Lucas 24

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ntuvi dá nakiꞌi o vīté san ne, kuéꞌen xtuku ñadɨ̄ꞌɨ́ san nú ñaña Jēsuu, niꞌi ña choꞌo vîdin é de váꞌa ña.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Dā xee ñá ne, īní ña tsí xuu é ītávī núu nú ñañā sán ne, é xīo nakutúvi.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Kúkɨ̄ꞌví ña, ntá tsi ña ni naníꞌi ka ña kúñū Tóꞌo ko Jēsuu.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Koó dā kúduꞌva ña. Ntē ñá iní ka ña nté koo vií ña. Kidáā ne, da née inī ña íni ña uvi ñatīi é ntañɨ etsin ña nuu ña. Ñuꞌu ña doo kuíꞌxin é kāxiꞌí nuu kueꞌen.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Ñá tē nté kaa uꞌví ñadɨ̄ꞌɨ́ san, naxkāꞌnu nteɨ ña dɨkɨ ña nte ñúꞌu kān. Ntá tsi ñatīí san ne, kakaꞌan ña:
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Xóxō ñá iꞌa, tsi e ntóto ña. Nakaꞌan ntō nté o kaꞌan ña dá itúvi ká ña ñuú Galilea.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Dɨvi ñā é vēxkúvi ña ñatīí ne, kaꞌan ña é da miī é ntūvi ña kuenta ntáꞌa ñá iō kuetsí i é na xnteē ñá ña ntiká krusi kan. Ntá tsi tē kúvi uni ntúvi xiꞌi ñá ne, ntoto xtuku ña, kaꞌan ña —kaꞌan ñátīí san.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Kidáā ne, nánūꞌu ñádɨ̄ꞌɨ́ san iní ña túꞌūn é kākaꞌan Jésuú san ni ñā.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Dā ntáka ña nú ñañā sán ne, ntántaa ña un ntɨꞌɨ sāꞌá ni ūꞌxi ɨ́ɨn pustrú san, ni ña nguiī sán dɨ.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Ña niꞌi túꞌun īña pustrú san ne: Maria Madálena, ní Juana, ni María, dɨꞌɨ Sāntiaú san dɨ, ni ñadɨ̄ꞌɨ́, ña nguiī san.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Da ntákaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san, kuiní pustrú san da téku ña. Ntē ña ni kuintíꞌxe ña.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ntá tsi Pedrú ne, kīi ña, koó da kaīnu ña kueꞌen ñá nú ñañā san. Dā íto nuu ña iní i kān ne, koó da miī sá doo kuiꞌxín san íni ña. Kidáā ne, kúnūꞌú ña nú viꞌi ña kān. Koó dā kúduꞌva ña é kuan ō kúvi.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Dɨvi tsi ntūvi tsikán ne, uvi ñáꞌa ña ntɨniꞌi Jēsuu kuéꞌen ña ñūú Emauu, ñuu é tuví te ūꞌxi ɨ́ɨn kilumétru é un tsi nté Jerusaleen.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Kuéꞌen ñā, ntántaa ña un ntɨꞌɨ nuū i e kúvi.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Nɨɨ dukuān ntatíin ña ne, xée Jēsuú san, eni ntuꞌu ñā ntaíka dadɨɨ ña ni ñā.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Kuān te íni ña Jesuú san ne, ñá ni kutūni ña xoo ñáꞌa ña.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Kidáā né, tsixeꞌe Jēsuu ña:
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Uun ñaꞌa ña, ñá nanī Cliofá san ne, kakaꞌan ña:
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ntá tsi tóꞌō dutú san nī ña tsiñu i sán ne, ntāda ña ña kuentá vata koo é na kuvī ñá ne, xnteē ñá ña ntiká krusi kan.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ntɨꞌɨ́ ne, ntantétu ntɨ é dɨvi ñā é nakakū ñá ña Israeé san. Ntá tsi vevií ne, é kūvi uni ntúvī é īta ntíꞌxin un ntɨꞌɨ sāꞌa.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Iō ñá dɨ̄ꞌɨ́, ña ntɨniꞌī ntɨ́ ne, dā kúduꞌva ntɨ́ nuu i e ntákaꞌan ña. Tsí tevaá duꞌva tsi ñeꞌe ña nú ñañā san.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Ntá tsi ña ni naníꞌi ña kúñu Jēsuú ne, ntiko koō ña, náxee xtúku ña mí ntoo ntɨ́ kān. Ntántaa ñā tsi xée ánjē san nuu ña. Ntákaꞌan ánjē san tsí Jesuú ne, kantíto ña.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Kidáa ne, iō ñá ntɨniꞌī ntɨ́ ne, ñéꞌe ñā nú ñañā san, ixkoto ntódo ña. Īní ña vatā o ntákaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san ne, ntá tsi ña ni iní ña Jesuu —kaꞌan ña.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 ¿Vá ñā ntu te kantío é ntōꞌo Cristu, ña táxnuu Xuva kō, diꞌna dá kuēꞌé Xuva kō é kodo nuū ña? —kaꞌan ña.