Lucas 24

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ntuvi dá nakiꞌi o vīté san ne, kuéꞌen xtuku ñadɨ̄ꞌɨ́ san nú ñaña Jēsuu, niꞌi ña choꞌo vîdin é de váꞌa ña.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Dā xee ñá ne, īní ña tsí xuu é ītávī núu nú ñañā sán ne, é xīo nakutúvi.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Kúkɨ̄ꞌví ña, ntá tsi ña ni naníꞌi ka ña kúñū Tóꞌo ko Jēsuu.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Koó dā kúduꞌva ña. Ntē ñá iní ka ña nté koo vií ña. Kidáā ne, da née inī ña íni ña uvi ñatīi é ntañɨ etsin ña nuu ña. Ñuꞌu ña doo kuíꞌxin é kāxiꞌí nuu kueꞌen.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Ñá tē nté kaa uꞌví ñadɨ̄ꞌɨ́ san, naxkāꞌnu nteɨ ña dɨkɨ ña nte ñúꞌu kān. Ntá tsi ñatīí san ne, kakaꞌan ña:
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Xóxō ñá iꞌa, tsi e ntóto ña. Nakaꞌan ntō nté o kaꞌan ña dá itúvi ká ña ñuú Galilea.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 Dɨvi ñā é vēxkúvi ña ñatīí ne, kaꞌan ña é da miī é ntūvi ña kuenta ntáꞌa ñá iō kuetsí i é na xnteē ñá ña ntiká krusi kan. Ntá tsi tē kúvi uni ntúvi xiꞌi ñá ne, ntoto xtuku ña, kaꞌan ña —kaꞌan ñátīí san.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Kidáā ne, nánūꞌu ñádɨ̄ꞌɨ́ san iní ña túꞌūn é kākaꞌan Jésuú san ni ñā.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Dā ntáka ña nú ñañā sán ne, ntántaa ña un ntɨꞌɨ sāꞌá ni ūꞌxi ɨ́ɨn pustrú san, ni ña nguiī sán dɨ.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Ña niꞌi túꞌun īña pustrú san ne: Maria Madálena, ní Juana, ni María, dɨꞌɨ Sāntiaú san dɨ, ni ñadɨ̄ꞌɨ́, ña nguiī san.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Da ntákaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san, kuiní pustrú san da téku ña. Ntē ña ni kuintíꞌxe ña.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Ntá tsi Pedrú ne, kīi ña, koó da kaīnu ña kueꞌen ñá nú ñañā san. Dā íto nuu ña iní i kān ne, koó da miī sá doo kuiꞌxín san íni ña. Kidáā ne, kúnūꞌú ña nú viꞌi ña kān. Koó dā kúduꞌva ña é kuan ō kúvi.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Dɨvi tsi ntūvi tsikán ne, uvi ñáꞌa ña ntɨniꞌi Jēsuu kuéꞌen ña ñūú Emauu, ñuu é tuví te ūꞌxi ɨ́ɨn kilumétru é un tsi nté Jerusaleen.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Kuéꞌen ñā, ntántaa ña un ntɨꞌɨ nuū i e kúvi.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Nɨɨ dukuān ntatíin ña ne, xée Jēsuú san, eni ntuꞌu ñā ntaíka dadɨɨ ña ni ñā.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Kuān te íni ña Jesuú san ne, ñá ni kutūni ña xoo ñáꞌa ña.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Kidáā né, tsixeꞌe Jēsuu ña:
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Uun ñaꞌa ña, ñá nanī Cliofá san ne, kakaꞌan ña:
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ntá tsi tóꞌō dutú san nī ña tsiñu i sán ne, ntāda ña ña kuentá vata koo é na kuvī ñá ne, xnteē ñá ña ntiká krusi kan.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ntɨꞌɨ́ ne, ntantétu ntɨ é dɨvi ñā é nakakū ñá ña Israeé san. Ntá tsi vevií ne, é kūvi uni ntúvī é īta ntíꞌxin un ntɨꞌɨ sāꞌa.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Iō ñá dɨ̄ꞌɨ́, ña ntɨniꞌī ntɨ́ ne, dā kúduꞌva ntɨ́ nuu i e ntákaꞌan ña. Tsí tevaá duꞌva tsi ñeꞌe ña nú ñañā san.
