Mateus 22

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ntāa xtuku Jesuu núu i sáꞌa ni ñā. Kakaꞌan ña:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 —Mí kadē kûꞌvé Xuva kō ne, vata kaa uun rei, ña é dé kaꞌnu viko dá tántaꞌa iꞌxá ña.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Taxnūu ña ña ntáde tsiñu iña ña é kāna ña ñaꞌa san é kāꞌan ñá ni ña te kīꞌxi ña viko san. Ntá tsi ña ni ntío ñaꞌá san kiꞌxi ña.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Taxnūu xtuku ña tuku ñaꞌa, ña ntáde tsiñu iña ñá ne, kakaꞌan ñá ni ñā: “Kūkaná nto ñaꞌa san, ña é kāꞌan niꞌí u nte díꞌna. Káꞌan ntō tsi é iō tuꞌve é kāꞌxi o. Ēꞌní u duntɨkɨ́ ko ni kɨ̄tɨ e dóo váꞌā ó ni ī. É iō tuꞌvé ntɨꞌɨ́ ve. Na kīꞌxi xña viko e tántaꞌa iꞌxá ko”, kaꞌán reí san.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Ña ni íde ñāꞌa san kuéntá ne, xío kuēꞌen ña. Uun ña ne, kukútu ñā ne, uun ña ne, kudíko ñā.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ña nguiī sán ne, tɨ̄ɨn ña ña ntáde tsiñu iña reí san ne, dē xení ña ni ñā né, ēꞌní ña ña.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Un váꞌa tsī kúdiin reí san ne, taxnūu ña sntadun ña é kaꞌnī ñá ña éꞌni ña ntáde tsiñu iña ñá ne, é na kāꞌmi ña ñuú ña.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Kidáā ne, kakaꞌan ñá nī ña ntáde tsiñu iña ña: “Iō tuꞌvé viko e tántaꞌa iꞌxá ko, ntá tsi ña e kána ú ne, ñá ni de ntāa ña é kīꞌxi ña.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Dukuān né, kueꞌēn ntó itsi kān ne, káꞌan nto ni da xōó ka ñaꞌa é nīꞌi nto é kīxkaꞌxí ña, kuān te tɨtɨ́n ña”, kaꞌán reí san.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Kuéꞌēn ña ntáde tsiñu iña ñá itsi kān ne, xee níꞌi ña ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña é niꞌi ña, kuān te váꞌa ñaꞌa ña, kuān té ña váꞌa ñaꞌa ña. Dā xee un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán ne, tsitu kuēꞌen ñáꞌa san viꞌi mí kākuvi viko san.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 ʼNtá tsi dā xee reí san é kōto ña ña xee sán ne, īni ña é tuví uun ñaꞌa, ña é ña tuvi dúꞌnu váꞌa i iña vikó san.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Kakaꞌan ñá ni ñā: “O dee, ¿nté kui táꞌxi ntu ña é kɨ̄ꞌví nto iꞌa, tsí ña te núu nto doo váꞌa nto iña vikó san?”, kaꞌan ña. Ntá tsi nté uun ña ni káꞌan ña.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Kidáā ne, kakaꞌan reí san nī ña ntáxntii ñā: “Kiꞌní nto ntaꞌa ña sāꞌá ni dɨ̄ꞌɨ́n ña dɨ́ ne, nakene iko nto ñā kíꞌi kān mi dóo nee. Ikān dóo kueku ñaꞌa san ne, nakaꞌxí kaꞌñɨ̄ ña núꞌu ñā”, kaꞌán reí san.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Tsí kuān te tɨtɨ́n ñaꞌa kana ú ña ne, ñá te tɨtɨ̄n ñá nakaxnúū ú ña —kaꞌan Jésuu.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Kidáā né, ntāka ña fariseú san ne, ntántukū nuu iní ña nté koo vií ña é nadāna ña Jesuu núu i é kākaꞌan ñá ni ñā.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Taxnūu ña ña ntántīkɨn ñá nī ña ntántīkɨ́n Heródē san mí tuví Jesuu. Ntákaꞌan ña:
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Káꞌan nto vē, nee iñá kadē kuení nto. ¿Vāꞌá ntu o é kuēꞌé ō diuꞌun xôó san ntaꞌa ña tsiñu naꞌnu i ñuú Romá san ne, ō ñaꞌa? —kaꞌan ña.
