Lucas 22

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 E xée ētsin viko da ntaéꞌxí ña tañúꞌū é ña kadáka uꞌxen íā. Viko sāꞌá ne, é nakaꞌān ña Israeé san nté ō nakáku Xuva ko ña dā ntáka ña ñuú Egítō.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Kidáā né, tōꞌó dutu ní mastrú leí san ne, ntukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña Jesuu, tsi ntaúꞌvī ñá ñaꞌa san.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Kidáā ne, kúkīi é ña váꞌā san nima Júda, ñá nani Iscāriote, ña é uun ñaꞌa uxuvi ñáꞌa pustrú san.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Ña sāꞌá ne, kuéꞌen ña, kūkoto ñá tóꞌō dutu ni ñá odo nūú ini ukún kān, nté koo vií ña é ntāda ña kuenta Jésuu ntáꞌa ña.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Kidáā né, dōo diní ña. Xéꞌe ñā xuꞌu ña é kuēꞌé ña diuꞌun Júdā san.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Dɨvi ñā dɨ́ ne, xéꞌe ñā xuꞌu ñá ne, dā éni ntuꞌu ña ntukū nuu iní ña nté koo ntada ña Jesuu kuénta ntáꞌa dutu é ntē xoxó kiní i.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Kidáā ne, xée ntūvi é kāꞌxí ña tañúꞌū é ña kadáka uꞌxen íā ne, dɨvi tsi ntūvi dɨ́ ne, kantio é kaꞌnī ñá a leꞌntu iña vikó san.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Kidáā né, taxnūu Jésuú Pedru ní Juaán san, kakaꞌan ña:
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Dɨvi ñā né, tsixeꞌe ñā:
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña:
10 Jesus lhes explicou:
11 dá kāꞌan ntó nī tóꞌo vīꞌi san: “Katsixeꞌē Mastrú san nto: ¿Míꞌi ntu vāꞌá o mí kūvi kaꞌxí u nī pustrú ko iña vikó san?”, kuan kōo kaꞌan nto.
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Kidáā né, nañēꞌe ñá nto uun neꞌu viꞌi kaꞌnu mí odo ntiꞌi taꞌan san mí iō tuꞌvé ne, ikan kāda váꞌa nto é kāꞌxi o —kaꞌan ña.
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Kuéꞌen ñā né, nāniꞌi ntíꞌxe ña un ntɨꞌɨ̄ é kākaꞌan Jésuú ne, dā de váꞌa ña é kāꞌxí ña kuenta iña vikó san.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Dā xee úra í ne, Jesuu ní pustru ñá ne, kántōo ña nú mesa kan.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
15 Então Jesus lhes disse:
16 Káꞌān ú ni ntō tsi nté uun ito ká ña kaꞌxí ka ú iña viko san un tsi da nté kūntaa é un ntɨꞌɨ īña Xuva ko mí kadē kúꞌvē ña —kaꞌan ña.
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Kidáā né, kīꞌi ña eꞌxin é ñuꞌu ntute tɨntiꞌó ne, dā nakuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō, kakaꞌan ña:
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Káꞌān ú ni ntō tsi nté uun ito ña koꞌó ka ú ntute tɨntiꞌo un tsi da nté kiꞌxi Xuva ko, kīxkada kúꞌvē ña —kaꞌan ña.
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Kidáa ne, kīꞌi ña tañúꞌū san, da nakuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō. Kātsin dava ña é kāꞌxí ña, kakaꞌan ña:
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Kuan ō dé ña ni eꞌxin san dɨ dā kuvi éꞌxi ña, kakaꞌan ña:
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Ntá tsi vevií ne, ñatīi, ña diko xuꞌú ko ne, tuví dadɨɨ ña nī ko nú mesá sa.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Vevií ne, xuꞌu é vēxkúvi ú ñatīí ne, da miī é kɨ̄ꞌɨ́n u itsi e táꞌxi Xuva kō, ntá tsi ¡ñā ntu ntáꞌvi ide á ñatīi, ña é diko xūꞌú ko san! —kaꞌan ña.
