Lucas 23
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NTLH
1 Kidáā ne, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá nakuntáñɨ̄ ñá ne, dā kueꞌen niꞌi ña Jésuu ntáꞌa Pilatu.
1 Em seguida o grupo todo se levantou e levou Jesus para Pilatos.
2 Ikān éni ntuꞌu ñā daꞌví ña ña dovete, ntákaꞌan ña:
2 Lá, começaram a acusá-lo, dizendo: — Pegamos este homem tentando fazer o nosso povo se revoltar, dizendo a eles que não pagassem impostos ao Imperador e afirmando que ele é o
3 Kidáa ne, tsixeꞌe Pīlatú san Jesuu:
3 Aí Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Kidáā ne, kakaꞌan Pílatu ni tóꞌō dutu ní ñaꞌa san:
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: — Não encontro nenhum motivo para condenar este homem.
5 Dā dií dií ka xío ntii ñāꞌa san, ntákaꞌan ña:
5 Mas eles insistiram: — Ele está causando desordem entre o povo em toda a Judeia. Ele começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Dā téku Pilatu sáꞌa ne, tsixeꞌe ña te ñatīí saꞌá ne, ña ñuú Galilea ña.
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou: — Este homem é da Galileia?
7 Dá kakāꞌan ña tsí dɨvi ñūu ñá ne, taxnūu ña ña ntaꞌa Heródē, ña tsiñu naꞌnu i ñuú Galilea, tsí tuví ña ñuú Jerusaleen ntúvi tsikan.
7 Quando soube que Jesus era da região governada por Herodes, Pilatos o mandou para ele, pois Herodes também estava em Jerusalém naquela ocasião.
8 Dā íni Heródē san Jésuú ne, dōo diní ña tsí e tɨ́tɨn ntuvi é ntio ña é kinī ñá ña, tsi téku ña e ntákaꞌan ñáꞌa san íña ña. Ntio ña é kinī ña é vīí ña nuu i e dóo kaꞌnu.
8 Herodes ficou muito contente quando viu Jesus, pois tinha ouvido falar a respeito dele e fazia muito tempo que queria vê-lo. Ele desejava ver Jesus fazer algum milagre.
9 Dōo tsíxeꞌe ña ñā, ntá tsi ña ni káꞌan kueꞌen tsí Jesuu.
9 Então fez muitas perguntas a Jesus, mas ele não respondeu nada.
10 Ikān ntâñɨ tóꞌō dutú san nī mastrú leí san, e dóo ntátsiꞌi kuetsi ña ña.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei se apresentaram e fizeram acusações muito fortes contra Jesus.
11 Kidáā ne, Heródē san ni sntadun ñá ne, dē xení ña ni Jēsuu. Nārkɨ́nteē ñá ña ne, naxnūu ña ña duꞌnu e dóo vaꞌa vata kaa é kainúu rei. Kidáā né, nataxnūu xtuku Heródē san ña ntaꞌa Pilatú san.
11 Herodes e os seus soldados zombaram de Jesus e o trataram com desprezo. Puseram nele uma capa luxuosa e o mandaram de volta para Pilatos.
12 Ntuvi tsikán ne, dōo váꞌā o tiin Pilatú san ni Hēródē sán, kuān te ntuvi díꞌna ne, dōo ínchuꞌvi taꞌan ña.
12 Naquele dia Herodes e Pilatos, que antes eram inimigos, se tornaram amigos.
13 Kidáā ne, Pilatú san ne, nātaká nuu ña nī tóꞌō dutú san, nī ña tsiñu i, ni ñāꞌa sán ne,
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, os líderes judeus e o povo
14 dá kakāꞌan ñá ni ñā:
14 e disse: — Vocês me trouxeram este homem e disseram que ele estava atiçando o povo para fazer uma revolta. Pois eu já lhe fiz várias perguntas diante de todos vocês, mas não encontrei nele nenhuma culpa dessas coisas de que vocês o acusam.
