Lucas 16

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesuú ne, kantaa ña ni ña ntɨniꞌi ñā nuu i sáꞌa dɨ:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Kidáa ne, kāna tóꞌo ña ñā, kakaꞌan ñá ni ñā: “¿Neé ntu nuu i sáꞌa é kākaꞌan ñáꞌa san íña o? Ntadan kó kuenta tsíñu o ve, tsí ña kunteé ntaꞌa ká o tsiñu ko”, kaꞌan ña.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Kidáā ne, dóo dé kueni ña nteé ntaꞌa i tsiñu san: “¿Nté ntu koo vií u ve? Tsi tóꞌō kó ne, nakiꞌi ña tsiñu ko. Ña túvi ntiī ko é kīkutú u ne, kakukaꞌan nuú ko é kākán u doméní dɨ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 É īní u nté koo vií u ve, vata koo é nakiꞌi ñaꞌa sán ko nú viꞌi ña kān dá ña tuví ka tsiñu ko”, kaꞌan ña.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Kidáā né, kāna ña ña kui uun kui uun ña, ña é tanūu diuꞌun tóꞌo ñā. Tsixeꞌe ñā ña xee díꞌna san: “¿Ntē ntú kaa tanūu nto iña tóꞌō ko?”, kaꞌan ña.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Nantíko koō ñá, kakaꞌan ña: “Tanūu ú uun sientu varii ásete”, kaꞌan ña. Kidáā ne, kakaꞌán ña nteé ntaꞌa i tsiñu san: “Ūꞌun kuenta o. Kantɨ́ꞌɨ sá kutūvin, dá xntēén naꞌan uvi díko uꞌxi várii tsi”, kaꞌan ña.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Kidáā né, tsixeꞌē xtuku ñá tukú ñaꞌa san: “¿Ntē ntú kaa tanūu nto?”, kaꞌan ña. Dɨvi ñā ne, kakaꞌan ña: “Uun sientu etún trigu”, kaꞌan ña. Kidáā ne, kakaꞌan ña: “Ūꞌun kuenta o. Kɨmi díko tsi xnteén naꞌan ve”, kaꞌan ña.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Tōꞌó ña ne, īní ña tsi ña nteé ntaꞌa i tsiñu, ña e dóo kīni kaa sán ne, dōo ntíto ña nté koo vií ña. Tsí ña ntáduku ntée ñuxiví sa ne, dií ka ntíto ntáde ña ni tāꞌan ña é vāta kaa ñaꞌa, ña ntáduku ntée Xuva kō.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 ʼXuꞌú ne, kakaꞌán u ni ntō é na kada tsiñu niꞌi ntō diuꞌun nto é īo ñuxiví sa vata koo é na nīꞌi nto ñaꞌa, ña váꞌa tiin niꞌi ntō, vata koo é, tē ntɨ́ꞌɨ diuꞌun ntó ne, koo xoo é nākuído i nto mí kuntōo nto ntii dañu ntūvi.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ʼUun ñaꞌa, ña é kade ntaa núu i é dutsī né, kuan kōo kada ntaa ña nuu i e dóo kaꞌnu dɨ. Ñaꞌa, ña é ña kada ntáa nuu i é dutsí ne, ntē ña kada ntáa ña nuu i é kaꞌnu dɨ.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Ntá tsi tē ñá ini de ntáa nto nī diuꞌun é iō ñuxiví sa ne, ¿xoó ntu é ntāda i kuenta ntáꞌa nto nuu i é vāꞌa ntíꞌxe?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Tē ñá ini de ntáa nto nī nuu i iña túku ñáꞌa ne, ¿xoó ntu taꞌxi i é kūvi iña mii nto?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ʼNté uun ñaꞌa, ña kade tsiñu ne, ña kúvī é koo uvi tóꞌo ñā é uun ito tsi. Tsí kada xení ña nī ña uun ñaꞌa sán ne, ña uun ñaꞌa ká san ne, kuinima ñá ña. O ña uun ñaꞌa sán ne, kuiníꞌi ña ña ne, ña é uun ká san ne, ñá viī ñá ña kuenta. Ña kúvi vīi o tsíñu Xuva ko tē dóo kakuinima kó diuꞌún san —kaꞌan Jésuu.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Ña fariseú san ne, dōó kuinima ñá diuꞌun. Dukuān né, eni ntuꞌu ñā ntákaꞌan kíni ña iña Jésuu.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu ni ña:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ʼLei é xntēé naꞌa Muísee ni túꞌūn é kaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva ko ne, idiáꞌvi un tsi nte ntúvī da íka Juaan. Ntá tsi nte ntúvi tsikán ne, e ntákaꞌan ntódo ñaꞌa san túꞌūn vaꞌá san iña i mí kadē kûꞌvé Xuva kō ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ntáxio ntii ñā é kɨ̄ꞌví ña.