Lucas 22

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 E xée ētsin viko da ntaéꞌxí ña tañúꞌū é ña kadáka uꞌxen íā. Viko sāꞌá ne, é nakaꞌān ña Israeé san nté ō nakáku Xuva ko ña dā ntáka ña ñuú Egítō.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Kidáā né, tōꞌó dutu ní mastrú leí san ne, ntukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña Jesuu, tsi ntaúꞌvī ñá ñaꞌa san.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Kidáā ne, kúkīi é ña váꞌā san nima Júda, ñá nani Iscāriote, ña é uun ñaꞌa uxuvi ñáꞌa pustrú san.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Ña sāꞌá ne, kuéꞌen ña, kūkoto ñá tóꞌō dutu ni ñá odo nūú ini ukún kān, nté koo vií ña é ntāda ña kuenta Jésuu ntáꞌa ña.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Kidáā né, dōo diní ña. Xéꞌe ñā xuꞌu ña é kuēꞌé ña diuꞌun Júdā san.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Dɨvi ñā dɨ́ ne, xéꞌe ñā xuꞌu ñá ne, dā éni ntuꞌu ña ntukū nuu iní ña nté koo ntada ña Jesuu kuénta ntáꞌa dutu é ntē xoxó kiní i.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Kidáā ne, xée ntūvi é kāꞌxí ña tañúꞌū é ña kadáka uꞌxen íā ne, dɨvi tsi ntūvi dɨ́ ne, kantio é kaꞌnī ñá a leꞌntu iña vikó san.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Kidáā né, taxnūu Jésuú Pedru ní Juaán san, kakaꞌan ña:
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Dɨvi ñā né, tsixeꞌe ñā:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña:
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 dá kāꞌan ntó nī tóꞌo vīꞌi san: “Katsixeꞌē Mastrú san nto: ¿Míꞌi ntu vāꞌá o mí kūvi kaꞌxí u nī pustrú ko iña vikó san?”, kuan kōo kaꞌan nto.
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Kidáā né, nañēꞌe ñá nto uun neꞌu viꞌi kaꞌnu mí odo ntiꞌi taꞌan san mí iō tuꞌvé ne, ikan kāda váꞌa nto é kāꞌxi o —kaꞌan ña.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Kuéꞌen ñā né, nāniꞌi ntíꞌxe ña un ntɨꞌɨ̄ é kākaꞌan Jésuú ne, dā de váꞌa ña é kāꞌxí ña kuenta iña vikó san.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Dā xee úra í ne, Jesuu ní pustru ñá ne, kántōo ña nú mesa kan.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Káꞌān ú ni ntō tsi nté uun ito ká ña kaꞌxí ka ú iña viko san un tsi da nté kūntaa é un ntɨꞌɨ īña Xuva ko mí kadē kúꞌvē ña —kaꞌan ña.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Kidáā né, kīꞌi ña eꞌxin é ñuꞌu ntute tɨntiꞌó ne, dā nakuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō, kakaꞌan ña:
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Káꞌān ú ni ntō tsi nté uun ito ña koꞌó ka ú ntute tɨntiꞌo un tsi da nté kiꞌxi Xuva ko, kīxkada kúꞌvē ña —kaꞌan ña.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Kidáa ne, kīꞌi ña tañúꞌū san, da nakuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō. Kātsin dava ña é kāꞌxí ña, kakaꞌan ña:
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kuan ō dé ña ni eꞌxin san dɨ dā kuvi éꞌxi ña, kakaꞌan ña:
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Ntá tsi vevií ne, ñatīi, ña diko xuꞌú ko ne, tuví dadɨɨ ña nī ko nú mesá sa.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Vevií ne, xuꞌu é vēxkúvi ú ñatīí ne, da miī é kɨ̄ꞌɨ́n u itsi e táꞌxi Xuva kō, ntá tsi ¡ñā ntu ntáꞌvi ide á ñatīi, ña é diko xūꞌú ko san! —kaꞌan ña.