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 Ntá tsi ña ni naníꞌi ña kúñu Jēsuú ne, ntiko koō ña, náxee xtúku ña mí ntoo ntɨ́ kān. Ntántaa ñā tsi xée ánjē san nuu ña. Ntákaꞌan ánjē san tsí Jesuú ne, kantíto ña.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Kidáa ne, iō ñá ntɨniꞌī ntɨ́ ne, ñéꞌe ñā nú ñañā san, ixkoto ntódo ña. Īní ña vatā o ntákaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san ne, ntá tsi ña ni iní ña Jesuu —kaꞌan ña.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Vá ñā ntu te kantío é ntōꞌo Cristu, ña táxnuu Xuva kō, diꞌna dá kuēꞌé Xuva kō é kodo nuū ña? —kaꞌan ña.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Kidáā né, eni ntuꞌu ñā nañéꞌe ñá ña nté o kakaꞌan túꞌun Xuva ko kuēnta iña ña. Eni ntuꞌu ñā nté tutu é de váꞌa Muiseé ne, ni un ntɨꞌɨ tūtu é de váꞌa ña kaꞌán naa Xuva ko.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Dā xee étsin ña ñuú mí kɨ̄ꞌɨn ñá ne, íde Jesuú vata tsi te kɨ̄ꞌɨ́n ka ña itsi kān.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Ntá tsi tee kóo ña ña, ntákaꞌan ña:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Dā intóo dadɨɨ ña ni ñā nú mesa kán ne, kīꞌi Jesuu tañúꞌū ne, da nakuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō. Dā kátsin dava ña tañúꞌū sán ne, dā tsíꞌi ña ntaꞌa ña.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Ura dúꞌva tsi i náxiꞌi nuu ñá ne, kūtuni ña tsí dɨvi ñā é Jēsuu. Kidáā né, ntoko ñuꞌu mii Jēsuu.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Kidáā ne, ntákaꞌan ñá xe un xé un ñā:
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Ura dúꞌva tsi i nakuntáñɨ ña, ntíko koō ñá, kūnúꞌu xtuku ña ñuú Jerusaleen, mí nāniꞌi taꞌan ña uꞌxi ɨ́ɨn ñaꞌa pustru é nātaká nuu ña ni ña ntɨniꞌi ñā.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Ntákaꞌan pustrú san ni ñā:
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Kidáā ne, ntuvi ña ntántaa ña nté ō kúvi itsi kān ne, nté ō nákiní ña Jesuú dā kátsin dava ña tañúꞌū san.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Ntoo dukuan ñā, ntákaꞌan ñá nuu i sáꞌa ne, da née inī xñá ntii dîto Jesuú san méꞌñu ñā, kakaꞌan ñá ni ñā:
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Dōó uꞌví ña. Ntádē kuení ña tē ntaíní ña ntatɨ ñā.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Ntá tsi kakaꞌan Jésuú san:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Koto nto ntaꞌa kó ni dɨ̄ꞌɨ́n ko. Dɨvi tsī ú. Koto nto kó ne, tɨɨn ntaꞌa ntō kó dɨ, tsí te uun ntatɨ ñāꞌa ne, ña túvī kúñu ī, nté xɨkɨ i vata kaa ú xuꞌu —kaꞌan ña.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Dā kúvi kaꞌan ña sáꞌā ne, náñēꞌe ñá ña ntaꞌa ña ni dɨ̄ꞌɨ́n ña dɨ.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Dā íni ña ntoo sán ne, nakuꞌun dîní nima ñá, ntá tsi koó dā ntákuduꞌva ña é ña ni kuintíꞌxe ña é dɨvi ntiꞌxe ñā. Jesuú ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Kidáā ne, xéꞌe ña ñā un síin tsákā, kɨtɨ kádun nuu.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 Kīꞌi ña né, dā éꞌxi ña méꞌñū ña ntoo san.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Kidáā ne, kakaꞌan ña:
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Kidáā ne, náñēꞌe ñá ña é nakīni váꞌa ña túꞌun Xuva kō ne,
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 kakaꞌan ña:
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Kantio é kaꞌan ntódo nto ni ñāꞌa san kuénta iña ñá kanɨɨ ñūú Jerusaleen ni dá kanɨɨ ñūxiví san dɨ. Kuéꞌe nto na kūtuni ñáꞌa san kuénta iña ña tsí da miī é kantio é natɨ̄vi iní ña kuétsi ñā ne, dukuān ne, kada kaꞌnu iní Xuva ko ni ñā.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Dɨvi ntō é ini nto ne, ntada ntaa ntó nuu i sáꞌa.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Kiní nto ve tsí xuꞌú ne, taxnūu ú Espíritu Xuva ko kuēnta iña ntó, vatā o táꞌxi Xuva ko xūꞌu ña nte díꞌna. Ntá tsi kuntōo xnto iꞌa ñuú Jerusaleén san un tsi da nté tē niꞌi nto ntíi ntō é taꞌxi Xuva kō —kaꞌan Jésuu ni ña.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Kidáā ne, kueꞌen níꞌi Jēsuu ña ntɨníꞌi ñā diñɨ ñuú san, un tsi nte ñuú Betania. Ntāniꞌi ña ntaꞌa ña ne, dā náxnuu viko ña ña.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Nɨɨ dukuan kānaxnuu viko ña ña ne, kīi nteé xio ña ña, kuntáa ña e dukún kān.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ña intóo sán ne, ntákaꞌan ña tsi dóo kaꞌnu Xuva kō. Kidáā né, ntiko koō ña, kunúꞌu ña ñuú Jerusaleen e dóo diní ñuꞌu nima ña.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Nɨɨ kuēꞌen tsí ntuvi ntoo ña má ukún kān, ntákaꞌan ña tsi dóo kaꞌnu Xuva kō.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.