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Ntá tsi ini Jésuu tsi dóo kinī o dé kuení ña iña ñá ne, kakaꞌan ña:
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Nañēꞌe ntó ko diuꞌun e ntáꞌvi nto diuꞌun xóō nto —kaꞌan ña.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Ntákaꞌan ña:
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Dā téku ña sáꞌā ne, koó dā kúduꞌva ña. Ntaka ña ikān ne, kúnūꞌú ña.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Ntuvi tsikán ne, xéē ña saduceú san mí tuví Jesuu. Ña sāꞌá ne, ña ntóto xtuku o tē xiꞌi o, kuíni ña. Tsixeꞌe ña Jēsuu:
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 —Mastrú, káꞌān Muísee tsí te kūví uun ñatīí ne, ñá ni xīó iꞌxá ña ne, kuétsī e tántaꞌa ení ña ni ñadɨ̄ꞌɨ kií san vata koo é kōo iꞌxá ña kuenta iña ení ña.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Viꞌi a vé ne, ña ntoo niꞌī ntɨ́ ne, xío ūꞌxe ñáꞌa ení ña. Iꞌxa nuu í san ne, tántaꞌa ña, ntá tsi xiꞌi ñá diꞌna dá kōo iꞌxá ña. Kidáā ne, tántaꞌa xtuku ení ña ni ñadɨ̄ꞌɨ kií san.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Kuan ō kúvi nī ña é kuvi ūví san dɨ, nī ña é kuvi ūní san, dā nte tántaꞌa ñadɨ̄ꞌɨ kií san nī ña é kuvi ūꞌxe san.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Dā xiꞌi ntɨ́ꞌɨ ña ne, kidáā ne, xíꞌi ñadɨ̄ꞌɨ́ san dɨ.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Dukuān né, te ntoto xtuku ō né, ¿Xoó ntu kuvi ntiꞌxe ñadɨ̄ꞌɨ i é ūꞌxe ñáꞌa san? Tsí un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña tántaꞌa niꞌi ña ñā —kaꞌan ña.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu ni ña:
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Tsí te ntoto xtuku ō ne, ña tántaꞌa ká ñaꞌa, tē tií, te ñadɨ̄ꞌɨ. Tsí vata ntáa ánje Xuva kō ntáa ō e dukún kān.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Kuenta iña í te ntoto xtuku ō né, vāta ntu nakuaꞌa nto mí kakaꞌan túꞌun Xuva kō:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 “Xuꞌú ne, Xuva Ābraan, Xúva Īsaa, Xúva Jācoó san u”, kaꞌan ña. Xuva kō ne, ñá te Xuvā ñá xiꞌí san ña, tsí Xuvā ña ntantíto san ña —kaꞌan Jésuu.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Dā téku ña ntâñɨ íkān ne, koó dā kúduꞌva ñā nuu i é nañeꞌe ña ña.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Dā téku ña fariseú san tsí ña tuví nee iña é kūvi kaꞌan ñá saduceú san dá kaꞌan Jésuu iña ñá ne, nátaká nuu ña fariseú san.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Uun ñaꞌa, ñá ini váꞌa leí san ne, īto nteé ña Jesuu, kakáꞌan ña:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 —Mastrú, ¿neē ntú tuꞌun e dií ka kaꞌnu é kāꞌan Xúva kō? —kaꞌan ña.
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Sáꞌā e túꞌūn e dií ka kaꞌnu é dīꞌna kada ntaa o.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Dókō sá dadɨɨ ni tūꞌun é kuvi ūví san. Kakaꞌan: “Kuinima ntó taꞌan nto vatā ó kakuinima míi nto kúñu ntō”, kaꞌan.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Te kāda ntaa ntó ntuvi nuu i sáꞌa ne, kuan kōo kada ntaa nto un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ lei Muísee ni un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ túꞌūn e ntákaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva kó san dɨ —kaꞌan Jésuu.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Dá ntōo ká ña fariseú san ne,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 tsixeꞌe Jēsuu ña:
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Kakaꞌan Xúva ko nī Tóꞌō ko:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Te kāꞌan Dávii tsi Tóꞌo ña ñā ne, ¿nté ntu koo kaꞌan ña tsí iꞌxá ña ña dɨ? —kaꞌan Jésuu.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Nté uun ña ña ni kuvi nantiko koó ña nté uun túꞌūn. Nté ntūvi tsikán ne, ña ni ntío ká ñaꞌa san tsixéꞌē ká ña ña.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.