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Kidáa ne, eni ntuꞌu ñā ntátsixeꞌe tāꞌan ña xe un xé un ñā:
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Kidáā ne, ntánatíin ñā kuenta iña i xoo é dií ka nuu áꞌvi i, te kuinī ña.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu:
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Ntá tsi dɨvi ntō ne, ñá ku kuān xkoó de ntō. Dā xóo ká ñaꞌa nto, ña dóo nuu áꞌvi i ne, na viī ña vata tsi kaa uun ña kuetsī, ña é kui dutsi i. Xoo é kade kúꞌve i ne, na viī ñá vata kaa ña é kaxntiī.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 ¿Xoó ntu é dií ka nuu áꞌvi i kuan: ña tuví ntu nú mesá san ne, ō ña katsuꞌun koꞌo? ¿Ñā ntu te ñá tuvi nú mesá san? Ntá tsi xuꞌú ne, vata kaa ña katsuꞌun koꞌo san kaa u é tuví u ni ntō.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 ʼDɨvi ntō né, nɨɨ kuēꞌen tsí ntuvi é ntoo nto nī ko dá kantoꞌo kó da nēé ka nuu i.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Xuꞌú ne, taꞌxi ú itsi é kadā kúꞌvē ntó vata ō táꞌxi uva kō é kada kúꞌve u.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Mí kadē kûꞌvé u ne, dadɨɨ tsi koꞌo káꞌxi o ni ntō nú mesá ko. Kuan koo kuntōo nto é kadā kúꞌvē nto íña uxuvi táta ña Israeé san dɨ —kaꞌan ña.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Sáꞌa kākaꞌan Jésuu:
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Ntá tsi xuꞌú ne, é īkán u kuenta iña o vata koo é ña xtuvín miin é kākuintiꞌxe o. Dɨvīn né, te ntiko kōon é kuintiꞌxe o kó ne, xntiin ēní o vata koo é dií ka kuintiꞌxe ña dɨ —kaꞌan Jésuu ni ña.
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Kakaꞌan Símuún san:
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Kidáā ne, nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ña:
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Kidáā né, tsixeꞌe Jēsuu ña ntɨníꞌi ñā:
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
36 Então Jesus lhes disse:
37 Tsí kakaꞌán u ni ntō tsí kantio é kūntaa ntɨ́ꞌɨ é kākaꞌan túꞌun Xuva kō: “Ide ña ni ña vatā ó de ña nī ñá iō kuetsí i”, kaꞌan. Tsi é un ntɨꞌɨ̄ é ūve naꞌa kuenta iñá ko ne, kuetsi é kūntaa ntɨ́ꞌɨ —kaꞌan Jésuu.
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Ña ntɨniꞌi ñā ne, ntákaꞌan ña:
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Kidáā né, kīi Jesuu, kuéꞌen ña xūku é nani Ōlivu vátā xkoó ini ña. Ña ntɨniꞌi ñā ne, ntántīkɨn ñá ña, kueꞌen ña.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Dā xee ña íkān ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Kidáa ne, kīi nteé xio Jesuu, kuéꞌen ika ñā vata kaa mí nakuita ō xuu. Nákunchɨtɨ ñā é kaꞌan ntâꞌví ña.