15 Nte Heródē ña ni naníꞌi ña kuétsi ñā. Dukuān é nataxnūu xtuku ña ña ntaꞌa ko. Koto nto tsí ña té neé ni īde kueꞌen tsí ña é kuvī ña.
15 Herodes também não encontrou nada contra ele e por isso o mandou de volta para nós. Assim, é claro que este homem não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Nantoꞌo ú ña ne, dá nakāka xaa ú ña —kaꞌan Pílatú san.
16 Eu vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
17 Tsi dá kakūvi viko sá ne, da miī é nakāka xaa Pilatú san uun ñaꞌa, ña ñuꞌu kutu, xoó ñaꞌa é ntio ñaꞌa san é ntīi ña.
17 [Na Festa da Páscoa, Pilatos tinha o costume de soltar algum preso, a pedido do povo.]
18 Ntá tsi kuédadɨɨ tsī éni ntuꞌu ñā ntákachuꞌu ña:
18 Aí toda a multidão começou a gritar: — Mata esse homem! Solta Barrabás para nós!
19 Barabaá san ne, nuu kutu ñā, tsí idé ña duꞌxen nī ña ñuu í ne, ēꞌní ña ñaꞌa.
19 Barrabás tinha sido preso por causa de uma revolta na cidade e por assassinato.
20 Pilatú san ne, ntīo ña é nakāka xaa ña Jesuú ne, kakaꞌan xtúku ña ni ñāꞌa san.
20 Então Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez com a multidão.
21 Ntá tsi dií dií ka ntii káchuꞌu xtúku ña:
21 Mas eles gritavam mais ainda: — Crucifica! Crucifica!
22 É kuvi ūni íto kākaꞌan xtúku Pilatú san:
22 E Pilatos disse pela terceira vez: — Mas qual foi o crime dele? Não vejo neste homem nada que faça com que ele mereça a pena de morte. Vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
23 Ntá tsi ñaꞌa sán ne, ntaxío ntii ña ntákaꞌan ña tsí da miī é na nākuntée ña ntīká krusí san. Un tsi vāntiñɨ ña ntákaꞌan ña. Kūvi idé ña niꞌi ña é ntio ña.
23 Porém eles continuaram a gritar bem alto, pedindo que Jesus fosse crucificado; e a gritaria deles venceu.
24 Pilatú san ne, íde ña vatā o ntákaꞌan ñáꞌa san.
24 Pilatos condenou Jesus à morte, como pediam.
25 Nakáka xaa ña ñatīi, ña nuu kutu viutun san kuenta iña i é idé ña duꞌxen nī e éꞌní ña ñaꞌa sán dɨ, ntá tsi ntāda ña kuenta Jésuú san ntaꞌa ñaꞌa san vata koo é viī ñá ni ñā nee é ntio ña.
25 E soltou o homem que eles queriam — aquele que havia sido preso por causa de revolta e de assassinato. E entregou Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Dā kueꞌen niꞌi ña Jesuu é na xnteē ñá ña ntiká krusí ne, tɨɨn ña uun ñatīi, ña ñuú Cirene, ñá nani Sīmuun, ñá véꞌxi uun rantsu. Kuétsī é īdé ñaꞌa san ña é kunīꞌi ña krusí san é kuntīkɨn ñá ata Jésuú san.
26 Então os soldados levaram Jesus. No caminho, eles encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, que vinha do campo. Agarraram Simão e o obrigaram a carregar a cruz, seguindo atrás de Jesus.
27 Ñá tē nté kaa ñaꞌa ntántīkɨn ñá ña ne, ñá te da dīi ñádɨ̄ꞌɨ́ san dóo uꞌvi ntákuvi ña, ntaéku ña kuenta iña Jésuu.
27 Uma grande multidão o seguia. Nela havia algumas mulheres que choravam e se lamentavam por causa dele.
28 Dā íto Jesuú san ñadɨ̄ꞌɨ́ san ne, kakaꞌan ña:
28 Jesus virou-se para elas e disse:
29 Tsi véꞌxi ntūvi é kāꞌan nto: “Nté kuān nte vaꞌá ñaꞌa san, ña é ña ni kuvi kóo iꞌxá i, nī ña é ña ni ñúꞌu īꞌxá i íꞌxi i, nī ña é ña ni natsitsi íꞌxá dɨ”, koo kaꞌan nto.