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Kidáa ne, eni ntuꞌu ñā ntátsixeꞌe tāꞌan ña xe un xé un ñā:
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Kidáā ne, ntánatíin ñā kuenta iña i xoo é dií ka nuu áꞌvi i, te kuinī ña.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu:
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Ntá tsi dɨvi ntō ne, ñá ku kuān xkoó de ntō. Dā xóo ká ñaꞌa nto, ña dóo nuu áꞌvi i ne, na viī ña vata tsi kaa uun ña kuetsī, ña é kui dutsi i. Xoo é kade kúꞌve i ne, na viī ñá vata kaa ña é kaxntiī.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 ¿Xoó ntu é dií ka nuu áꞌvi i kuan: ña tuví ntu nú mesá san ne, ō ña katsuꞌun koꞌo? ¿Ñā ntu te ñá tuvi nú mesá san? Ntá tsi xuꞌú ne, vata kaa ña katsuꞌun koꞌo san kaa u é tuví u ni ntō.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 ʼDɨvi ntō né, nɨɨ kuēꞌen tsí ntuvi é ntoo nto nī ko dá kantoꞌo kó da nēé ka nuu i.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Xuꞌú ne, taꞌxi ú itsi é kadā kúꞌvē ntó vata ō táꞌxi uva kō é kada kúꞌve u.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Mí kadē kûꞌvé u ne, dadɨɨ tsi koꞌo káꞌxi o ni ntō nú mesá ko. Kuan koo kuntōo nto é kadā kúꞌvē nto íña uxuvi táta ña Israeé san dɨ —kaꞌan ña.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Sáꞌa kākaꞌan Jésuu:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Ntá tsi xuꞌú ne, é īkán u kuenta iña o vata koo é ña xtuvín miin é kākuintiꞌxe o. Dɨvīn né, te ntiko kōon é kuintiꞌxe o kó ne, xntiin ēní o vata koo é dií ka kuintiꞌxe ña dɨ —kaꞌan Jésuu ni ña.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Kakaꞌan Símuún san:
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Kidáā ne, nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña:
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Kidáā né, tsixeꞌe Jēsuu ña ntɨníꞌi ñā:
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Tsí kakaꞌán u ni ntō tsí kantio é kūntaa ntɨ́ꞌɨ é kākaꞌan túꞌun Xuva kō: “Ide ña ni ña vatā ó de ña nī ñá iō kuetsí i”, kaꞌan. Tsi é un ntɨꞌɨ̄ é ūve naꞌa kuenta iñá ko ne, kuetsi é kūntaa ntɨ́ꞌɨ —kaꞌan Jésuu.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Ña ntɨniꞌi ñā ne, ntákaꞌan ña:
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Kidáā né, kīi Jesuu, kuéꞌen ña xūku é nani Ōlivu vátā xkoó ini ña. Ña ntɨniꞌi ñā ne, ntántīkɨn ñá ña, kueꞌen ña.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Dā xee ña íkān ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Kidáa ne, kīi nteé xio Jesuu, kuéꞌen ika ñā vata kaa mí nakuita ō xuu. Nákunchɨtɨ ñā é kaꞌan ntâꞌví ña.