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 Kakaꞌan ña:
42 dizendo:
43 Kidáā ne, véꞌxi ūun ánjē iña Xuva ko é xntii ña ñā.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 É kuān nte kantóꞌo ña ne, nɨɨ̄ kuéꞌen ini ña kakaꞌan ntâꞌví ña ne, uun tsī katoó naꞌnu nte ñúꞌu kan tīin ña é vata ito nɨñɨ.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Dā kúvi kaꞌan ntâꞌví ña ne, nákuntītsí ña, kueꞌen ña mí ntoo ña ntɨniꞌi ñā. Dɨvi ñā ne, e ntákidi ña, tsi dóo kuntaꞌxa iní ña.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
46 E disse:
47 Kakaꞌan dúkuan Jesuu da xée ñáꞌa san é ña te da dií ña. Ña é nanī Júdā, ña é kuvi ūxuvi ñáꞌa pustru ñá ne, odo nuū ña véꞌxi ña nuu ñaꞌá san ne, dā xee ñá mí tuví Jesuú san ne, dā éꞌxi ña xuꞌu ña.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu:
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Ña ntántoo ni Jēsuú san ne, ntaíto ña nee é kuvi ne, tsixeꞌe ñā:
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Uun ñaꞌa ñā né, ntuku kuiꞌī ñá ña kade tsiñu iña tóꞌō dutú san, ēꞌnté ña loꞌxo kuaꞌa ña.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu:
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Kidáā ne, kakaꞌan ñá nī tóꞌō dutu ni ñá odo nūu ini ukún kan, ni ñatā san, ña xee é tɨɨn ña:
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Da ītúvī ú ni ntō utén utén ini ukún kān ne, ntē ña ni tɨɨn ntáꞌa ntō ko, ntá tsi ura í e dóo neé sa ne, dɨvi ūra i é kāduku ntée nto e ntáde ntō nuu i é kīni kaa —kaꞌan Jésuu.
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Kidáa ne, tɨ̄ɨn ña Jesuu, kuéꞌen niꞌi ña ña nú viꞌī dutu ñá odo nūú san. Kuéꞌēn Pedru, kántikɨn íka ika tsi ñā.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Ikān tɨ́vi ña ñuꞌu nu kíꞌi kān ne, da túni ña ntíkō diñɨ nchúꞌūn san. Kátūvi Pedrú san ni ñā dɨ.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Kidáā né, uun ñadɨ̄ꞌɨ, ña é kade tsiñu sán ne, īní ña é ikān tuví Pedrú san nchúꞌūn san katúni ña ne, íntēꞌá ña ña ne, kakaꞌan ña:
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Ntá tsi Pedrú san ne, tee xuꞌū ña, kakaꞌan ñá ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san:
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Dā kú e víꞌi ne, é tūku ñaꞌa íni ña ña ne, kakaꞌan ña:
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Dā kúvi uun urá ne, é tūku ña kakaꞌan ña:
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru ni ña:
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Kidáa ne, xkokōtó Jesuu, mí tuví Pedru. Kidáā ne, nánūꞌú Pedru iní ña nté o kakaꞌan Jésuu ni ña tsí diꞌna dá kāna lɨ́ꞌxɨ̄ sán ne, úni īto kaꞌan ñá e ñá ini ñá xoo ñáꞌa ña.
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Kidáa ne, kīí Pedru kíꞌi kān ne, dōo éku ña.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Ñatīí, ña ntáde kuenta Jésuú ne, nārkɨ́nteē ñá ña ne, ēꞌní ña ña.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ēdɨ́ ña ntuxnúu Jesuú ne, dā ntákaꞌan ñá ni ñā:
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Dōó tɨtɨ́n ka nuu i é ntákaꞌan kíni ña ni ñā dɨ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Dā tuví san ne, nátaká nuu ñatā ña Israeé san nī tóꞌō dutu ní mastrú leí san. Kueꞌen níꞌi ña Jēsuu méꞌñū ña tsiñu naꞌnu i ne, dā íkān tsíxeꞌe ña ñā:
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 —Káꞌan é nuu é ntaā i te Cristu ntíꞌxen —kaꞌan ña.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Te tsixeꞌē ú nto dɨ́ ne, ntē ña nantiko koó nto é kāꞌán u.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Ntá tsi un tsi nté vevií ne, xuꞌu é vēxkúvī ú ñatīí ne, tuví u diñɨ kuaꞌa Xuva kō, ña é dií ka kaꞌnu kueꞌen —kaꞌan ña.
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Kidáā ne, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña tsíxeꞌe ña ñā:
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Kidáā ne, ntákaꞌan ña:
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.