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ʼNtá tsi dií ka ña ntii tuꞌun é ntɨꞌɨ̄ e dukún kan nī ñuxiví a é nadāma uun kudii letra íña leí san.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ʼTe uun ñatīí kanaxtuvī mii ña ñadɨꞌɨ́ ña ne, tē tántaꞌa ña ni tuku ñadɨ̄ꞌɨ́ san ne, kade ña é koꞌxo nteē ña nuu Xuva ko. Xoo é kātántaꞌa i ni tuku ñadɨ̄ꞌɨ́, ña e náxtimii xɨ̄ɨ í ne, kade ña é kākóꞌxo nteē ña nuu Xuva kó dɨ.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 ʼUun ñatīí kuika ne, dōo vaꞌá duꞌnu ña. Da mii kuēꞌen tsí viko kade ña utén utén; dōó kaꞌnu kade ña.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ikān tuví uun ñatīi, ña e dóo ntāꞌví, ña é nanī Lázaru. Dōó kateꞌu kúñu ñā. Tuví nteē ñá etɨ́ xiꞌi ñá kuiká san.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Vevií tsi kāꞌxí ña é kakóꞌxo má mēsa ñá kuiká san. Un tsi nte tínā sán ne, kaxée ētsin tɨ é ncho nauvi tɨ mí katēꞌú san.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Uun ntuvi ne, xíꞌī á ña ntāꞌví san. Kueꞌen níꞌi ánjē san ña é kutuvī ñá ni Ābraan, mí ntoo ña xiꞌi, ña e ntántīkɨn Xúva kō, mi dóo váꞌā o. Xíꞌi ñā kuiká san dɨ́ ne, kántūꞌxí ña dɨ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 ʼDā dóo kantoꞌo ña kuiká san dôꞌvi kán ne, ntāniꞌi ña nuu ñá, īní ña Abraán san e dóo ikā ntáñɨ ña nī Lázaru san.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Kidáa ne, kāna ña kuiká san ña, kakaꞌan ña: “Uvatā kó Abraan, na ntuntāꞌví ini nto ko. Taxnūu nto Lázaru san vata koo é na natsiī ña rkɨntaꞌa ña ntuté san ne, dá kīꞌxi kudii ña nantikó ña xaa ko, tsí ña te nté kaa kantoꞌo ko íꞌa mí kaīꞌxí san”, kaꞌan ña.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Ntá tsi kakaꞌan Ábraán san ni ñā: “Iꞌxá ko, na nakaꞌān o tsí dɨvīn né, dōo váꞌā o kueꞌén o ntúvi diꞌna. Ntá tsi Lázaru sán ne, dōo ntóꞌo ña diꞌna. Vevií ne, e níꞌi ñā é vāꞌá iꞌa ne, dɨvīn ne, kantóꞌo o.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Uun ká tuku nuu í dɨ: Īó uun xɨꞌntɨ kunu méꞌñū ntɨ́ ni ntō. Dukuān né, tē xoó ñaꞌa ntoo ña iꞌa é ncho kɨꞌɨn ña íkān ne, ña kúvi kɨ̄ꞌɨn ña. Nté ña ntoo ikān ne, ña kúvi kīꞌxi ña iꞌa dɨ”, kaꞌan ña.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 ʼKidáā ne, kakaꞌan á ña kuiká san: “Vií nto da xeꞌe, úvā kó Abraan, taxnūu nto Lázaru san nú viꞌi uvā kó kān
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 vata koo é na kāꞌan ñá ni ēní ko, ña uꞌun ñaꞌa ká san, vata koo é ña ku kiꞌxi ña iꞌa mi dóo kantoꞌo ko”, kaꞌan ña.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Ntá tsi kakaꞌan Ábraan: “Dɨvi ñā ne, ntoo niꞌi ña túꞌūn e xntée naꞌa Muísee ni ña kaꞌán naa Xuva ko san é nakuāꞌa ña. Na viī ñá kuenta sáꞌā”, kaꞌan ña.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Kidáā ne, nantíko kōo ñá kuiká san, kakaꞌan ña: “Kuvi ní, uvā kó Abraan, ntá tsi tē dɨ́ ntoto uun ñaꞌa ña xiꞌí san ne, dā kíkoto ñá ña ne, á te natɨ̄vi iní ña kuétsi ñā”, kaꞌan ña.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Ntá tsi Abraán san ne, kakaꞌan ña: “Tē ña ntáde ña kuenta túꞌūn é kākaꞌan Muísee ni ña kaꞌán naa Xuva ko ne, nté dukuān ña kuintíꞌxe ña, kuān te ntoto ña xiꞌí san”, kaꞌan Ábraán san —kaꞌan Jésuú san ni ñāꞌa san.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.