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 Kakaꞌan ña:
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Kidáā ne, véꞌxi ūun ánjē iña Xuva ko é xntii ña ñā.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 É kuān nte kantóꞌo ña ne, nɨɨ̄ kuéꞌen ini ña kakaꞌan ntâꞌví ña ne, uun tsī katoó naꞌnu nte ñúꞌu kan tīin ña é vata ito nɨñɨ.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Dā kúvi kaꞌan ntâꞌví ña ne, nákuntītsí ña, kueꞌen ña mí ntoo ña ntɨniꞌi ñā. Dɨvi ñā ne, e ntákidi ña, tsi dóo kuntaꞌxa iní ña.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Kakaꞌan dúkuan Jesuu da xée ñáꞌa san é ña te da dií ña. Ña é nanī Júdā, ña é kuvi ūxuvi ñáꞌa pustru ñá ne, odo nuū ña véꞌxi ña nuu ñaꞌá san ne, dā xee ñá mí tuví Jesuú san ne, dā éꞌxi ña xuꞌu ña.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Ña ntántoo ni Jēsuú san ne, ntaíto ña nee é kuvi ne, tsixeꞌe ñā:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Uun ñaꞌa ñā né, ntuku kuiꞌī ñá ña kade tsiñu iña tóꞌō dutú san, ēꞌnté ña loꞌxo kuaꞌa ña.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu:
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Kidáā ne, kakaꞌan ñá nī tóꞌō dutu ni ñá odo nūu ini ukún kan, ni ñatā san, ña xee é tɨɨn ña:
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Da ītúvī ú ni ntō utén utén ini ukún kān ne, ntē ña ni tɨɨn ntáꞌa ntō ko, ntá tsi ura í e dóo neé sa ne, dɨvi ūra i é kāduku ntée nto e ntáde ntō nuu i é kīni kaa —kaꞌan Jésuu.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Kidáa ne, tɨ̄ɨn ña Jesuu, kuéꞌen niꞌi ña ña nú viꞌī dutu ñá odo nūú san. Kuéꞌēn Pedru, kántikɨn íka ika tsi ñā.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Ikān tɨ́vi ña ñuꞌu nu kíꞌi kān ne, da túni ña ntíkō diñɨ nchúꞌūn san. Kátūvi Pedrú san ni ñā dɨ.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Kidáā né, uun ñadɨ̄ꞌɨ, ña é kade tsiñu sán ne, īní ña é ikān tuví Pedrú san nchúꞌūn san katúni ña ne, íntēꞌá ña ña ne, kakaꞌan ña:
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Ntá tsi Pedrú san ne, tee xuꞌū ña, kakaꞌan ñá ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san:
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Dā kú e víꞌi ne, é tūku ñaꞌa íni ña ña ne, kakaꞌan ña:
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Dā kúvi uun urá ne, é tūku ña kakaꞌan ña:
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru ni ña:
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Kidáa ne, xkokōtó Jesuu, mí tuví Pedru. Kidáā ne, nánūꞌú Pedru iní ña nté o kakaꞌan Jésuu ni ña tsí diꞌna dá kāna lɨ́ꞌxɨ̄ sán ne, úni īto kaꞌan ñá e ñá ini ñá xoo ñáꞌa ña.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Kidáa ne, kīí Pedru kíꞌi kān ne, dōo éku ña.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Ñatīí, ña ntáde kuenta Jésuú ne, nārkɨ́nteē ñá ña ne, ēꞌní ña ña.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Ēdɨ́ ña ntuxnúu Jesuú ne, dā ntákaꞌan ñá ni ñā:
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Dōó tɨtɨ́n ka nuu i é ntákaꞌan kíni ña ni ñā dɨ.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Dā tuví san ne, nátaká nuu ñatā ña Israeé san nī tóꞌō dutu ní mastrú leí san. Kueꞌen níꞌi ña Jēsuu méꞌñū ña tsiñu naꞌnu i ne, dā íkān tsíxeꞌe ña ñā:
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 —Káꞌan é nuu é ntaā i te Cristu ntíꞌxen —kaꞌan ña.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Te tsixeꞌē ú nto dɨ́ ne, ntē ña nantiko koó nto é kāꞌán u.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Ntá tsi un tsi nté vevií ne, xuꞌu é vēxkúvī ú ñatīí ne, tuví u diñɨ kuaꞌa Xuva kō, ña é dií ka kaꞌnu kueꞌen —kaꞌan ña.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Kidáā ne, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña tsíxeꞌe ña ñā:
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Kidáā ne, ntákaꞌan ña:
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.