João 4

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kūtuni ñá fariseú san tsí dií ka ntántīkɨn ñaꞌa san Jesuú ne, dií ka tɨtɨ́n ñaꞌa kanakūtsi ntute ña é Juaán;
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 kuān te ñá te mii Jésuu kánakūtsi ntute ñá ñaꞌa san, tsí ña ntɨniꞌi ñā san.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Tēkú Jesuu sáꞌa ne, ntāka ña ñuú Judea, kúnūꞌú xtuku ña ñuú Galilea.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Dá kuēꞌen ñá itsi kān ne, ítā ntiꞌxin ña ñuú Samaria.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Xée ña ñūú Sica é kāduku ntée ñuú Samariá san. Ikān tuvi étsin ñúꞌu é xēꞌé Jacoo íña iꞌxá ña Josee.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ikān tuví pusu é xtûví Jacoo. Dōo kuitá Jesuu, tsí dóo kueꞌe íka ña ne, ínūu daꞌna ña uun xo diñɨ pusú san. E dóko sa káꞌñu ntuvi kídaā.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Xée uun ñadɨ̄ꞌɨ́, ña ñuú Samaria, é tavā ñá ntute ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 (Tsí ña ntɨniꞌi ñā ne, kuéꞌen ñā má ñūú san, kukuiín ña é kāꞌxí ña.)
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Kakaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ, ña ñuú Samariá san, ni Jēsuu:
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Kidáā ne, nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san:
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Kakaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san ni ñā:
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 ¿Vá dií ka kaꞌnu ntu nto é uva ata ko Jācoo? Tsí dɨvi ñā xtúvi ña pusú saꞌá ne, iꞌa xíꞌi ña ntute, ni iꞌxā ñá, ni kɨ̄tɨ ña dɨ —kaꞌan ña.
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā:
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Ntá tsi tē xoó koꞌo i ntute é tāꞌxí u ne, nté uun ito ñá ītsí ka ña ntute. Ntute é kuēꞌé u ne, vata kaa mí kakene mii ntūte é kataꞌxi ntuvi vāꞌá iña ña ntii dañu ntúvi, kuan kāa nima ña —kaꞌan ña.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Kakaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san ni ñā:
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Nantíko kōó ñadɨ̄ꞌɨ́ san, kakaꞌan ñá ni ñā:
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Tsi é ūꞌun xɨɨ o ne, ña é tuvin niꞌin vevií ne, ñá te xɨɨ mii ō. Nuu é ntaā i é kākaꞌan —kaꞌan ña.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Kakaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san ni ñā:
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Tatá viꞌi ntɨ́, ña intóo diꞌna ne, iꞌa kixkaꞌan ntâꞌví ña ni Xuva kō rkɨ ukú saꞌa, ntá tsi dɨvi ntō é ña Israee ntó ne, ntákaꞌan nto é ntio é kɨ̄ꞌɨn o ñuú Jerusaleen é kāꞌan ntâꞌví o ni Xuva kō —kaꞌan ña.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Ntē ña ini nto xoo é ntánuu iní nto, ntá tsi ntɨꞌɨ́ ne, iní ntɨ xoo é ntánuu iní ntɨ, tsí tatá Israee véꞌxī ña é nakākú un ntɨꞌɨ ñāꞌa san.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Ntá tsi véꞌxi ntuvi ne, dɨvī é ntoo ō vevií, é ñaꞌa, ña ntánuu iní ntiꞌxe i Xuva kō né, kanɨɨ̄ nima ñá ntikɨ̄n ña é nuu é ntaā i. Ña kuān ntáa san, dɨvi ñā é kanantuku Xuva kō é nanūꞌu ñá iní ña ña.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Tsí Xuva kō ne, vata kaa tatsín kaa ña; ña kúvi kīní o ña. Xoó ñaꞌa é ntio ña é kuīnima ntíꞌxe ña Xuva kō ne, ntio é nɨɨ kueꞌén ini ña nanūꞌu ñá iní ña ña —kaꞌan ña.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Kakaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san ni ñā:
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Kakaꞌan Jésuu ni ña kídaā:
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Kidáā ne, naxee ñá ntɨniꞌi ñā. Koó dā kúduꞌva ña é kākaꞌan ñá ni uun ñadɨ̄ꞌɨ. Ntá tsi nté uun ñaꞌa ña ña ni kene iní ña é tsixeꞌe ña ñā nté koo, ō nee núu i ntatíin ña ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Ikan tsī xtúvi mii ñadɨ̄ꞌɨ́ san xoó ña, dá kūnúꞌu ña má ñūú san, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 —Kamá san nto, kixkoto nto uun ñatīi, ña é kākaꞌan ní ko nee ntɨ́ꞌɨ ntɨꞌɨ é idé u. ¿Vá ñā ntu te dɨvi ña é Cristu ña, ña táxnuu Xuva kō? —kaꞌan ña.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Kidáā né, kīi ña, kueꞌen ñá ni ñā mí tuví Jesuu.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Nɨɨ dukuan ña ntɨniꞌi Jēsuú ne, xeꞌe kuétsi ña ñā é kāꞌxi ña.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu ni ña:
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Ntátsixeꞌe tāꞌan ña:
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 ¿Vá ñā ntu té xkoó kaꞌan nto: “Kakunaá kɨmi xôo dá taꞌvi ō”? Xuꞌú ne, kakaꞌán u ni ntō: Koto nto itú san, tsi e dóo kakuaan é taꞌvi o vē.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Xoo é kitaꞌvi i ne, ntuáꞌvi ña; nakuido ña nuu i e dóo nuu áꞌvi i ntii dañu ntūvi. Kidáā ne, ña ntaíꞌxi san kuntoo díni dadɨɨ ña nī ña ntátaꞌvi san te kúvi.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Nuu é ntaā í vata xkoó kaꞌan ña tsí uun ña kataꞌxi tatá ne, tuku ña katáꞌvi i.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 É taxnūú u nto é kitáꞌvi nto mí ña ni ixkúꞌxi nto. Tuku ñaꞌa dé tsiñu ña ne, dɨvi ntō vaꞌá nto tsiñu ña ve —kaꞌan ña.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Ñá te da dīi ña ñuú Samariá san kuíntiꞌxe ña Jesuu kuénta iña i e ntáa ñadɨ̄ꞌɨ́ san ni ñā, dá kakāꞌan ña: “Ña tsīkán ne, kakaꞌan ñá nī ko é un ntɨꞌɨ̄ é idé u diꞌna”, kaꞌan ña.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Dā xee ñá ñuú Samaria mí tuví Jesuú ne, tēe koó ña ña é kutuvī ña. Íntoo ña ni ña ūvi ntúvi.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Kidáā ne, dií dií ka kueꞌe ñaꞌa san kuíntiꞌxe ña Jesuu kuénta iña túꞌūn é kākaꞌan ña.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Ntákaꞌan ñáꞌa sán ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san:
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Dā kúvi uvi ntúvi ne, ntaka ña ikān, kúnūꞌú ña ñuú Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Tsí vata ō kaꞌan míi Jesuú ne, nté uun ñaꞌa, ña kakaꞌán naa Xuva ko ne, ñá tē ntaíko ñuꞌū ña ñuú ña ña.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Ntá tsi dā náxee Jésuu ñuú Galileá ne, dōo diní ñaꞌa san é vēꞌxi ña. Tsí da xé ñeꞌe ña ñuú Jerusaleen da kúvi viko sán ne, īní ña nee ntɨ́ꞌɨ ntɨꞌɨ nuu i é idé Jesuu íkān.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Nāxee xtúku Jesuu ñuú Canaa é kāduku ntée ñuú Galilea, mí ntáda ña ntute kuīí san ntute tɨntiꞌo. Ñuú Capernaú san ne, ikān tuvi úun ñatīí, ña kade tsiñu iñá reí ne, ētsin iꞌxá ña.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Dā téku ña tsí e ntáka Jesuu ñuú Judeá ne, nāxee ña ñuú Galileá ne, kuéꞌen ñā mí tuví ña, kúkoto ñá te kɨ̄ꞌɨn ñá, kintaváꞌa ña iꞌxá ña, tsí dokó sa kúvi.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Kakaꞌan ñá tsiñu kaꞌnu i iñá reí san ni ñā:
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Dā ve tsi kunúꞌu ña itsi kān ne, véxnākuetu itsi ña ntáde tsiñu iña ña. Ntákaꞌan ñá ni ñā tsí kantíto iꞌxá ña.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Kidáā né, tsixeꞌe ña ñā neé ura iñɨ ntúꞌu ntuváꞌa iꞌxá ña. Ntákaꞌan ñá ni ñā:
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Kūtuní uva iꞌxá san tsí dɨvi tsi ūra é kākaꞌan Jésuu ni ña tsí kantíto iꞌxá ña. Kidáā né, kuīntiꞌxe ña Jesuu, ni un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Sáꞌa kuvi ūvi núu i e dóo kaꞌnu é idé Jesuu da ntáka ña ñūú Judea, da náxee ña ñuú Galilea.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.