29 Porque chegarão os dias em que todos vão dizer: “Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos, que nunca deram à luz e que nunca amamentaram!”
30 Kidáā né, kani ntuꞌu ñāꞌa san káꞌan ña é na nūu xuku san mí ntántoo ña, é ntio ña é kutāvi núu ña é kunuu xūꞌu ña.
30 Chegará o tempo em que todos vão dizer às montanhas: “Caiam em cima de nós!” E dirão também aos montes: “Nos cubram!”
31 Ntá tsi te kuan ō ntáde niꞌi ña utun xɨꞌɨ̄ sán ne, ¿ntē ntú koo vií ña ni ūtun itsí san kuan? —kaꞌan Jésuú san.
31 Porque, se isso tudo é feito quando a lenha está verde, o que acontecerá, então, quando ela estiver seca?
32 Kueꞌen níꞌi ña ūvi ñaꞌa ña kini ntáa é dādɨɨ kaꞌní ña ña ni Jēsuu.
32 Levaram também dois criminosos para serem mortos com Jesus.
33 Dā xee ñá xuku é nani Xkɨ̄dɨkɨ Ntɨ́xɨ sán ne, ikān náxnteē ñá Jesuu ntíkā krusi, ní ntuvi ñáꞌa ña kini ntáa san: uun ña ne, diñɨ kuaꞌa Jesuu intée ña; uun ña ne, diñɨ datsin ña intée ña.
33 Quando chegaram ao lugar chamado “A Caveira”, ali crucificaram Jesus e junto com ele os dois criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Jesuú ne, kakaꞌan ña:
34 [Então Jesus disse: Em seguida, tirando a sorte com dados, os soldados repartiram entre si as roupas de Jesus.
35 Ñaꞌa sán ne, ntáñɨ̄ ña, ntaíto ña ne, un tsi nté ña tsiñu i san ntánarkɨ́nteē ñá Jesuu, ntákaꞌan ña:
35 O povo ficou ali olhando, e os líderes judeus zombavam de Jesus, dizendo: — Ele salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o
36 Sntadún san ne, nārkɨ́nteē ñá ña. Xée ētsin ña ne, xéꞌe ña ntɨ̄di íā é kōꞌo ña.
36 Os soldados também zombavam de Jesus. Chegavam perto dele e lhe ofereciam vinho comum
37 Ntákaꞌan ñá ni ñā:
37 e diziam: — Se você é o rei dos judeus, salve a você mesmo!
38 Nteé letra dɨ́kɨ krusí san é kākaꞌan túꞌūn griegú, ni tūꞌún latiín, ni tūꞌún hebreu, kakáꞌan: “Ña sāꞌa é Rei iña ñá Israee”, kaꞌan.
38 Na cruz, acima da sua cabeça, estavam escritas as seguintes palavras: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Uun ñaꞌa ñā duꞌú san, ña nteé ntiká krusí san ne, kakaꞌan ña:
39 Um dos criminosos que estavam crucificados ali insultava Jesus, dizendo: — Você não é o Messias? Então salve a você mesmo e a nós também!
40 Ntá tsi ña uun ñaꞌa sán ne, kakaꞌan ñá ni tāꞌan ña:
40 Porém o outro o repreendeu, dizendo: — Você não
41 Ntá tsi xoꞌō né, iō nuu i e ntántoꞌo kō, tsi ntantáꞌvi o kuētsí kō e ntúku nuu ō. Ntá tsi ña sāꞌá ne, ñá tē neé kueꞌen tsí ni īde ña é kīni kaa —kaꞌan ña.
41 A nossa condenação é justa, e por isso estamos recebendo o castigo que nós merecemos por causa das coisas que fizemos; mas ele não fez nada de mau.