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Kidáā né, eni ntuꞌu ñā nañéꞌe ñá ña nté o kakaꞌan túꞌun Xuva ko kuēnta iña ña. Eni ntuꞌu ñā nté tutu é de váꞌa Muiseé ne, ni un ntɨꞌɨ tūtu é de váꞌa ña kaꞌán naa Xuva ko.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Dā xee étsin ña ñuú mí kɨ̄ꞌɨn ñá ne, íde Jesuú vata tsi te kɨ̄ꞌɨ́n ka ña itsi kān.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ntá tsi tee kóo ña ña, ntákaꞌan ña:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Dā intóo dadɨɨ ña ni ñā nú mesa kán ne, kīꞌi Jesuu tañúꞌū ne, da nakuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō. Dā kátsin dava ña tañúꞌū sán ne, dā tsíꞌi ña ntaꞌa ña.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ura dúꞌva tsi i náxiꞌi nuu ñá ne, kūtuni ña tsí dɨvi ñā é Jēsuu. Kidáā né, ntoko ñuꞌu mii Jēsuu.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Kidáā ne, ntákaꞌan ñá xe un xé un ñā:
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Ura dúꞌva tsi i nakuntáñɨ ña, ntíko koō ñá, kūnúꞌu xtuku ña ñuú Jerusaleen, mí nāniꞌi taꞌan ña uꞌxi ɨ́ɨn ñaꞌa pustru é nātaká nuu ña ni ña ntɨniꞌi ñā.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Ntákaꞌan pustrú san ni ñā:
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Kidáā ne, ntuvi ña ntántaa ña nté ō kúvi itsi kān ne, nté ō nákiní ña Jesuú dā kátsin dava ña tañúꞌū san.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Ntoo dukuan ñā, ntákaꞌan ñá nuu i sáꞌa ne, da née inī xñá ntii dîto Jesuú san méꞌñu ñā, kakaꞌan ñá ni ñā:
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Dōó uꞌví ña. Ntádē kuení ña tē ntaíní ña ntatɨ ñā.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ntá tsi kakaꞌan Jésuú san:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Koto nto ntaꞌa kó ni dɨ̄ꞌɨ́n ko. Dɨvi tsī ú. Koto nto kó ne, tɨɨn ntaꞌa ntō kó dɨ, tsí te uun ntatɨ ñāꞌa ne, ña túvī kúñu ī, nté xɨkɨ i vata kaa ú xuꞌu —kaꞌan ña.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Dā kúvi kaꞌan ña sáꞌā ne, náñēꞌe ñá ña ntaꞌa ña ni dɨ̄ꞌɨ́n ña dɨ.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Dā íni ña ntoo sán ne, nakuꞌun dîní nima ñá, ntá tsi koó dā ntákuduꞌva ña é ña ni kuintíꞌxe ña é dɨvi ntiꞌxe ñā. Jesuú ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Kidáā ne, xéꞌe ña ñā un síin tsákā, kɨtɨ kádun nuu.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Kīꞌi ña né, dā éꞌxi ña méꞌñū ña ntoo san.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Kidáā ne, kakaꞌan ña:
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Kidáā ne, náñēꞌe ñá ña é nakīni váꞌa ña túꞌun Xuva kō ne,
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 kakaꞌan ña:
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Kantio é kaꞌan ntódo nto ni ñāꞌa san kuénta iña ñá kanɨɨ ñūú Jerusaleen ni dá kanɨɨ ñūxiví san dɨ. Kuéꞌe nto na kūtuni ñáꞌa san kuénta iña ña tsí da miī é kantio é natɨ̄vi iní ña kuétsi ñā ne, dukuān ne, kada kaꞌnu iní Xuva ko ni ñā.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Dɨvi ntō é ini nto ne, ntada ntaa ntó nuu i sáꞌa.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Kiní nto ve tsí xuꞌú ne, taxnūu ú Espíritu Xuva ko kuēnta iña ntó, vatā o táꞌxi Xuva ko xūꞌu ña nte díꞌna. Ntá tsi kuntōo xnto iꞌa ñuú Jerusaleén san un tsi da nté tē niꞌi nto ntíi ntō é taꞌxi Xuva kō —kaꞌan Jésuu ni ña.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Kidáā ne, kueꞌen níꞌi Jēsuu ña ntɨníꞌi ñā diñɨ ñuú san, un tsi nte ñuú Betania. Ntāniꞌi ña ntaꞌa ña ne, dā náxnuu viko ña ña.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Nɨɨ dukuan kānaxnuu viko ña ña ne, kīi nteé xio ña ña, kuntáa ña e dukún kān.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Ña intóo sán ne, ntákaꞌan ña tsi dóo kaꞌnu Xuva kō. Kidáā né, ntiko koō ña, kunúꞌu ña ñuú Jerusaleen e dóo diní ñuꞌu nima ña.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Nɨɨ kuēꞌen tsí ntuvi ntoo ña má ukún kān, ntákaꞌan ña tsi dóo kaꞌnu Xuva kō.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.