñu iña ña: “Iō tuꞌvé viko e tántaꞌa iꞌxá ko, ntá tsi ña e kána ú ne, ñá ni de ntāa ña é kīꞌxi ña.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Dukuān né, kueꞌēn ntó itsi kān ne, káꞌan nto ni da xōó ka ñaꞌa é nīꞌi nto é kīxkaꞌxí ña, kuān te tɨtɨ́n ña”, kaꞌán reí san.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Kuéꞌēn ña ntáde tsiñu iña ñá itsi kān ne, xee níꞌi ña ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña é niꞌi ña, kuān te váꞌa ñaꞌa ña, kuān té ña váꞌa ñaꞌa ña. Dā xee un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán ne, tsitu kuēꞌen ñáꞌa san viꞌi mí kākuvi viko san.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ʼNtá tsi dā xee reí san é kōto ña ña xee sán ne, īni ña é tuví uun ñaꞌa, ña é ña tuvi dúꞌnu váꞌa i iña vikó san.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Kakaꞌan ñá ni ñā: “O dee, ¿nté kui táꞌxi ntu ña é kɨ̄ꞌví nto iꞌa, tsí ña te núu nto doo váꞌa nto iña vikó san?”, kaꞌan ña. Ntá tsi nté uun ña ni káꞌan ña.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Kidáā ne, kakaꞌan reí san nī ña ntáxntii ñā: “Kiꞌní nto ntaꞌa ña sāꞌá ni dɨ̄ꞌɨ́n ña dɨ́ ne, nakene iko nto ñā kíꞌi kān mi dóo nee. Ikān dóo kueku ñaꞌa san ne, nakaꞌxí kaꞌñɨ̄ ña núꞌu ñā”, kaꞌán reí san.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Tsí kuān te tɨtɨ́n ñaꞌa kana ú ña ne, ñá te tɨtɨ̄n ñá nakaxnúū ú ña —kaꞌan Jésuu.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Kidáā né, ntāka ña fariseú san ne, ntántukū nuu iní ña nté koo vií ña é nadāna ña Jesuu núu i é kākaꞌan ñá ni ñā.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Taxnūu ña ña ntántīkɨn ñá nī ña ntántīkɨ́n Heródē san mí tuví Jesuu. Ntákaꞌan ña:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Káꞌan nto vē, nee iñá kadē kuení nto. ¿Vāꞌá ntu o é kuēꞌé ō diuꞌun xôó san ntaꞌa ña tsiñu naꞌnu i ñuú Romá san ne, ō ñaꞌa? —kaꞌan ña.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ntá tsi ini Jésuu tsi dóo kinī o dé kuení ña iña ñá ne, kakaꞌan ña:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Nañēꞌe ntó ko diuꞌun e ntáꞌvi nto diuꞌun xóō nto —kaꞌan ña.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ntákaꞌan ña:
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Dā téku ña sáꞌā ne, koó dā kúduꞌva ña. Ntaka ña ikān ne, kúnūꞌú ña.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ntuvi tsikán ne, xéē ña saduceú san mí tuví Jesuu. Ña sāꞌá ne, ña ntóto xtuku o tē xiꞌi o, kuíni ña. Tsixeꞌe ña Jēsuu:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 —Mastrú, káꞌān Muísee tsí te kūví uun ñatīí ne, ñá ni xīó iꞌxá ña ne, kuétsī e tántaꞌa ení ña ni ñadɨ̄ꞌɨ kií san vata koo é kōo iꞌxá ña kuenta iña ení ña.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Viꞌi a vé ne, ña ntoo niꞌī ntɨ́ ne, xío ūꞌxe ñáꞌa ení ña. Iꞌxa nuu í san ne, tántaꞌa ña, ntá tsi xiꞌi ñá diꞌna dá kōo iꞌxá ña. Kidáā ne, tántaꞌa xtuku ení ña ni ñadɨ̄ꞌɨ kií san.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Kuan ō kúvi nī ña é kuvi ūví san dɨ, nī ña é kuvi ūní san, dā nte tántaꞌa ñadɨ̄ꞌɨ kií san nī ña é kuvi ūꞌxe san.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Dā xiꞌi ntɨ́ꞌɨ ña ne, kidáā ne, xíꞌi ñadɨ̄ꞌɨ́ san dɨ.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Dukuān né, te ntoto xtuku ō né, ¿Xoó ntu kuvi ntiꞌxe ñadɨ̄ꞌɨ i é ūꞌxe ñáꞌa san? Tsí un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña tántaꞌa niꞌi ña ñā —kaꞌan ña.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu ni ña:
29 Jesus respondeu:
30 Tsí te ntoto xtuku ō ne, ña tántaꞌa ká ñaꞌa, tē tií, te ñadɨ̄ꞌɨ. Tsí vata ntáa ánje Xuva kō ntáa ō e dukún kān.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Kuenta iña í te ntoto xtuku ō né, vāta ntu nakuaꞌa nto mí kakaꞌan túꞌun Xuva kō:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 “Xuꞌú ne, Xuva Ābraan, Xúva Īsaa, Xúva Jācoó san u”, kaꞌan ña. Xuva kō ne, ñá te Xuvā ñá xiꞌí san ña, tsí Xuvā ña ntantíto san ña —kaꞌan Jésuu.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Dā téku ña ntâñɨ íkān ne, koó dā kúduꞌva ñā nuu i é nañeꞌe ña ña.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Dā téku ña fariseú san tsí ña tuví nee iña é kūvi kaꞌan ñá saduceú san dá kaꞌan Jésuu iña ñá ne, nátaká nuu ña fariseú san.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Uun ñaꞌa, ñá ini váꞌa leí san ne, īto nteé ña Jesuu, kakáꞌan ña:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 —Mastrú, ¿neē ntú tuꞌun e dií ka kaꞌnu é kāꞌan Xúva kō? —kaꞌan ña.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
37 Jesus respondeu:
38 Sáꞌā e túꞌūn e dií ka kaꞌnu é dīꞌna kada ntaa o.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Dókō sá dadɨɨ ni tūꞌun é kuvi ūví san. Kakaꞌan: “Kuinima ntó taꞌan nto vatā ó kakuinima míi nto kúñu ntō”, kaꞌan.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Te kāda ntaa ntó ntuvi nuu i sáꞌa ne, kuan kōo kada ntaa nto un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ lei Muísee ni un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ túꞌūn e ntákaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva kó san dɨ —kaꞌan Jésuu.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Dá ntōo ká ña fariseú san ne,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 tsixeꞌe Jēsuu ña:
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
43 E Jesus perguntou:
44 Kakaꞌan Xúva ko nī Tóꞌō ko:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Te kāꞌan Dávii tsi Tóꞌo ña ñā ne, ¿nté ntu koo kaꞌan ña tsí iꞌxá ña ña dɨ? —kaꞌan Jésuu.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Nté uun ña ña ni kuvi nantiko koó ña nté uun túꞌūn. Nté ntūvi tsikán ne, ña ni ntío ká ñaꞌa san tsixéꞌē ká ña ña.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.