42 Kidáā ne, kakaꞌan ña:
42 Então disse: — Jesus, lembre de mim quando o senhor vier como Rei!
43 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
43 Jesus respondeu:
44 Un tsi nte da káꞌñu ntuvi ne, un tsi nte kaeku uni kuáa ne, kūneé da kanɨɨ ñūxiví sa.
44 Mais ou menos ao meio-dia o sol parou de brilhar, e uma escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Kūnee ngántií san. Uvi dávā ntíi dôxi é rkāa nuu ini ukún kaꞌnu kān.
45 E a cortina do Templo se rasgou pelo meio.
46 Kidáā né, un ntii tsī káchuꞌu ntáa Jesuu, kakáꞌan ña:
46 Aí Jesus gritou bem alto: Depois de dizer isso, ele morreu.
47 Dā íni tóꞌō sntadun ñá ñuú Romá san nté ō kúvi ne, kakaꞌan ña tsi dóo kaꞌnu Xuva kō. Kakaꞌan ña:
47 Quando o oficial do exército romano viu o que havia acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — De fato, este homem era inocente!
48 Un ntɨꞌɨ kueꞌen dúꞌva ña ntaíto neé kuvi ne, kúnūꞌú ña, koó dā ntaxéꞌe ña ntaꞌa ña nima ñá e dóo uꞌvi ntákuvi ña.
48 Todos os que estavam reunidos ali para assistir àquele espetáculo viram o que havia acontecido e voltaram para casa, batendo no peito em sinal de tristeza.
49 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ ñá ini Jesuú, ni ñadɨ̄ꞌɨ, ña ntántīkɨn ñá un tsi nte ñúu Galileá ne, intáñɨ ika ñā, ntaíto ña nté ō kúvi.
49 Todos os amigos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, olhando tudo aquilo.
50 Uun ñatīi, ñá nani Jōsee, ña véꞌxi ñuú Arimatea é kāduku ntée ñuú Judeá ne, dōo vaꞌá ñaꞌa ña. Úvē taꞌan ña ña tsiñu naꞌnu i san iña ñá Israee.
50 — ausente —
51 Ña sāꞌá ne, kantétu ñā amá xee ntúvi é kadā kûꞌvé Xuva kō. Ñá ni kui dadɨɨ ña ni ña tsiñu i, ña nguiī san.
51 — ausente —
52 Dɨvi ñā ne, kuéꞌen ña, kūkoto ña Pilatú san é ntākan ña kúñu Jēsuu.
52 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus.
53 Kidáā ne, nanúu ña ña ntīká krusí san ne, dā náxnuu taꞌán ña ña doo kuiꞌxin e dóo vaꞌá ne, dā kukúꞌxi ña ña iní ñañā mí kāntii iní xuu, mí vāta kunuu ntúꞌxi ñaꞌa.
53 Então tirou o corpo da cruz e o enrolou num lençol de linho. Depois o colocou num túmulo cavado na rocha, que nunca havia sido usado.
54 Ntuvi tsikán ne, ntuvi e ntáxio túꞌve ña é kuiñɨ ntuꞌu ntúvi é iō dáꞌna san.
54 Isso foi na sexta-feira, e já estava para começar o sábado.
55 Ñadɨ̄ꞌɨ́, ña vexníꞌi Jēsuu un tsi nte ñuú Galileá ne, kuéꞌen ñā né, dā íto nuu ña ñañā san, ntaíto ña nté ō kanúu kúñu Jēsuu.
55 As mulheres que haviam seguido Jesus desde a Galileia foram com José e viram o túmulo e como Jesus tinha sido colocado ali.
56 Kidáā ne, kúnūꞌú ñā ne, da de váꞌa ña ntute choꞌo vîdin e dóo vá xkonuu, ni ūꞌxen xukú san dɨ. Kidáā ne, íntoo daꞌna ñadɨ̄ꞌɨ́ san ntuvi dá iō dáꞌna san, vatā ó kakaꞌan túꞌun Xuva kō.
56 Depois voltaram para casa e prepararam perfumes e óleos para passar no corpo dele. E no sábado elas descansaram, conforme a
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.