Lucas 16

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesuú ne, kantaa ña ni ña ntɨniꞌi ñā nuu i sáꞌa dɨ:
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Kidáa ne, kāna tóꞌo ña ñā, kakaꞌan ñá ni ñā: “¿Neé ntu nuu i sáꞌa é kākaꞌan ñáꞌa san íña o? Ntadan kó kuenta tsíñu o ve, tsí ña kunteé ntaꞌa ká o tsiñu ko”, kaꞌan ña.
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Kidáā ne, dóo dé kueni ña nteé ntaꞌa i tsiñu san: “¿Nté ntu koo vií u ve? Tsi tóꞌō kó ne, nakiꞌi ña tsiñu ko. Ña túvi ntiī ko é kīkutú u ne, kakukaꞌan nuú ko é kākán u doméní dɨ.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 É īní u nté koo vií u ve, vata koo é nakiꞌi ñaꞌa sán ko nú viꞌi ña kān dá ña tuví ka tsiñu ko”, kaꞌan ña.
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Kidáā né, kāna ña ña kui uun kui uun ña, ña é tanūu diuꞌun tóꞌo ñā. Tsixeꞌe ñā ña xee díꞌna san: “¿Ntē ntú kaa tanūu nto iña tóꞌō ko?”, kaꞌan ña.
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Nantíko koō ñá, kakaꞌan ña: “Tanūu ú uun sientu varii ásete”, kaꞌan ña. Kidáā ne, kakaꞌán ña nteé ntaꞌa i tsiñu san: “Ūꞌun kuenta o. Kantɨ́ꞌɨ sá kutūvin, dá xntēén naꞌan uvi díko uꞌxi várii tsi”, kaꞌan ña.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Kidáā né, tsixeꞌē xtuku ñá tukú ñaꞌa san: “¿Ntē ntú kaa tanūu nto?”, kaꞌan ña. Dɨvi ñā ne, kakaꞌan ña: “Uun sientu etún trigu”, kaꞌan ña. Kidáā ne, kakaꞌan ña: “Ūꞌun kuenta o. Kɨmi díko tsi xnteén naꞌan ve”, kaꞌan ña.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Tōꞌó ña ne, īní ña tsi ña nteé ntaꞌa i tsiñu, ña e dóo kīni kaa sán ne, dōo ntíto ña nté koo vií ña. Tsí ña ntáduku ntée ñuxiví sa ne, dií ka ntíto ntáde ña ni tāꞌan ña é vāta kaa ñaꞌa, ña ntáduku ntée Xuva kō.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ʼXuꞌú ne, kakaꞌán u ni ntō é na kada tsiñu niꞌi ntō diuꞌun nto é īo ñuxiví sa vata koo é na nīꞌi nto ñaꞌa, ña váꞌa tiin niꞌi ntō, vata koo é, tē ntɨ́ꞌɨ diuꞌun ntó ne, koo xoo é nākuído i nto mí kuntōo nto ntii dañu ntūvi.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ʼUun ñaꞌa, ña é kade ntaa núu i é dutsī né, kuan kōo kada ntaa ña nuu i e dóo kaꞌnu dɨ. Ñaꞌa, ña é ña kada ntáa nuu i é dutsí ne, ntē ña kada ntáa ña nuu i é kaꞌnu dɨ.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Ntá tsi tē ñá ini de ntáa nto nī diuꞌun é iō ñuxiví sa ne, ¿xoó ntu é ntāda i kuenta ntáꞌa nto nuu i é vāꞌa ntíꞌxe?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Tē ñá ini de ntáa nto nī nuu i iña túku ñáꞌa ne, ¿xoó ntu taꞌxi i é kūvi iña mii nto?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ʼNté uun ñaꞌa, ña kade tsiñu ne, ña kúvī é koo uvi tóꞌo ñā é uun ito tsi. Tsí kada xení ña nī ña uun ñaꞌa sán ne, ña uun ñaꞌa ká san ne, kuinima ñá ña. O ña uun ñaꞌa sán ne, kuiníꞌi ña ña ne, ña é uun ká san ne, ñá viī ñá ña kuenta. Ña kúvi vīi o tsíñu Xuva ko tē dóo kakuinima kó diuꞌún san —kaꞌan Jésuu.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Ña fariseú san ne, dōó kuinima ñá diuꞌun. Dukuān né, eni ntuꞌu ñā ntákaꞌan kíni ña iña Jésuu.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu ni ña:
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 ʼLei é xntēé naꞌa Muísee ni túꞌūn é kaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva ko ne, idiáꞌvi un tsi nte ntúvī da íka Juaan. Ntá tsi nte ntúvi tsikán ne, e ntákaꞌan ntódo ñaꞌa san túꞌūn vaꞌá san iña i mí kadē kûꞌvé Xuva kō ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ntáxio ntii ñā é kɨ̄ꞌví ña.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 ʼNtá tsi dií ka ña ntii tuꞌun é ntɨꞌɨ̄ e dukún kan nī ñuxiví a é nadāma uun kudii letra íña leí san.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 ʼTe uun ñatīí kanaxtuvī mii ña ñadɨꞌɨ́ ña ne, tē tántaꞌa ña ni tuku ñadɨ̄ꞌɨ́ san ne, kade ña é koꞌxo nteē ña nuu Xuva ko. Xoo é kātántaꞌa i ni tuku ñadɨ̄ꞌɨ́, ña e náxtimii xɨ̄ɨ í ne, kade ña é kākóꞌxo nteē ña nuu Xuva kó dɨ.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 ʼUun ñatīí kuika ne, dōo vaꞌá duꞌnu ña. Da mii kuēꞌen tsí viko kade ña utén utén; dōó kaꞌnu kade ña.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Ikān tuví uun ñatīi, ña e dóo ntāꞌví, ña é nanī Lázaru. Dōó kateꞌu kúñu ñā. Tuví nteē ñá etɨ́ xiꞌi ñá kuiká san.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Vevií tsi kāꞌxí ña é kakóꞌxo má mēsa ñá kuiká san. Un tsi nte tínā sán ne, kaxée ētsin tɨ é ncho nauvi tɨ mí katēꞌú san.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Uun ntuvi ne, xíꞌī á ña ntāꞌví san. Kueꞌen níꞌi ánjē san ña é kutuvī ñá ni Ābraan, mí ntoo ña xiꞌi, ña e ntántīkɨn Xúva kō, mi dóo váꞌā o. Xíꞌi ñā kuiká san dɨ́ ne, kántūꞌxí ña dɨ.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 ʼDā dóo kantoꞌo ña kuiká san dôꞌvi kán ne, ntāniꞌi ña nuu ñá, īní ña Abraán san e dóo ikā ntáñɨ ña nī Lázaru san.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Kidáa ne, kāna ña kuiká san ña, kakaꞌan ña: “Uvatā kó Abraan, na ntuntāꞌví ini nto ko. Taxnūu nto Lázaru san vata koo é na natsiī ña rkɨntaꞌa ña ntuté san ne, dá kīꞌxi kudii ña nantikó ña xaa ko, tsí ña te nté kaa kantoꞌo ko íꞌa mí kaīꞌxí san”, kaꞌan ña.
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ntá tsi kakaꞌan Ábraán san ni ñā: “Iꞌxá ko, na nakaꞌān o tsí dɨvīn né, dōo váꞌā o kueꞌén o ntúvi diꞌna. Ntá tsi Lázaru sán ne, dōo ntóꞌo ña diꞌna. Vevií ne, e níꞌi ñā é vāꞌá iꞌa ne, dɨvīn ne, kantóꞌo o.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Uun ká tuku nuu í dɨ: Īó uun xɨꞌntɨ kunu méꞌñū ntɨ́ ni ntō. Dukuān né, tē xoó ñaꞌa ntoo ña iꞌa é ncho kɨꞌɨn ña íkān ne, ña kúvi kɨ̄ꞌɨn ña. Nté ña ntoo ikān ne, ña kúvi kīꞌxi ña iꞌa dɨ”, kaꞌan ña.
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 ʼKidáā ne, kakaꞌan á ña kuiká san: “Vií nto da xeꞌe, úvā kó Abraan, taxnūu nto Lázaru san nú viꞌi uvā kó kān
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 vata koo é na kāꞌan ñá ni ēní ko, ña uꞌun ñaꞌa ká san, vata koo é ña ku kiꞌxi ña iꞌa mi dóo kantoꞌo ko”, kaꞌan ña.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Ntá tsi kakaꞌan Ábraan: “Dɨvi ñā ne, ntoo niꞌi ña túꞌūn e xntée naꞌa Muísee ni ña kaꞌán naa Xuva ko san é nakuāꞌa ña. Na viī ñá kuenta sáꞌā”, kaꞌan ña.
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Kidáā ne, nantíko kōo ñá kuiká san, kakaꞌan ña: “Kuvi ní, uvā kó Abraan, ntá tsi tē dɨ́ ntoto uun ñaꞌa ña xiꞌí san ne, dā kíkoto ñá ña ne, á te natɨ̄vi iní ña kuétsi ñā”, kaꞌan ña.
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Ntá tsi Abraán san ne, kakaꞌan ña: “Tē ña ntáde ña kuenta túꞌūn é kākaꞌan Muísee ni ña kaꞌán naa Xuva ko ne, nté dukuān ña kuintíꞌxe ña, kuān te ntoto ña xiꞌí san”, kaꞌan Ábraán san —kaꞌan Jésuú san ni ñāꞌa san.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.